Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 18 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Ιωάννη παρουσιάζει την καθορισμένη ώρα κατά την οποία ο Υιός του Θεού παραδίδεται σύμφωνα με την αμετάβλητη βουλή του Πατέρα. Η αφήγηση παρακολουθεί την πορεία από τον κήπο στο δικαστήριο του αρχιερέα και έπειτα στον Ρωμαίο ηγεμόνα, δείχνοντας σε κάθε βήμα την εκούσια υπακοή του Κυρίου και όχι κάποια επιβολή από ανθρώπους. Σε όλη την πορεία ο Ευαγγελιστής καταγράφει γεγονότα που επιβεβαιώνουν τον σκοπό της διαθήκης, κατά τον οποίο ένας στέκεται στη θέση πολλών, εξασφαλίζοντας τη λύτρωση που υποσχέθηκε από παλιά. Ο αναγνώστης καλείται να παρατηρήσει πώς η θεία κυριαρχία διευθετεί κάθε περίσταση, από τη γνώση του προδότη μέχρι τις δηλώσεις ενώπιον των επίγειων εξουσιών, ώστε η προσφερόμενη θυσία να παραμείνει αμόλυντη και πλήρως εκούσια. Σε αυτό το τμήμα η εκκλησία βλέπει τον Μεσίτη να προχωρεί υπό το διάταγμα του Πατέρα, προστατεύοντας εκείνους που του δόθηκαν ενώ υποτάσσεται στο πλήγμα που απαιτεί η δικαιοσύνη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Ιωάννη και διαβάστε το χωρίς διακοπή. Προσέξτε τη σειρά των γεγονότων: την άφιξη στον κήπο που γνώριζε ο προδότης, την αυτοαποκάλυψη που ρίχνει τη ομάδα στο έδαφος, την εντολή να αφεθούν ελεύθεροι οι μαθητές, τις δύο αρνήσεις του Πέτρου, την ανάκριση ενώπιον του Άννα και του Καϊάφα, και την ανταλλαγή με τον Πιλάτο σχετικά με τη φύση της βασιλείας. Σημειώστε πώς κάθε σκηνή αποκαλύπτει τον Υιό να ενεργεί με πλήρη επίγνωση όσων είναι γραμμένα και με εξουσία ακόμη και ενώ είναι δεμένος. Παρατηρήστε την αντίθεση ανάμεσα στα όργανα βίας του κόσμου και τον λόγο που βγαίνει από το στόμα του Κυρίου. Επιστρέψτε στο κείμενο όσες φορές χρειαστεί για να παρακολουθήσετε αυτά τα νήματα.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με τον Ιησού να εισέρχεται σε κήπο όπου συχνά κατέφευγε με τους μαθητές του. Ο τόπος είναι γνωστός στον Ιούδα, όμως ο Κύριος προχωρεί εκεί σκόπιμα, παρουσιάζοντας έτσι τον εαυτό του σε εκείνους που ζητούν τη ζωή του. Όταν φτάνει η ομάδα με φανάρια και όπλα, εκείνος προχωρεί μπροστά και δηλώνει την ταυτότητά του. Σε εκείνο το λόγο η συνοδεία πέφτει προς τα πίσω στο έδαφος, φανερώνοντας ότι η δύναμη παραμένει δική του για να συγκρατήσει ή να απελευθερώσει. Έπειτα επαναλαμβάνει τη δήλωση και απαιτεί να επιτραπεί στους μαθητές να φύγουν, εκπληρώνοντας έτσι τον λόγο που είχε πει ότι κανείς από εκείνους που του δόθηκαν δεν θα χαθεί. Σε αυτή την ενέργεια φαίνεται ο καλός Ποιμένας να παρεμβάλλεται ανάμεσα στο ποίμνιο και τους λύκους, εξασφαλίζοντας την ασφάλειά τους πριν υποκύψει στο καθορισμένο πάθος. Ο Πέτρος, τραβώντας σπαθί, χτυπά τον δούλο του αρχιερέα· ο Κύριος διατάζει να μπει το όπλο στη θήκη, δηλώνοντας ότι το ποτήρι που δόθηκε από τον Πατέρα πρέπει να πιει. Έτσι η αφήγηση καθιερώνει τόσο την πραγματικότητα της επίθεσης όσο και τον κυρίαρχο προσδιορισμό που διέπει την έκβασή της. Η δέσμευση του Ιησού και η μεταφορά του στον Άννα αρχίζουν τη σειρά των δικαστικών διαδικασιών. Ο Πέτρος ακολουθεί και αρνείται δύο φορές τον Κύριό του πριν λαλήσει ο πετεινός, επιβεβαιώνοντας την προηγούμενη πρόρρηση και αποκαλύπτοντας την αδυναμία της σάρκας ακόμη και σε εκείνον που είχε διακηρύξει ετοιμότητα να πεθάνει. Εν τω μεταξύ ο αρχιερέας ερωτά τον Ιησού για τους μαθητές του και τη διδασκαλία του. Η απάντηση στρέφει την προσοχή στον δημόσιο χαρακτήρα της διακονίας του: έχει μιλήσει ανοιχτά στη συναγωγή και στον ναό, ώστε όσοι άκουσαν να μπορούν να μαρτυρήσουν. Ένα χτύπημα από αξιωματούχο δοκιμάζει τον ισχυρισμό, όμως ο Κύριος απαντά με μετρημένη ερώτηση και όχι με αντεκδίκηση, διατηρώντας την αξιοπρέπεια του αξιώματος που φέρει. Οδηγημένος ενώπιον του Πιλάτου, η κατηγορία της στάσης διατυπώνεται· ο ηγεμόνας ρωτά αν ο Ιησούς είναι ο Βασιλιάς των Ιουδαίων. Η απάντηση διακρίνει τη βασιλεία που είναι άνωθεν από κάθε αντίπαλο του Καίσαρα: αν ήταν από αυτόν τον κόσμο, υπηρέτες θα πολεμούσαν. Ο Πιλάτος λαμβάνει την περαιτέρω δήλωση ότι δεν κατέχει καμία εξουσία παρά μόνο όση του δόθηκε άνωθεν, αναγνωρίζοντας έτσι το χέρι του Πατέρα πάνω στην επίγεια διακυβέρνηση. Η απαίτηση για τον Βαραββά στη θέση του Ιησού απεικονίζει την ανταλλαγή που απαιτεί η δικαιοσύνη της διαθήκης, ο αθώος να φέρει ό,τι άξιζε ο ένοχος. Σε όλη αυτή τη διαδικασία ο Ευαγγελιστής δεν καταγράφει καμία αντίσταση εκ μέρους του Κυρίου, μόνο τη σταθερή εκπλήρωση των Γραφών που προφήτευαν τα παθήματα του Χριστού. Το κεφάλαιο λοιπόν παρουσιάζει τον ακριβή συντονισμό του θείου διατάγματος και της ανθρώπινης ενέργειας, με τον Υιό να παραμένει υπάκουος μέχρι θανάτου ενώ ο σκοπός του Πατέρα προχωρεί ανεμπόδιστα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο πρότυπο εκούσιας υποταγής υπό κυρίαρχο διορισμό εμφανίζεται στα άσματα του δούλου του Ησαΐα, όπου εκείνος που δεν ανοίγει το στόμα του οδηγείται ως αρνί στη σφαγή, όμως βλέπει τον μόχθο της ψυχής του και χορταίνει. Ο ψαλμωδός επίσης περιγράφει τον δίκαιο πάσχοντα περικυκλωμένο από εχθρούς, όμως παραδίδοντας την υπόθεσή του στον Κύριο που ελευθερώνει. Στις συνοπτικές αφηγήσεις η ίδια ώρα περιγράφεται με πρόσθετες λεπτομέρειες σχετικά με την αγωνία στον κήπο και τη δίκη ενώπιον του Συνεδρίου, όμως η κεντρική αλήθεια παραμένει αμετάβλητη: το ποτήρι λαμβάνεται από το χέρι του Πατέρα. Οι επιστολές αργότερα αναπτύσσουν τη δογματική σημασία, δηλώνοντας ότι ο Χριστός παραδόθηκε για τα παραπτώματά μας σύμφωνα με τις Γραφές και ότι η υπακοή του μέχρι θανάτου αποτελεί τη βάση της δικαίωσης για εκείνους που ενώνονται μαζί του δια πίστεως. Οι θεολόγοι της Μεταρρύθμισης επομένως διαβάζουν αυτό το κεφάλαιο ως σαφή επίδειξη της ιδιαίτερης λύτρωσης, του Ποιμένα που δίνει τη ζωή του για τα πρόβατα που του δόθηκαν, και της επιμονής των αγίων που εξασφαλίζεται από το ίδιο χέρι που προστατεύει τους μαθητές στον κήπο. Τέτοια ανάγνωση αποτρέπει την εκκλησία από το να θεωρεί το πάθος ως τραγική ήττα και κατευθύνει την πίστη αντίθετα στη διαθήκη που δεν μπορεί να σπάσει.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση αντιλαμβάνεστε τον Κύριο να διευθετεί τα γεγονότα σύμφωνα με τον δικό του σκοπό και όχι με ανθρώπινο σχέδιο, και πώς επηρεάζει αυτή η αντίληψη την απόκρισή σας; Όταν επίγειες εξουσίες ή προσωπικοί φόβοι σας πιέζουν, ποιος λόγος του Χριστού σχετικά με την πηγή κάθε εξουσίας σταθεροποιεί τη συνείδησή σας ενώπιον του Θεού; Πώς η καταγραφή της φροντίδας του Ποιμένα για εκείνους που του δόθηκαν σας ενθαρρύνει να εμπιστευθείτε τη δική σας ασφάλεια στην ίδια πιστότητα της διαθήκης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που από την αιωνιότητα καθόρισες την ώρα της προσφοράς του Υιού σου και την έφερες σε πέρας με όργανα τόσο πρόθυμα όσο και απρόθυμα, χάρισε μας χάρη να δούμε σε αυτό το κεφάλαιο τη βεβαιότητα της βουλής σου και την τελειότητα της υπακοής του Μεσίτη. Φύλαξέ μας από το να φανταζόμαστε ότι οποιαδήποτε ανθρώπινη δύναμη μπορεί να ματαιώσει ό,τι προόρισες εν Χριστώ, και δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στο ίδιο χέρι που προστάτευσε τους μαθητές και στήριξε τον Υιό. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από άρνηση που γεννιέται από φόβο, και ενίσχυσε εκείνους που καλούνται να μαρτυρήσουν ενώπιον ηγεμόνων και βασιλέων. Ο λόγος που βγήκε από το στόμα του Κυρίου την ώρα της δοκιμασίας ας συνεχίσει να διευθετεί τις σκέψεις και τον λόγο μας, ώστε να ζούμε ως εκείνοι για τους οποίους εκείνος έδωσε τη ζωή του σύμφωνα με τη διαθήκη που είναι τακτοποιημένη σε όλα και βέβαιη. Δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.