Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Νεεμίας
Η Χαρά της Διαθήκης στην Επιστροφή στον Κύριο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο βιβλίο Προφήτες και Βασιλείς η Έλεν Γ. Γουάιτ ανοίγει την ιερή καταγραφή της ανανέωσης του Ισραήλ υπό τον Νεεμία, δείχνοντας πώς η ανάγνωση του νόμου προκάλεσε βαθιά συνείδηση και οδήγησε τον λαό πίσω στον Θεό της διαθήκης του. Τα λόγια της μας προσκαλούν να ακολουθήσουμε το ίδιο μονοπάτι μετάνοιας και χαράς που ακόμη σηματοδοτεί κάθε γνήσια επιστροφή στον Κύριο. Μέσα από την εμπνευσμένη πένα της βλέπουμε την Εορτή των Σαλπίγγων, την Ημέρα του Εξιλασμού και την Εορτή των Σκηνών να γίνονται ζωντανές εικόνες της παρούσας αλήθειας για το υπόλοιπο σήμερα. Η αφήγηση της Γουάιτ μας εισάγει στην ίδια την ατμόσφαιρα ομολογίας, αίνου και χαρούμενης παράδοσης που προετοιμάζει τις καρδιές για την όψιμη βροχή. Καθώς ακούμε, το ίδιο Άγιο Πνεύμα που ενήργησε στον αρχαίο Ισραήλ επιθυμεί να μας σφραγίσει για την τελική συγκέντρωση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 9 και 10 του Νεεμία. Αφήστε τα λόγια του νόμου που διαβάστηκαν δυνατά από τον Έσδρα να ξεπλύνουν την καρδιά σας όπως κάποτε ξέπλυναν το συγκεντρωμένο πλήθος. Προσέξτε τα δάκρυα της συνείδησης να δίνουν τη θέση τους στη χαρά του Κυρίου, τη σοβαρή διαθήκη που ορκίστηκε με υψωμένα χέρια και τις πρακτικές υποσχέσεις που ακολούθησαν. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού χρειάζεται η δική σας ζωή την ίδια επιστροφή, την ίδια χαρούμενη υπακοή και την ίδια ευλογημένη βεβαιότητα αφεμένων αμαρτιών.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ πρώτα μας τοποθετεί ανάμεσα στους προσεκτικούς ακροατές την ημέρα που διαβάστηκε ο νόμος και διατάχθηκε χαρά.
«Και τα αυτιά όλου του λαού ήταν προσεκτικά στο βιβλίο του νόμου.» Άκουγαν, προσηλωμένοι και ευλαβείς, τα λόγια του Υψίστου. Καθώς εξηγούνταν ο νόμος, πείστηκαν για την ενοχή τους και πενθούσαν εξαιτίας των παραβάσεών τους. Αλλά αυτή η ημέρα ήταν εορτή, ημέρα χαράς, ιερή σύναξη, ημέρα που ο Κύριος είχε προστάξει τον λαό να τηρεί με χαρά και αγαλλίαση· και εξαιτίας αυτού τους πρόσταξε να συγκρατήσουν τη λύπη τους και να χαρούν εξαιτίας της μεγάλης ελέους του Θεού προς αυτούς. «Αυτή η ημέρα είναι αγία για τον Κύριο τον Θεό σας», είπε ο Νεεμίας. «Μη πενθείτε, μη κλαίτε. . . . Πηγαίνετε τον δρόμο σας, φάγετε το παχύ και πιείτε το γλυκό, και στείλτε μερίδες σε εκείνους για τους οποίους δεν έχει προετοιμαστεί τίποτα· γιατί αυτή η ημέρα είναι αγία για τον Κύριό μας· ούτε να λυπάστε· γιατί η χαρά του Κυρίου είναι η δύναμή σας.»Έπειτα δείχνει τον λαό να αποχωρίζεται από τα έθνη και να αποφασίζει να ζητήσει τον Κύριο με ανανεωμένο σκοπό διαθήκης.
Καθώς άκουγαν από ημέρα σε ημέρα τα λόγια του νόμου, ο λαός είχε πειστεί για τις παραβάσεις του και για τις αμαρτίες του έθνους του σε παρελθούσες γενεές. Είδαν ότι εξαιτίας απομάκρυνσης από τον Θεό η προστατευτική φροντίδα Του είχε αποσυρθεί και ότι τα τέκνα του Αβραάμ είχαν διασκορπιστεί σε ξένες χώρες, και αποφάσισαν να ζητήσουν το έλεός Του και να δεσμευτούν να περπατήσουν στις εντολές Του. Πριν εισέλθουν σε αυτή την ιερή υπηρεσία, που τελέστηκε τη δεύτερη ημέρα μετά το τέλος της Εορτής των Σκηνών, αποχωρίστηκαν από τους εθνικούς ανάμεσά τους.Η Γουάιτ στη συνέχεια μας οδηγεί στον ύμνο αίνου της σύναξης και στη γραπτή διαθήκη που υπέγραψαν με υψωμένα χέρια.
Ο ύμνος αίνου τελείωσε, οι ηγέτες της σύναξης διηγήθηκαν την ιστορία του Ισραήλ, δείχνοντας πόσο μεγάλη ήταν η αγαθότητα του Θεού προς αυτούς και πόσο μεγάλη η αχαριστία τους. Τότε ολόκληρη η σύναξη συνήψε διαθήκη να τηρήσει όλες τις εντολές του Θεού. Είχαν υποφέρει τιμωρία για τις αμαρτίες τους· τώρα αναγνώρισαν τη δικαιοσύνη των ενεργειών του Θεού προς αυτούς και δεσμεύτηκαν να υπακούσουν στον νόμο Του. Και για να είναι αυτό «βεβαία διαθήκη» και να διατηρηθεί σε μόνιμη μορφή, ως μνημόσυνο της υποχρέωσης που είχαν αναλάβει, γράφτηκε και οι ιερείς, οι Λευίτες και οι άρχοντες την υπέγραψαν. Επρόκειτο να χρησιμεύσει ως υπενθύμιση καθήκοντος και φραγμός κατά του πειρασμού. Ο λαός έλαβε ιερό όρκο «να περπατήσει στον νόμο του Θεού, που δόθηκε από τον Μωυσή τον δούλο του Θεού, και να τηρήσει και να κάνει όλες τις εντολές του Κυρίου του Θεού μας, και τις κρίσεις Του και τα διατάγματά Του.» Ο όρκος που λήφθηκε αυτή τη φορά περιλάμβανε υπόσχεση να μη συνάψουν γάμο με τον λαό της γης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Γουάιτ οδηγεί κάθε συνειδητοποιημένη καρδιά στη διαρκή χαρά που εξασφαλίζεται όταν ο αμαρτωλός υποτάσσεται στο Άγιο Πνεύμα και αναπαύεται στην συγχωρητική αγάπη του Πατέρα.
Κάθε αληθινή επιστροφή στον Κύριο φέρνει διαρκή χαρά στη ζωή. Όταν ένας αμαρτωλός υποτάσσεται στην επιρροή του Αγίου Πνεύματος, βλέπει την ίδια του την ενοχή και τη μόλυνση σε αντίθεση με την αγιότητα του μεγάλου Ερευνητή των καρδιών. Βλέπει τον εαυτό του καταδικασμένο ως παραβάτη. Αλλά δεν πρέπει, εξαιτίας αυτού, να παραδοθεί στην απελπισία· γιατί η συγχώρησή του έχει ήδη εξασφαλιστεί. Μπορεί να χαίρεται με την αίσθηση των αφεμένων αμαρτιών, με την αγάπη ενός συγχωρητικού ουράνιου Πατέρα. Είναι δόξα του Θεού να περιβάλλει αμαρτωλά, μετανοημένα ανθρώπινα όντα με την αγκαλιά της αγάπης Του, να δένει τις πληγές τους, να τους καθαρίζει από την αμαρτία και να τους ντύνει με τα ενδύματα της σωτηρίας.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού έγινε η χαρά του Κυρίου η δύναμή σας μέσα στη συνείδηση αμαρτίας; Ποιο πρακτικό βήμα πιστότητας διαθήκης σας ζητά το Πνεύμα να υπογράψετε σήμερα; Πώς θα μοιραστείτε τη βεβαιότητα των αφεμένων αμαρτιών με κάποιον που ακόμη υποκύπτει κάτω από ενοχή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθὼς ἐπιστρέφομεν πρὸς Σέ, ἐν τῇ χαρᾷ τῆς διαθήκης τῆς ἡμέρας τοῦ Νεεμία, καθάρισον ἡμῶν τὰς καρδίας ἐκ νέου καὶ σύνδεσον ἡμᾶς πρὸς τὴν παροῦσαν ἀλήθειάν Σου μετὰ ἀγάπης ἀμετακινήτου. Χάρισον ἡμῖν ἀνάπαυσιν Σαββάτου ἐν τῇ συγχωρητικῇ Σου χάριτι, ἐνῷ ἀναμένομεν τὴν μακαρίαν ἐλπίδα τῆς ταχείας ἐπιστροφῆς τοῦ Χριστοῦ, ὅτε πᾶν δάκρυον θέλει ἐξαλειφθῆ εἰς τὴν μεγάλην ἑορτὴν τῶν λελυτρωμένων. Κράτησον ἡμᾶς πιστοὺς εἰς πᾶσαν ὑπόσχεσιν μέχρι τῆς ἐνδόξου ἐκείνης ἡμέρας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →