Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Η Έρημος Θα Ανθίσει: Τα Μάτια των Τυφλών Ανοιγμένα και οι Χωλοί Πηδώντας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
«Χαίρε, διψασμένη έρημε· ας ευφρανθεί η έρημος και ας ανθίσει ως κρίνος.» Ο Ησαΐας 35 είναι ένα από τα μεγάλα μεσσιανικά άσματα, και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας το ερμηνεύει ως προφητεία για την Εκκλησία που συγκεντρώνεται από τα έθνη. Εκείνη η Εκκλησία ήταν κάποτε έρημος άνυδρη — άγονη, διψασμένη, θρέφοντας μόνο αγκάθια, χωρίς τον ουράνιο Νυμφίο ούτε κανένα αγαθό. Αλλά όταν ο Χριστός ήλθε σε αυτήν και έγινε δεκτός δια πίστεως, πλουτίστηκε με το θείο ρεύμα και έγινε καρποφόρα, ανθούσα, ευωδιαστή: η ευωδία του Χριστού. Και τα σημεία της ελεύσεώς Του είναι τα ίδια τα έργα του Χριστού στα Ευαγγέλια — «τα μάτια των τυφλών θα ανοιχθούν, και τα αυτιά των κωφών θα ακούσουν· τότε οι χωλοί θα πηδήξουν ως έλαφος, και η γλώσσα των τραυλών θα γίνει σαφής.» Ο Κύριλλος ερμηνεύει αυτά πνευματικά — την τύφλωση και χωλότητα της ψυχής θεραπευμένες στη γνώση του Θεού — και σωματικά, διότι ο Χριστός τα εκπλήρωσε κυριολεκτικά, «εκπλήσσοντας την Ιουδαία με ανεκφράστως θεία σημεία.» Το κεφάλαιο τελειώνει με «οδό καθαράν, οδό αγίαν,» τον δρόμο της ευαγγελικής ζωής στον οποίο οι λυτρωμένοι βαδίζουν προς τη Σιών με αιώνια χαρά, όπου η λύπη και ο στεναγμός έχουν φύγει μακριά. Τότε το κεφάλαιο 36 αντιπαραθέτει σε αυτή τη δόξα τη βλασφημία του Ασσυρίου: ο Ραβσάκης στέκεται ενώπιον της Ιερουσαλήμ υβρίζοντας την Αίγυπτο ως σπασμένο καλάμι και, πολύ χειρότερα, υβρίζοντας τον ίδιο τον ζωντανό Θεό, παρομοιάζοντάς Τον με τα σκαλιστά είδωλα των εθνών που είναι μόνο ξύλο και πέτρα. Η αντίθεση είναι το μάθημα — ο Θεός που κάνει τις ερήμους να ανθίζουν ενάντια στα είδωλα που δεν σώζουν κανέναν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ησαΐας 35–36 — «Χαίρε, διψασμένη έρημε… οι έρημοι του Ιορδάνου θα ανθίσουν και θα ευφρανθούν… ο λαός μου θα δει τη δόξα του Κυρίου»· «Ενισχύσατε χείρας αδύνατες και γόνατα παραλελυμένα· παρηγορήσατε τους ολιγόψυχους κατά νουν· ισχύσατε, μη φοβείσθε. Ιδού ο Θεός ημών… Αυτός θα έλθει και θα μας σώσει. Τότε τα μάτια των τυφλών θα ανοιχθούν, και τα αυτιά των κωφών θα ακούσουν. Τότε οι χωλοί θα πηδήξουν ως έλαφος»· «Διότι ύδωρ ανέβλυσε στην έρημο… και θα υπάρξει οδός καθαρά, και οδός αγία θα ονομαστεί… αλλά οι λυτρωμένοι θα βαδίσουν επ' αυτής… και θα έλθουν στη Σιών με χαρά, και αιώνια χαρά θα είναι επί της κεφαλής τους… η λύπη και ο στεναγμός και η θλίψη έχουν φύγει μακριά.» Τότε το κεφάλαιο 36: η εισβολή του Σενναχερίμ και ο Ραβσάκης απεσταλμένος στην Ιερουσαλήμ — «Σε ποιον εμπιστεύεσαι, ώστε να με απειθείς; Ιδού, εμπιστεύεσαι σε αυτό το σπασμένο καλάμι, στην Αίγυπτο»· «Μη σε απατά ο Εζεκίας λέγων, Ο Κύριος θα σε ελευθερώσει. Μήπως οι θεοί των εθνών ελευθέρωσαν ο καθένας τη γη του από το χέρι του βασιλέα των Ασσυρίων;… ώστε ο Κύριος να ελευθερώσει την Ιερουσαλήμ από το χέρι μου;»· και η σιωπή των ανδρών επί του τείχους, διότι ο βασιλέας είχε διατάξει να μη αποκριθεί κανείς.
