Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 6 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή, όπου η απλή έννοια του έκτου κεφαλαίου της προς Ρωμαίους ανοίγει τον δρόμο της πρακτικής αγιότητας για κάθε πιστό. Η προσεκτική έκθεση του Clarke δείχνει πώς η δικαίωση μέσω της πίστης δεν οδηγεί σε ασυδοσία, αλλά σε μια ζωή απελευθερωμένη από την κυριαρχία της αμαρτίας και ζωντανή για τον Θεό. Με ευλαβική προσοχή ακούμε το κάλεσμα του Πνεύματος να περπατήσουμε σε καινούργια ζωή, εμπιστευόμενοι ότι η ίδια χάρη που συγχωρεί ενδυναμώνει επίσης την υπακοή. Είθε αυτές οι αρχαίες σημειώσεις να αναζωπυρώσουν νέα αφοσίωση στις καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε το έκτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους αργά και προσευχόμενοι, επιτρέποντας στα λόγια του αποστόλου να ερευνήσουν τις καρδιές μας. Παρατηρήστε πώς το ευαγγέλιο και μας δηλώνει νεκρούς στην αμαρτία και μας καλεί να ζήσουμε για τη δικαιοσύνη. Καθώς ακούτε, ζητήστε από το Πνεύμα να καταστήσει σαφή τα προνόμια και τα καθήκοντα που ανήκουν σε όσους έχουν βαπτιστεί στον Χριστό. Δεχθείτε το κεφάλαιο ως κάλεσμα σε άγια ελευθερία και όχι ως βάρος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά εκθέτοντας τον σκοπό του αποστόλου να δείξει την υποχρέωση του πιστού σε μια άγια ζωή.
Ότι αυτή η συκοφαντία διαδιδόταν τότε το μαθαίνουμε από Ρωμαίους 3:8· και ο απόστολος υπερασπίζεται τον εαυτό του εναντίον της στο εδάφιο 31 του ίδιου κεφαλαίου, Ρωμαίους 3:31, βεβαιώνοντας ότι η διδασκαλία του, μακριά από το να καταργεί τον νόμο, χρησίμευε για να τον εδραιώσει. Αλλά σε αυτό και στα δύο επόμενα κεφάλαια αναλαμβάνει το θέμα με τακτικό, επίσημο τρόπο· και δείχνει τόσο στους Ιουδαίους όσο και στους Εθνικούς ότι οι αρχές της χριστιανικής θρησκείας απαιτούν απολύτως μια άγια καρδιά και μια άγια ζωή, και παρέχουν τις πιο άφθονες προμήθειες και για τα δύο. Εδάφιο Ρωμαίους 6:1.Ο Clarke στη συνέχεια αναπτύσσει το νόημα του βαπτίσματος στον θάνατο του Χριστού.
Εδάφιο 3. Εδάφιο Ρωμαίους 6:3. Ή αγνοείτε, κ.λπ.;] Κάθε άνθρωπος που πιστεύει τη χριστιανική θρησκεία, και λαμβάνει το βάπτισμα ως απόδειξη ότι την πιστεύει, και έχει αναλάβει την ομολογία της, δεσμεύεται έτσι σε μια ζωή δικαιοσύνης. Το να βαπτιστεί κανείς στον Χριστό, είναι να δεχθεί τη διδασκαλία του σταυρωμένου Χριστού, και να λάβει το βάπτισμα ως απόδειξη της γνησιότητας αυτής της πίστης, και την υποχρέωση να ζει σύμφωνα με τις εντολές της. Βαπτισμένοι στον θάνατό του; — Ότι, όπως ο Ιησούς Χριστός στον σταυρό του πέθανε εντελώς, έτσι ώστε καμία σπίθα της φυσικής ή ζωικής ζωής να μην παρέμεινε στο σώμα του, έτσι και όσοι ομολογούν τη θρησκεία του πρέπει να είναι τόσο πλήρως χωρισμένοι και σωσμένοι από την αμαρτία, ώστε να μην έχουν πλέον καμία σχέση με αυτήν, ούτε καμία επιρροή από αυτήν, όπως ένας νεκρός δεν έχει με ή από το αναχωρήσαν πνεύμα του.Ο Clarke στη συνέχεια περιγράφει την ταφή μας με τον Χριστό και την ανάσταση για να περπατήσουμε σε καινούργια ζωή.
Εδάφιο 4. Εδάφιο Ρωμαίους 6:4. Συνετάφημεν λοιπόν αυτώ διά του βαπτίσματος εις τον θάνατον — Είναι πιθανό ότι ο απόστολος εδώ αναφέρεται στον τρόπο της τελέσεως του βαπτίσματος με κατάδυση, ολόκληρο το σώμα να τίθεται κάτω από το νερό, το οποίο φαινόταν να λέει, ο άνθρωπος πνίγηκε, είναι νεκρός· και, όταν έβγαινε από το νερό, φαινόταν να έχει ανάσταση σε ζωή· ο άνθρωπος αναστήθηκε· είναι ζωντανός! Υποτίθεται, λοιπόν, ότι απέρριπτε την παλιά του κατάσταση ως Εθνικός καθώς απέρριπτε τα ρούχα του, και αναλάμβανε έναν νέο χαρακτήρα, καθώς οι βαπτισμένοι συνήθως φορούσαν νέα ή φρέσκα ενδύματα.Ο Clarke τονίζει το σημείο ότι ο παλαιός άνθρωπος σταυρώνεται με τον Χριστό.
Εδάφιο 6. Εδάφιο Ρωμαίους 6:6. Ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη αυτώ] Αυτό φαίνεται να είναι μια περαιτέρω επέκταση της ίδιας μεταφοράς. Όταν ένας σπόρος φυτεύεται στη γη, φαίνεται σαν να χάθηκε ολόκληρο το σώμα του. Όλοι οι σπόροι, όπως συνήθως ονομάζονται, αποτελούνται από δύο μέρη· το φύτρο, το οποίο περιέχει τα στοιχειώδη μέρη του μελλοντικού φυτού· και τους λοβούς, ή το σώμα του σπόρου, οι οποίοι με την αποσύνθεσή τους στο έδαφος, γίνονται η πρώτη τροφή για τις εξαιρετικά λεπτές και ευαίσθητες ρίζες του εμβρυϊκού φυτού, και το υποστηρίζουν μέχρι να είναι ικανό να αντλήσει πιο χονδροειδή τροφή από το κοινό έδαφος. Το σώμα πεθαίνει για να ζήσει το φύτρο. Οι παραβολές δεν μπορούν να βαδίζουν σε όλα τα τέσσερα· και σε μεταφορές ή σχήματα, υπάρχει πάντα κάποια (ή περισσότερες) αξιοσημείωτη ιδιότητα με την οποία απεικονίζεται η επιδιωκόμενη διδασκαλία.
Σκεφτείτε
Ο Clarke καταλήγει ότι το αίμα του Χριστού και μόνο καθαρίζει και αγιάζει τον πιστό σε αυτή τη ζωή.
Εδάφιο 7. Εδάφιο Ρωμαίους 6:7. Ο γαρ αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας. — δεδικαίωται, κυριολεκτικά, έχει δικαιωθεί από την αμαρτία· ή, έχει απελευθερωθεί ή σωθεί από αυτήν. Δεν σημαίνει αυτό απλώς, ότι ο άνθρωπος που έχει δεχθεί τον Ιησού Χριστό με πίστη, και έχει, μέσω της πίστης, γίνει μέτοχος του Αγίου Πνεύματος, έχει καταστρέψει τον παλαιό του άνθρωπο, όλες τις κακές του τάσεις· έτσι ώστε να μην είναι μόνο δικαιωμένος ελεύθερα από κάθε αμαρτία, αλλά και πλήρως αγιασμένος στον Θεό; Το πλαίσιο δείχνει ότι αυτό είναι το νόημα. Κάθε περίπτωση βίας γίνεται σε ολόκληρο το πεδίο και τον σκοπό του αποστόλου, από την άποψη, ότι 'αυτό το κείμενο είναι απόδειξη ότι οι πιστοί δεν σώζονται πλήρως από την αμαρτία σε αυτή τη ζωή, επειδή μόνο αυτός που είναι νεκρός απελευθερώνεται από την αμαρτία'. Τότε ο θάνατος είναι ο δικαιωτής και ο ελευθερωτής του! Βάναυση και αηδιαστική υπόνοια, εξαιρετικά υποτιμητική για τη δόξα του Χριστού! Δρ.Ο Clarke κλείνει αντιπαραβάλλοντας τον μισθό της αμαρτίας με το χαρισματικό δώρο της αιώνιας ζωής μέσω του Χριστού.
Εδάφιο 23. Εδάφιο Ρωμαίους 6:23. Ο γαρ μισθός της αμαρτίας θάνατος — Ο δεύτερος θάνατος, η αιώνια απώλεια. Κάθε αμαρτωλός το κερδίζει αυτό με μακρά, σκληρή και επίπονη υπηρεσία. Ω! τι κόπους κάνουν οι άνθρωποι για να πάνε στην κόλαση! Νωρίς και αργά κοπιάζουν στην αμαρτία· και δεν θα ήταν η Θεία δικαιοσύνη χρεώστρια σε αυτούς, αν δεν τους πλήρωνε τους οφειλόμενους μισθούς τους; Αλλά το δώρο του Θεού είναι η αιώνια ζωή — Ένας άνθρωπος μπορεί να ΑΞΙΖΕΙ την κόλαση, αλλά δεν μπορεί να ΑΞΙΖΕΙ τον ουρανό. Ο απόστολος δεν λέει ότι ο μισθός της δικαιοσύνης είναι η αιώνια ζωή: όχι, αλλά ότι αυτή η αιώνια ζωή, ακόμη και για τους δικαίους, είναι το χάρισμα του Θεού, ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Και ακόμη και αυτό το χαρισματικό δώρο έρχεται μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αυτός και μόνο αυτός το έχει προμηθεύσει· και δίνεται σε όλους εκείνους που βρίσκουν λύτρωση στο αίμα του. Ένας αμαρτωλός πηγαίνει στην κόλαση επειδή το αξίζει· ένας δίκαιος άνθρωπος πηγαίνει στον ουρανό επειδή ο Χριστός πέθανε γι' αυτόν, και μετέδωσε αυτή τη χάρη με την οποία συγχωρείται η αμαρτία του και η ψυχή του γίνεται αγία.
Απαντήστε
Πού στην καθημερινή μου πορεία εξακολουθώ να αντιμετωπίζω τη χάρη ως άδεια και όχι ως δύναμη να εγκαταλείψω την αμαρτία; Πώς η ανάμνηση του βαπτίσματός μου αναζωπυρώνει νέα αποφασιστικότητα να ζήσω για τον Θεό; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορώ να παραδώσω τα μέλη μου σήμερα ως όργανα δικαιοσύνης;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την απέραντη ευσπλαχνία που δικαιώνει τους ασεβείς και για την ίδια χάρη που μας καλεί στην αγιότητα. Ελευθέρωσέ μας από κάθε σκέψη που θα μετέτρεπε τη συγχώρεσή σου σε ασυδοσία. Σταύρωσε εκ νέου τον παλαιό άνθρωπο μέσα μας και ανάστησέ μας καθημερινά σε καινούργια ζωή. Ας μην έχει η αμαρτία καμία κυριαρχία πάνω στα θνητά μας σώματα. Είθε εμείς που έχουμε φυτευτεί στην ομοιότητα του θανάτου του Χριστού να αναπτυχθούμε και στην ομοιότητα της ανάστασής του. Χάρισέ μας απλή πίστη να θεωρούμε τους εαυτούς μας πράγματι νεκρούς στην αμαρτία και ζωντανούς σε σένα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →