← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωήλ

Ιωήλ 1-2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωήλ 1-2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στο υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου στα αρχικά κεφάλαια του Ιωήλ, όπου ο προφήτης αντιμετωπίζει έναν λαό αργό να αναγνωρίσει το χέρι του Θεού στις θλίψεις του. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου τονίζει τη θεία προέλευση του προφητικού λόγου και την επείγουσα πρόσκληση σε μετάνοια που ακολουθεί. Οι γνώσεις του μας υπενθυμίζουν ότι η Γραφή δεν προέρχεται από ανθρώπινη επινόηση αλλά από τον Κύριο που μιλά μέσω των εκλεκτών υπηρετών του. Καθώς ακούμε, ας προετοιμαστούν οι καρδιές μας να δεχτούν τον ίδιο λόγο με ταπεινοφροσύνη και πίστη, επιτρέποντάς του να μας αφυπνίσει από την πνευματική νάρκη και να μας επαναφέρει στον Θεό που παιδεύει με αγάπη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 και 2 του Ιωήλ ολόκληρα. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ακούσετε, να θρηνήσετε και να επιστρέψετε στον Κύριο. Προσέξτε πώς ο προφήτης περιγράφει διαδοχικά κύματα κρίσης και την επακόλουθη πρόσκληση σε συλλογική μετάνοια. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει στην καρδιά σας καθώς σκέφτεστε τόσο τη σοβαρότητα της παίδευσης του Θεού όσο και την υπόσχεση αποκατάστασης που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει σημειώνοντας ότι ο Ιωήλ δεν διεκδίκησε τίποτε για τον εαυτό του. Αυτό που δήλωσε λέγοντας ότι παρέδωσε τον λόγο του Κυρίου, είναι άξιο παρατηρήσεως· διότι δείχνει ότι δεν διεκδίκησε τίποτε για τον εαυτό του ως άτομο, σαν να ήθελε να κυβερνήσει με τη δική του κρίση και να υποτάξει άλλους στις δικές του φαντασιώσεις· αλλά ότι αφηγείται μόνο ό,τι έλαβε από τον Κύριο. Και επειδή οι Προφήτες δεν διεκδίκησαν αυθεντία για τον εαυτό τους, παρά μόνο καθώς εκτελούσαν πιστά το αξίωμα που τους εμπιστεύθηκε θεία και παρέδιδαν, σαν από χέρι σε χέρι, ό,τι πρόσταξε ο Κύριος, μπορούμε επομένως να αισθανθούμε βέβαιοι ότι καμία ανθρώπινη διδασκαλία δεν πρέπει να γίνει δεκτή στην Εκκλησία. Γιατί; Επειδή όσο οι άνθρωποι εμπιστεύονται τον εαυτό τους, τόσο αφαιρούν από την αυθεντία του Θεού. Αυτή η εισαγωγή λοιπόν πρέπει να σημειωθεί, την οποία χρησιμοποιούν σχεδόν όλοι οι Προφήτες, δηλαδή ότι δεν έφεραν τίποτε δικό τους ή σύμφωνα με τη δική τους κρίση, αλλά ότι ήταν πιστοί διαχειριστές της αλήθειας που τους εμπιστεύθηκε ο Θεός. Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια ότι ο λόγος κατατέθηκε στον Ιωήλ ως θεματοφύλακας για τον λαό. Και ο λόγος λέγεται ότι ήταν προς τον Ιωήλ· όχι ότι ο Θεός ήθελε αυτός μόνο να είναι μαθητής του, αλλά επειδή κατέθεσε αυτόν τον θησαυρό σε αυτόν, ώστε να είναι υπηρέτης του προς ολόκληρο τον λαό. Ο Παύλος λέει επίσης το ίδιο, ότι στους υπηρέτες του Ευαγγελίου εμπιστεύθηκε μήνυμα για τον Χριστό, ή στο όνομα του Χριστού, για να συμφιλιώσει τους ανθρώπους με τον Θεό, (2 Κορινθίους 5:20)· και σε άλλο μέρος λέει, Κατέθεσε σε εμάς αυτόν τον θησαυρό ως σε πήλινα σκεύη, (2 Κορινθίους 4:7). Κατανοούμε τώρα γιατί ο Ιωήλ λέει ότι