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί ανθίζει η έρημος; Ο Κύριλλος απαντά: διότι ο Χριστός ήλθε σε αυτήν. Η άγονη Εκκλησία των εθνών μεταμορφώθηκε όχι από τη δική της προσπάθεια αλλά από την ενοίκησή Του:
Αλλά όταν ο Χριστός ήλθε να είναι εν αυτήν—διότι έγινε δεκτός δια πίστεως, και πλουτίστηκε με το θείο ρεύμα από Αυτόν, έπαυσε να είναι έρημος και έγινε καρποφόρα σε τέκνα. Τότε έρχονται τα μεγάλα μεσσιανικά σημεία, και ο Κύριλλος τα ακούει πρώτα ως θεραπεία της ψυχής: εκείνοι που κάποτε λάτρευαν το κτίσμα τώρα διαβάζουν ορθώς την κτίση και οδηγούνται από αυτήν στον Ποιητή.
Διότι τα μάτια εκείνων που ήταν κάποτε τυφλοί θα ανοιχθούν, και τα αυτιά των κωφών θα ακούσουν.Οι χωλοί επίσης, που δεν μπορούσαν να βαδίζουν ορθά, αναπηδούν θεραπευμένοι:
Διότι εκείνοι που παλαιά δεν ήξεραν να βαδίζουν ορθά, αλλά είχαν, ως εκ τούτου, χαλαρωμένο νου, θα αναπηδήσουν κατά τον τρόπο των ελάφων. Αλλά ο Κύριλλος τονίζει ότι αυτό δεν είναι μόνο αλληγορία — ο Χριστός επετέλεσε αυτά τα ίδια τα σημεία εν σαρκί:
Πρέπει να γνωρίζεται ότι ο Χριστός εκπλήρωσε επίσης αυτά σωματικώς, εκπλήσσοντας την Ιουδαία με ανεκφράστως θεία σημεία.Η προφητεία και το Ευαγγέλιο συναντώνται: ό,τι ο Ησαΐας έψαλε για τη μεσσιανική εποχή, ο Χριστός το επέτυχε με τα ίδια Του τα χέρια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η πηγή του κεφαλαίου στην έρημο ο Κύριλλος την ερμηνεύει ως τον ίδιο τον Χριστό, την πηγή της νέας ζωής:
ο τόπος κάποτε άνυδρος θα μετατραπεί σε λίμνες· θα έχει επίσης πηγή ύδατος, είτε τον άγιο Ιορδάνη είτε τον ίδιο τον Χριστό, τον Σωτήρα όλων. Και η «οδός καθαρά» είναι η ευαγγελική ζωή, ανοιγμένη από το Πνεύμα, στην οποία οι λυτρωμένοι βαδίζουν προς τη Σιών με χαρά που δεν έχει τέλος. Θέσε αυτή τη δόξα δίπλα στο κεφάλαιο 36, και η αντίθεση διδάσκει. Ο Ασσύριος πρώτα χλευάζει κάθε ανθρώπινο καταφύγιο — η Αίγυπτος είναι κούφιο καλάμι που πληγώνει το χέρι που στηρίζεται σε αυτό:
Διότι αυτός αποκαλεί την Αίγυπτο σπασμένο καλάμι· διότι, λέγει, η ελπίδα σε αυτούς υπήρξε πάντοτε κενή και απατηλή. Μέχρι εδώ η χλεύη κρατά αλήθεια: η ανθρώπινη βοήθεια αποτυγχάνει. Αλλά η βαθύτερη ανοησία του Ραβσάκη είναι να σύρει τον ζωντανό Θεό στο επίπεδο των νεκρών ειδώλων που έχει ανατρέψει σε άλλες χώρες. Ο Κύριλλος του απαντά με όλο το βάρος του ποιος είναι ο Θεός:
Ο Θεός της Ιουδαίας, ή μάλλον όλου του κόσμου, είναι ο ζωντανός και αληθινός Θεός, όχι πρόσφατα κατασκευασμένος, αλλά μάλλον ο Ποιητής των ίδιων των αιώνων και ο Δημιουργός πάντων των πραγμάτων και Κύριος των δυνάμεων.Ο Εζεκίας είχε διδάξει τον λαό του ακριβώς αυτό — ότι η ελπίδα στον Θεό είναι ακλόνητη,
ενώ τα ανθρώπινα πράγματα κλονίζονται εύκολα και σε σύγκριση με τη δύναμή Του είναι εντελώς τίποτα. Η έρημος που ανθίζει και τα είδωλα που δεν μπορούν να σώσουν είναι δύο εικόνες μιας αλήθειας: μόνο ο ζωντανός Θεός δίνει ζωή.
Απαντήστε
Απόκριση
Αν η ψυχή σου αισθάνεται σαν άνυδρη έρημος — άγονη, διψασμένη, καρποφόρα μόνο σε αγκάθια — άκουσε την υπόσχεση του Ησαΐα 35 όπως την ερμήνευσε ο Κύριλλος: η έρημος ανθίζει όταν ο Χριστός έρχεται να κατοικήσει σε αυτήν. Δεν μπορείς να ποτίσεις τον εαυτό σου· δέξου Αυτόν δια πίστεως, και το θείο ρεύμα σε κάνει καρποφόρο. Φέρε Του την τύφλωσή σου, την κώφωσή σου, τη χωλότητα της ψυχής σου — την αδυναμία να δεις τον Θεό στη δημιουργία Του, να ακούς τον λόγο Του, να βαδίζεις ορθά στους δρόμους Του — διότι αυτά ακριβώς ήλθε ο Μεσσίας να θεραπεύσει, και τα θεράπευσε όχι μόνο κατά σχήμα αλλά στην πραγματικότητα, με τα ίδια Του τα χέρια. Τότε βάδισε την καθαρά οδό. Ο δρόμος προς τη Σιών είναι η ευαγγελική ζωή ανοιγμένη από το Πνεύμα· στήριξε τα πόδια σου σε αυτόν, άφησε τα στρεβλά μονοπάτια, και ταξίδεψε προς τη χαρά που δεν έχει τέλος, όπου η λύπη και ο στεναγμός φεύγουν μακριά. Και μάθε από τη βλασφημία του Ραβσάκη τι να μην εμπιστεύεσαι και Ποιον να εμπιστεύεσαι. Κάθε Αίγυπτος — κάθε ανθρώπινο στήριγμα στο οποίο στηρίζεσαι την ημέρα της θλίψης — είναι σπασμένο καλάμι που θα διαπεράσει το χέρι. Τα είδωλα των εθνών δεν έσωσαν κανέναν, διότι ήταν ξύλο και πέτρα. Αλλά ο Θεός της Ιουδαίας είναι ο ζωντανός και αληθινός Θεός, ο Ποιητής των αιώνων, σε σύγκριση με τη δύναμη του οποίου όλα τα ανθρώπινα πράγματα είναι «εντελώς τίποτα.» Όταν η βλάσφημη φωνή σου λέει ότι η ελπίδα σου είναι μάταιη, απάντα όπως οι άνδρες στο τείχος διατάχθηκαν — κράτα σιωπή, και εμπιστεύσου τον ζωντανό Θεό που μόνος κάνει τις ερήμους να ανθίζουν.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ Θεέ ημών, η πηγή του ζώντος ύδατος, που έρχεσαι στην διψασμένη έρημο της ψυχής και την κάνεις να ανθίσει ως κρίνος: έλα και κατοίκησε εν εμοί δια πίστεως, ώστε αυτό το άγονο έδαφος να φέρει καρπό εις Σε και να γεμίσει με την ευωδία Σου. Άνοιξε τα μάτια της τυφλώσεώς μου και τα αυτιά της κωφώσεώς μου· ενίσχυσε τα αδύνατα χέρια και τα παραλελυμένα γόνατα· κάνε τον χωλό εντός μου να πηδήξει ως έλαφος στους δρόμους της δικαιοσύνης, διότι Εσύ είσαι Εκείνος που εκπλήρωσε αυτά τα θαύματα και πνευματικώς και εν σαρκί. Στήριξε τα πόδια μου στην καθαρά και αγία οδό, και οδήγησέ με στη Σιών με χαρά, όπου η λύπη και ο στεναγμός έχουν φύγει μακριά. Φύλαξέ με από το να στηρίζομαι στα σπασμένα καλάμια της ανθρώπινης βοήθειας και από την ανοησία που θα σε παρομοίαζε με τα νεκρά είδωλα αυτού του κόσμου· διότι Εσύ είσαι ο ζωντανός και αληθινός Θεός, ο Ποιητής των αιώνων, ο Κύριος των δυνάμεων, και πέραν της ισχύος Σου όλα τα ανθρώπινα πράγματα είναι εντελώς τίποτα. Όταν ο βλάσφημος χλευάζει την ελπίδα μου, κράτα με σιωπηλό και εμπιστευόμενο, προσηλωμένο σε Σένα μόνο. Εις Σε, ω Σωτήρ, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →