Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 13 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα έξι κτύπων που αντλείται από το Καθολικό Οικογενειακό Σχόλιο της Αγίας Γραφής του Χέιντοκ στο κεφάλαιο 13 του Λουκά. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις των Πατέρων της Εκκλησίας και των Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει την επείγουσα πρόσκληση του Χριστού σε μετάνοια και τον στενό δρόμο της σωτηρίας. Καθώς διασχίζουμε το κεφάλαιο, οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να δούμε τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τις διαχρονικές πνευματικές προειδοποιήσεις. Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσετε, να μελετήσετε και να αποκριθείτε ώστε ο Λόγος να καρποφορήσει στη ζωή σας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το κεφάλαιο 13 του Λουκά αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις προειδοποιήσεις για αιφνίδια κρίση, την παραβολή της άκαρπης συκιάς, τη θεραπεία το Σάββατο και τη διδασκαλία για την στενή θύρα. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει στην προσωπική σας ανάγκη για συνεχή μεταστροφή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ανοίγει το σχόλιο στον Λουκά 13 εξετάζοντας το ιστορικό περιστατικό που αφορά τον Πιλάτο και τους Γαλιλαίους.
Σχόλιο της Καθολικής Αγίας Γραφής του Χέιντοκ Το αίμα των οποίων ο Πιλάτος ανέμειξε με τις θυσίες τους. Αυτοί φαίνεται να ήταν μερικοί από τους στασιαστές οπαδούς του Ιούδα του Γαλιλαίου ή Γαυλωνίτη, ο οποίος αρνιόταν ότι ο λαός του Θεού έπρεπε να πληρώνει φόρους· και πιστεύεται ότι μερικοί από αυτούς, ερχόμενοι να προσφέρουν θυσίες στον ναό, ο Πιλάτος τους προκάλεσε να σφαγιαστούν ακριβώς εκείνη τη στιγμή, ώστε το αίμα τους να αναμειχθεί με τις θυσίες. (Ουίθαμ) --- Το αίμα των οποίων, κ.λπ. δηλαδή τους οποίους είχε προκαλέσει να σφαγιαστούν στον ναό, τη στιγμή που πρόσφεραν θυσίες. Η ιστορία στην οποία γίνεται αναφορά σε αυτό το σημείο δεν είναι καλά γνωστή· αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτοί οι Γαλιλαίοι να ήταν μαθητές του Ιούδα του Γαλιλαίου, ο οποίος δίδασκε ότι δεν έπρεπε να πληρώνουν φόρο σε ξένους. Καθώς διέδιδαν αυτή τη διδασκαλία στην Ιερουσαλήμ, και ίσως ακόμη και στον ναό, ο Πιλάτος έθεσε βίαια χέρια επάνω τους και προκάλεσε τη δολοφονία τους ανάμεσα στις θυσίες. (Καλμέ) --- Γαλιλαίοι, κ.λπ. Αυτοί ήταν οι οπαδοί ενός Ιούδα, Γαλιλαίου, για τον οποίο ο Άγιος Λουκάς κάνει μνεία στις Πράξεις των Αποστόλων (Κεφ. ε΄), ο οποίος θεωρούσε παράνομο να αποκαλεί κανείς κάποιον κύριο. Πολλοί από αυτή την αίρεση τιμωρήθηκαν από τον Πιλάτο, επειδή δεν επέτρεπαν να δοθεί αυτός ο τίτλος στον Καίσαρα· υποστήριζαν επίσης ότι δεν μπορούσαν να προσφερθούν νόμιμα άλλες θυσίες εκτός από εκείνες που ορίζονταν από τον νόμο, με την οποία γνώμη απαγόρευαν τις συνήθεις θυσίες που προσφέρονταν για τον αυτοκράτορα και τον λαό της Ρώμης. Ο Πιλάτος, ερεθισμένος από αυτές τις γνώμες τους, διέταξε να σφαγιαστούν στη μέση των θυσιών τους, και αυτό ήταν το αίμα τους αναμεμειγμένο με εκείνο των θυμάτων. (Άγιος Κύριλλος στον Άγιο Θωμά Ακινάτη)Το σχόλιο στη συνέχεια αντιμετωπίζει την κοινή υπόθεση που συνδέει την ατυχία με μεγαλύτερη ενοχή.
Αμαρτωλοί, κ.λπ. Οι άνθρωποι έχουν φυσική τάση να πιστεύουν ότι όσοι είναι δυστυχείς και θλίβονται από συμφορές πρέπει επίσης να είναι ένοχοι και ασεβείς. Οι Ιουδαίοι ήταν πολύ δεμένοι με αυτά τα αισθήματα, όπως βλέπουμε σε πολλά σημεία της Γραφής· Ιωάννης θ΄ 2 και 3. Ο Σωτήρας μας επιθυμεί να καταργήσει αυτή την προκατάληψη, λέγοντάς τους ότι οι Γαλιλαίοι, για τους οποίους γίνεται λόγος εδώ, δεν ήταν οι πιο ένοχοι μεταξύ των κατοίκων εκείνης της χώρας· δείχνοντας με αυτό ότι ο Θεός συχνά φείδεται τους πιο πονηρούς και στέλνει στους καλούς τα πιο φανερά σημεία εκδίκησης, ώστε να ασκήσει την υπομονή και να στεφανώσει την αξία των τελευταίων, και να δώσει στους πρώτους ένα παράδειγμα της αυστηρότητας που πρέπει να περιμένουν, αν συνεχίσουν στις αταξίες τους. Ούτε μπορεί να ειπωθεί ότι σε αυτό ο Θεός διαπράττει κάποια αδικία. Χρησιμοποιεί την απόλυτη κυριαρχία του πάνω στα πλάσματά του, όταν θλίβει τους δικαίους· τους προξενεί πραγματικό αγαθό, όταν τους πλήττει· και η επιείκειά του προς τους πονηρούς είναι γενικά αποτέλεσμα του ελέους του, που περιμένει τη μετάνοιά τους, ή μερικές φορές συνέπεια της μεγάλης οργής του, όταν τους εγκαταλείπει στη σκληρότητα των αποδοκιμασμένων καρδιών τους, και λέει, «Θα αναπαυθώ, και δεν θα οργιστώ πλέον μαζί σας.» (Ιεζεκιήλ, Κεφ. ιστ΄ 42.) Αυτό είναι το πιο τρομερό σημάδι της τελικής οργής του. (Καλμέ)Ο Χέιντοκ στη συνέχεια παρουσιάζει την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση σε μετάνοια υπό το φως αυτών των γεγονότων.
Εάν δεν κάνετε μετάνοια, κ.λπ. Οι Ιουδαίοι δεν έκαναν μετάνοια· και επομένως, σαράντα χρόνια μετά το Πάθος του Κυρίου μας, οι Ρωμαίοι ήρθαν, και ξεκινώντας από τη Γαλιλαία, κατέστρεψαν αυτό το ασεβές έθνος μέχρι τις ρίζες του, και μόλυναν όχι μόνο την αυλή του ναού, όπου μεταφέρονταν οι θυσίες, αλλά και το εσωτερικό ιερό, με ανθρώπινο αίμα. (Αιδ. Βέδας)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ συνδέει αυτές τις προειδοποιήσεις με τη διδασκαλία του Χριστού για την στενή θύρα.
Θα ζητήσουν, κ.λπ. Θα επιθυμήσουν να σωθούν· αλλά λόγω έλλειψης επαρκούς προσπάθειας, και μη όντας πλήρως ειλικρινείς, δεν θα το επιτύχουν. (Τσαλόνερ) --- Ο Κύριός μας απαντά εδώ καταφατικά: δηλαδή ότι ο αριθμός εκείνων που σώζονται είναι πολύ μικρός, διότι λίγοι μόνο μπορούν να εισέλθουν από την στενή πύλη. Γι' αυτό λέει, σύμφωνα με τον Άγιο Ματθαίο (Κεφ. ζ΄), Στενή είναι η οδός που οδηγεί στη ζωή, και λίγοι είναι εκείνοι που εισέρχονται σε αυτήν. Αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με όσα λέγονται στο 8ο κεφάλαιο του Αγίου Ματθαίου: Ότι πολλοί θα έρθουν από την ανατολή και θα καθίσουν στη βασιλεία του Θεού· διότι πολλοί πράγματι θα ενωθούν με την μακαρία συντροφιά των αγγέλων, αλλά όταν θεωρηθούν με τον αριθμό των σφαγιασμένων, θα φαίνονται λίγοι. (Άγιος Αυγουστίνος, ομιλ. λβ΄ περί των Λόγων του Θεού.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου προϋποθέτω περισσότερο χρόνο για μετάνοια; Πώς αποκρίνομαι όταν βλέπω τις αιφνίδιες δοκιμασίες των άλλων; Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να εισέλθω από την στενή θύρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ καλῶν ἡμᾶς εἰς μετάνοιαν ἵνα μὴ ἀπολώμεθα καὶ εἰς ἀγῶνα διὰ τῆς στενῆς πύλης, ἔκχεον τὸ ἔλεός σου ἐφ’ ἡμᾶς ἵνα καρποφορήσωμεν ἀγαθοὺς καρποὺς ἐν καιρῷ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα ἐπιμείνωμεν ἐν τῇ ὁδῷ τῇ ἀγούσῃ εἰς ζωήν, ὥστε ὁ λόγος σου νὰ ῥιζώσῃ βαθέως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν καὶ νὰ εἰσαγάγῃ ἡμᾶς τέλος εἰς τὴν βασιλείαν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →