← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 9-10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιερεμίας 9-10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Μέσα στη βιασύνη της ζωής μας, τα λόγια των προφητών μας καλούν να σταματήσουμε και να στοχαστούμε την κατάσταση των καρδιών μας ενώπιον του Θεού. Σήμερα στρεφόμαστε στα κεφάλαια 9 και 10 του Ιερεμία, καθοδηγούμενοι από την οξυδερκή ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου. Η έκθεση του Καλβίνου αποκαλύπτει τη βαθιά θλίψη του προφήτη και τη ριζωμένη διαφθορά του λαού, παροτρύνοντάς μας να εξετάσουμε τη δική μας πιστότητα. Καθώς εμβαθύνουμε σε αυτά τα αρχαία κείμενα, ας βρούμε διαχρονικές αλήθειες που μιλούν στη γενιά μας, καλώντας μας πίσω στην ειλικρινή λατρεία και μακριά από την απάτη που εύκολα μας παγιδεύει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου καθώς ανοίγεις τις Γραφές στα κεφάλαια 9 και 10 του Ιερεμία. Άκουσε την κραυγή θρήνου του προφήτη για έναν λαό σκληρυμένο στην απάτη και την ειδωλολατρία. Άφησε το βάρος αυτών των κεφαλαίων να καθίσει πάνω σου, προσκαλώντας το Άγιο Πνεύμα να ερευνήσει τη δική σου ζωή για κάθε ίχνος της ίδιας επανάστασης κατά του ζωντανού Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά περιγράφοντας το βάθος της θλίψης του Προφήτη. Ακολουθεί το ίδιο θέμα. Σε καιρούς ηρεμίας, όταν δεν ακούγονταν παρά χαρούμενες φωνές ανάμεσα στους Ιουδαίους, θρηνεί, σαν κάποιος στη μεγαλύτερη θλίψη, τις συμφορές του λαού· και μη ικανοποιημένος με αυτό, λέει, Ποιος θα κάνει το κεφάλι μου νερά, και το μάτι μου πηγή δακρύων; Με αυτά τα λόγια υπαινίσσεται ότι η καταστροφή θα ήταν τόσο τρομερή ώστε δεν θα μπορούσε να θρηνηθεί με μέτριο ή συνηθισμένο θρήνο, εφόσον η εκδίκηση του Θεού θα ξεπερνούσε τα κοινά όρια και θα γέμιζε τους ανθρώπους με περισσότερο τρόμο από άλλες συμφορές. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην επιθυμία του Προφήτη να αποχωρήσει από τον λαό. Εδώ ο Προφήτης τρέφει άλλη μία ευχή: Είχε προηγουμένως ευχηθεί το κεφάλι του να γίνει νερά, για να χύσει δάκρυα, και είχε ευχηθεί τα μάτια του να είναι πηγές δακρύων· αλλά τώρα, αφού εξέτασε δεόντως την κακία του λαού, αποβάλλει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, και σαν εξοργισμένος, επιθυμεί να μετακινηθεί αλλού και να εγκαταλείψει εντελώς τον λαό· διότι η ασέβειά τους είχε επικρατήσει τόσο ώστε δεν μπορούσε πλέον να ζει ανάμεσά τους. Είναι βέβαιο ότι ο Προφήτης δεν είχε συνηθισμένη θλίψη, όταν αντιλήφθηκε ότι η φοβερή εκδίκηση του Θεού δεν ήταν μακριά: είναι επίσης βέβαιο ότι συγκινήθηκε και εξαναγκάστηκε από την απεχθή συμπεριφορά τους να επιθυμεί να απομακρυνθεί αλλού. Αλλά δεν μιλά μόνο για τον εαυτό του· διότι λαμβάνει υπόψη το έθνος του και εκφράζει τα συναισθήματά του, ώστε να αγγίξει τις καρδιές τους πιο αποτελεσματικά. Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε ότι τόσο μεγάλη ήταν η συμπάθεια του Προφήτη, ώστε δεν ικανοποιήθηκε με το να χύσει δάκρυα, αλλά ευχήθηκε ολόκληρο το κεφάλι του να ρέει σε φόβο. Φαίνεται επίσης ότι συγκινήθηκε τόσο από αγανάκτηση, ώστε επιθυμούσε να εγκαταλείψει εντελώς τον λαό του. Αλλά, όπως είπα, σκοπός του ήταν να δοκιμάσει αν μπορούσε να τους επαναφέρει στον ορθό δρόμο. Για την αιτία, ο Καλβίνος εξηγεί την μοιχική φύση του λαού. Και ο λόγος προστίθεται, Διότι όλοι είναι μοιχοί. Λαμβάνω τη λέξη μν'φιμ μεναφίμ, μοιχοί, με μεταφορική έννοια, ως εννοούσα όλους εκείνους που είχαν απομακρυνθεί από τον Θεό και είχαν παραδοθεί σε ασεβείς δεισιδαιμονίες, ή εκείνους που είχαν γίνει τόσο διεφθαρμένοι ώστε δεν διατηρούσαν καμία ακεραιότητα. Δεν τους αποκαλεί λοιπόν μοιχούς επειδή ήταν δοσμένοι σε πορνείες, αλλά επειδή ήταν βυθισμένοι σε κάθε είδος ακαθαρσιών. Έπειτα τους αποκαλεί σύναξη αποστατών, ή προδοτών. Η λέξη τσρ, οτσάρ, σημαίνει απαγορεύω, συγκρατώ: εξ ου το ουσιαστικό τσρτ οσταρέτ, σημαίνει συγκεκλημένη σύναξη, όταν, σύμφωνα με όρκο ή νόμους, οι άνθρωποι αναγκάζονται να συναντηθούν· και αφού η σύναξη κηρυχθεί, δεν τολμούν να αποχωρήσουν. Τότε ο Προφήτης με αυτή τη λέξη δείχνει τη συναίνεση και την ένωση που υπήρχε ανάμεσα σε αυτόν τον λαό, σαν να είχε πει ότι προσκολλώνται στα αμαρτήματά τους όχι λιγότερο από ό,τι αν με επίσημη τελετή ή εξουσία ή διάταγμα είχαν συγκληθεί και τους είχε απαγορευθεί να αποχωρήσουν. Βλέπουμε λοιπόν ότι καταδικάζει την ασεβή συναίνεση που υπήρχε ανάμεσα στον λαό, καθώς και την επιμονή τους· διότι δεν μπορούσαν με κανέναν τρόπο να επανέλθουν σε ορθή σκέψη. Και γι' αυτόν τον λόγο τους αποκαλεί επίσης βγντύμ μπεγκαντίμ, παραβάτες· διότι με αυτή τη λέξη οι Εβραίοι εννοούν, όχι κάθε είδος αμαρτωλών, αλλά εκείνους που είναι εντελώς πονηροί: και γι' αυτό οι προφήτες, όταν μιλούν για αποστάτες και επαναστάτες, τους αποκαλούν πάντα βγντύμ, μπεγκαντίμ, όπως σε αυτό το χωρίο. [236] Δεν θα προχωρήσω περισσότερο.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτό με τη ρίζα κάθε κακίας. Και εμένα δεν με γνώρισαν, λέει ο Ιεχωβά. Δείχνει εδώ ποια είναι η πηγή όλων των κακών· είχαν αποβάλει κάθε γνώση και κάθε σκέψη για τον Θεό. Γνωρίζουμε πράγματι ότι όταν ο Θεός γίνεται πραγματικά γνωστός, ο φόβος Του πρέπει αναγκαστικά να επηρεάζει τις καρδιές μας· και η γνώση του Θεού γεννά σεβασμό και μέριμνα για τη θρησκεία. Είναι αλήθεια ότι ο Θεός γίνεται κάπως γνωστός ακόμη και από τους ασεβείς και τους πονηρούς, και ότι έχουν κάποιες αντιλήψεις γι' Αυτόν· αλλά δεν είναι παρά μια κενή γνώση. Όταν πράγματι πεισθούμε πλήρως ότι ο Θεός είναι ο κριτής του κόσμου, και όταν έχουμε επίσης γνώση της αγαθότητας και της πατρικής εύνοιάς Του, Τον φοβόμαστε αναγκαστικά και αυθόρμητα και πρόθυμα Τον λατρεύουμε και Τον υπηρετούμε. Η άγνοια του Θεού, λοιπόν, είναι ένα είδος τρέλας που παρασύρει τους ανθρώπους σε κάθε είδος ασεβείας. Γι' αυτόν τον λόγο, ο Θεός παραπονιέται ότι δεν έγινε γνωστός από τον λαό, διότι ο φόβος Του δεν υπήρχε μέσα τους. Ακολουθεί --
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου αισθάνομαι την ίδια σκλήρυνση που αντιμετώπισε ο Ιερεμίας; Πώς εκδηλώνεται η απουσία της γνώσης του Θεού στις καθημερινές μου επιλογές; Ποιο βήμα μετάνοιας με προτρέπει το Πνεύμα να κάνω σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ ἐρευνῶν τὴν καρδίαν καὶ δοκιμάζων τοὺς νεφρούς, ἔκθεσον πᾶσαν ἀπάτην ἐν ἡμῖν καὶ στρέψον τὰς ψυχὰς ἡμῶν εἰς μετάνοιαν πρὸ τῆς δικαίας Σου κρίσεως. Διὰ τῆς διαθηκικῆς Σου χάριτος, δὸς ἡμῖν νὰ Σὲ γνωρίζωμεν ὡς τὸν Θεὸν τὸν ἐκτελοῦντα ἔλεος, κρίσιν καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ εἰλικρινείᾳ τῆς πίστεως. Σχημάτισον ἐν ἡμῖν, διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἕνα ἅγιον φόβον καὶ ἀκλόνητον ἀγάπην πρὸς τὸ ὄνομά Σου μέχρις οὗ Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →