Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 23-24 — με τον Σίμεων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε πάλι στις Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, όπου οι ορισμένες εορτές του Λευιτικού ανοίγονται με υπομονετική ευλάβεια και ευαγγελική σαφήνεια. Οι ερμηνείες του Σίμεων προσκαλούν την Εκκλησία να ιχνηλατήσει τη γραμμή από τη σκιά στην ουσία, ώστε κάθε ανάμνηση να βαθύνει τη χαρά μας εν Χριστώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τα διατάγματα των εορτών των πρωτογεννημάτων, των σαλπίγγων και των σκηνών, μαζί με την εντολή σχετικά με τους λύχνους και τους άρτους της προθέσεως, διαβάζοντας αργά ώστε ο αρχαίος ρυθμός να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τα μεγαλύτερα ελέη που προτυπώνουν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεων ανοίγει υπενθυμίζοντας τον αναμνηστικό σκοπό των δύο προσφορών πρωτογεννημάτων.
Η εβδομάδα που ακολουθούσε το Πάσχα ονομαζόταν «εορτή των αζύμων»: την πρώτη ημέρα της οποίας έπρεπε να προσφέρουν στον Θεό ένα δεμάτιο νεοθερισμένης κριθής· και, πενήντα ημέρες μετά από αυτό, δύο άρτους από σιταρένιο ψωμί· και τα δύο ήταν πρωτογεννήματα, το ένα της συγκομιδής κριθής και το άλλο του σιταριού. Γι' αυτό αυτές οι δύο περίοδοι ονομάζονταν εορτές «πρωτογεννημάτων»: και ο ορισμός τους μπορεί να θεωρηθεί υπό τριπλή όψη· ως, Ι. Αναμνηστικές— [Η ημέρα κατά την οποία το δεμάτιο κριθής επρόκειτο να προσφερθεί στον Θεό, ήταν εκείνη κατά την οποία είχαν εξέλθει από την Αίγυπτο: και έπρεπε να τηρείται σε ανάμνηση εκείνου του γεγονότος· ώστε, όταν απολάμβαναν τους ειρηνικούς καρπούς της εργασίας, να θυμούνται τον μόχθο και την ταλαιπωρία που είχαν υπομείνει στη γη της αιχμαλωσίας τους. Η πεντηκοστή ημέρα μετά από εκείνη, ήταν η ημέρα κατά την οποία ο νόμος του Θεού είχε δοθεί σε αυτούς από το όρος Σινά.Στη συνέχεια αποκαλύπτει την τυπική τους αναφορά στην ανάσταση του Χριστού και την κάθοδο του Πνεύματος.
Και, αν η ετήσια ανάμνηση μιας επίγειας απελευθέρωσης ήταν ευάρεστη και αποδεκτή στον Θεό, δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία, ότι η ετήσια ανάμνηση απείρως πλουσιότερων ελέη (υπό τον όρο μόνο ότι φυλαγόμαστε από την αυτοδικαιοσύνη και τη δεισιδαιμονία) πρέπει επίσης να είναι ευάρεστη σε αυτόν.] Αλλά αυτές οι εορτές απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερη σημασία από το ότι ήταν, ΙΙ. Τυπικές— [Δύο από τα μεγαλύτερα γεγονότα που συνέβησαν ποτέ από τη θεμελίωση του κόσμου, και που είναι η πηγή και η εγγύηση όλων των ελπίδων μας, συνέβησαν τις ημέρες που ορίστηκαν για αυτές τις εορτές, και προτυπώθηκαν τυπικά από αυτές. Την πρώτη από εκείνες τις ημέρες, εννοώ εκείνη κατά την οποία οι Ισραηλίτες εξήλθαν από τους τάφους τους στην Αίγυπτο, (που ήταν τα πρωτογεννήματα της απελευθέρωσής τους, όπως το κυματιζόμενο δεμάτιο της συγκομιδής κριθής,) ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών, και ανέστη, όχι ως άτομο, αλλά «ως τα πρωτογεννήματα των κεκοιμημένων [Σημείωση: Α' Κορινθίους 15:20.Ο Σίμεων στη συνέχεια εξάγει τη διδακτική δύναμη αυτών των διατάξεων για τη χριστιανική ευγνωμοσύνη και την ευσέβεια.
], που θα θεριστούν εν καιρώ, όταν «όλοι θα γνωρίσουν τον Κύριο από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο», και «όλες οι βασιλείες του κόσμου θα γίνουν η βασιλεία του Κυρίου και του Χριστού αυτού». Υπό αυτές τις όψεις οι εορτές για τις οποίες μιλούμε γίνονται εξαιρετικά σημαντικές. Είναι αλήθεια, ήταν μόνο σκιές, και πολύ ασαφείς σκιές επίσης: αλλά για εμάς που έχουμε την ουσία, και στους οποίους «το αληθινό φως λάμπει», είναι άξιες της πιο προσεκτικής θεωρήσεως· ως τα πρώτα πρόχειρα σχεδιάσματα ή πρότυπα εκείνου του ένδοξου οικοδομήματος που κατοικούμε.] Αλλά αυτές οι εορτές είναι περαιτέρω χρήσιμες σε εμάς, ως, ΙΙΙ. Διδακτικές— [Δεν υπάρχει τίποτε που μας ενδιαφέρει περισσότερο να γνωρίζουμε από τις υποχρεώσεις μας προς τον Θεό, και το επακόλουθο καθήκον μας προς αυτόν: όμως αυτές αντιπροσωπεύονται σαφώς και έντονα σε εμάς στις διατάξεις ενώπιόν μας. Ιδού οι υποχρεώσεις μας προς τον Θεό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σίμεων ολοκληρώνει πιέζοντας τη πρακτική βελτίωση που πρέπει να ακολουθήσει τόσο από τους τύπους όσο και από την εκπλήρωσή τους.
Μόνο ας εντυπωθούν αυτές οι διδασκαλίες στο νου μας, και ας παραδειγματιστούν στη ζωή μας, και τότε θα κάνουμε την καλύτερη δυνατή βελτίωση αυτών των τυπικών θεσμών. Ναι, είτε θεωρούμε τους τύπους είτε τα τυπούμενα πράγματα, η βελτίωσή τους πρέπει να είναι η ίδια. Από την ανάσταση του Χριστού πρέπει να μάθουμε να αναστηθούμε σε νέα ζωή· και από την έκχυση του Πνεύματος πρέπει να μάθουμε να καλλιεργούμε και να υπακούμε στις αγιαστικές ενέργειές του. Έτσι και ο Νόμος και το Ευαγγέλιο θα μεταγραφούν στη ζωή μας, και ο Θεός θα δοξαστεί σε όλες τις οικονομίες του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η ανάμνηση των παρελθόντων ελέη του Θεού τη χαρά με την οποία τηρείτε την Ημέρα του Κυρίου; Σε ποιο μέτρο προσφέρετε στον Θεό τα πρωτογεννήματα του χρόνου, της περιουσίας και της δύναμής σας; Πού χρειάζεστε περισσότερο το αγιαστικό έργο του Πνεύματος που προτυπώθηκε από την εορτή της Πεντηκοστής;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε του θερισμού, που μας έδωσες τα πρωτογεννήματα στην ανάσταση του Υιού σου και την ενέχυρο του Πνεύματος, χάρισέ μας να τηρούμε τις εορτές της Εκκλησίας σου ώστε να αναστηθούμε με τον Χριστό σε νέα ζωή και να πορευόμαστε συνεχώς στη χαρά της σωτηρίας σου· δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →