Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 1-2 — με αλ.)
Άνοιγμα
Στην απλή και ομολογιακή ζεστασιά της Μεταρρύθμισης, οι σχολιαστές της Γενεύης—κυρίως ο Θεόδωρος Μπέζα, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνεργάτες τους—παρέθεσαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις στην Αγία Γραφή της Γενεύης του 1599. Αυτές οι σύντομες επεξηγήσεις ανοίγουν το κείμενο της Γένεσης 1-2, ώστε οι αναγνώστες να μπορούν να δουν το κυρίαρχο έργο της δημιουργίας του Θεού, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και την ιερότητα της έβδομης ημέρας. Οι σημειώσεις τους κρατούν κάθε μάτι προσηλωμένο στον λόγο και τη δύναμη του Δημιουργού, παρά στα ίδια τα πλάσματα.
Διαβάστε
Με την Αγία Γραφή της Γενεύης ανοιχτή μπροστά μας, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 1 και 2 της Γένεσης με μετρημένο ρυθμό. Δώστε προσοχή τόσο στο ιερό κείμενο όσο και στις περιθωριακές παρατηρήσεις των σχολιαστών που το συνοδεύουν, επιτρέποντας στις συνοπτικές τους παρατηρήσεις να κατευθύνουν τις σκέψεις μας στη δόξα του Δημιουργού και στην τάξη που καθιέρωσε.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές της Γενεύης ανοίγουν την έκθεσή τους για το πρώτο κεφάλαιο αναφερόμενοι στο εδάφιο 1.
Εδάφιο 1. 1:1 Εν {α} αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην. (α) Πρώτα απ' όλα, και πριν υπάρξει οποιοδήποτε πλάσμα, ο Θεός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη από το τίποτα.Στη συνέχεια στρέφονται στην επανειλημμένη δήλωση ότι ο Θεός είδε το έργο του ως καλό.
Εδάφιο 12. 1:12 Και η γη εξήγαγε χόρτο, [και] βότανο που έδινε σπόρο κατά το είδος του, και δέντρο που έδινε καρπό, του οποίου ο σπόρος [ήταν] μέσα του, κατά το είδος του: και ο Θεός {ι} είδε ότι [ήταν] καλό. (ι) Αυτή η πρόταση επαναλαμβάνεται συχνά, για να δηλώσει ότι ο Θεός δημιούργησε όλα τα πλάσματά του για να υπηρετούν τη δόξα του και για το όφελος του ανθρώπου: αλλά λόγω της αμαρτίας καταράστηκαν, όμως οι εκλεκτοί, μέσω του Χριστού αποκαταστάθηκαν, και υπηρετούν την ευημερία τους.Την έκτη ημέρα οι σχολιαστές τονίζουν τη σημασία της θείας βουλής σχετικά με τον άνθρωπο.
Εδάφιο 26. 1:26 Και είπεν ο Θεός, {σ} Ας ποιήσωμεν άνθρωπον κατ' {τ} εικόνα ημών, καθ' ομοίωσιν ημών: και ας εξουσιάζουν επί των ιχθύων της θαλάσσης, και επί των πτηνών του ουρανού, και επί των κτηνών, και επί πάσης της γης, και επί παντός ερπετού που έρπει επί της γης. (σ) Ο Θεός διέταξε το νερό και τη γη να παράγουν άλλα πλάσματα: αλλά για τον άνθρωπο λέει, 'Ας ποιήσωμεν...' δηλώνοντας ότι ο Θεός συμβουλεύεται τη σοφία και την αρετή του σκοπεύοντας να κάνει ένα εξαιρετικό έργο πάνω από όλα τα υπόλοιπα της δημιουργίας του. (τ) Αυτή η εικόνα και ομοίωση του Θεού στον άνθρωπο εξηγείται στην Εφεσίους 4:24 όπου γράφεται ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας, εννοώντας με αυτές τις δύο λέξεις, κάθε τελειότητα, όπως σοφία, αλήθεια, αθωότητα, δύναμη, κ.λπ.Ολοκληρώνουν την αφήγηση της δημιουργίας σημειώνοντας την ανάπαυση του Θεού την έβδομη ημέρα.
Εδάφιο 2. 2:2 Και την εβδόμη ημέρα ο Θεός ετελείωσε το έργον αυτού, το οποίον έκαμε· και {β} ανεπαύθη την εβδόμη ημέρα από πάντων των έργων αυτού, των οποίων έκαμε. (β) Διότι είχε πλέον τελειώσει τη δημιουργία του, αλλά η πρόνοιά του εξακολουθεί να επιβλέπει τα πλάσματά του και να τα κυβερνά.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές τονίζουν το πλήρες βάρος της προειδοποίησης που επισυνάπτεται στο δέντρο της γνώσης.
Εδάφιο 17. 2:17 Αλλά από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, δεν θα φας από αυτό: διότι την ημέρα που θα φας από αυτό θα {μ} πεθάνεις οπωσδήποτε. (μ) Με τον θάνατο εννοεί τον χωρισμό του ανθρώπου από τον Θεό, ο οποίος είναι η ζωή μας και η κύρια ευτυχία μας: και επίσης ότι η ανυπακοή μας είναι η αιτία του.Κλείνουν την ενότητα σημειώνοντας την αρχική ακεραιότητα των πρωτοπλάστων μας.
Εδάφιο 25. 2:25 Και ήσαν αμφότεροι γυμνοί, ο άνθρωπος και η γυναίκα αυτού, και δεν {κ} εντρέποντο. (κ) Διότι πριν εισέλθει η αμαρτία, όλα ήταν τίμια και ευπρεπή.
Απαντήστε
Πώς η αλήθεια ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα από το τίποτα διαμορφώνει την καθημερινή μας εμπιστοσύνη στην πρόνοιά του; Με ποιους τρόπους η εικόνα του Θεού που αποκαταστάθηκε στον Χριστό μας καλεί σε μεγαλύτερη αγιότητα και κυριαρχία υπό τον λόγο του; Πού εξακολουθούμε να χρειάζεται να δεχτούμε την ανάπαυση της έβδομης ημέρας ως δώρο και όχι ως βάρος;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε Θεέ, ο οποίος με τον λόγο σου και μόνο έφερες τον ουρανό και τη γη από το τίποτα, χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε κάθε πλάσμα ως όργανό σου και να αποδώσουμε όλη τη δόξα σε σένα και μόνο. Κράτησέ μας από το να δοξαζόμαστε στην ίδια μας τη φύση, και αποκατάστησε σε μας εκείνη την εικόνα δικαιοσύνης και αληθινής αγιότητας που αμαυρώθηκε από την αμαρτία. Αγίασε σε μας την ημέρα της ανάπαυσης, ώστε να μπορούμε να συλλογιζόμαστε τα έργα σου και να γευόμαστε την αγαθότητά σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →