← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 27-28 — με τον Κόουκ

Αριθμοί 27-28Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής ανάγνωσης της Γραφής, στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Τόμας Κόουκ για την Αγία Γραφή. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ φέρνει μια καρδιά ποιμένα και τη φροντίδα ενός μελετητή στο ιερό κείμενο. Η ερμηνεία του για τους Αριθμούς 27-28 μας προσκαλεί να σταθούμε σε ερωτήματα κληρονομιάς, ηγεσίας και λατρείας. Με ευλαβική προσοχή ακούμε το Πνεύμα που εξακολουθεί να καθοδηγεί τον λαό του Θεού. Είθε αυτές οι αρχαίες διατάξεις να αναζωπυρώσουν φρέσκια πίστη και σταθερή υπακοή σε εμάς σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο την υπόσχεση όσο και την εντολή, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 27 και 28 των Αριθμών. Αυτά τα χωρία μιλούν για κόρες που παρακαλούν για το όνομα του πατέρα τους, για τον Μωυσή που προετοιμάζει έναν διάδοχο, και για τον σταθερό ρυθμό των καθημερινών, εβδομαδιαίων και μηνιαίων προσφορών. Καθώς ακούμε, είθε ο Κύριος να ανανεώσει την εμπιστοσύνη μας στη δικαιοσύνη του και να αφυπνίσει την ευχαρίστησή μας στην καθορισμένη λατρεία του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινά παρουσιάζοντας τις κόρες του Σελοφεάδ ενώπιον της συνέλευσης. Στίχοι 1-2. Αριθμοί 27:1-2. Τότε ήλθον αι θυγατέρες του Σελοφεάδ, κλπ.— Στην τελευταία καταγραφή των οικογενειών των Ισραηλιτών, σημειώθηκε ο Σελοφεάδ, υιός του Εφέρ, από τη φυλή του Μανασσή, ο οποίος πέθανε χωρίς αρσενικούς απογόνους, και άφησε πέντε κόρες ως μοναδικές κληρονόμους του, κεφ. Αριθμοί 26:33. Αυτές οι γυναίκες, πληροφορηθείσες ότι η γη Χαναάν επρόκειτο να διανεμηθεί μεταξύ των αρχηγών των οικογενειών των φυλών, που αναφέρονται σε αυτή την καταγραφή, η οποία αποτελούνταν μόνο από άνδρες, φαντάστηκαν ότι αυτές, ως γυναίκες, επρόκειτο να αποκλειστούν από κάθε καθορισμένη κληρονομιά στις γαίες και τις περιουσίες αυτής της χώρας, και, συνεπώς, ότι το όνομα και η οικογένεια των Εφεριτών θα εξαφανίζονταν εντελώς· οπότε συνέταξαν μια αναφορά της περίπτωσής τους, την οποία υπέβαλαν στον Μωυσή σε πλήρες δικαστήριο του αρχιερέα και των δικαστών, που είχαν συγκεντρωθεί μαζί του στη σκηνή του μαρτυρίου. Βλέπε Έξοδος 18:25. Με τον όρο 'όλη η συναγωγή' εννοούνται οι εβδομήντα πρεσβύτεροι, ή εκπρόσωποι του λαού, κεφ. Αριθμοί 11:24. Στη συνέχεια καταγράφει τη θεία επιβεβαίωση που καθιερώνει ένα διαρκές καταστατικό για την κληρονομιά. Στίχοι 7-11. Αριθμοί 27:7-11. Οι θυγατέρες του Σελοφεάδ ορθώς ομιλούσι — Ο Θεός, εγκρίνοντας την αίτησή τους, μετατρέπει την ειδική τους περίπτωση σε γενικό νόμο που θα τηρείται στο εξής. Αυτές οι θυγατέρες του Σελοφεάδ επρόκειτο να απολαύσουν ό,τι θα είχε πέσει στο μερίδιο του πατέρα τους αν ζούσε, επειδή στάθηκαν στη θέση του και εκπροσωπούσαν το πρόσωπό του: και αναλόγως βρίσκουμε, ότι είχαν το μερίδιό τους στη γη. Ιησούς του Ναυή 1:3. Ενώ, για το μέλλον, προβλέπεται ότι η κληρονομιά θα περνάει πάντα στον πλησιέστερο συγγενή, είτε άνδρα είτε γυναίκα, της οικογένειας του αποθανόντος. Αυτό διατάσσεται στους Αριθμούς 27:11 να είναι 'νόμος κρίσεως' για τους υιούς του Ισραήλ· δηλαδή, ένας μόνιμος νόμος με τον οποίο θα κρίνεται η διαδοχή στην κληρονομιά σε όλους τους μελλοντικούς χρόνους. Ο Κόουκ στη συνέχεια στρέφεται στην επίσημη μεταβίβαση της ηγεσίας από τον Μωυσή στον Ιησού του Ναυή. Στίχος 18. Αριθμοί 27:18. Λάβε τον Ιησού, τον υιόν του Ναυή — Εξ αυτού φαίνεται, ότι αυτό το υψηλό αξίωμα του ηγέτη ή κριτή του Ισραήλ δεν επρόκειτο να είναι κληρονομικό· ούτε η πολιτική του Μωυσή έκανε ούτε ένα βήμα για να το διαιωνίσει στους δικούς του απογόνους ή στην οικογένειά του· μια πειστική απόδειξη της ανιδιοτέλειάς του, και μία που τον δείχνει να έχει ενεργήσει από μια αρχή που τον ανέδειξε πάνω από άλλους νομοθέτες, οι οποίοι γενικά φρόντιζαν να προωθήσουν τις δικές τους οικογένειες. Καθώς ήταν απαραίτητο αυτό το αξίωμα να εκτελείται από ένα πρόσωπο με τις πιο εξέχουσες ικανότητες, ο Θεός ορίζει λοιπόν τον Ιησού, τον υιό του Ναυή, ο οποίος ήταν συνεχής ακόλουθος του Μωυσή, αλλά ο οποίος ήταν από άλλη οικογένεια και άλλη φυλή. Λέγεται ότι είναι 'άνθρωπος εν ω εστί πνεύμα'· σχετικά με αυτό, βλέπε Γένεση 41:38. Έξοδος 28:3 και Δευτερονόμιο 34:9. Και επίθες την χείρα σου επ' αυτόν — Η τελετή της επιθέσεως των χειρών δήλωνε τη μεταβίβαση από τον Μωυσή στον Ιησού του Ναυή της δημόσιας εμπιστοσύνης που του είχε ανατεθεί από τον Θεό. Αυτή η τελετή συνοδευόταν από επίσημη προσευχή, για την επίδραση του Θείου Πνεύματος ώστε να καταστήσει το πρόσωπο ικανό για το αξίωμά του· και, όταν εκτελούνταν από άνδρες προικισμένους με προφητικό πνεύμα, όπως ο Μωυσής και οι απόστολοι, ήταν ένα σημάδι και μια επιβεβαίωση αυτών των ηθικών χαρισμάτων που ο Θεός ευαρεστήθηκε να μεταδώσει σε αυτόν που επενδύθηκε έτσι με ένα αξίωμα. Βλέπε Δευτερονόμιο 34:9. Α' Τιμόθεο 4:14. Β' Τιμόθεο 1:6 και Le Clerc στο χωρίο. Συνεχίζει αναφέροντας την καθημερινή ολοκαύτωση που ανοίγει κάθε νέα ημέρα υπηρεσίας. Στίχος 7. Αριθμοί 28:7. Ο ισχυρός οίνος να χύνεται προς τον Κύριον — Βλέπε Λευιτικό 10:9. Αυτός ο ισχυρός οίνος, όποιας ποικιλίας κι αν ήταν, έπρεπε να είναι ο καλύτερος του είδους· ήταν λογικό να προσφέρεται στον Θεό ο καλύτερος. Η ίδια ευλάβεια για τη θρησκεία δίδαξε τους ειδωλολάτρες να προσφέρουν στους θεούς τους τον πιο εκλεκτό οίνο που είχαν· το οποίο μιμείται στις λέξεις που συναντάμε τόσο συχνά στον Όμηρο, τόσο στην Ιλιάδα όσο και στην Οδύσσεια, για τους ανθρώπους που χύνουν στις θυσίες τους, αιθοπα οινον, μαύρο κρασί, ή του βαθύτερου χρώματος, κόκκινο σαν αίμα, που ήταν το πλουσιότερο από όλα. Ο Ηρωδιανός, περιγράφοντας τις θυσίες του Ηλιογάβαλου, λέει, ότι έχυνε πολλά δοχεία του παλαιότερου και πιο εκλεκτού κρασιού στους βωμούς, οινου παλαιοτατου και καλλιστου, βιβλ. 5: κεφ. 13. Κατά τον ίδιο τρόπο ο Βιργίλιος, αναφέροντας μια σπονδή κρασιού που προσφέρθηκε στους θεούς, την αποκαλεί, honorem laticum, την τιμή ή την κορυφή του υγρού. Βλέπε Scacchi, Myrothec. I. 11. c. 42. ΣΚΕΨΕΙΣ.— Η γενιά στην οποία είχαν δοθεί αυτοί οι νόμοι είχε πεθάνει· τα παιδιά τους, λοιπόν, ακούν μια επίσημη ανακεφαλαίωση αυτών. Ήταν έτοιμοι να εισέλθουν σε κατάσταση πολέμου, και μπορεί να μπουν στον πειρασμό να παραμελήσουν τις Θείες διατάξεις· αλλά υπήρχε διπλή ανάγκη να εξασφαλίσουν την ειρήνη τους με τον Θεό, όταν ήταν σε πόλεμο με τους Χαναναίους. Η καθημερινή θυσία διατάσσεται πρώτα ως συνεχής ολοκαύτωση, τυπική της θυσίας του Ιησού, του Αμνού που σφάχτηκε από τη θεμελίωση του κόσμου, ο οποίος εμφανίζεται πάντα με το αίμα του ενώπιον του Θεού, για να κάνει εξιλέωση για τις αμαρτίες μας.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Κόουκ τονίζει το βαρυσήμαντο συμπέρασμα ότι ο Ιησούς του Ναυή λαμβάνει τόσο δημόσια εντολή όσο και θεϊκή συμβουλή. Είναι άνθρωπος στον οποίο υπάρχει πνεύμα: το πνεύμα της χάριτος, ως καλός άνθρωπος· το πνεύμα της σοφίας, ως μεγάλος άνθρωπος· και το πνεύμα του θάρρους, ως γενναίος άνθρωπος. Οι εξέχουσες υπηρεσίες απαιτούν εξέχοντα χαρίσματα και χάριτες. Προκειμένου για την επίσημη ενθρόνιση του Ιησού του Ναυή ως διαδόχου του, ο Μωυσής διατάσσεται να τον παρουσιάσει στον λαό, και να του δώσει μια επίσημη εντολή για τη μελλοντική του συμπεριφορά ενώπιον όλων· να του επιθέσει τα χέρια, μεταβιβάζοντας το αξίωμά του σε αυτόν· και να τον τιμήσει, συνδέοντάς τον αμέσως με την κυβέρνηση μαζί του. Ο Ελεάζαρ ορίζεται ως σύμβουλός του, να στέκεται ενώπιον του Θεού, να τον ρωτά, ώστε, όντας υπό θεία καθοδήγηση, να είναι εξασφαλισμένος για την επιτυχία. Σημείωση: Θα καθοδηγηθούν σίγουρα σωστά, όσοι φροντίζουν να συμβουλεύονται πάντα τα θεία λόγια. 3. Ο Μωυσής υπακούει πρόθυμα. Δεν φθονεί τον διάδοχό του, ούτε ανησυχεί για τα συμφέροντα της δικής του οικογένειας, η μοναδική του φροντίδα είναι το καλό του λαού. Κλείνει υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα της προσφοράς περί αμαρτίας που αγιάζει κάθε άλλο δώρο. Στίχος 15. Αριθμοί 28:15. Ένα ερίφιο—προς τον Κύριον — Ο Γρότιος παρατηρεί με σύνεση, ότι οι λέξεις 'προς τον Κύριον' προστίθενται εδώ για να κάνουν τους Εβραίους πιο ευαίσθητους στο ότι στον αληθινό Θεό επρόκειτο τώρα να προσφέρουν, και όχι στη σελήνη· της οποίας πλανήτη, το ερίφιο, με τα δύο του κέρατα, όντας έμβλημα, επιλέχθηκε γι' αυτό ως θυσία: ο Θεός έτσι διεκδικεί για τον εαυτό του ό,τι η ειδωλολατρία είχε δεισιδαιμονικά αγιάσει. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1. Το Σάββατο, η καθημερινή θυσία, με τις προσφορές της, διπλασιαζόταν· υποδηλώνοντας σε εμάς την αναγκαιότητα να αξιοποιούμε αυτές τις ιερές ημέρες, με επανειλημμένη παρουσία στον οίκο του Θεού, και διπλή επιμέλεια στις ασκήσεις θρησκευτικής συζήτησης, διαλογισμού, προσευχής και δοξολογίας. Στις νεομηνίες, εκτός από την καθημερινή θυσία, προσφέρονταν δύο μοσχάρια, ένας κριός και επτά αρνιά, με τις διάφορες προσφορές σιτηρών και ποτών τους, και ένα ερίφιο για προσφορά περί αμαρτίας. Ακόμη και όταν προσφέρουμε θυσίες δοξολογίας και ευχαριστίας, είναι η προσφορά περί αμαρτίας του Θείου Κυρίου μας που προσφέρθηκε μία φορά, η οποία καθιστά όλες τις υπηρεσίες μας ευάρεστες στον Θεό. Οι καλύτερες θυσίες μας χρειάζονται αυτή την εξιλέωση. 2. Τις επτά ημέρες μετά το Πάσχα, ήταν η εορτή των αζύμων· η πρώτη και η τελευταία από τις οποίες ήταν ημέρες ιερής σύναξης: και κάθε ημέρα των επτά, επαναλαμβάνονταν οι ίδιες θυσίες όπως στη νεομηνία. Δεν χρειάζεται να δυσανασχετούν για τον αριθμό ή την αξία των θυσιών τους, όταν λάμβαναν υπόψη την απελευθέρωση που τιμούσαν. Μια ψυχή που απελευθερώθηκε από τον Ιησού Χριστό από τη δουλεία της φθοράς, πιστεύει ότι δεν μπορεί ποτέ να εκφράσει αρκετά την ευγνωμοσύνη της στον Λυτρωτή της.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στη ζωή μου χρειάζεται να εμπιστευτώ ότι ο Κύριος βλέπει και εξασφαλίζει αυτό που φαίνεται να παραβλέπεται; 2. Πώς προσεύχομαι για την ανερχόμενη γενιά που θα ηγηθεί μετά από μένα; 3. Ποια καθημερινή προσφορά χρόνου ή προσοχής μπορεί να μου ζητάει το Πνεύμα να ανανεώσω ενώπιόν του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Τόμας Κόουκ, ο οποίος άνοιξε τον λόγο σου με μάθηση και αγάπη. Χάρισέ μας το ίδιο πνεύμα δικαιοσύνης που άκουσε τις κόρες του Σελοφεάδ και την ίδια ταπεινοφροσύνη που προετοίμασε τον Ιησού του Ναυή για ηγεσία. Κράτησε τη λατρεία μας σταθερή και ειλικρινή, προσφερόμενη μέσω της μοναδικής τέλειας θυσίας του Υιού σου. Είθε κάθε νέα μέρα να αρχίζει με ανανεωμένη παράδοση, κάθε Σάββατο με διπλή χαρά, και κάθε απόφαση με ταπεινή εξάρτηση από το Πνεύμα σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →