Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 147-148 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Ψαλμοί 147 και 148 υψώνονται ως δίδυμοι ύμνοι αίνου που η Εκκλησία έχει από καιρό θησαυρίσει μέσα στην καθημερινή της προσευχή, ιδίως στις Λαύδες όπου η ίδια η κτίση καλείται να ενωθεί με τη θυσία ευχαριστίας. Αυτά τα άσματα μετακινούνται από την ιδιαίτερη αποκατάσταση της Σιών στον οικουμενικό χορό ουρανού και γης, αποκαλύπτοντας πώς το λυτρωτικό έργο του Θεού στον λαό Του επεκτείνεται προς τα έξω μέχρι κάθε κτίσμα να συμμετέχει στη λειτουργία της νέας κτίσεως. Στην καθολική ανάγνωση, η Σιών δεν είναι ποτέ απλώς η αρχαία πόλη αλλά η Εκκλησία, η ουράνια Ιερουσαλήμ που είναι ήδη παρούσα εν μυστηρίω και προορισμένη για πλήρη φανέρωση. Οι ψαλμοί επομένως προσκαλούν τους πιστούς να αναγνωρίσουν ότι ο ίδιος Κύριος που συγκεντρώνει τους διασκορπισμένους, θεραπεύει τους συντετριμμένους και αριθμεί τα άστρα, επίσης συντηρεί τη μυστηριακή ζωή με την οποία η χάρη φθάνει σε κάθε γωνιά του σύμπαντος. Καθώς η Εκκλησία ψάλλει αυτούς τους στίχους εισέρχεται στον αίνο που άγγελοι και άγιοι ήδη προσφέρουν, ενώνοντας τη φωνή της με τη Μητέρα του Θεού της οποίας το «γένοιτο» συνεχίζει να αντηχεί δια μέσου όλων των γενεών. Η δευτεροκανονική μαρτυρία του αίνου της κτίσεως στον Δανιήλ βρίσκει εδώ την εκπλήρωσή της στην Καινή Διαθήκη, καθώς κάθε στοιχείο του ορατού και αοράτου κόσμου έλκεται στην μία αιώνια προσφορά που καθίσταται παρούσα στη Θεία Λειτουργία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Ψαλμούς 147 και 148 αργά, επιτρέποντας στην κίνηση από την οικεία φροντίδα του Θεού για την Ιερουσαλήμ μέχρι την ευρεία πρόσκληση που απευθύνεται στον ήλιο, τη σελήνη, τα θαλάσσια πλάσματα, τους άρχοντες και όλους τους λαούς να αντηχήσει στην καρδιά σας. Προσέξτε πώς ο πρώτος ψαλμός θεμελιώνει τον αίνο σε συγκεκριμένες πράξεις αποκαταστάσεως και προνοίας ενώ ο δεύτερος ανυψώνει αυτόν τον αίνο στα ύψη και τα βάθη της κτίσεως. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις να αινέσετε τον Κύριο και παρατηρήστε πώς το κείμενο αρνείται να διαχωρίσει τη λύτρωση του λαού της διαθήκης από τη δοξολογία ολόκληρου του σύμπαντος. Αφήστε τον λειτουργικό ρυθμό αυτών των κεφαλαίων να διαμορφώσει την ακρόασή σας ώστε να τα ακούτε όχι ως μακρινή ποίηση αλλά ως την ίδια την προσευχή που η Εκκλησία προσφέρει κάθε πρωί στο θυσιαστήριο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ψαλμός 147 ανοίγει με την ανοικοδόμηση της Ιερουσαλήμ και τη συγκέντρωση των εξορίστων, παρουσιάζοντας αυτά τα γεγονότα ως άμεσο έργο του Κυρίου που θεραπεύει τους συντετριμμένους και δένει τις πληγές τους. Ο ίδιος Θεός που μετρά και ονομάζει κάθε άστρο επίσης συντηρεί τους ταπεινούς και καταρρίπτει τους υπερήφανους, δείχνοντας ότι η θεία δύναμη δεν είναι ποτέ αφηρημένη αλλά πάντοτε προσανατολισμένη προς την αποκατάσταση του λαού Του. Ο ψαλμός διευρύνει έπειτα το βλέμμα του στην κτιστή τάξη, περιγράφοντας πώς ο Θεός παρέχει βροχή στη γη, χορτάρι στα ζώα και τροφή στα νεαρά κοράκια, διδάσκοντας έτσι ότι το ίδιο χέρι που συγκεντρώνει τον Ισραήλ τρέφει επίσης κάθε ζωντανό ον. Αυτή η κίνηση αποκαλύπτει την πεποίθηση της παραδόσεως ότι η πιστότητα της διαθήκης του Θεού είναι η εσωτερική αρχή της κοσμικής τάξεως· η Εκκλησία επομένως διαβάζει αυτούς τους στίχους ως περιγραφή της μυστηριακής οικονομίας στην οποία η υλική κτίση γίνεται φορέας της χάριτος. Ο Ψαλμός 148 συνεχίζει αυτήν την ανάβαση απευθυνόμενος πρώτα στους ουρανούς, καλώντας αγγέλους, ήλιο, σελήνη και άστρα να αινέσουν τον Κύριο που τους καθιέρωσε με διάταγμα. Ο ψαλμός κατέρχεται έπειτα διαμέσου των υδάτων πάνω από τους ουρανούς, των βάθρων της θαλάσσης, της φωτιάς, της χαλάζας, του χιονιού και της καταιγίδας, μέχρι κάθε κτίσμα στη γη—βουνά, δέντρα, ζώα και τέλος βασιλείς, λαοί και παιδιά—να ενωθεί στον χορό. Στην καθολική ανάγνωση αυτή η οικουμενική πρόσκληση προλαμβάνει τη νέα κτίση που έχει ήδη εγκαινιαστεί εν Χριστώ, όπου η Εκκλησία, ενωμένη με τη Μαρία και όλους τους αγίους, προσφέρει τη μία θυσία που τελειοποιεί τον αίνο κάθε κτίσματος. Οι τελευταίοι στίχοι επιστρέφουν στον Ισραήλ ως τον λαό που έχει πλησιάσει τον Θεό, υπογραμμίζοντας ότι η ιδιαίτερη εκλογή της κοινότητας της διαθήκης υπάρχει για χάρη του αγιασμού ολόκληρου του κόσμου. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο ψαλμών το κείμενο επιμένει ότι ο αίνος δεν είναι προαιρετική απόκριση αλλά η αρμόζουσα αναγνώριση της τάξεως που ο Θεός έχει καθιερώσει· οι πιστοί επομένως εισέρχονται σε αυτά τα άσματα ως συμμετέχοντες στην αιώνια λειτουργία που ο Υιός προσφέρει στον Πατέρα εν Πνεύματι.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτοί οι ψαλμοί στέκονται σε ζωντανή συνομιλία με την Ωδή των Τριών Παίδων που διασώζεται στα δευτεροκανονικά μέρη του Δανιήλ, όπου κάθε στοιχείο της κτίσεως καλείται ομοίως να ευλογήσει τον Κύριο. Το ίδιο ένστικτο εμφανίζεται στους ύμνους της Καινής Διαθήκης στην Αποκάλυψη, όπου η ουράνια λειτουργία συγκεντρώνει αγγέλους, πρεσβυτέρους και όλα τα κτίσματα γύρω από τον Αμνό. Μέσα στην παράδοση της Εκκλησίας οι ψαλμοί επίσης αντηχούν με την καθημερινή προσφορά της Θείας Λειτουργίας, στην οποία τα δώρα του άρτου και του οίνου, αντλημένα από τη γη, αναλαμβάνονται στον τέλειο αίνο του Χριστού. Η μαριανή διάσταση αναδύεται φυσικά: η Μητέρα του Θεού, που μεγάλυνε τον Κύριο με λόγια αντλημένα από τους ψαλμούς, στέκεται ως η προεξάρχουσα φωνή του αίνου της Εκκλησίας, έλκοντας όλη την κτίση στο άσμα της. Λειτουργικά αυτά τα κεφάλαια αποτελούν μέρος της πρωινής θυσίας της Εκκλησίας, εκπαιδεύοντας τους πιστούς να αρχίζουν κάθε ημέρα θέτοντας ολόκληρο το σύμπαν υπό την κυριότητα του αναστάντος Χριστού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς ο καθημερινός ρυθμός της ζωής σας επιτρέπει στον αίνο αυτών των ψαλμών να διαμορφώσει την προσοχή σας στην πρόνοια του Θεού σε συνηθισμένα καθήκοντα όπως τα γεύματα, η εργασία και η ανάπαυση; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορείτε να ενωθείτε με την πρωινή προσευχή της Εκκλησίας ώστε η φωνή σας να γίνει μέρος του οικουμενικού χορού που περιγράφουν αυτοί οι ψαλμοί; Πού παρατηρείτε τους συντετριμμένους να θεραπεύονται ή τους διασκορπισμένους να συγκεντρώνονται στη δική σας κοινότητα, και πώς θα μπορούσατε να συμμετάσχετε σε αυτό το ίδιο αποκαταστατικό έργο του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που συγκεντρώνεις τους διασκορπισμένους και θεραπεύεις τους συντετριμμένους, δέξου τον αίνο που ανέρχεται από τη Σιών, την Εκκλησία σου, και από κάθε κτίσμα που έχεις πλάσει. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας και όλων των αγίων, ένωσε τις φωνές μας με το αιώνιο άσμα του ουρανού ώστε ήλιος και σελήνη, θάλασσα και γη, άρχοντες και παιδιά να ομολογήσουν μαζί τη δόξα σου. Ας τελειοποιήσει εν ημίν το ίδιο Πνεύμα που επεφέρετο επί των υδάτων κατά την κτίση τη θυσία αίνου που προσφέρεται στο θυσιαστήριό σου, ώστε η νέα Ιερουσαλήμ να λάμψει σε κάθε τόπο μέχρι όλα τα πράγματα να αποκατασταθούν εν Χριστώ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.