ο λόγος του Κυρίου παραδόθηκε σε αυτόν· δεν ήταν για να είναι ο μόνος μαθητής· αλλά επειδή χρειαζόταν κάποιος διδάσκαλος, ο Ιωήλ επιλέχθηκε στον οποίο ο Κύριος εμπιστεύθηκε αυτό το αξίωμα. Τότε ο λόγος του Θεού ανήκει πράγματι αδιακρίτως σε όλους· και όμως εμπιστεύεται στους Προφήτες και σε άλλους διδασκάλους· διότι είναι, για να το πούμε, σαν θεματοφύλακες. Για τη νόμιμη αυθεντία στην Εκκλησία, ο Καλβίνος γράφει: Βλέπουμε τώρα ποια είναι η νόμιμη αυθεντία που πρέπει να ισχύει στην Εκκλησία, και την οποία οφείλουμε να υπακούμε χωρίς αμφισβήτηση, και στην οποία όλοι οφείλουν να υποτάσσονται. Μόνο τότε υπάρχει αυτή η αυθεντία, όταν ο Θεός ο ίδιος μιλά μέσω ανθρώπων, και το Άγιο Πνεύμα τους χρησιμοποιεί ως όργανά του. Διότι ο Προφήτης δεν προβάλλει κανέναν κενό τίτλο· δεν λέει ότι είναι αρχιερέας της φυλής του Λευί, ή πρώτης τάξεως, ή της οικογένειας του Ααρών. Δεν προβάλλει τίποτε τέτοιο, αλλά λέει ότι ο λόγος του Θεού κατατέθηκε σε αυτόν. Όποιος λοιπόν απαιτεί να ακουστεί στην Εκκλησία, πρέπει αναγκαστικά να αποδείξει πραγματικά ότι είναι κήρυκας του λόγου του Θεού· και δεν πρέπει να φέρει τις δικές του επινοήσεις, ούτε να αναμίξει με τον λόγο οτιδήποτε προέρχεται από την κρίση της δικής του σάρκας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια για να προτρέψει τον λαό σε μετάνοια. Τώρα ο Προφήτης αρχίζει να προτρέπει τον λαό σε μετάνοια. Αφού τους παρουσίασε ως βαρύτατα θλιμμένους από το χέρι του Θεού, προσθέτει τώρα ότι υπήρχε θεραπεία πρόχειρη, εφόσον ζητούσαν την εύνοια του Θεού· και συγχρόνως απειλεί βαρύτερη τιμωρία στο μέλλον· διότι δεν θα αρκούσε να τους υπενθυμιστούν οι συμφορές και τα κακά τους, εκτός αν φοβηθούν και για το μέλλον. Γι’ αυτό ο Προφήτης, για να τους συγκινήσει περισσότερο, λέει ότι το χέρι του Θεού είναι ακόμη απλωμένο, και ότι υπάρχει κάτι χειρότερο κοντά, εκτός αν το προλάβουν οι ίδιοι. Αυτός είναι ο σκοπός του όλου. Έρχομαι τώρα στις λέξεις.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς επηρεάζει τον τρόπο που δέχεστε τη Γραφή σήμερα η αναγνώριση ότι ο προφητικός λόγος προέρχεται αποκλειστικά από τον Θεό; 2. Σε ποιους τομείς της ζωής μπορεί να παραβλέπετε το παιδευτικό χέρι του Θεού, όπως έκανε ο λαός της εποχής του Ιωήλ; 3. Πώς θα ήταν για εσάς να ανταποκριθείτε στον λόγο του Θεού με την ταπεινοφροσύνη και την επείγουσα ανάγκη που τονίζει ο Καλβίνος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Πατέρα, ὁ ἐν δικαίᾳ κρίσει πέμπων τὴν ἡμέραν τοῦ σκότους ἐπὶ τὸν λαόν σου, ἀλλὰ καὶ καλῶν αὐτοὺς νὰ διαρρήξωσι τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ νὰ ἐπιστρέψωσι πρὸς σέ, δώρησον ἡμῖν χάριν διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ἀκούσωμεν τὸν λόγον σου καὶ νὰ μετανοήσωμεν πρὸ τῆς μεγάλης καὶ φοβερᾶς ἡμέρας τοῦ Κυρίου. Διὰ τοῦ Υἱοῦ σου, ἀποκατάστησον τὰ ἔτη ἃ κατέφαγεν ἡ ἀκρίς, καὶ στερέωσον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀφθονίᾳ τῶν ἐλεῶν τῆς διαθήκης σου, ἵνα ὁ λόγος σου κατοικῇ πλουσίως ἐν ἡμῖν πρὸς ταπείνωσιν τῶν ὑπερηφάνων καὶ ζωοποίησιν τῶν συντετριμμένων. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →