Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 13 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα αντλούμε από την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει το κεφάλαιο 13 του Μάρκου. Ο Καλβίνος βοηθά τους πιστούς να δουν πώς ο Ιησούς προετοίμασε τους οπαδούς του για την πτώση του ναού και τις δοκιμασίες που θα ακολουθούσαν. Το σχόλιό του σταθεροποιεί την καρδιά δείχνοντας ότι κάθε προειδοποίηση και υπόσχεση πηγάζει από τον κυρίαρχο σκοπό του Θεού. Μέσα από τα λόγια του Καλβίνου μαθαίνουμε να παρακολουθούμε, να υπομένουμε και να ελπίζουμε χωρίς να κλονιζόμαστε από τις αναταραχές της ιστορίας ή τις απάτες των ψευδοδιδασκάλων. Είθε οι γνώσεις του να μας οδηγήσουν βαθύτερα στην Γραφή και πιο κοντά στον Χριστό σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε αργά και προσευχητικά το Μάρκος 13. Ακούστε τις προειδοποιήσεις του Ιησού για την απάτη, τους πολέμους και τον διωγμό, καθώς και την πρόσκλησή του σε υπομονετική καρτερία. Προσέξτε πώς οι ερωτήσεις των μαθητών για τον ναό οδηγούν τον Ιησού να μιλήσει για τους έσχατους καιρούς. Αφήστε το κεφάλαιο να εγκατασταθεί στο νου σας πριν στραφείτε στο σχόλιο του Καλβίνου για περαιτέρω φως.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την αντίδραση των μαθητών στο μεγαλείο του ναού.
Ματθαίος 24:1. Και ο Ιησούς εξήλθε. Οι μαθητές αντιλήφθηκαν αναμφίβολα ότι ο Χριστός έλεγε, κατά κάποιον τρόπο, τον τελευταίο του αποχαιρετισμό στον ναό. Έμενε λοιπόν να ανεγείρει έναν νέο ναό πολύ πιο μεγαλοπρεπή, και να παράγει μια πιο ακμαία κατάσταση της βασιλείας, όπως είχε προφητευθεί από τους Προφήτες· διότι δεν είχε καμία σχέση με εκείνον τον ναό, στον οποίο όλα ήταν αντίθετα προς αυτόν. Αλλά πάλι, οι μαθητές δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι η μεγαλοπρεπής λαμπρότητα του ναού θα υποχωρούσε μπροστά στον Χριστό. Και πρέπει να παρατηρηθεί προσεκτικά ότι, εξαιτίας του υπερβολικού κόστους του ναού, τα μάτια τους θαμπώθηκαν τόσο από τη λάμψη της παρούσας όψης του, ώστε μόλις μπορούσαν να διατηρήσουν την ελπίδα ότι η βασιλεία του Χριστού θα αναδυόταν. Δεν αναγνωρίζουν, πράγματι, ρητά τον δισταγμό τους, αλλά τον υπαινίσσονται σιωπηλά, όταν προβάλλουν, σε αντίθεση με τον Χριστό, τον όγκο των λίθων που πρέπει να απομακρυνθούν, και που πράγματι πρέπει να καταστραφούν ολοσχερώς αν σκόπευε να βασιλεύσει. Πολλοί απλοί άνθρωποι της εποχής μας παρασύρονται από παρόμοιο θαυμασμό για τον Παπισμό· διότι, βλέποντάς τον να στηρίζεται σε πολύ μεγάλο πλούτο και σε τεράστια δύναμη, γεμίζουν από απόλυτη έκπληξη, ώστε να περιφρονούν μια Εκκλησία ταπεινής και ατημέλητης όψης. Πολλοί μάλιστα νομίζουν ότι είμαστε τρελοί που εργαζόμαστε για την καταστροφή του, σαν αυτό να μην ήταν τίποτε λιγότερο από μια προσπάθεια να κατεβάσουμε τον ήλιο από τον ουρανό. Και όμως, δεν υπάρχει λόγος να απορούμε που ένα τόσο επιβλητικό θέαμα κράτησε τους μαθητές του Χριστού σε έκπληξη· διότι πόσο μεγάλο κόστος είχε εκείνο το οικοδόμημα ο Ηρώδης, μπορεί να συναχθεί από το μόνο γεγονός ότι κρατούσε δέκα χιλιάδες εργάτες απασχολημένους σε αυτό για οκτώ συνεχόμενα χρόνια. Ούτε είναι χωρίς λόγο που θαυμάζουν τους λίθους που, όπως μας λέει ο Ιώσηπος, ήταν υπερβολικά όμορφοι, και είχαν μήκος δεκαπέντε πήχεις, ύψος δώδεκα και πλάτος οκτώ. Εκτός αυτού, τόσο μεγάλη ήταν η ευλάβεια που τρεφόταν για τον ναό ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές, ώστε σχεδόν κανείς δεν θα τολμούσε να υποθέσει ότι θα μπορούσε ποτέ να καταστραφεί.Στις ιδιωτικές ερωτήσεις των μαθητών, ο Καλβίνος γράφει:
3. Και ενώ καθόταν. Ο Μάρκος αναφέρει τέσσερις μαθητές, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο, τον Ιωάννη και τον Ανδρέα. Αλλά ούτε αυτός ούτε ο Λουκάς εκθέτουν το ζήτημα τόσο πλήρως όσο ο Ματθαίος· διότι λένε μόνο ότι οι μαθητές ρώτησαν για τον χρόνο της καταστροφής του ναού, και —καθώς ήταν κάτι δύσκολο να πιστευθεί— ποιο εξωτερικό σημείο θα έδινε ο Θεός από τον ουρανό. Ο Ματθαίος μας λέει ότι ρώτησαν για τον χρόνο της έλευσης του Χριστού και του τέλους του κόσμου. Αλλά πρέπει να παρατηρηθεί ότι, έχοντας πιστέψει από την παιδική τους ηλικία ότι ο ναός θα στεκόταν μέχρι το τέλος του χρόνου, και έχοντας αυτή την άποψη βαθιά ριζωμένη στο νου τους, δεν υπέθεσαν ότι, ενώ το οικοδόμημα του κόσμου στεκόταν, ο ναός θα μπορούσε να πέσει σε ερείπια. Συνεπώς, μόλις ο Χριστός είπε ότι ο ναός θα καταστρεφόταν, οι σκέψεις τους στράφηκαν αμέσως στο τέλος του κόσμου· και —καθώς ένα λάθος οδηγεί σε άλλο— έχοντας πειστεί ότι, μόλις άρχιζε η βασιλεία του Χριστού, θα ήταν ευτυχείς σε κάθε πτυχή, αφήνουν τον πόλεμο έξω από τον λογαριασμό και πετούν μονομιάς σε έναν θρίαμβο. Συνδέουν την έλευση του Χριστού και το τέλος του κόσμου ως πράγματα αχώριστα το ένα από το άλλο· και με το τέλος του κόσμου εννοούν την αποκατάσταση όλων των πραγμάτων, ώστε να μην λείπει τίποτε για να ολοκληρωθεί η ευτυχία των ευσεβών.Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην προειδοποίηση κατά των ψευδοδιδασκάλων που θα έρθουν στο όνομα του Χριστού.
5. Διότι πολλοί θα έρθουν στο όνομά μου. Δεν μιλά ακόμη γενικά για ψευδείς και διεστραμμένες διδασκαλίες, αλλά αναφέρεται σε μια τάξη που ήταν κάπως εισαγωγή σε όλα τα λάθη, με τα οποία ο Σατανάς προσπάθησε, με διάφορους τρόπους, να διαφθείρει την καθαρή διδασκαλία του Ευαγγελίου. Διότι λίγο μετά την ανάσταση του Χριστού, εμφανίστηκαν απατεώνες, καθένας από τους οποίους ισχυριζόταν ότι ήταν ο Χριστός. Και καθώς ο αληθινός Λυτρωτής όχι μόνο είχε απομακρυνθεί από τον κόσμο, αλλά καταπιεζόταν από την ατιμία του σταυρού, και όμως οι νόες όλων ήταν διεγερμένοι από την ελπίδα και φλεγόταν από την επιθυμία της λύτρωσης, εκείνοι οι άνθρωποι είχαν στη διάθεσή τους μια εύλογη ευκαιρία εξαπάτησης. Ούτε μπορεί να αμφισβητηθεί ότι ο Θεός επέτρεψε τέτοιες φαντασιώσεις να επιβληθούν στους Ιουδαίους, που είχαν απορρίψει τόσο άσχημα τον Υιό του. Αν και εκείνες οι τρελές προσπάθειες εξαφανίστηκαν γρήγορα, ο Θεός αποφάσισε ότι διαταραχές αυτού του είδους θα έπρεπε να προκύψουν μεταξύ των Ιουδαίων· πρώτον, για να εκτεθούν σε ατιμία και μίσος· δεύτερον, για να εγκαταλείψουν εντελώς την ελπίδα της σωτηρίας· και, τέλος, έχοντας απογοητευθεί τόσο συχνά, να ορμήσουν στην καταστροφή τους με κτηνώδη βλακεία. Διότι όταν ο κόσμος αποστράφηκε τον Υιό του Θεού, στον οποίο ανήκε να τους συγκεντρώσει σε ιερή ένωση, ήταν σωστό να οδηγηθεί εδώ κι εκεί από καταιγίδες· και με την ίδια εκδίκηση του Θεού έγινε ώστε περισσότεροι να παρασυρθούν από ανόητη ευπιστία, παρά να οδηγηθούν με ορθή πίστη στην υπακοή στον Θεό. Αυτή η περίσταση, επίσης, δηλώθηκε ρητά από τον Χριστό, ώστε οι πιστοί να μην λιποψυχήσουν βλέποντας το πλήθος των τρελών· διότι γνωρίζουμε πόσο επιρρεπείς είμαστε να ακολουθούμε το πλήθος, ιδίως όταν είμαστε λίγοι σε αριθμό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος δείχνει πώς η διδασκαλία καλεί σε υπομονετική καρτερία παρά σε άμεσο θρίαμβο.
4. Και ο Ιησούς αποκρινόμενος είπε σε αυτούς. Έλαβαν μια απάντηση πολύ διαφορετική από αυτήν που περίμεναν· διότι ενώ ήταν πρόθυμοι για θρίαμβο, σαν να είχαν ήδη τελειώσει τον πόλεμό τους, ο Χριστός τους προτρέπει σε μακρά υπομονή. Σαν να έλεγε, «Επιθυμείτε να αρπάξετε το βραβείο από την αρχή, αλλά πρέπει πρώτα να τελειώσετε τον δρόμο. Θα θέλατε να κατεβάσετε στη γη τη βασιλεία του Θεού, την οποία κανείς δεν μπορεί να αποκτήσει αν δεν ανέλθει στον ουρανό.» Τώρα, ενώ αυτό το κεφάλαιο περιέχει νουθεσίες πολύ χρήσιμες για τη ρύθμιση της πορείας της ζωής μας, βλέπουμε ότι, με θαυμαστό σκοπό του Θεού, το λάθος στο οποίο έπεσαν οι απόστολοι γίνεται να στραφεί προς όφελός μας. Το περιεχόμενο της παρούσας διδασκαλίας είναι ότι το κήρυγμα του Ευαγγελίου είναι σαν τη σπορά του σπόρου, και επομένως πρέπει να περιμένουμε υπομονετικά τον χρόνο του θερισμού· και ότι προκύπτει από ακατάλληλη λεπτότητα ή θηλυπρέπεια, αν χάσουμε το θάρρος μας εξαιτίας του παγετού, ή του χιονιού, ή των νεφών του χειμώνα ή άλλων δυσάρεστων εποχών.Ο Καλβίνος εξηγεί ότι όλα αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν υπό την πρόνοια του Θεού.
Διότι όλα αυτά τα πράγματα πρέπει να συμβούν. Προσθέτει αυτό, όχι για να αποδώσει λόγο, αλλά για να τους προειδοποιήσει ότι κανένα από αυτά τα πράγματα δεν συνέβη τυχαία, ή χωρίς την πρόνοια του Θεού, ώστε να μην κλοτσούν άχρηστα ενάντια στο κεντρί· διότι τίποτε δεν έχει πιο ισχυρή αποτελεσματικότητα να μας φέρει σε υποταγή, από το να αναγνωρίσουμε ότι εκείνα τα πράγματα που φαίνονται συγκεχυμένα ρυθμίζονται από την καλή ευαρέσκεια του Θεού. Αληθινά, πράγματι, ο Θεός ο ίδιος δεν στερείται ποτέ κατάλληλων αιτιών και των καλύτερων λόγων για να επιτρέψει στον κόσμο να ταραχθεί· αλλά καθώς οι πιστοί πρέπει να εφησυχάζουν στην απλή καλή του ευαρέσκεια, ο Χριστός θεώρησε αρκετό να προτρέψει τους μαθητές να προετοιμάσουν τον νου τους για καρτερία, και να παραμείνουν σταθεροί, επειδή τέτοιο είναι το θέλημα του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο την υπομονετική καρτερία που τονίζει ο Καλβίνος;
2. Πώς αλλάζει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε την αβεβαιότητα το να γνωρίζετε ότι τα γεγονότα εξελίσσονται υπό την πρόνοια του Θεού;
3. Ποιες ψευδείς φωνές σήμερα μπορεί να χρειαστεί να φυλαχθείτε υπό το φως της προειδοποίησης του Ιησού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Θεέ, ὁ διατάσσων τὰ πάντα κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματός Σου, χάρισον ἡμῖν χάριν ἵνα ὑπομείνωμεν τὰς λύπας καὶ τὰς θλίψεις τὰς χαρακτηριζούσας ταύτας τὰς ἐσχάτας ἡμέρας. Διαφύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀπάτης, ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν μέσῳ πολέμων καὶ διωγμῶν, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ ἐλπίδι τῶν διαθηκικῶν Σου ὑποσχέσεων μέχρι τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Υἱοῦ Σου. Βοήθησον ἡμᾶς νὰ κτήσωμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐν ὑπομονῇ καὶ νὰ δώσωμεν πιστὴν μαρτυρίαν εἰς τὸ εὐαγγέλιον, ἀναπαυόμενοι ἐν τῇ ἀμεταβλήτῳ Σου φροντίδι. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →