← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 13 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Πράξεις 13Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα διανύουμε τις Πράξεις κεφάλαιο 13 με τη βοήθεια του Καθολικού Οικογενειακού Σχολίου της Βίβλου του Χέιντοκ. Αυτή η πολύτιμη συλλογή συγκεντρώνει τη σοφία Καθολικών λογίων για να φωτίσει τις ιεραποστολικές απαρχές της πρώτης Εκκλησίας. Καθώς ο Παῦλος και ο Βαρνάβας ξεχωρίζονται για το έργο τους μεταξύ των Εθνικών, οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας προσκαλούν να στοχαστούμε την καθοδήγηση του Ἁγίου Πνεύματος και την εξέλιξη της ιστορίας της σωτηρίας. Ας μας οδηγήσουν αυτές οι σκέψεις βαθύτερα στον ζωντανό Λόγο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει το ιερό κείμενο. Διάβασε αργά τις Πράξεις κεφάλαιο 13, επιτρέποντας στην αφήγηση του πρώτου ιεραποστολικού ταξιδιού να ξεδιπλωθεί. Παρατήρησε τις στιγμές προσευχής, νηστείας και τολμηρής κήρυξης. Ας αναπαυθούν τα λόγια της Γραφής εν σιωπῇ προτού στραφείς στο σχόλιο του Χέιντοκ για περαιτέρω φώτιση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει εξετάζοντας τους προφήτες και τους διδασκάλους στην Αντιόχεια. Καθώς διακονούσαν στον Κύριο.[1] Ο κ. Ν. και κάποιοι άλλοι μεταφράζουν, προσφέροντας θυσία. Υπάρχουν πράγματι καλοί λόγοι να λάβουμε αυτό ως την αληθινή έννοια, όπως παρατήρησαν οι μεταφραστές Ρεμίσιοι, οι οποίοι παρόλα αυτά μόνο έβαλαν διακονώντας, μήπως, (είπαν) φανούμε να το στρέφουμε υπέρ της δικής μας υπόθεσης, αφού ούτε η λατινική ούτε η ελληνική λέξη σημαίνει από μόνη της να θυσιάζουμε, αλλά οποιαδήποτε δημόσια διακονία στην υπηρεσία του Θεού· έτσι ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει, όταν κήρυτταν. (Ουίθαμ) --- Χώρισέ με. Αν και ο Παῦλος και ο Βαρνάβας επιλέγονται εδώ από το Άγιο Πνεύμα για τη διακονία, όμως έπρεπε να χειροτονηθούν, να καθαγιαστούν και να γίνουν δεκτοί από ανθρώπους· το οποίο καταδικάζει δυνατά όλα εκείνα τα μοντέρνα και άτακτα πνεύματα, που αμφισβητούν και σφετερίζονται το αξίωμα του κηρύγματος και άλλες ιερές και εκκλησιαστικές λειτουργίες, χωρίς κανένα διορισμό από την Εκκλησία. (Μπρίστοου) --- Σκέψου, λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, από ποιους χειροτονούνται: από τον Λούκιο, τον Κυρηναίο, και τον Μαναήν, μάλλον παρά από το Πνεύμα. Όσο λιγότερο τιμητικά είναι αυτά τα πρόσωπα, τόσο πιο σημαντική είναι η χάρη του Θεού." Σχετικά με την επιθέσει των χειρών, το σχόλιο σημειώνει: Νηστεία και προσευχή, επιθέτοντας τας χείρας επ' αυτούς. Διά του οποίου εκφράζεται σαφώς ο τρόπος κατά τον οποίον οι λειτουργοί του Θεού χειροτονούνταν, και ακόμη χειροτονούνται επίσκοποι, πρεσβύτεροι, διάκονοι εν τη Εκκλησία. (Ουίθαμ) --- Οι ερμηνευτές διαιρούνται πολύ κατά τη γνώμη, αν αυτή η επιθέσει των χειρών είναι απλή αποστολή σε κάποια απασχόληση, ή η μυστηριακή τελετή, διά της οποίας χορηγούνται τάξεις. Οι Άγιοι Χρυσόστομος, Λέων, κ.ά. είναι της τελευταίας γνώμης· ούτε φαίνεται πουθενά ότι ο Παῦλος ήταν επίσκοπος πριν από αυτό. Ο Αράτωρ, υποδιάκονος της Εκκλησίας της Ρώμης, ο οποίος αφιέρωσε το έτος 544 την απόδοσή του των Πράξεων των Αποστόλων σε ηρωικό στίχο στον Πάπα Βιργίλιο, αποδίδει αυτήν την επιθέσει των χειρών στον Άγιο Πέτρο: ----------Quem mox sacravit euntem Ο Χέιντοκ στη συνέχεια πραγματεύεται την αλλαγή ονόματος από Σαῦλο σε Παῦλο. Τότε ο Σαῦλος, ο οποίος επίσης είναι Παῦλος. Αυτή είναι η πρώτη φορά που βρίσκουμε τον απόστολο να ονομάζεται Παῦλος. Μερικοί, επομένως, νομίζουν ότι του δόθηκε όταν μετέστρεψε αυτόν τον ανθύπατο, τον Σέργιο Παῦλο. Άλλοι, ότι ο Σαῦλος όντας εβραϊκή λέξη, οι Έλληνες, ή μάλλον οι Ρωμαίοι, το μετέτρεψαν σε Παῦλο. (Ουίθαμ) --- Αυτό είναι το πρώτο μέρος στο οποίο αυτός ο απόστολος ονομάζεται Παῦλος. Έλαβε αυτό το όνομα από σεβασμό προς τον ένδοξο προσήλυτο που είχε κάνει στο πρόσωπο του ανθυπάτου, του κυβερνήτη του νησιού. (Μενοχίους) --- Ή, πιθανότερα, το προηγούμενο όνομά του, με μια μικρή αλλαγή, διαμορφώθηκε σε Παῦλος, το οποίο ήταν ένας ήχος πιο προσαρμοσμένος σε ρωμαϊκό αυτί. Αρχίζει να φέρει αυτό το όνομα μόνο, όταν εισέρχεται στην αποστολή του προς τα έθνη. (Καλμέτ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ περαιτέρω αναλογίζεται το μυστήριο του προορισμού. Όσοι προωρίσθησαν εις την αιώνιον ζωήν,[3] διά της ελευθέρας εκλογής και των ειδικών ελέων και της προνοίας του Θεού. (Ουίθαμ) --- Τινές εννοούσι τούτο ως εάν εσήμαινε προδιατεθειμένους διά της ευπειθείας αυτών, προς υποδοχήν του λόγου της ζωής. Αλλά οι Πατέρες ομοφώνως εννοούσι τούτο κυριολεκτικώς περί του προορισμού, ο οποίος ορίζεται υπό του Αγίου Θωμά Ακινάτου, ομιλ. α'. ερ. 23. α. 1. «Η διάθεσις του Θεού, καθ' ην προετοιμάζει, ό,τι αυτός θέλει εκτελέσει, συμφώνως προς την αλάθητον πρόγνωσιν αυτού.» Εν άλλοις λόγοις, είναι ο τρόπος καθ' ον ο Θεός καθοδηγεί λογικόν πλάσμα εις τον προσήκοντα προορισμόν αυτού, ο οποίος είναι η αιώνιος ζωή. Εν τω μυστηρίω τούτω της Καθολικής πίστεως, το οποίον δεν δύναται να εξηγηθή σαφώς εις την ανθρωπίνην κατανόησιν, διότι είναι μυστήριον, υπάρχουν εν τούτοις πλείστα σημεία, τα οποία γνωρίζομεν βεβαίως. 1ον. Μολονότι είναι βέβαιον, ότι το διάταγμα τούτο του Παντοδυνάμου είναι αλάθητον και πρέπει να έχη το αποτέλεσμα αυτού, εν τούτοις απέχει πολύ από την βλασφημίαν των Καλβινιστών, οίτινες προσποιούνται ότι τούτο καταστρέφει την ελευθέραν βούλησιν, και συνεπώς αφαιρεί πάντα λόγον προσπαθείας προς αγαθά έργα. 2ον. Διότι είναι σημείον της Καθολικής πίστεως, ότι η πρόγνωσις αύτη του Παντοδυνάμου ουδόλως παρεμβαίνει εις την ελευθερίαν του ανθρώπου, αλλά τον αφήνει έτι τελείως ελεύθερον παράγοντα, και συνεπώς υπεύθυνον διά τας πράξεις αυτού. 3ον. Ομοίως εδογματίσθη υπό της Συνόδου του Τριδέντου, ότι ουδείς δύναται να γνωρίζη βεβαίως ότι είναι εκ του αριθμού των προωρισμένων, άνευ ειδικής αποκαλύψεως προς τούτο. Ταύτα είναι τα ουσιωδέστερα σημεία, τα οποία αφορώσιν ημάς να γνωρίζωμεν περί του δόγματος τούτου. Ως προς τας συνεπείας αίτινες δύνανται να συναχθώσιν εκ των θέσεων τούτων, ήτο κάλλιον δι' ημάς να υποτάξωμεν τας κατανοήσεις ημών εις την υπακοήν της πίστεως, παρά να εμπλεχθώμεν εις λαβύρινθον ασαφών πλανών, μακράν της αντιλήψεως ημών. Είθε η σώφρων αύτη γραμμή συμπεριφοράς να ετηρείτο υπό πολλών συγχρόνων, οίτινες σήμερον ομιλούν και γράφουν τόσον πολύ περί του θέματος τούτου, και προς τόσον μικρόν αποτέλεσμα. Πόσον εξαιρέτως καλώς λέγει ο μέγας ιδιοφυής της Λατινικής Εκκλησίας, ο Άγιος Αυγουστίνος: Κάλλιον είναι να αμφιβάλλωμεν περί των κρυπτών, ή να φιλονικώμεν περί των κρυπτών! Πόσον σοφώτερον και κάλλιον είναι να ομολογώμεν την άγνοιαν ημών επί μυστηρίων, παρά να διαφιλονικώμεν αργώς επί μυστηρίων! (βιβλ. η'. περί Γεν. κατά γράμμα, κεφ. 5.)
Απαντήστε

Ἀπόκριση

Πῶς ἡ κλῆσις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐν κοινότητι προκαλεῖ τή δική μου αἴσθηση ἀποστολῆς; Μέ ποιούς τρόπους προσκαλοῦμαι νά ἐμπιστευθῶ τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ ὅταν ἀντιμετωπίζω ἀντίθεση; Ποῦ ἴσως χρειάζεται νά παραδώσω τά σχέδιά μου στήν καθοδήγηση τῆς Ἐκκλησίας διά τῶν χειροτονιῶν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τοῦ θερισμοῦ, ἀπόστειλον τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον ἵνα χωρίσῃ καὶ ἐνισχύσῃ τοὺς δούλους σου ὡς ἐν Ἀντιοχείᾳ, ὥστε νὰ ἐξέλθωσιν ἐν νηστείᾳ καὶ προσευχῇ διὰ νὰ κηρύξωσι τὸν λόγον μετὰ παρρησίας ὅπου καὶ ἂν ὁδηγῇς. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς τὴν ἀγαπητήν σου πρόνοιαν καθ' ἕκαστον βῆμα τῆς ἀποστολῆς. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →