← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Η Συμφιλίωση των Αδελφών και Εκείνος που Βλέπει τον Θεό: Γένεσις 33 και 34

Γένεσις 33-34Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος18 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ιακώβ επιστρέφει στο σπίτι αλλαγμένος άνθρωπος. Είχε φύγει από τον Ησαύ χρόνια πριν με μια κλεμμένη ευλογία και μια ένοχη καρδιά, και τώρα πρέπει να περπατήσει πίσω στη χώρα του αδελφού του με τις γυναίκες του, τα παιδιά του και τα κοπάδια του — και με τον Ησαύ να έρχεται να τον συναντήσει επικεφαλής τετρακοσίων ανδρών. Την προηγούμενη νύχτα, στο πέρασμα του Ιαβόκ, είχε παλέψει μέχρι την αυγή με Εκείνον που δεν θα νικιόταν μέχρι να τον ευλογήσει, και είχε σηκωθεί χωλός, με νέο όνομα: Ισραήλ. Έτσι ο άνθρωπος που συναντά τον Ησαύ στη Γένεση 33 δεν είναι πλέον ο Ιακώβ ο υποσκελιστής αλλά ο Ισραήλ ο βλέπων τον Θεό. Και η συνάντηση, παρά τον φόβο, δεν είναι πόλεμος αλλά εναγκαλισμός — ο Ησαύ τρέχει προς αυτόν, πέφτει στον λαιμό του και κλαίει. Οι Πατέρες, Ανατολής και Δύσης, έχουν διαβάσει αυτά τα ήσυχα κεφάλαια ως μάθημα για την Πρόνοια: ο Θεός φυλάει τη γραμμή της επαγγελίας, μαλακώνει την καρδιά του προσβεβλημένου αδελφού και μετατρέπει αυτό που θα μπορούσε να ήταν αίμα σε συμφιλίωση. Ακόμα και το σκοτεινό επεισόδιο της Δείνας που ακολουθεί, με τη βία και την εκδίκηση, δεν μπορεί να σπάσει το νήμα που ο Θεός τραβάει μέσα από αυτή την οικογένεια προς τον Χριστό. Ο οδηγός μας είναι ο Μακάριος Αυγουστίνος Ιππώνος (354–430), ο μεγάλος Πατέρας της Δύσης τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά ως Μακάριο — διότι οι δικοί της σχολιαστές της Γενέσεως, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος, σώζονται μόνο σε σύγχρονες μεταφράσεις που παραμένουν υπό πνευματικά δικαιώματα. Ιχνηλατώντας την πόλη του Θεού μέσα από αυτές τις γενεές, ο Αυγουστίνος εστιάζει στο όνομα που τα στεφανώνει όλα — Ισραήλ, ο βλέπων τον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τη Γένεση 33–34 — τη φοβερή συνάντηση που γίνεται εναγκαλισμός, καθώς ο Ησαύ τρέχει προς τον Ιακώβ, πέφτει στον λαιμό του και τον φιλά, και οι δύο αδελφοί κλαίνε· η προσεκτική, ταπεινή προσέγγιση του Ιακώβ με τις γυναίκες και τα παιδιά του· η επιμονή του να προσφέρει δώρα στον Ησαύ και ο χωρισμός τους εν ειρήνη· η άφιξή του στη Συχέμ και το στήσιμο της σκηνής του και η οικοδόμηση θυσιαστηρίου εκεί. Έπειτα διαβάστε τη θλίψη που ακολουθεί: τη μόλυνση της Δείνας, την απάτη και το ξίφος του Συμεών και του Λευί, και τη δυσφορία του Ιακώβ για τη βία που έγινε στο όνομά του — μια νηφάλια υπενθύμιση ότι ακόμα και η εκλεκτή οικογένεια δεν είναι ακόμη η βασιλεία, και στέκεται πάντα σε ανάγκη του ελέους που την φυλάει.
Μελετήστε

Μελέτη

Πριν ο Ιακώβ μπορέσει να συναντήσει τον αδελφό του εν ειρήνη, έπρεπε να πληγωθεί και να μετονομαστεί. Ο Μακάριος Αυγουστίνος διαβάζει τη νύχτα της πάλης ως την ίδια την καρδιά του ποιος αυτός ο άνθρωπος — και αυτός ο λαός — θα γινόταν. Το νέο όνομα δεν είναι ανταμοιβή για δύναμη αλλά δώρο τυλιγμένο μέσα σε μια ήττα, διότι Εκείνος που ο Ιακώβ 'νίκησε' υποχώρησε επίτηδες, και έπειτα ευλόγησε τον άνθρωπο που τον κράτησε. Και όμως ικέτευσε ευλογία από τον ίδιο τον άγγελο που είχε νικήσει· και έτσι η επιβολή αυτού του ονόματος ήταν η ευλογία. Και το ίδιο το όνομα είναι η όλη ελπίδα των αγίων τοποθετημένη σε μία μόνο λέξη. Το να είναι κανείς Ισραήλ δεν είναι πρώτα να υπερισχύει, αλλά να βλέπει τον Θεό — η όραση που είναι το τέλος κάθε πόθου. Διότι Ισραήλ σημαίνει βλέπων τον Θεό, το οποίο θα είναι τελικά η ανταμοιβή όλων των αγίων. Έτσι ο αδελφός που έρχεται να συμφιλιωθεί στη Γένεση 33 έρχεται ως εκείνος που έχει δει τον Θεό και έζησε, και που επομένως μπορεί να κοιτάξει τον αδελφό που κάποτε σκόπευε να τον σκοτώσει χωρίς φόβο. Η συμφιλίωση του Ησαύ και του Ιακώβ είναι χάρη πριν γίνει επίτευγμα — ο καρπός μιας συνάντησης στην όχθη του ποταμού, όχι της διπλωματίας του Ιακώβ με τα δώρα του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ωστόσο ο Ισραήλ έφυγε από εκείνη τη νύχτα χωλός, και ο Μακάριος Αυγουστίνος δεν θα μας αφήσει να το ξεχάσουμε. Ο ίδιος άνθρωπος φέρει στο σώμα του τόσο την ευλογία όσο και την πληγή, και ο Αυγουστίνος διαβάζει τα δύο μαζί ως προφητεία για τον λαό που θα έφερε το όνομά του — κάποιοι πιστεύοντας, κάποιοι αρνούμενοι. ευλογημένος σε εκείνους μεταξύ εκείνου του λαού που πίστεψαν στον Χριστό, και χωλός στους απίστους. Αυτή είναι η νηφάλια αλήθεια που κρέμεται πάνω από τη Γένεση 34 επίσης. Η εκλεκτή οικογένεια είναι ευλογημένη, αλλά χωλαίνει. Η Δείνα μολύνεται, και οι αδελφοί της απαντούν στην προδοσία με χειρότερη προδοσία, βάζοντας ολόκληρη πόλη στο ξίφος κάτω από την κάλυψη ιερού σημείου. Ο Ιακώβ λυπάται και φοβάται, και ο αναγνώστης προορίζεται να λυπηθεί και να φοβηθεί επίσης. Η γραμμή της επαγγελίας είναι πραγματική, αλλά μεταφέρεται από αμαρτωλούς, και η ασφάλειά της δεν είναι ποτέ η αρετή τους — είναι το υπομονετικό έλεος του Θεού, που κρατά το νήμα αδιάσπαστο μέσα από συμφιλιώσεις που δεν άξιζαν και μέσα από αμαρτίες που θα μπορούσαν να το είχαν σχίσει. Το ίδιο χέρι που μαλάκωσε την καρδιά του Ησαύ είναι το χέρι που κρατά αυτή την οικογένεια σφιχτά.
Απαντήστε

Απόκριση

Υπάρχει αδελφός προς τον οποίο περπατάτε με δέος — μια συνάντηση που έχετε πρόβει σε εκατό φοβισμένους τρόπους; Ο Ιακώβ σας διδάσκει να πάτε σε αυτήν ταπεινωμένος, και να πάτε σε αυτήν έχοντας πρώτα παλέψει με τον Θεό στο σκοτάδι. Η συμφιλίωση που δεν μπορείτε να κατασκευάσετε με τα δώρα και τα προσεκτικά σας λόγια, ο Θεός μπορεί να τη δώσει σε έναν μόνο εναγκαλισμό· ο Ησαύ έτρεξε να συναντήσει τον ίδιο τον αδελφό που είχε ορκιστεί να σκοτώσει. Ζητήστε, λοιπόν, να μετονομαστείτε πριν πάτε — να γίνετε εκείνος που έχει δει τον Θεό, ώστε να μπορείτε να κοιτάξετε τον παραβάτη, ή τον παραβεβλημένο, χωρίς τον παλιό φόβο. Και μην εκπλαγείτε που συνεχίζετε να χωλαίνετε. Ο Μακάριος Αυγουστίνος λέει ότι ο λαός του Θεού είναι ταυτόχρονα ευλογημένος και χωλός, και έτσι είστε κι εσείς: συγχωρημένος και ακόμα πληγωμένος, περπατώντας προς τη βασιλεία και σκοντάφτοντας στον δρόμο. Το έλεος που φυλάει την οικογένειά σας, την ιστορία σας, την περίπλοκη ιστορία σας από αποτυχίες και αντεκδικήσεις, είναι ισχυρότερο από όλα αυτά. Εμπιστευθείτε το χέρι που έχει κρατήσει το νήμα αδιάσπαστο μέχρι τώρα, και περπατήστε προς τον αδελφό σας εν ειρήνη.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ του Ιακώβ, που πάλεψες με τον δούλο σου στο σκοτάδι και δεν τον άφησες να φύγει μέχρι να τον ευλογήσεις, και που μετέτρεψες την οργή του αδελφού του σε εναγκαλισμό: συνάντησέ με στη δική μου νύχτα φόβου, και στείλε με έξω μετονομασμένο και εν ειρήνη. Κάνε με εκείνον που σε έχει δει, ώστε να μπορώ να κοιτάζω χωρίς δέος εκείνους που έχω αδικήσει και εκείνους που με αδίκησαν. Θεράπευσε ό,τι είναι πληγωμένο μέσα μου, και όπου ακόμα χωλαίνω, κράτα με όμως μεταξύ των ευλογημένων. Φύλαξε το νήμα του ελέους μέσα από όλες τις αποτυχίες μου, όπως φύλαξες τη γραμμή της επαγγελίας μέσα από τον οίκο του Ιακώβ, και φέρε με τελικά στην όραση του Εαυτού σου, που είναι η ανταμοιβή όλων των αγίων. Σε Σένα, τον Πατέρα, με τον Υιό μας Κύριο Ιησού Χριστό και το Άγιο Πνεύμα, ας είναι δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →