← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 19-20 — με τον Μακλάρεν

Έξοδος 19-20Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για την Έξοδο 19-20, ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει τη μεγαλοπρέπεια και τη διαρκή συνάφεια των Δέκα Εντολών με ποιμαντικό βάθος και θεολογική σαφήνεια. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να ακούσουμε ξανά τη φωνή που μίλησε από το Σινά και να αφήσουμε τα αρχαία λόγια της να διαμορφώσουν τη λατρεία και τη συμπεριφορά μας. Καθώς διατρέχουμε τις παραγράφους του, είθε το Πνεύμα να ζωογονήσει τις καρδιές μας ώστε να δεχθούμε τόσο τις προειδοποιήσεις όσο και τις προσκλήσεις που εμπεριέχονται σε αυτή την θεμελιώδη αποκάλυψη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 19 και 20 της Εξόδου. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον κρότο του βουνού και τη σαφήνεια των δέκα λόγων να εντυπωθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε την προσεκτική τάξη με την οποία ο Θεός πρώτα δηλώνει ποιος είναι και τι έχει κάνει πριν εκδώσει τις εντολές Του. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει· έπειτα επιστρέψτε στην έκθεση του Μακλάρεν για περαιτέρω φως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει την έκθεση εξετάζοντας την αποκάλυψη που στηρίζει τις εντολές. Ι. Έχουμε πρώτα την αποκάλυψη, η οποία προηγείται και θέτει το θεμέλιο για τις εντολές· «Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, ο οποίος σε εξήγαγα από τη γη της Αιγύπτου». Ο Θεός μιλά στο έθνος ως σύνολο, εγκαθιστώντας μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ Του και αυτών, η οποία θεμελιώνεται στην απολυτρωτική Του πράξη και είναι αμοιβαία, απαιτώντας να είναι αυτοί λαός Του, όπως Αυτός είναι Θεός τους. Η φανέρωση ενεργείας της δυνάμεώς Του και της αγάπης Του προηγείται της αξίωσης για σεβασμό και υπακοή. Αυτό είναι μια καθολική αλήθεια. Ο Θεός δίνει πριν ζητήσει από εμάς να δώσουμε. Δεν είναι σκληρός εργοδότης, «συλλέγων όπου δεν διεσκόρπισεν». Ακόμη και σε εκείνο το σύστημα που είναι κατ’ εξοχήν «ο νόμος», το θεμέλιο είναι μια θεία πράξη απελευθέρωσης, και μόνο όταν έχει κερδίσει τον λαό για τον εαυτό Του λυτρώνοντάς τον από τη δουλεία, τους καλεί σε υπακοή. Η κυριαρχία Του οικοδομείται πάνω σε ευεργεσίες. Δεν επικαλείται απλώς δικαίωμα του ισχυρότερου, ούτε ενδιαφέρεται για υπηρεσία που δεν είναι η χαρούμενη απάντηση της ευγνωμοσύνης. Οι αστραπιαίες φλόγες που έτρεχαν ως ταχείς κήρυκες πριν από τους τροχούς του κατερχόμενου άρματός Του, το σειόμενο βουνό, οι μακρόσυρτες σάλπιγγες, κατέπληξαν το συγκεντρωμένο πλήθος. Αλλά τα πρώτα άρθρα λόγια έκαναν μια τρυφερότερη έκκληση και ζήτησαν να θεμελιώσουν το δικαίωμά Του να προστάζει πάνω στην αγάπη Του, και το καθήκον τους να υπακούν πάνω στην ευγνωμοσύνη τους. Η μεγάλη ευαγγελική αρχή, ότι ο Λυτρωτής είναι ο νομοθέτης, και οι λυτρωμένοι είναι χαρούμενοι υπήκοοι επειδή οι καρδιές τους αγγίχθηκαν από αγάπη, υποβόσκει το φαινομενικά αυστηρότερο σύστημα της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Θεός ανοίγει πρώτα την καρδιά Του, και έπειτα ζητά των ανθρώπων. Ο Μακλάρεν εξερευνά στη συνέχεια την αλληλεπίδραση μεταξύ θρησκείας και ηθικής στον νόμο. Η δεύτερη παρατήρηση για τον νόμο ως σύνολο αφορά τη σχέση που εγκαθιστά μεταξύ θρησκείας και ηθικής, καθιστώντας την τελευταία μέρος της πρώτης, αλλά θεωρώντας την εξασφαλισμένη μόνο με την προηγούμενη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της πρώτης. Η ηθική είναι το ένδυμα της θρησκείας· η θρησκεία είναι η ζωογόνος αρχή της ηθικής. Οι προσπάθειες να οικοδομηθεί μια θεωρία ηθικής χωρίς αναφορά στις σχέσεις μας προς τον Θεό, ή να εξασφαλιστεί η πρακτική της δικαιοσύνης χωρίς τέτοια αναφορά, ή να αντικατασταθεί, με έναν πρόσφατο υπέρμαχο της απιστίας, «η υπηρεσία του ανθρώπου» αντί της λατρείας του Θεού, καταδικάζονται όλες από τη βαθύτερη και απλούστερη σοφία αυτού του νόμου. Οι χριστιανοί οφείλουν να μάθουν το μάθημα, το οποίο ο πιο ιουδαϊκός από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης είχε αντλήσει από αυτό, ότι «καθαρή και αμόλυντη λατρεία» του Θεού είναι η υπηρεσία του ανθρώπου, και οφείλουν να προσέχουν να μην χωρίζουν ό,τι ο Θεός έχει ενώσει τόσο στενά. Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στη διαίρεση μεταξύ των δύο πλακών του Δεκαλόγου. Ι. Η ευρεία διάκριση μεταξύ των δύο ημίσεων του Δεκαλόγου είναι ότι το πρώτο ασχολείται με τις σχέσεις του ανθρώπου προς τον Θεό, και το δεύτερο με τις σχέσεις Του προς τους ανθρώπους. Αυτή η διπλή διαίρεση αναγνωρίζεται στην περίληψη της Καινής Διαθήκης για «όλο τον νόμο», όπως βρίσκεται σε δύο εντολές, και πιθανώς υπονοείται στις δύο πλάκες πάνω στις οποίες ήταν γραμμένος. Οι σχολιαστές έχουν ασχοληθεί πολύ, ωστόσο, με το πώς να διαιρέσουν τις εντολές μεταξύ αυτών των δύο μερών. Η πέμπτη, η οποία είναι η πρώτη σε αυτή τη διαίρεση, ανήκει ουσιαστικά στο δεύτερο ήμισυ, αλλά η μορφή της τη συνδέει με την πρώτη πλάκα. Μοιάζει με τις προηγούμενες στο ότι έχει προσαρτημένο λόγο, και στο ότι ονομάζει «τον Κύριο τον Θεό σου»· ενώ οι επόμενες είναι όλες γυμνές, κοφτές απαγορεύσεις. Το γεγονός φαίνεται να είναι ότι είναι μια μεταβατική εντολή, και προορίζεται να περιβάλει με ιδιαίτερη ιερότητα τη γονική σχέση, παραλληλίζοντάς την, κατά κάποιον τρόπο, με εκείνη προς τον Θεό, της οποίας είναι αντανάκλαση. Άλλα καθήκοντα προς άλλους ανθρώπους βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο από τα καθήκοντα προς τους γονείς. Η «τιμή», η οποία οφείλεται σε αυτούς, δεν απέχει από τον σεβασμό που οφείλεται στον Θεό. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, οι σκιές Του προς το παιδί. Η πατρότητα του Θεού αποκαλύπτεται αμυδρά σε αυτή την απόσπαση της εντολής από τη δεύτερη πλάκα, και την αφομοίωσή της σε μορφή με τους νόμους της πρώτης.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν εξάγει τις συνέπειες της σύνδεσης μεταξύ των δύο ημίσεων του νόμου. ΙΙ. Η σύνδεση των δύο ημίσεων του Δεκαλόγου διδάσκει κάποια σημαντική αλήθεια. Ο Ιώσηπος είπε κάτι σοφό όταν παρατήρησε ότι, «ενώ άλλοι νομοθέτες είχαν κάνει τη θρησκεία τμήμα της αρετής, ο Μωυσής έκανε την αρετή τμήμα της θρησκείας». Καμία θεωρία ηθικής δεν οικοδομείται πάνω στο βαθύτερο θεμέλιο που δεν αναγνωρίζει τον τελικό λόγο της υποχρέωσης του καθήκοντος στη φωνή του Θεού. Το καθήκον είναι debitum —χρέος. Ποιος είναι ο πιστωτής; Ο εαυτός μου; Ένας απρόσωπος νόμος; Η κοινωνία; Όχι, ο Θεός. Η πρακτική της ηθικής εξαρτάται, όπως και η θεωρία της, από τη θρησκεία. Μακροπρόθεσμα, και σε ευρεία κλίμακα, έθνη και περίοδοι που έχουν χάσει την τελευταία δεν θα διατηρήσουν την πρώτη για πολύ σε καμία δύναμη ή καθαρότητα. Εκείνος που αρχίζει σβήνοντας την πρώτη εντολή θα σβήσει αργά ή γρήγορα και τις δέκα. Και, από την άλλη πλευρά, όπου υπάρχει αληθινή λατρεία του ενός Θεού, εκεί θα ανθίσουν και θα καρποφορήσουν όλες οι όμορφες φιλανθρωπίες μεταξύ ανθρώπου και ανθρώπου. Οι δύο πλάκες είναι ένας νόμος. Τα καθήκοντα προς τον Θεό έρχονται πρώτα, και εκείνα προς τον άνθρωπο, ο οποίος είναι πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού, απορρέουν από αυτά. Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει ανιχνεύοντας την πρόοδο των καθηκόντων στη δεύτερη πλάκα. Τελευταίο από όλα, όταν οι πράξεις έχουν χαλιναγωγηθεί και η γλώσσα έχει διδαχθεί τον νόμο της αλήθειας, έρχεται η πλήρης αναγνώριση ότι το έργο δεν ολοκληρώνεται μέχρι να ηρεμήσει ο σιωπηλός πόθος μιας πεινασμένης καρδιάς, και ότι η ανιδιοτελής αγάπη του πλησίον μας είναι τέλεια μόνο όταν μπορούμε να χαιρόμαστε για το αγαθό του και να μην επιθυμούμε τίποτε από αυτό για τον εαυτό μας. Η δεύτερη πλάκα είναι χάρτης ηθικής προόδου.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου χρειάζομαι περισσότερο να θυμάμαι ότι η απολύτρωση προηγείται της απαίτησης; Πώς η τάξη των εντολών αποκαλύπτει περιοχές όπου έχω αντιστρέψει τις προτεραιότητες του Θεού; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορώ να αφήσω την ενότητα των δύο πλακών να διαμορφώσει τη λατρεία μου και τις σχέσεις μου αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, που μίλησες από το Σινά και εκπλήρωσες κάθε λόγον εν Χριστώ, δώσε μας καρδιές που θησαυρίζουν και τις δύο πλάκες του νόμου Σου. Δίδαξέ μας να σε λατρεύουμε μόνο και να αγαπάμε τον πλησίον μας ως τον εαυτό μας. Όπου έχουμε αντιστρέψει την τάξη Σου ή έχουμε θεωρήσει το καθήκον υποκατάστατο της αφοσίωσης, συγχώρησέ μας και αποκατάστησέ μας. Ας δώσει τη θέση του ο κρότος του Σινά στη μικρή απαλή φωνή που μας τραβά κοντά, και ας γίνει η υπακοή μας η χαρούμενη απάντηση της ευγνωμοσύνης. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →