Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 57-58 — με Brown
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Η στίχο προς στίχο προσέγγισή τους στον Ησαΐα 57-58 αντιμετωπίζει την αντίθεση μεταξύ της ήσυχης αναχώρησης των ευσεβών και της κούφιας θρησκείας των πολλών. Ο σχολιασμός παρακολουθεί το κάλεσμα του Θεού σε γνήσια μετάνοια και την υπόσχεση αποκατάστασης για όσους Τον εμπιστεύονται. Σε αυτά τα κεφάλαια οι συγγραφείς διατηρούν μια σταθερή εστίαση στην πιστότητα της διαθήκης, αποκαλύπτοντας κενές μορφές ενώ δείχνουν την ειρήνη που ανήκει στους ευθείς. Το έργο τους μας καλεί να ακούσουμε την Αγία Γραφή από την αρχή και να περπατήσουμε με τον φόβο του Κυρίου.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 57 και 58 του Ησαΐα ολόκληρα. Ακούστε τη διάγνωση του Κυρίου για την κενή λατρεία και την υπόσχεσή Του για θεραπεία για τους συντετριμμένους. Σημειώστε την έντονη διάκριση που γίνεται μεταξύ εκείνων που χάνονται απαρατήρητοι από τον κόσμο και του υπολοίπου που κληρονομεί την ειρήνη. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει τις δικές μας πρακτικές νηστείας, τήρησης του Σαββάτου και δικαιοσύνης.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεση του κεφαλαίου 57 στον στίχο 1.
Στίχος 1. 1. κανείς δεν το βάζει στην καρδιά του —ως δημόσια συμφορά. ελεήμονες άνθρωποι —μάλλον, ευσεβείς άνθρωποι· τα υποκείμενα του ελέους. κανείς δεν εξετάζει —δηλαδή, ποιος ήταν ο σκοπός της Πρόνοιας στην απομάκρυνση των ευσεβών. από το κακό — Εβραϊκά, από το πρόσωπο του κακού, δηλαδή, τόσο από το ηθικό κακό από κάθε πλευρά (Ησαΐας 56:10-12), όσο και από τα κακά που επρόκειτο να έρθουν ως τιμωρία των εθνικών αμαρτιών, ξένες εισβολές, κ.λπ. (Ησαΐας 56:9 Ησαΐας 57:13). Έτσι ο θάνατος του Αχιά παρουσιάζεται ως ευλογία που του χορηγήθηκε από τον Θεό για την ευσέβειά του (Ησαΐας 57:13- : · βλέπε επίσης Β' Βασιλέων 22:20).Συνεχίζουν αμέσως με την ανάπαυση που χορηγείται στους ευθείς στον στίχο 2.
Στίχος 2. 2. Ή, 'εισέρχεται στην ειρήνη'· σε αντίθεση με τους διωγμούς που υπέστη σε αυτόν τον κόσμο (Ιώβ 3:13· Ιώβ 3:17). Η περιθωριακή σημείωση δεν μεταφράζει τόσο καλά, 'θα πάει εν ειρήνη' (Ψαλμοί 37:37· Λουκάς 2:29). ανάπαυση —η ήρεμη ανάπαυση των σωμάτων τους στους τάφους τους (που ονομάζονται 'κρεβάτια', Λουκάς 2:29- : · σύγκρινε Ησαΐας 14:18· επειδή 'κοιμούνται' σε αυτά, με τη βεβαιότητα της αφύπνισης στην ανάσταση, Ησαΐας 14:18- : ) είναι το έμβλημα της αιώνιας 'ανάπαυσης' (Εβραίους 4:9· Αποκάλυψη 14:13). καθένας που περπατάει εν . . . ευθύτητα —Αυτή η πρόταση ορίζει τον χαρακτήρα εκείνων που στον θάνατο 'αναπαύονται στα κρεβάτια τους', δηλαδή, όλοι όσοι περπατούν ευθέως.Οι συγγραφείς στη συνέχεια μεταβαίνουν στην επίπληξη των εξωτερικών μορφών που ανοίγει το κεφάλαιο 58.
Στίχος 1. 1. δυνατά — Εβραϊκά, 'με τον λαιμό', δηλαδή, με πλήρη φωνή, όχι μόνο από τα χείλη (Α' Σαμουήλ 1:13). Μίλα αρκετά δυνατά για να τραβήξεις την προσοχή. ο λαός μου —οι Εβραίοι στην εποχή του Ησαΐα, και πάλι στην εποχή του Κυρίου μας, πιο ζηλωτές για τα εξωτερικά παρά για την εσωτερική αγιότητα. Ο ROSENMULLER πιστεύει ότι η αναφορά είναι στους Εβραίους στην αιχμαλωσία που ασκούσαν τις τελετουργίες τους για να κερδίσουν την εύνοια του Θεού και μια απελευθέρωση· και ότι, επομένως, δεν αναφέρονται θυσίες, αλλά μόνο νηστεία και τήρηση του Σαββάτου, τα οποία μπορούσαν να τηρήσουν αν και μακριά από τον ναό στην Ιερουσαλήμ. Το ίδιο ισχύει και για τη σημερινή τους διασπορά, στην οποία δεν μπορούν να προσφέρουν θυσίες, αλλά μπορούν μόνο να δείξουν τον ζήλο τους σε νηστείες, κ.λπ. Συγκρίνετε όσον αφορά την εποχή του Κυρίου μας, Ματθαίος 6:16 Ματθαίος 6:23· Λουκάς 18:12.Πιέζουν το ζήτημα περαιτέρω στην επεξεργασία τους του στίχου 2.
Στίχος 2. 2. Βάλτε την τελεία στο 'τρόπους'· και συνδέστε 'ως έθνος που', κ.λπ. με αυτό που ακολουθεί 'Ως έθνος που έκανε δικαιοσύνη', έτσι απαντάει στο, 'ζητούν από Εμένα δίκαιες κρίσεις' (δηλαδή, ως ζήτημα δικαιοσύνης που τους οφείλεται, σωτηρία για τους ίδιους, και καταστροφή για τους εχθρούς τους)· και 'δεν εγκατέλειψαν το διάταγμα του Θεού τους', απαντάει στο 'επιθυμούν την προσέγγιση του Θεού' (να πλησιάσει ο Θεός για να ασκήσει αυτές τις 'δίκαιες κρίσεις' υπέρ τους, και εναντίον των εχθρών τους) [MAURER]. Έτσι ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, 'Με την εμπιστοσύνη, σαν να λέγαμε, μιας καλής συνείδησης, απαιτούν μια δίκαιη κρίση, στη γλώσσα των αγίων: Κρίνε με, Κύριε, γιατί περπάτησα στην ακεραιότητά μου.' Έτσι στο :- , προσποιούνται ότι σκανδαλίζονται από την ατιμωρησία των ασεβών, και αμφισβητούν τη δικαιοσύνη του Θεού [HORSLEY]. Έτσι, 'ζητήστε Με καθημερινά, και επιθυμήστε (η αγγλική έκδοση όχι τόσο καλά, 'ευχαριστηθείτε') να γνωρίσετε τους τρόπους Μου', αναφέρεται στην απαίτησή τους να μάθουν γιατί ο Θεός καθυστερούσε τόσο πολύ να τους βοηθήσει. Η αγγλική έκδοση δίνει ένα καλό, αν και διαφορετικό νόημα· δηλαδή, διαλύοντας την αυταπάτη ότι ο Θεός θα ικανοποιούνταν με εξωτερικές παρατηρήσεις, ενώ το πνεύμα του νόμου παραβιαζόταν και η καρδιά παρέμενε αμετάβλητη (Ησαΐας 58:3-14· Ιεζεκιήλ 33:31· Ιεζεκιήλ 33:32· σύγκρινε Ιεζεκιήλ 33:32- : ), σχολαστικότητα δίπλα-δίπλα με φόνο. Οι προφήτες ήταν οι σχολιαστές του νόμου, ως η Magna Charta τους, στο εσωτερικό του πνεύμα και όχι στο απλό γράμμα.
Σκεφτείτε
Για την κληρονομιά της γης, καταλήγουν με την υπόσχεση σε κάθε έναν που εμπιστεύεται.
