← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 13-14 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιδοκ

Ψαλμοί 13-14Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στους Ψαλμούς 13 και 14. Το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων της Εκκλησίας και προγενέστερων ερμηνευτών για να φωτίσει το ιερό κείμενο για οικογένειες και άτομα που αναζητούν βαθύτερη πίστη. Σε αυτούς τους δύο σύντομους ψαλμούς συναντούμε την έντονη αντίθεση μεταξύ του ανόητου που αρνείται τον Θεό και της ευθύς ψυχής που κατοικεί στον άγιο λόφο του Κυρίου. Το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ μας βοηθά να δούμε πώς αυτά τα αρχαία λόγια εξακολουθούν να μιλούν για τους δικούς μας αγώνες με την απιστία την ακεραιότητα και τη λαχτάρα για τον ουρανό. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε το φως που προσφέρουν σήμερα αυτοί οι στίχοι και το σχόλιό τους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 13 και 14 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την κίνηση από τον θρήνο για την ευρεία διαφθορά στην εικόνα εκείνου που μπορεί να κατοικήσει στη σκηνή του Κυρίου. Αφήστε τις λέξεις να κατασταλάξουν στην καρδιά σας προτού προσφύγετε στο Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ για καθοδήγηση σχετικά με το νόημα και την εφαρμογή τους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει το σχόλιο στον Ψαλμό ιγ΄ προσδιορίζοντας τον άφρονα. Ο Χέιντοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Άφρων: ο άνθρωπος με τα πλέον διεφθαρμένα ήθη, ο άθεος και ο ντεϊστής. Πάντοτε υπήρξαν (Μπερτιέ) τέτοια παράσιτα της κοινωνίας. (Χέιντοκ) --- Ο Δαβίδ τους αντέκρουσε πάλι, Ψαλμός νβ΄. (Μπερτιέ) --- Μερικοί φαντάστηκαν ότι αυτός ο ψαλμός συντέθηκε εξαιτίας των βλασφημιών του Ραβσάκη, (Δ΄ Βασιλειών ιη΄ 32.· Θεοδώρητος, κ.λπ.) ή των Βαβυλωνίων. (Καλμέτ) --- Οι Πατέρες τον ερμηνεύουν για τον Ιησού Χριστό, αρνηθέντα από τους Ιουδαίους, κ.λπ. --- Καρδιά. Αυτή πρέπει να είναι παραδόξως διεφθαρμένη, προτού το στόμα μπορέσει να εκστομίσει τέτοια ασεβή. (Χέιντοκ) --- Ου Θεός. Χαλδαϊκόν, «ουδεμία δύναμις του Θεού επί γης». Το Ελοχίμ δηλώνει ιδιαιτέρως «κριτάς». Υπήρξαν ολίγοι φιλόσοφοι οι οποίοι αρνήθηκαν την ύπαρξη του Θεού· και περισσότεροι οι οποίοι αμφισβήτησαν την Πρόνοιά του: αν και αυτό ισοδυναμεί με το ίδιο πράγμα. Αλλά ο αριθμός εκείνων οι οποίοι ομολογούν τον Θεό με το στόμα, και τον αρνούνται με τα έργα τους, είναι απεριόριστος. (Χέιντοκ) --- Αυτοί ζουν ως εάν δεν υπήρχε κριτής. (Καλμέτ) --- Διά της αμαρτίας φθάνουν τελικώς να νομίζουν ότι δεν υπάρχει κανείς να κυβερνά τον κόσμο. (Γουόρθινγκτον) --- Ο Πλάτων (Νόμοι ι΄.) αναγνώρισε ότι τρία είδη ανθρώπων προσβάλλουν τον Θεό· εκείνοι οι οποίοι τον αρνούνται· οι οποίοι λέγουν ότι δεν φροντίζει τα ανθρώπινα· ή εκείνοι οι οποίοι νομίζουν ότι δώρα μπορούν να τον πείσουν να ανεχθεί την πονηρία τους. Είναι αμφίβολο εάν ο νους μπορεί ποτέ να σκοτισθεί τόσο ώστε να πιστεύει ότι δεν υπάρχει Θεός. (Μπερτιέ) --- Η καρδιά μπορεί να επιθυμεί να μην υπάρχει κανείς να τιμωρεί την ασεβή της. (Χέιντοκ) --- Η ακολασία ή η υπερηφάνεια γεννά τόσους απίστους. Άρχισαν μειώνοντας τη συνείδηση σε σιωπή. Τα επιχειρήματά τους τείνουν μόνον να καταστρέφουν. --- Ουδείς, δεν είναι στα εβραϊκά, Εβδομήκοντα, κ.λπ., εκτός από τον στίχο γ΄. (Καλμέτ) --- Ωστόσο εμφανίζεται στην Βατικανή Εβδομήκοντα, η οποία είναι η καλυτέρα. (Μπερτιέ) (Καλμέτ) --- «Εγένοντο βδελυκτοί, με σπουδή ουδείς ο ποιών αγαθόν». (Άγιος Ιερώνυμος) (Χέιντοκ) --- Ή αμαρτάνουν εκ προθέσεως και με επίδειξη. (Καλμέτ) --- Όλοι είναι ανίκανοι να πράξουν αγαθόν χωρίς τον Λυτρωτή. (Γουόρθινγκτον) --- Μερικοί ερμηνεύουν αυτό για την ανθρωπότητα γενικώς, καθώς όλοι γεννώνται εν αμαρτία. Ο Δαβίδ αναφέρεται επίσης σε πραγματικούς και συνήθεις αμαρτωλούς. (Μπερτιέ) --- Ο Άγιος Παύλος (Προς Ρωμαίους γ΄) αποδεικνύει από αυτό το κείμενο, και Ησαΐας νθ΄ 7, ότι όλοι χρειάζονται χάρη και πίστη, και δεν μπορούν να σωθούν ούτε διά του νόμου της φύσεως ούτε του Μωϋσέως. Αλλά δεν έπεται ότι η πίστη μόνη θα σώσει, ή ότι οι πλέον δίκαιοι είναι ακόμη πονηροί, όπως ο Καλβίνος και ο Βέζα ψευδώς ερμηνεύουν τας Γραφάς. Διότι οι προφήτες ομιλούν περί εκείνων οι οποίοι δεν είχαν ακόμη δικαιωθεί, διδάσκοντες ότι όλη η ανθρωπότης υπήρξε κάποτε εν αμαρτία, και δεν μπορούσε να δικαιωθεί παρά μόνον διά του Χριστού. Ταυτοχρόνως, ισχυρίζονται ότι, όταν δικαιωθούν, οφείλουν να υπηρετούν τη δικαιοσύνη για να καρποφορήσουν, και να αποκτήσουν μακαριότητα, Προς Ρωμαίους στ΄. Αυτά τα σημεία ερμηνεύονται καλώς από τον Άγιο Αυγουστίνο: (περί Πνεύματος και γράμματος ι΄ 9.) «Οι δίκαιοι δικαιούνται δωρεάν διά της χάριτός του», όχι διά του νόμου ή της θελήσεως· αν και αυτό δεν γίνεται άνευ της θελήσεως, κ.λπ. Ο ίδιος άγιος διδάσκαλος (κεφ. κζ΄) παρατηρεί, ότι οι δίκαιοι δεν ζουν ελεύθεροι από όλας τας ελαφράς αμαρτίας, και όμως παραμένουν εν τη καταστάσει σωτηρίας· ενώ οι πονηροί παραμένουν εν τη καταστάσει καταδίκης, αν και πράττουν μερικά αγαθά έργα. (Γουόρθινγκτον) Ο Χέιντοκ συνεχίζει εξετάζοντας την καθολική διαφθορά την οποία περιγράφει ο ψαλμός. Ανωφελής. Άνευ πίστεως εν Χριστώ, ουδείς έχει αξιομίσθια έργα. (Γουόρθινγκτον) --- Ουδείς. Τοιαύτη ήταν η κατάσταση του κόσμου προ Χριστού, καθώς όλοι εγεννήθησαν εν αμαρτία. «Ουδείς», λέγει ο Άγιος Αυγουστίνος, «δύναται να πράξει αγαθόν, εκτός εάν δείξει τον τρόπο». Όλοι ήσαν βυθισμένοι εις την καταστροφήν, «εκτός της αγίας Παρθένου, περί της οποίας, προς τιμήν του Κυρίου, δεν θα είχα καμίαν απορίαν καθόλου, ομιλών περί αμαρτιών». (Άγιος Αυγουστίνος, περί Φύσεως και Χάριτος κατά Πελαγιανών λζ΄ 44.) (Καλμέτ) --- Η Σύνοδος της Τριδέντου εγκρίνει αυτήν την επιφύλαξη, ομιλούσα περί του προπατορικού αμαρτήματος. Ο Σωτήρ ημών είναι η πηγή αυτού του προνομίου, και πολύ περισσότερον εκτός συζητήσεως. Δεν ηδύνατο να είναι ένοχος οιασδήποτε παραβάσεως. Ήτο κατά πάντα όμοιος ημίν, πλην αμαρτίας. (Χέιντοκ) --- Αυτών, κ.λπ. Ό,τι ακολουθεί μέχρι δεν θα, (στίχος δ΄.) εμφανίζεται εις τον Άγιον Παύλον· (Προς Ρωμαίους γ΄ 11, 12, 13.) όθεν ο Άγιος Ιερώνυμος υποθέτει ότι έχει εισαχθεί εδώ, αν και ο απόστολος έλαβε τας παραθέσεις από διαφόρους μερίδας της γραφής. (Προοίμιον εις ιστ΄ Ησαΐαν.) Μας πληροφορεί, ότι όλοι οι Έλληνες σχολιαστές το εσήμαιναν ως μη ευρισκόμενον εις τα εβραϊκά ή τους Εβδομήκοντα, «εκτός εις την Βουλγάτα ή ελληνικήν: κοινήν, η οποία διέφερε εις διαφόρους μερίδας του κόσμου». Δεν φαίνεται λόγος δια τον οποίον να έχει παραλειφθεί εκ προθέσεως, ενώ μερικοί ηδύναντο να το εισαγάγουν, διά της ψευδούς αντιλήψεως ότι ο Άγιος Παύλος το έλαβεν από αυτόν τον ψαλμόν. (Καλμέτ) --- Το εβραϊκόν δεν είναι συνεπώς ακρωτηριασμένον, αλλά η Βουλγάτα πλεονάζουσα. (Αμάμα) --- Ωστόσο αυτό δεν είναι απολύτως σαφές. Ευρίσκομεν την παράθεσιν εις την Ρωμαϊκήν Εβδομήκοντα η οποία είναι η πλέον ορθή· (Μπερτιέ) αν και μερικοί προτιμούν τα Αλεξανδρινά χειρόγραφα. (Χέιντοκ) --- Είναι επίσης εις τας αραβικάς και αιθιοπικάς μεταφράσεις· ώστε ηδύνατο να ήτο εις το αντίγραφον του Αγίου Παύλου. Ο Σωτήρ ημών ανέγνωσε χωρίον εκ του Ησαΐου, το οποίον δεν σώζεται, Λουκάς δ΄ 19. (Μπερτιέ) --- Ο Άγιος Ιουστίνος Μάρτυς, ο Άγιος Αυγουστίνος, κ.λπ., συμφωνούν με την Βουλγάτα· και ο Λινδάνος μνημονεύει εβραϊκόν αντίγραφον το οποίον είχε τούτους τους στίχους, αν και οι λόγιοι έχουν λόγον να νομίζουν ότι αυτό το εβραϊκόν ήτο νεωτέρας χρονολογίας. (Καλμέτ) --- Οι Προτεστάνται, 1577, εισήγαγον τούτους τους τρεις στίχους, (Γουόρθινγκτον) τους οποίους τώρα παραλείπουν. --- Τάφος. Ποτέ δεν χορταίνουν την καταστροφήν, (Χέιντοκ) και το να ενοχλούν άλλους. (Γουόρθινγκτον) --- Φέρομεν εν εαυτοίς τον σπόρον της φθοράς, ο οποίος μπορεί να εμποδισθεί από το να αναπτυχθεί μόνον διά της χάριτος του Ιησού Χριστού. (Μπερτιέ) --- Η απώλεια είναι εκ σου, Ισραήλ. (Χέιντοκ) Επί του αιφνιδίου φόβου ο οποίος καταλαμβάνει τους πονηρούς, τα σημειώματα του Χέιντοκ στρέφονται εφεξής. Όπου. Αυτή η έκφρασις αναφέρεται εις εκεί, το οποίον είναι εις τα εβραϊκά, αν και αυτό το τελευταίον μέρος του στίχου λείπει. (Κάπελ) --- Είναι εις τον Ψαλμόν νβ΄ 6, και αυτό καθιστά την προηγουμένην παράλειψιν (στίχος γ΄.) πλέον πιστευτήν. (Μπερτιέ) --- Όταν ο Κύρος προσήγγισε να πολιορκήσει τη Βαβυλώνα, ο Ναβωνίδης, ο βασιλεύς, τον συνήντησε, και του έδωσε μάχην· αλλά χάσας την νίκην, εις πανικόν, απεσύρθη εις Βορσιππήν, και εγκατέλειψε την άμυναν της πρωτευούσης του. (Βηρωσσός παρατιθέμενος υπό Ιωσήπου, κατά Απίωνος α΄.) Οι πολίται ήσαν εις την μεγίστην ταραχήν, Ησαΐας ιγ΄, και κα΄, κ.λπ. (Καλμέτ) --- Αλλά οι πονηροί τρέμουν ενώπιον της προοπτικής προσκαίρων απωλειών, (Μενοχίος) και σκιών, ενώ προκαλούν θρασέως την Θεότητα. Οι άπιστοι ευρίσκουν δυσκολίας εις τας καθολικάς διδασκαλίας, αι οποίαι συχνά αποδίδονται εις ιδίας των πλάνας. (Χέιντοκ) --- Οι ειδωλολάτραι δεν θα επίστευον εις τον Θεόν, αλλά έτρεμον ενώπιον ειδώλων· τα οποία δεν δύνανται να βλάψουν τους πιστούς. (Γουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιντοκ εισάγει τον Ψαλμό 14 αντανακλώντας στον άγιο λόφο και τη σκηνή. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Δαυίδ. Η λέξη ψαλμός που αποδίδεται σε μερικούς ενώ άλλοι ονομάζονται ύμνοι κ.λπ. δεν εμποδίζει τους τελευταίους να είναι επίσης ψαλμοί ή πνευματικά άσματα που πρέπει να μελοποιηθούν έτσι η εισαγωγή του ονόματος του Δαυίδ του αγαπημένου σε μερικά από αυτά τα θεία άσματα δεν αποτελεί απόδειξη ότι τα υπόλοιπα δεν γράφτηκαν από αυτόν. (Γουόρθινγκτον) --- Ο συγγραφέας περιγράφει την τελειότητα των ιερέων κ.λπ. αντιπαραβάλλει την αγιότητα εκείνων που θα κληρονομήσουν την Ιερουσαλήμ με εκείνη των ασεβών που αναφέρονται στον τελευταίο ψαλμό. Μερικά αντίγραφα έχουν Έως το τέλος στον τίτλο ενώ άλλα το παραλείπουν μαζί με το εβραϊκό κείμενο τον άγιο Χρυσόστομο κ.λπ. --- Λόφος. Οι Ιουδαίοι παρηγορούνταν με την ελπίδα να δουν την Ιερουσαλήμ ανοικοδομημένη Ψαλμός ρλα΄ 1. Οι προφήτες περιγράφουν εκείνους που θα επέστρεφαν από την αιχμαλωσία ως άγιο λαό (Ησαΐας κστ΄ 3 και Σοφονίας γ΄ 13 Καλμέτ) μια εικόνα της Εκκλησίας. (Χέιντοκ) --- Ο ουρανός ονομάζεται επίσης σκηνή και βουνό (Αποκάλυψη ιε΄ 5 και Εβραίους ιβ΄ 22 Μπερτιέ) και εδώ εννοείται κυρίως (Χέιντοκ). Βλέπε εδάφιο 5. (Γουόρθινγκτον) Ο Χέιντοκ ολοκληρώνει το σχόλιο εξετάζοντας την αιώνια ανταμοιβή που υποσχέθηκε στους δικαίους. Τοκισμός. Αυτό ήταν πάντα κατακριτέο αν και ο Μωυσής το ανέχθηκε σε σχέση με τους Ιουδαίους που δάνειζαν στους Χαναναίους Δευτερονόμιο κγ΄ 19 και Λουκάς στ΄ 35. Ο ρωμαϊκός νόμος καταδίκαζε τον ένοχο να πληρώσει διπλάσιο ποσό από τον κλέφτη ο οποίος έπρεπε να αποδώσει διπλάσια την αξία όσων είχε κλέψει. (Κάτων 1.) --- Υπό το πρόσχημα της καλοσύνης προκαλεί πραγματική βλάβη (άγιος Ιλάριος) ακόμη και μισητό σε εκείνους στους οποίους φαίνεται να βοηθά. (Κολουμέλλα πρόλογος) (Καλμέτ) --- Δωροδοκίες (δώρα) Ακόμη και αυτά είναι επικίνδυνα καθώς τείνουν να προκαταλάβουν τον κριτή. (Χέιντοκ) --- Τόσο ο τοκισμός όσο και το να κάνει κανείς κακό για δωροδοκίες αποκλείουν από τον ουρανό. (Γουόρθινγκτον) --- Ένας κριτής πρέπει να αποτινάξει τέτοια πράγματα από τα χέρια του (Ησαΐας λγ΄ 15) καθώς δεν μπορεί να τα λάβει για να δώσει είτε δίκαιη είτε άδικη απόφαση. Το καθήκον του απαιτεί να δώσει την πρώτη έτσι ώστε ο αθώος να αγοράζει έτσι αυτό που ήταν δικό του. (Καλμέτ) --- Οι ίδιες αρχές πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους όσους έχουν εξουσία (Χέιντοκ) σε μάρτυρες κ.λπ. (Καλμέτ) --- Όσοι δεν απέτυχαν σε κανένα από αυτά τα σημεία πρέπει να κατέχουν πίστη και όλες τις άλλες αναγκαίες αρετές πριν μπορέσουν να εισέλθουν στον ουρανό. Διότι όταν η γραφή αποδίδει σωτηρία σε οποιαδήποτε μία αρετή ιδιαιτέρως δεν εννοεί να αποκλείσει τις υπόλοιπες. --- Για πάντα. Όλα τα επίγεια πράγματα είναι μεταβλητά και φυσικά ο ψαλμωδός μιλά για τον ουρανό. Αν τόση τελειότητα απαιτούνταν για να εμφανιστεί κανείς στη σκηνή πόσο περισσότερο πρέπει να αναμένεται από τον υποψήφιο για τον ουρανό! (Γουόρθινγκτον) --- Ο καλός χριστιανός που δεν υπέκυψε στον πειρασμό μπορεί εκεί να απολαύσει αδιατάρακτη ανάπαυση. Ο Ησαΐας (κγ΄ 15) χρησιμοποιεί παρόμοιες εκφράσεις όταν περιγράφει την κατάσταση της Ιερουσαλήμ μετά την ήττα του Σενναχειρείμ. (Καλμέτ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή μου ζωή χρειάζομαι περισσότερο να φυλάγομαι από τον πρακτικό αθεϊσμό για τον οποίο προειδοποιεί ο Χέιντοκ; Πώς η περιγραφή του ορθού ανθρώπου στον Ψαλμό 14 προκαλεί τον τρόπο που μιλώ, ενεργώ ή χειρίζομαι τους πόρους μου; Ποιο συγκεκριμένο βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να αναζητήσω τον Κύριο πιο ειλικρινά ώστε να μπορέσω μια μέρα να κατοικήσω στον άγιο λόφο του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Θεέ, ὁ ἐρευνῶν πᾶσαν καρδίαν καὶ βλέπων τὴν ἀνοίαν τῶν ζώντων ὡς μὴ βλεπόντων Σε, στρέψον τὰ βήματα ἡμῶν ἀπὸ δόλου καὶ ἀδικίας πρὸς τὴν καθαρότητα, ἥτις μόνη δύναται κατοικεῖν ἐπὶ τοῦ ἁγίου Σου ὄρους. Διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὸ σωτήριόν Σου ἔλεος καὶ ἐπιμείνωμεν ἐν δικαιοσύνῃ, ἕως ὅτου σταθῶμεν τέλος ἐν τῇ παρουσίᾳ Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →