Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 15 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στον Λουκά 15 ανοίγει παράθυρο στην καρδιά του Θεού για τους χαμένους. Σε αυτές τις γνωστές παραβολές ο αναγνώστης ανακαλύπτει όχι μόνο τη θεία ευσπλαχνία αλλά και την ίδια τη χαρά του ουρανού. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει πώς ο Χριστός απάντησε στους επικριτές του δείχνοντας ότι η μετάνοια φέρνει μεγαλύτερη ευαρέσκεια στον Θεό από την αυτοδικαία τήρηση της θρησκευτικής ελίτ. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε το χαμένο πρόβατο, το χαμένο νόμισμα και τον άσωτο υιό μέσα από τα μάτια ενός χαιρόμενου Πατέρα. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του Χένρι, εισερχόμαστε στην ίδια εορτή που γεμίζει τον ουρανό κάθε φορά που ένας αμαρτωλός επιστρέφει στο σπίτι. Αυτό το μάθημα προετοιμάζει την καρδιά να δεχθεί τόσο την προειδοποίηση όσο και την υποδοχή που βρίσκονται σε αυτές τις ιστορίες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 15 του Λουκά. Ακούστε τον επαναλαμβανόμενο τόνο χαράς που ακούγεται κάθε φορά που κάτι χαμένο βρίσκεται. Προσέξτε πώς ο Ιησούς απαντά στο γογγυσμό των Φαρισαίων διηγούμενος τρεις ιστορίες που όλες τελειώνουν με εορτασμό. Αφήστε τα λόγια των παραβολών να εγκατασταθούν στο νου σας πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στην υποδοχή που ο Θεός προσφέρει σε κάθε αμαρτωλό που επιστρέφει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι αρχίζει περιγράφοντας τα προσεκτικά πλήθη των τελωνών και των αμαρτωλών που πλησίασαν για να ακούσουν τον Ιησού.
Εδώ είναι, Ι. Η επιμελής προσέλευση των τελωνών και των αμαρτωλών στη διακονία του Χριστού. Μεγάλα πλήθη Ιουδαίων πήγαιναν μαζί του (κεφ. ιδ΄ 25), με τέτοια βεβαιότητα εισδοχής στη βασιλεία του Θεού ώστε βρήκε αναγκαίο να τους πει εκείνα που θα κλόνιζαν τις μάταιες ελπίδες τους. Εδώ πλήθη τελωνών και αμαρτωλών πλησίασαν προς αυτόν, με ταπεινό και μετριοπαθές φόβο μήπως απορριφθούν από αυτόν, και σε αυτούς βρήκε αναγκαίο να δώσει ενθάρρυνση, ιδίως επειδή υπήρχαν μερικοί υπερήφανοι και υπεροπτικοί άνθρωποι που συνοφρυώνονταν εναντίον τους. Οι τελώνες, που εισέπρατταν τον φόρο που πληρωνόταν στους Ρωμαίους, ήταν ίσως μερικοί από αυτούς κακοί άνθρωποι, αλλά όλοι τους τοποθετούνταν επιμελώς σε κακό όνομα, εξαιτίας των προκαταλήψεων του ιουδαϊκού έθνους κατά του αξιώματός τους. Κατατάσσονται μερικές φορές με τις πόρνες (Ματθ. κα΄ 32)· εδώ και αλλού με αμαρτωλούς, τέτοιους που ήταν φανερά διεφθαρμένοι, που συναλλάσσονταν με πόρνες, γνωστούς ασωτεία. Μερικοί νομίζουν ότι οι αμαρτωλοί που εννοούνται εδώ ήταν εθνικοί, και ότι ο Χριστός βρισκόταν τώρα στην άλλη πλευρά του Ιορδάνη, ή στη Γαλιλαία των εθνών. Αυτοί πλησίασαν, όταν ίσως το πλήθος των Ιουδαίων που τον είχαν ακολουθήσει είχε (μετά τον λόγο του στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου) απομακρυνθεί· έτσι αργότερα οι εθνικοί πήραν τη σειρά τους να ακούσουν τους αποστόλους, όταν οι Ιουδαίοι τους είχαν απορρίψει. Πλησίασαν προς αυτόν, φοβούμενοι να πλησιάσουν περισσότερο από το να έρθουν μόνο σε ακρόαση. Πλησίασαν προς αυτόν, όχι, όπως μερικοί έκαναν, για να ζητήσουν θεραπείες, αλλά για να ακούσουν τη θαυμαστή διδασκαλία του. Σημείωσε, σε όλες τις προσεγγίσεις μας προς τον Χριστό πρέπει να έχουμε αυτόν τον σκοπό, να τον ακούσουμε· να ακούσουμε τις οδηγίες που μας δίνει, και τις απαντήσεις του στις προσευχές μας.Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς ο Χριστός δικαιολογεί τη διακονία του σε αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους.
ΙΙΙ. Ο Χριστός που δικαιολογεί τον εαυτό του σε αυτό, δείχνοντας ότι όσο χειρότεροι ήταν αυτοί οι άνθρωποι, στους οποίους κήρυττε, τόσο περισσότερη δόξα θα επέστρεφε στον Θεό, και τόσο περισσότερη χαρά θα υπήρχε στον ουρανό, αν με το κήρυγμά του οδηγούνταν σε μετάνοια. Θα ήταν πιο ευχάριστο θέαμα στον ουρανό να δει εθνικούς να οδηγούνται στη λατρεία του αληθινού Θεού παρά να δει Ιουδαίους να συνεχίζουν σε αυτήν, και να δει τελώνες και αμαρτωλούς να ζουν μια τακτική ζωή παρά να δει γραμματείς και Φαρισαίους να συνεχίζουν να ζουν τέτοια ζωή. Αυτό το εικονογραφεί εδώ με δύο παραβολές, η εξήγηση και των δύο είναι η ίδια.Ο Χένρι στη συνέχεια εκθέτει το κοινό νόημα των δύο συντομότερων παραβολών.
3. Η εξήγηση αυτών των δύο παραβολών είναι του ιδίου περιεχομένου (εδ. 7, 10): Υπάρχει χαρά στον ουρανό, χαρά ενώπιον των αγγέλων του Θεού, για έναν αμαρτωλό που μετανοεί, όπως αυτοί οι τελώνες και οι αμαρτωλοί έκαναν, μερικοί τουλάχιστον (και, αν μόνο ένας από αυτούς μετανόησε, ο Χριστός θα το θεωρούσε άξιο του καιρού του), περισσότερο από ό,τι για μεγάλο αριθμό δικαίων προσώπων, που δεν χρειάζονται μετάνοια. Παρατήρησε,
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι περαιτέρω στοχάζεται στο εκπληκτικό μέτρο χαράς που γεμίζει τον ουρανό για έναν μετανοημένο αμαρτωλό.
(2.) Υπάρχει περισσότερη χαρά για έναν αμαρτωλό που μετανοεί, και στρέφεται να είναι θρησκευόμενος από μια πορεία ζωής που ήταν φανερά διεφθαρμένη και κακή, από ό,τι υπάρχει για ενενήντα εννέα δίκαια πρόσωπα, που δεν χρειάζονται μετάνοια. [1.] Περισσότερη χαρά για τη λύτρωση και τη σωτηρία του πεσμένου ανθρώπου από ό,τι για τη διατήρηση και την επιβεβαίωση των αγγέλων που στέκονται, και που πράγματι δεν χρειάζονταν μετάνοια. [2.] Περισσότερη χαρά για τη μεταστροφή των αμαρτωλών των εθνών, και εκείνων των τελωνών που τώρα άκουγαν τον Χριστό να κηρύττει, από ό,τι για όλους τους αίνους και τις λατρείες, και όλα τα 'Θεέ ευχαριστώ σε', των Φαρισαίων, και των άλλων αυτοδικαιούμενων Ιουδαίων, που νόμιζαν ότι δεν χρειάζονταν μετάνοια, και ότι επομένως ο Θεός θα έπρεπε να χαίρεται άφθονα σε αυτούς, και να καυχάται για αυτούς, ως εκείνους που ήταν περισσότερο η τιμή του· αλλά ο Χριστός τους λέει ότι ήταν εντελώς διαφορετικά, ότι ο Θεός δοξαζόταν περισσότερο σε, και ευαρεστούνταν με, την μετανοημένη συντετριμμένη καρδιά ενός από αυτούς τους περιφρονημένους, ζηλευτούς αμαρτωλούς, από όλες τις μακρές προσευχές που έκαναν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, που δεν μπορούσαν να δουν τίποτα λάθος στον εαυτό τους. Ναι, [3.] Περισσότερη χαρά για τη μεταστροφή ενός τέτοιου μεγάλου αμαρτωλού, ενός τέτοιου Φαρισαίου όπως ο Παύλος είχε υπάρξει στον καιρό του, από ό,τι για τη τακτική μεταστροφή ενός που πάντα συμπεριφερόταν ευπρεπώς και καλά, και συγκριτικά δεν χρειάζεται μετάνοια, δεν χρειάζεται τέτοια καθολική αλλαγή της ζωής όπως χρειάζονται αυτοί οι μεγάλοι αμαρτωλοί. Όχι ότι δεν είναι καλύτερο να μην απομακρυνθείς· αλλά η χάρη του Θεού, τόσο στη δύναμη όσο και στο έλεος αυτής της χάρης, φανερώνεται περισσότερο στη μείωση μεγάλων αμαρτωλών από ό,τι στη καθοδήγηση εκείνων που ποτέ δεν απομακρύνθηκαν. Και πολλές φορές εκείνοι που υπήρξαν μεγάλοι αμαρτωλοί πριν από τη μεταστροφή τους αποδεικνύονται πιο εξέχοντα και ζηλωτά καλοί μετά, από τα οποία ο Παύλος είναι παράδειγμα, και επομένως σε αυτόν ο Θεός δοξάστηκε πολύ, Γαλ. α΄ 24. Σε εκείνους στους οποίους συγχωρείται πολύ θα αγαπήσουν πολύ. Λέγεται κατά τον τρόπο των ανθρώπων. Συγκινούμαστε με πιο αισθητή χαρά για την ανάκτηση αυτού που είχαμε χάσει από ό,τι για τη συνέχεια αυτού που πάντα απολαμβάναμε, για υγεία από ασθένεια από ό,τι για υγεία χωρίς ασθένεια. Είναι ως ζωή από τους νεκρούς. Μια σταθερή πορεία θρησκείας μπορεί από μόνη της να είναι πιο πολύτιμη, και όμως μια ξαφνική επιστροφή από μια κακή πορεία και τρόπο αμαρτίας μπορεί να αποδώσει πιο εκπληκτική ευχαρίστηση. Τώρα αν υπάρχει τέτοια χαρά στον ουρανό, για τη μεταστροφή των αμαρτωλών, τότε οι Φαρισαίοι ήταν πολύ ξένοι προς ένα ουράνιο πνεύμα, που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το εμποδίσουν και λυπούνταν γι' αυτό, και που εξοργίζονταν κατά του Χριστού όταν έκανε ένα έργο που ήταν από όλα τα άλλα πιο ευάρεστο στον ουρανό.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική σας ζωή έχετε αισθανθεί τον Πατέρα να τρέχει προς εσάς αντί να περιμένει να φτάσετε; 2. Πώς η χαρά του ουρανού για έναν αμαρτωλό αναδιαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε ανθρώπους που είναι ακόμη μακριά από τον Θεό; 3. Τι μπορεί να μοιάζει για εσάς να ενωθείτε με τον εορτασμό του ουρανού αντί να αντηχείτε το παράπονο του μεγαλύτερου αδελφού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την υποδοχή που προσφέρεις σε κάθε περιπλανώμενο παιδί. Δίδαξέ μας να χαιρόμαστε όπως ο ουρανός χαίρεται όταν οι αμαρτωλοί επιστρέφουν. Φύλαξέ μας από το υπερήφανο πνεύμα που δυσανασχετεί με το έλεός σου προς τους άλλους. Δώσε μας μάτια να δούμε τους χαμένους όπως τους βλέπεις εσύ και καρδιές έτοιμες να εορτάσουν την επιστροφή τους στο σπίτι. Η ίδια χάρη που μας αναζήτησε ας μας στείλει τώρα να αναζητήσουμε άλλους με υπομονετική αγάπη. Στο όνομα του Ιησού, που ήρθε για να βρει τους χαμένους, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →