Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 17-18 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η Γένεση 17 και 18 μας εισάγουν στον ήσυχο, υπομονετικό ρυθμό μιας ζωής που βαδίζεται με τον Θεό. Ο Αβραάμ είναι ενενήντα εννέα ετών και τα χρόνια από τη γέννηση του Ισμαήλ έχουν σημαδευτεί περισσότερο από συνηθισμένη πιστότητα παρά από δραματικές συναντήσεις. Ωστόσο σε αυτό το συνηθισμένο διάστημα ο Κύριος παρεμβαίνει για άλλη μια φορά με έναν νέο λόγο. Δεν έρχεται για να επιπλήξει ή να αποσύρει· έρχεται για να εμβαθύνει τη διαθήκη, να αλλάξει ονόματα και να αναγγείλει ότι ο πολυαναμενόμενος γιος θα φτάσει πράγματι. Αυτός είναι ο τύπος της προσωπικής επιστολής που η Γραφή γίνεται συχνά για εμάς: ο Θεός μιλά απευθείας στους τόπους όπου περιμέναμε περισσότερο. Η ιστορία μας προσκαλεί να δούμε ότι η σχέση της διαθήκης δεν είναι ποτέ στατική· συνεχίζει να ξεδιπλώνεται, πάντα τραβώντας την καρδιά προς μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Και επειδή κάθε υπόσχεση στηρίζεται τελικά σε Εκείνον που θα ερχόταν αργότερα από τη γενιά του Αβραάμ, αυτά τα κεφάλαια δείχνουν σιωπηλά προς τον Ιησού, τον αληθινό Σπόρο στον οποίο κάθε λόγος βρίσκει το ναι του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο στη Γένεση 17–18 και ακούστε τον τόνο της προσωπικής προσφώνησης. Παρατηρήστε πώς ο Θεός παίρνει την πρωτοβουλία, πώς αλλάζει το όνομα του Άβραμ και της Σάρας και πώς το σημείο της περιτομής γίνεται μέρος της σχέσης. Προσέξτε τη στάση του Αβραάμ—πέφτοντας με το πρόσωπο, γελώντας και μετά σηκώνοντας για να υπακούσει. Στο κεφάλαιο 18 παρατηρήστε τους τρεις επισκέπτες, το γεύμα που ετοιμάστηκε βιαστικά, την ανανεωμένη υπόσχεση για τον Ισαάκ και τη τολμηρή αλλά ταπεινή συνομιλία του Αβραάμ για τα Σόδομα. Αφήστε την αφήγηση να σας δείξει τόσο την τρυφερότητα όσο και τη σοβαρότητα του βαδίσματος με τον ζωντανό Θεό.
Μελετήστε
Μελέτη
Η καρδιά αυτών των κεφαλαίων είναι η αποφασιστικότητα του Κυρίου να κρατήσει τον λόγο Του ακόμη και όταν όλα τα ορατά πράγματα διαφωνούν. Στα ενενήντα εννέα ο Αβραάμ λαμβάνει νέο όνομα και νέο βάθος διαθήκης. Ο Θεός δεν επαναλαμβάνει απλώς την προηγούμενη υπόσχεση· την επεκτείνει, δηλώνοντας ότι ο Αβραάμ θα είναι πατέρας πολλών εθνών και ότι βασιλείς θα προέλθουν από αυτόν. Η αλλαγή ονόματος είναι περισσότερο από μια ετικέτα· είναι μια διακήρυξη ότι ο σκοπός του Θεού διαμορφώνει τώρα την ίδια την ταυτότητα του Αβραάμ. Η Σάρα γίνεται Σάρρα και η υπόσχεση γίνεται αναμφισβήτητα προσωπική: η ίδια θα γεννήσει τον γιο. Το γέλιο του Αβραάμ δεν είναι χλευασμός αλλά η ειλικρινής αντίδραση ενός άνδρα που γνωρίζει την ηλικία του και της γυναίκας του. Ο Θεός συναντά αυτό το γέλιο με ήπια σταθερότητα, επαναλαμβάνοντας το χρονοδιάγραμμα και δίνοντας ακόμη και το όνομα του παιδιού—Ισαάκ—ώστε η υπόσχεση να φέρει μέσα της τη δική της απόδειξη. Το σημείο της διαθήκης της περιτομής ακολουθεί αμέσως. Δεν είναι μέσο για να κερδίσει κανείς εύνοια αλλά ένα ορατό σημάδι ότι ο λαός ανήκει στον Θεό που έχει ήδη μιλήσει. Ο Αβραάμ ενεργεί αμέσως, συγκεντρώνοντας το νοικοκυριό του και υπακούοντας την ίδια ημέρα. Η αφήγηση προχωρά χωρίς παύση στο κεφάλαιο 18, όπου ο Κύριος εμφανίζεται ξανά, αυτή τη φορά με τη μορφή τριών επισκεπτών. Η φιλοξενία του Αβραάμ είναι πλούσια αλλά αβίαστη· τρέχει να τους συναντήσει, ετοιμάζει γεύμα και στέκεται κοντά ενώ τρώνε. Η υπόσχεση λέγεται για άλλη μια φορά, τώρα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα: «την επόμενη χρονιά αυτή την εποχή». Το γέλιο της Σάρρας από μέσα στη σκηνή ακούγεται και ο Κύριος το αντιμετωπίζει άμεσα, ρωτώντας αν τίποτα είναι πολύ δύσκολο γι’ Αυτόν. Το ερώτημα παραμένει πάνω σε όλη την ιστορία. Όταν οι επισκέπτες στρέφονται προς τα Σόδομα, ο Αβραάμ παραμένει όρθιος ενώπιον του Κυρίου και αρχίζει να μεσιτεύει. Οι ερωτήσεις του είναι τολμηρές αλλά ευλαβείς, καθεμία ριζωμένη στον χαρακτήρα του Θεού ως κριτή όλης της γης που θα κάνει το σωστό. Η συνομιλία αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που έχει μάθει ότι η σχέση με τον Θεό περιλαμβάνει τόσο τη λήψη υποσχέσεων όσο και τη μεταφορά των ανησυχιών των άλλων στην παρουσία του Θεού. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο κεφαλαίων η έμφαση βρίσκεται στην πρωτοβουλία του Θεού και στην ανταποκριτική πίστη του Αβραάμ. Τα χρόνια της αναμονής δεν έκαναν την υπόσχεση μικρότερη· έκαναν τη σχέση βαθύτερη. Η υπακοή του Αβραάμ στην περιτομή και η μεσιτεία του για τα Σόδομα πηγάζουν από την ίδια σταθερή εμπιστοσύνη ότι ο Κύριος θα κρατήσει τον λόγο Του. Αυτή η εμπιστοσύνη δεν είναι ποτέ αφηρημένη· είναι πάντα προσωπική, πάντα συνδεδεμένη με τον Θεό που μιλά πρόσωπο με πρόσωπο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτά τα κεφάλαια βρίσκονται στο κέντρο της ιστορίας της σωτηρίας που εκτείνεται από την Εδέμ μέχρι τον κενό τάφο. Ο Παύλος αργότερα διαβάζει την πίστη του Αβραάμ ως το πρότυπο για κάθε πιστό, Ιουδαίο και Εθνικό, που εμπιστεύεται τον Θεό που δίνει ζωή στους νεκρούς και καλεί τα πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν. Ο ίδιος Θεός που συνάντησε τον Αβραάμ στα γεράματά του μας συναντά στις δικές μας εποχές αναμονής και η υπόσχεση που φαινόταν αδύνατη βρίσκει το πληρέστερο ναι της στον Ιησού. Το σημείο της διαθήκης έχει αλλάξει από την περιτομή στο βάπτισμα, όμως η πραγματικότητα παραμένει: είμαστε σημαδεμένοι ως ανήκοντες στον Θεό που κρατά τον λόγο Του. Η μεσιτεία του Αβραάμ επίσης προεικονίζει τον μεγαλύτερο Μεσολαβητή που στέκεται ανάμεσα σε έναν δίκαιο Θεό και σε έναν αμαρτωλό κόσμο, όχι ικετεύοντας με βάση αριθμούς αλλά με βάση το δικό Του ολοκληρωμένο έργο. Η ανάγνωση αυτών των κεφαλαίων επομένως μας εισάγει στην ευρύτερη οικογενειακή ιστορία στην οποία εμείς οι ίδιοι έχουμε γίνει δεκτοί.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αυτή τη στιγμή μια υπόσχεση του Θεού φαίνεται καθυστερημένη και πώς θα μπορούσατε να φέρετε αυτή την ειλικρινή ερώτηση στον Κύριο όπως έκανε ο Αβραάμ; Σε ποιους συνηθισμένους ρυθμούς της ημέρας σας θα μπορούσατε να ασκήσετε την ίδια ανταποκριτική υπακοή που έδειξε ο Αβραάμ όταν ενήργησε στον λόγο του Θεού την ίδια ημέρα που τον άκουσε; Πώς αλλάζει το να θυμάστε ότι ανήκετε στον ίδιο Θεό που κρατά τη διαθήκη τον τρόπο που μεταφέρετε τις ανάγκες των ανθρώπων γύρω σας στην προσευχή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, Σε ευχαριστούμε που μας συναντάς στα μεγάλα διαστήματα ανάμεσα στις υποσχέσεις και την εκπλήρωσή τους. Δίδαξέ μας να ακούμε τη φωνή Σου όπως ο Αβραάμ, όχι ως ξένο αλλά ως τον Θεό που έχει ήδη δεσμευτεί μαζί μας. Δώσε μας θάρρος να γελάσουμε ειλικρινά και μετά να πιστέψουμε ούτως ή άλλως, εμπιστευόμενοι ότι τίποτα δεν είναι πολύ δύσκολο για Σένα. Σημάδεψε τις ζωές μας με την ήσυχη υπακοή που ακολουθεί τον λόγο Σου και κράτα τις καρδιές μας ανοιχτές να μεσιτεύουμε για τους άλλους ακόμη και ενώ περιμένουμε τις απαντήσεις Σου. Μέσα από τον Ιησού, τον υποσχεμένο Σπόρο, ζητούμε αυτά τα πράγματα στο όνομά Του. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.