Στίχος 13. 13. Όταν κράζεις —Στον καιρό της θλίψης σου. εταιρείες —δηλαδή, ειδώλων, που συγκεντρώθηκαν από εσένα από κάθε γωνιά· ή αλλιώς, ξένων, που κλήθηκαν σε βοήθειά σου. άνεμος . . . παρασύρει . . . μακριά — (Ιώβ 21:18· Ματθαίος 7:27). ματαιότητα —μάλλον, 'μια πνοή' [LOWTH]. κληρονομείς . . . γη . . . κληρονομείς —δηλαδή, την κυριολεκτική γη της Ιουδαίας και το Όρος Σιών· το πιστό υπόλοιπο του Ισραήλ θα επιστρέψει και θα κληρονομήσει τη γη. Δευτερευόντως, την ουράνια κληρονομιά, και την πνευματική Σιών (Ησαΐας 49:8· Ψαλμοί 37:9· Ψαλμοί 37:11· Ψαλμοί 69:35· Ψαλμοί 69:36· Ματθαίος 5:5· Εβραίους 12:22). 'Αυτός που εμπιστεύεται σε Εμένα', όποιας καταγωγής κι αν είναι, θα διαδεχθεί την πνευματική κληρονομιά του αποστάτη Ιουδαίου [HORSLEY].Τέλος, κλείνουν το κεφάλαιο υπογραμμίζοντας την ανταμοιβή της ευχαρίστησης στον Κύριο.
Στίχος 14. 14. ευχαριστήσου . . . στον . . . Κύριο —Ο Θεός ανταμείβει ανάλογα, όπως τιμωρεί ανάλογα. Όπως 'ευχαριστιόμαστε' στην τήρηση του 'Σαββάτου' του Θεού, έτσι ο Θεός θα μας δώσει 'ευχαρίστηση' στον Εαυτό Του (Γένεση 15:1· Ιώβ 22:21-26· Ψαλμοί 37:4). ιππεύω στους . . . υψηλούς τόπους —Θα σε κάνω υπέρτατο κύριο της γης· η φράση προέρχεται από έναν κατακτητή που ιππεύει στο άρμα του, και καταλαμβάνει τους λόφους και τα οχυρά μιας χώρας [VITRINGA], (Δευτερονόμιο 32:13· Μιχαίας 1:3· Αββακούμ 3:19). Η Ιουδαία ήταν μια χώρα λόφων· η ιδέα είναι έτσι, 'Θα σε αποκαταστήσω στην ίδια σου τη γη' [ΚΑΛΒΙΝΟΣ]. Οι παράλληλες λέξεις, 'κληρονομιά του Ιακώβ', το επιβεβαιώνουν (Γένεση 27:28· Γένεση 27:29· Γένεση 28:13-15). στόμα του . . . Κυρίου . . . το είπε —μια φόρμουλα για να διαβεβαιώσει τους ανθρώπους για την εκπλήρωση οποιασδήποτε επίσημης υπόσχεσης που έχει κάνει ο Θεός (Γένεση 28:13-1.28.15- : ).
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου απέτυχα να λάβω υπόψη την απομάκρυνση των ευσεβών;
2. Πώς η τήρηση της νηστείας ή της Κυριακής μου εξακολουθεί να επιδιώκει τη δική μου ευχαρίστηση και όχι του Θεού;
3. Ποιο βήμα μετάνοιας θα κάνω σήμερα ώστε ο Κύριος να θεραπεύσει και να αποκαταστήσει;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα ἀληθῶς συντρίψωμεν αὐτὰς ἐνώπιόν Σου καὶ ἀποστραφῶμεν πᾶν εἴδωλον καὶ κενὸν σχῆμα. Ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ λύσωμεν τοὺς δεσμοὺς τῆς πονηρίας, νὰ μοιρασθῶμεν τὸν ἄρτον ἡμῶν μετὰ τῶν πεινώντων, καὶ νὰ ὀνομάζωμεν τὸ Σάββατόν Σου τρυφήν, ἵνα ἡ ἴασις καὶ ἡ εἰρήνη αἱ ἐπηγγελμέναι ἐν τῷ Λόγῳ Σου ἀναπαυθῶσιν ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πενθοῦντας. Ἀποκατάστησον παρηγορίας εἰς τὸν λαόν Σου καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ταπεινῆς ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν Χριστὸν μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →