Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571)
Ομιλία — Περί της Γεννήσεως του Σωτήρος Ημών
Άνοιγμα
Αυτό το καθημερινό μάθημα αντλεί από την Ομιλία — Περί της Γεννήσεως του Σωτήρος Ημών στο Δεύτερο Βιβλίο Ομιλιών, τα καθορισμένα κηρύγματα της Αγγλικής Μεταρρύθμισης. Η ομιλία ομολογεί το θαύμα του ερχομού του Χριστού ως του υποσχεμένου Μεσσία που αποκαθιστά ό,τι χάθηκε στον Αδάμ. Εδραιώνει τη χριστιανική ελπίδα στην αιώνια διαθήκη που έκανε ο Θεός να στείλει έναν Μεσίτη, πλήρως Θεό και πλήρως άνθρωπο, του οποίου η γέννηση φέρνει σωτηρία σε έναν πεσμένο κόσμο. Μέσω αυτού του ομολογιακού κειμένου καλούμαστε να θυμηθούμε γιατί η Γέννηση έχει σημασία για την πίστη και να ανταποκριθούμε με ακλόνητη πίστη και ευγνωμοσύνη.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στην ίδια την ομιλία και διαβάστε τις καθορισμένες παραγράφους. Το κείμενο βασίζεται σε εδάφια της Αγίας Γραφής, συμπεριλαμβανομένων των Γένεση 3, Ψαλμοί 8, Ησαΐας 7, Μιχαίας 5, Ρωμαίους 5, Ιωάννης 1, Φιλιππησίους 2 και 1 Τιμόθεο 3. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς η ομιλία ομολογεί τόσο την απελπιστική ανάγκη της ανθρωπότητας όσο και το τρυφερό έλεος του Θεού που εκπληρώθηκε στη γέννηση του Ιησού Χριστού.
Μελετήστε
Η Ομολογία ξεκινά περιγράφοντας την αρχική αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας πριν από την πτώση.
Μεταξύ όλων των πλασμάτων που δημιούργησε ο ΘΕΟΣ στην αρχή του κόσμου, τα πιο εξαίρετα και θαυμαστά στο είδος τους, δεν υπήρχε κανένα (όπως μαρτυρεί η Γραφή) που να συγκρίνεται σχεδόν σε κανένα σημείο με τον άνθρωπο, ο οποίος τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή υπερέβαινε όλα τα άλλα όχι λιγότερο, όσο ο Ήλιος σε λαμπρότητα και φως υπερέχει κάθε μικρού και ασήμαντου άστρου στο στερέωμα. Δημιουργήθηκε κατ' εικόνα και ομοίωση του ΘΕΟΥ, ήταν προικισμένος με κάθε είδους ουράνια δώρα, δεν είχε κανένα στίγμα ακαθαρσίας μέσα του, ήταν υγιής και τέλειος σε όλα τα μέρη, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, η λογική του ήταν άφθαρτη, η κατανόησή του ήταν αγνή και καλή, η θέλησή του ήταν υπάκουη και θεοσεβής, ήταν φτιαγμένος εντελώς όμοιος με τον ΘΕΟ, σε δικαιοσύνη, σε αγιότητα, σε σοφία, σε αλήθεια, εν ολίγοις σε κάθε είδους τελειότητα.Στη συνέχεια εκθέτει τη νέα διαθήκη και την υπόσχεση που δόθηκε αμέσως μετά την πτώση.
Αλλά ιδού η μεγάλη αγαθότητα και το τρυφερό έλεος του ΘΕΟΥ εκ μέρους του: αν και η κακία και η αμαρτωλή συμπεριφορά του ανθρώπου ήταν τέτοια, που δεν άξιζε σε κανένα σημείο να συγχωρεθεί, εντούτοις, για να μην στερηθεί εντελώς κάθε ελπίδα και παρηγοριά στο μέλλον, όρισε μια νέα Διαθήκη, και έκανε μια σίγουρη υπόσχεση γι' αυτήν, δηλαδή, ότι θα έστελνε έναν Μεσσία ή Μεσίτη στον κόσμο, ο οποίος θα μεσολαβούσε, και θα έθετε τον εαυτό του ως στήριγμα μεταξύ των δύο μερών, για να κατευνάσει την οργή και την αγανάκτηση που είχε συλληφθεί κατά της αμαρτίας, και να ελευθερώσει τον άνθρωπο από την άθλια κατάρα και την καταραμένη αθλιότητα, στην οποία είχε πέσει κατακόρυφα παρακούοντας τη θέληση και την εντολή του μόνου Κυρίου και δημιουργού. Αυτή η διαθήκη και υπόσχεση δόθηκε πρώτα στον ίδιο τον Αδάμ αμέσως μετά την πτώση του, όπως διαβάζουμε στη Γένεση 3, όπου ο ΘΕΟΣ είπε στο φίδι ως εξής: Θα βάλω έχθρα ανάμεσα σε σένα και τη γυναίκα, ανάμεσα στο σπέρμα σου και το σπέρμα της. Αυτός θα σου συντρίψει το κεφάλι, και εσύ θα του πληγώσεις τη φτέρνα.Η Ομολογία στη συνέχεια δηλώνει την αποστολή του αληθινού Μεσσία στην πληρότητα του χρόνου.
Τώρα, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, όταν ήρθε η πληρότητα του χρόνου, δηλαδή, η τελειότητα και η πορεία των ετών, που ορίστηκαν από την αρχή, τότε ο ΘΕΟΣ σύμφωνα με την προηγούμενη διαθήκη και υπόσχεσή του, έστειλε έναν Μεσσία, αλλιώς ονομαζόμενο Μεσίτη, στον κόσμο, όχι έναν όπως ο Μωυσής, όχι έναν όπως ο Ιησούς του Ναυή, ο Σαούλ ή ο Δαβίδ: αλλά έναν που θα ελευθέρωνε την ανθρωπότητα από την πικρή κατάρα του Νόμου, και θα έκανε τέλεια ικανοποίηση με τον θάνατό του, για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, δηλαδή έστειλε τον αγαπητό και μονογενή του Υιό Ιησού Χριστό, γεννημένο (όπως λέει ο Απόστολος) από γυναίκα, και υποκείμενο στον Νόμο, για να λυτρώσει αυτούς που ήταν σε δουλεία του νόμου, και να τους κάνει παιδιά του ΘΕΟΥ μέσω υιοθεσίας. Δεν ήταν αυτή μια θαυμαστή μεγάλη αγάπη προς εμάς που ήμασταν οι ομολογημένοι και φανεροί εχθροί του, προς εμάς που ήμασταν εκ φύσεως παιδιά οργής, και προσανάμματα της φωτιάς της κόλασης; Σε αυτό (λέει ο Άγιος Ιωάννης) φανερώθηκε η μεγάλη αγάπη του ΘΕΟΥ, ότι έστειλε τον μονογενή του Υιό στον κόσμο για να μας σώσει, όταν ήμασταν οι ακραίοι εχθροί του.Συνεχίζει να ομολογεί τις δύο φύσεις ενωμένες στο ένα πρόσωπο του Χριστού.
Όσον αφορά τη φύση και την ουσία του, επειδή διάφορες και ποικίλες αιρέσεις έχουν αναδυθεί στις μέρες μας, μέσω της κίνησης και της υποβολής του Σατανά: επομένως θα είναι αναγκαίο και ωφέλιμο για την εκπαίδευσή σας, να πούμε μια λέξη ή δύο και για αυτό το μέρος. Μας διδάσκεται σαφώς στην Αγία Γραφή, ότι ο Κύριος και Σωτήρας μας Χριστός αποτελείται από δύο ξεχωριστές φύσεις, από την ανθρωπότητά του, όντας έτσι τέλειος άνθρωπος, και από τη θεότητά του, όντας έτσι τέλειος ΘΕΟΣ. Είναι γραμμένο, Ο Λόγος, δηλαδή, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, έγινε σάρκα (Ιωάννης 1.14). Ο ΘΕΟΣ στέλνοντας τον δικό του Υιό εν ομοιώματι αμαρτωλής σαρκός, εκπλήρωσε εκείνα τα πράγματα που ο νόμος δεν μπορούσε (Ρωμαίους 8.3-4). Ο Χριστός, όντας εν μορφή ΘΕΟΥ, έλαβε τη μορφή δούλου, και έγινε όμοιος με τον άνθρωπο, ευρεθείς εν σχήματι ως άνθρωπος (Φιλιππησίους 2.6-8). Ο ΘΕΟΣ φανερώθηκε εν σαρκί, δικαιώθηκε εν πνεύματι, εθεάθη από Αγγέλους, κηρύχθηκε στους Εθνικούς, πιστεύθηκε στον κόσμο, και αναλήφθηκε εν δόξη (1 Τιμόθεο 3.16). Επίσης σε άλλο μέρος: Υπάρχει ένας ΘΕΟΣ, και ένας μεσίτης μεταξύ ΘΕΟΥ και ανθρώπου, ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός.
Σκεφτείτε
Η Ομολογία καταλήγει καλώντας τους πιστούς σε συνεχή πίστη και ευγνώμονα υπακοή.
Επομένως, αγαπητοί, ας μην ξεχνάμε αυτή την υπερβολική αγάπη του Κυρίου και Σωτήρα μας, ας μην δείχνουμε τους εαυτούς μας αδιάφορους ή αγνώμονες προς αυτόν: αλλά ας τον αγαπάμε, ας τον φοβόμαστε, ας τον υπακούμε και ας τον υπηρετούμε. Ας τον ομολογούμε με τα στόματά μας, ας τον επαινούμε με τις γλώσσες μας, ας τον πιστεύουμε με τις καρδιές μας, και ας τον δοξάζουμε με τα καλά μας έργα. Ο Χριστός είναι το φως, ας δεχτούμε το φως. Ο Χριστός είναι η αλήθεια, ας πιστέψουμε την αλήθεια. Ο Χριστός είναι ο δρόμος, ας ακολουθήσουμε τον δρόμο. Και επειδή είναι ο μόνος μας δάσκαλος, ο μόνος μας διδάσκαλος, ο μόνος μας ποιμένας και αρχηγός: επομένως ας γίνουμε οι δούλοι του, οι μαθητές του, τα πρόβατά του, και οι στρατιώτες του. Όσο για την αμαρτία, τη σάρκα, τον κόσμο, και τον Διάβολο, των οποίων ήμασταν δούλοι και σκλάβοι πριν τον ερχομό του Χριστού, ας τους απορρίψουμε εντελώς, και ας τους αψηφήσουμε, ως τους κύριους και μοναδικούς εχθρούς της ψυχής μας. Και αφού έχουμε ελευθερωθεί μια φορά από την σκληρή τυραννία τους από τον Χριστό, ας μην πέσουμε ποτέ ξανά στα χέρια τους, μήπως βρεθούμε σε χειρότερη κατάσταση από ποτέ πριν.
Απαντήστε
Πώς η ομολογία της ομιλίας για την πτώση και την υπόσχεση διαμορφώνει τη δική σας αίσθηση ανάγκης για τον Σωτήρα; Με ποιους τρόπους η σαφής διδασκαλία για τις δύο φύσεις του Χριστού ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στο σωτήριο έργο του; Πού σας καλεί η ομιλία να μεταβείτε από την ακρόαση στην ενεργό ομολογία και υπηρεσία του νεογέννητου Βασιλιά;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σαφή ομολογία της Γέννησης του Υιού σου που εκτίθεται σε αυτή την ομιλία. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε με ταπεινή πίστη τον Μεσίτη που υποσχέθηκες από την αρχή, αληθινό Θεό και αληθινό άνθρωπο. Κράτησέ μας σταθερούς στην ομολογία του Ιησού ως του μόνου Σωτήρα, ώστε να περπατάμε στο φως που έφερε στον κόσμο. Δημιούργησε μέσα μας ευγνώμονες καρδιές που τον αγαπούν, τον υπακούουν και τον υπηρετούν χωρίς να διστάζουν μέχρι να τον δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Μέσω του ίδιου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →