Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 1 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις ήσυχες ώρες του στοχασμού, στρεφόμαστε στο Καθολικό Οικογενειακό Σχόλιο της Αγίας Γραφής του Χέιντοκ για το πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ματθαίου. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις των Πατέρων της Εκκλησίας και των μελετητών για να φωτίσει το ιερό κείμενο. Μέσα από τις σελίδες του, το μυστήριο της Ενσάρκωσης ξεδιπλώνεται με σαφήνεια και ευλάβεια. Το έργο του Χέιντοκ μας υπενθυμίζει ότι οι Γραφές έρχονται σε εμάς μέσω της ζωντανής παράδοσης της Καθολικής Εκκλησίας. Καθώς ξεκινάμε αυτό το μάθημα, είθε τα λόγια του ευαγγελιστή και το σχόλιο να μας οδηγήσουν βαθύτερα στην ιστορία της σωτηρίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ανοίξουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου κατά τον Άγιο Ματθαίο. Ας διαβάσουμε αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας στη γενεαλογία του Μεσσία και στην αφήγηση της γέννησής του να μιλήσουν στην καρδιά. Προσέξτε τα ονόματα που συνδέουν την υπόσχεση με την εκπλήρωση και την ήσυχη πιστότητα του Ιωσήφ και της Μαρίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χάιντοκ ξεκινά επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της παραδόσεως της Εκκλησίας στην αναγνώριση της κανονικής Γραφής.
ΑΥΤΟΣ και άλλοι τίτλοι, μαζί με τα ονόματα εκείνων που έγραψαν τα Ευαγγέλια, δεν είναι λόγια των ίδιων των Ευαγγελιστών. Η ίδια η Γραφή πουθενά δεν μας διδάσκει ποια βιβλία ή συγγράμματα πρέπει να γίνονται δεκτά ως αληθινές και κανονικές Γραφές. Μόνο μέσω του διαύλου των άγραφων παραδόσεων, και μέσω της μαρτυρίας και της αυθεντίας της Καθολικής Εκκλησίας, γνωρίζουμε και πιστεύουμε ότι αυτό το ευαγγέλιο, για παράδειγμα του Αγίου Ματθαίου, με όλα όσα περιέχονται σε αυτό, και ότι τα άλλα βιβλία και μέρη της Παλαιάς ή της Καινής Διαθήκης, είναι θείας αυθεντίας, ή γράφτηκαν υπό θεία έμπνευση· γεγονός που έκανε τον Άγιο Αυγουστίνο να πει, Δεν θα πίστευα στο ευαγγέλιο, αν δεν με ωθούσε προς αυτό η αυθεντία της Καθολικής Εκκλησίας: Ego evangelio non crederem, nisi me Ecclesiז Catholicז commoveret auctoritas. (Lib. con. Epist. Manichזi, quam vocant fundamenti. tom. viii. chap. 5, p. 154. A. Ed. Ben.) (Ουίθαμ)Σχετικά με τον τίτλο και το όνομα του Ιησοῦ, το υπόμνημα επεξεργάζεται τη σημασία του Εμμανουήλ και του Χριστοῦ.
Ματ 1:1 η πρώτη αγγλική Διαθήκη, διαιρεμένη σε στίχους, ήταν εκείνη που τυπώθηκε στη Γενεύη, από τον Κόνραντ Μπάντιους, το έτος 1557. (Χάιντοκ) --- «Το βιβλίο της Γενεάς», δεν αναφέρεται σε ολόθε το ευαγγέλιο, αλλά στην αρχή, όπως στη Γένεση ε΄ «Αυτό είναι το βιβλίο της γενεάς του Αδάμ». (Εστιος) --- Το βιβλίο της[1] Γενεάς, δηλαδή η γενεά ή η γενεαλογία, που παρατίθεται εδώ στους πρώτους δεκαέξι στίχους. Στο ύφος των Γραφών κάθε σύντομο πρόγραμμα ή κύλινδρος ονομάζεται βιβλίο, όπως το γραμμάτιο ή το σύντομο κείμενο διαζυγίου, ονομάζεται μικρό βιβλίο. (Ματθαίος ε΄ 31.) (Ουίθαμ) --- Ιησοῦς, στα εβραϊκά Ιεσουά, είναι το ιδιαίτερο όνομα Εκείνου, που γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία, ο οποίος ήταν επίσης ο Υιός του Θεοῦ, «όνομα που δόθηκε από τον άγγελο πριν συλληφθεί στην κοιλία». (Λουκάς β΄.) Σημαίνει Σωτήρας, «διότι επρόκειτο να σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους». Ονομαζόταν επίσης Χριστός, που σημαίνει χρισμένος· διότι μολονότι στην Παλαιά Διαθήκη βασιλείς, ιερεῖς και προφῆται χρίονταν, και μολονότι πολλοί τότε ονομάζονταν με το όνομα Ιησοῦς, κυρίως, και με αμετάβλητο έθιμο της Καινής Διαθήκης, εκείνο το πρόσωπο εννοείται αποκλειστικά, το οποίο, εξαιτίας της ενώσεως της θείας και ανθρώπινης φύσεως, χρίστηκε από το Άγιο Πνεῦμα υπέρ όλων των συγγενῶν του. (Ψαλμός μδ΄ και Εβραίους α΄ 9.) Όθεν σε αυτή την περίπτωση νοείται η υπόσταση, στην οποία συναντώνται οι δύο φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. (Εστιος)Ο Χάιντοκ πραγματεύεται τη γενεαλογία μέσω του Ιωσήφ και τις συνέπειές της για τη γενεαλογία της Μαρίας.
Ο σύζυγος της Μαρίας. Ο ευαγγελιστής μας δίνει μάλλον την γενεαλογία του Αγίου Ιωσήφ, παρά εκείνη της μακαρίας Παρθένου, για να συμμορφωθεί με το έθιμο των Εβραίων, οι οποίοι στις γενεαλογίες τους δεν λάμβαναν υπόψη τις γυναίκες: αλλά επειδή είναι στενοί συγγενεῖς, η γενεαλογία του ενός δείχνει εκείνη του άλλου. (Τσαλλόνερ) --- Ιωσήφ ο σύζυγος της Μαρίας.[3] Έτσι ονομάζεται πάλι, στίχ. 19: αλλά στο στίχ. 18, διαβάζουμε, όταν η Μαρία η μητέρα του ήταν μνηστευμένη με τον Ιωσήφ. Αυτές οι διαφορετικές εκφράσεις του ότι είναι σύζυγος, και ότι είναι μνηστευμένος, έχουν προκαλέσει διαφορετικές ερμηνείες. Κάποιοι νομίζουν ότι ο Ιωσήφ και η μακαρία Παρθένος ήταν αληθινά παντρεμένοι την εποχή της συλλήψεως του Χριστοῦ: άλλοι, ότι ήταν τότε μόνο μνηστευμένοι, ή δεσμευμένοι με υπόσχεση να παντρευτούν αργότερα. Ο Άγιος Ιερώνυμος λέει, όταν ακούς το όνομα του συζύγου, μην φανταστείς από εκεί ότι είναι παντρεμένοι, αλλά θυμήσου το έθιμο των Γραφών, σύμφωνα με το οποίο, εκείνοι που είναι μόνο μνηστευμένοι, ονομάζονται σύζυγοι και σύζυγοι. (Ουίθαμ) --- Ότι ο Ιησοῦς, ο οποίος ονομάζεται Χριστός, ήταν από το σπέρμα του Δαβίδ, είναι επίσης προφανές, όπως βεβαιώνει ο Άγιος Αυγουστίνος από διάφορα κείμενα των ιερών Γραφών, όπως στην επιστολή προς Ρωμαίους, όπου ο Άγιος Παῦλος, (κεφ. α΄) μιλώντας για τον Υιόν του Θεοῦ, λέει, ο οποίος έγινε γι’ Αυτόν από το σπέρμα του Δαβίδ, κατά σάρκα. Δες επίσης τις υποσχέσεις που δόθηκαν στον Δαβίδ, Βασιλειών Β΄ ζ΄ Ψαλμοί πη΄ και ρλα΄, και που ειπώθηκαν για τον Σολομώντα, ως τύπο του Ιησοῦ Χριστοῦ. (Εστιος)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ εφιστά την προσοχή στην αναφορά της Ραάβ και άλλων γυναικών στη γενεαλογία.
Ματθ. 1:5 Ιησοῦς. κεφ. β΄ κ. ἑξ. Πουθενά αλλού δεν βρίσκουμε τον γάμο του Σαλμών με τη Ραάβ· αλλά το γεγονός αυτό μπορεί να ήταν γνωστό από την παράδοση, την αλήθεια της οποίας ο θεόπνευστος ευαγγελιστής εδώ επιβεβαιώνει. (Βίβλος της Βανς) Η Ραάβ ήταν έκλυτη γυναίκα, διασωθείσα κατά τη λεηλασία της Ιεριχούς, όπου είχε γεννηθεί. Σε αυτή τη γενεαλογία αναφέρονται μόνο τέσσερις γυναίκες, από τις οποίες δύο είναι εθνικές και δύο μοιχαλίδες. Εδώ οι μεγαλύτεροι αμαρτωλοί μπορούν να βρουν λόγους εμπιστοσύνης στα ελέη του Ιησοῦ Χριστοῦ και ελπίδες συγχωρήσεως, όταν παρατηρήσουν πώς ο Κύριος της ζωής και της δόξης, για να θεραπεύσει την υπερηφάνειά μας, όχι μόνο ταπεινώθηκε λαμβάνοντας επάνω του την ομοίωση της αμαρτωλής σαρκός, αλλά και αντλώντας την καταγωγή του από αμαρτωλούς και εμπνέοντας τον άγιο ευαγγελιστή να καταγράψει το ίδιο σε όλη την μεταγενέστερη γενιά. (Χέιντοκ)Η επόμενη ερμηνεία επεξηγεί την προφητεία της παρθενικής γεννήσεως.
Ιδού παρθένος,[5] κ.λπ. Οι Ιουδαίοι ενίοτε αντέτειναν, όπως βλέπουμε στον διάλογο του αγίου Ιουστίνου με τον Τρύφωνα, ότι η εβραϊκή λέξη άλμα στον προφήτη Ησαΐα δεν σήμαινε τίποτε περισσότερο από νεαρή γυναίκα. Αλλά ο άγιος Ιερώνυμος μας λέγει ότι η άλμα σημαίνει παρθένο κλεισμένη σε απομόνωση. Ας μου δείξουν οι Ιουδαίοι, λέγει, οποιονδήποτε τόπο στον οποίο η εβραϊκή λέξη άλμα εφαρμόζεται σε οποιονδήποτε που δεν είναι παρθένος, και θα ομολογήσω την άγνοιά μου. Εκτός αυτού, οι ίδιες οι περιστάσεις στο κείμενο του προφήτη αποτελούν υπεραρκετή ανασκευή αυτής της ιουδαϊκής ερμηνείας· διότι εκεί υπόσχεται σημείο ή θαῦμα στον Άχαζ· και τι θαῦμα θα ήταν για μια νεαρή γυναίκα να έχει παιδί, όταν είχε παύσει να είναι παρθένος; (Ουίθαμ) --- Πώς συμβαίνει που πουθενά στα ευαγγέλια ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος δεν βρίσκουμε τον Χριστό να αποκαλείται Εμμανουήλ; Απαντώ ότι στην ελληνική έκφραση το όνομα δίνεται για το πράγμα που σημαίνεται· και το νόημα είναι: Θα είναι αληθινός Εμμανουήλ, δηλαδή Θεός μεθ’ ημών, αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος. (Εστιος) --- Το κείμενο λέγει, θα ονομάσουν, δηλαδή όλοι οι άνθρωποι θα τον θεωρήσουν ως Εμμανουήλ. Πάλι, το όνομά του θα ονομαστεί Θαυμαστός, Σύμβουλος, Ισχυρός, Άρχων της ειρήνης, κ.λπ. δηλαδή θα είναι όλα αυτά, όχι τόσο ονομαστικώς, όσο πραγματικώς και ενεργώς. (Χέιντοκ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αυθεντία της Εκκλησίας διαμορφώνει την εμπιστοσύνη μου στα Ευαγγέλια; Με ποιους τρόπους η ήσυχη δικαιοσύνη του Ιωσήφ προκαλεί τις δικές μου αντιδράσεις στην αβεβαιότητα; Πού βλέπω το έλεος του Θεοῦ να εργάζεται σε απροσδόκητες οικογενειακές γραμμές ή κρυμμένες αρχές;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Ἐμμανουήλ, ὁ Θεὸς μεθ' ἡμῶν, ὁ εἰσελθὼν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα ἡμῶν διὰ τῆς γραμμῆς τοῦ Δαυΐδ, ἵνα πληρώσῃς τὰς ὑποσχέσεις σου τοῦ ἐλέους, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὸ μυστήριον τῆς Ἐνσαρκώσεώς σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωσήφ, ποίησον ἡμᾶς δικαίους καὶ ἐμπίστους, ἵνα ὑποδεχθῶμεν τὴν παρουσίαν σου ἀφόβως καὶ ζήσωμεν ὡς τέκνα τῆς ἀπεράντου χάριτός σου. Εἴθε ἡ κοινωνία τῶν ἁγίων νὰ μᾶς ἕλκῃ ἀεὶ βαθυτέρως εἰς τὴν πίστιν τοῦ ἁγίου σου Εὐαγγελίου.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →