Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Αʹ Βασιλειῶν 19-20 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στον ταραγμένο κόσμο του Α' Σαμουήλ κεφαλαίων 19 και 20 μέσα από τον φακό του σχολίου της καθολικής οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ. Αυτή η πλούσια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις αιώνων καθολικών μελετητών για να αναλύσει τη ζήλεια του Σαούλ, την πιστότητα του Ιωνάθαν και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο Δαβίδ. Οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να δούμε τόσο το ανθρώπινο δράμα όσο και την θεία προστασία που ενεργεί. Καθώς μελετούμε, προσευχόμαστε και στοχαζόμαστε μαζί, είθε αυτοί οι αρχαίοι στίχοι να μιλήσουν στις δικές μας ζωές πίστης και φιλίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τα κεφάλαια 19 και 20 του Α' Σαμουήλ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις μεταβαλλόμενες συμμαχίες, τις στενές διαφυγές και τον βαθύ δεσμό μεταξύ του Δαβίδ και του Ιωνάθαν. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί στο νου σας καθώς ακούτε για το χέρι του Θεού που καθοδηγεί τον χρισμένο του μέσα από κίνδυνο και αβεβαιότητα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά εξετάζοντας την περίπλοκη θέση του Ιωνάθαν ανάμεσα στον πατέρα του και τον Δαβίδ.
Χέιντοκ Καθολικό Βιβλικό Υπόμνημα Ιωνάθαν. Αυτός ενδιαφερόταν περισσότερο, καθώς ο Δαβίδ μπορούσε να φοβηθεί ως ανταγωνιστής· (Μενοχίου) και, υπό το πρόσχημα της φιλίας, μπορούσε πιο εύκολα να τον καταστρέψει. Ο Σαούλ αγνοούσε τα γενναιόδωρα αισθήματα του γιου του, αλλιώς δεν θα έκανε ποτέ την πρόταση. (Χέιντοκ) --- Ο Γκρότιους τον συγκρίνει με τον Γερμανικό. (Καλμέτ)Ο Χέιντοκ στη συνέχεια αναφέρεται στις ενέργειες της Μιχόλ για να προστατεύσει τον σύζυγό της.
Άρρωστος. Αυτό είναι ένα ευγενές ψέμα. Λέει ένα άλλο για να δικαιολογηθεί, εδάφιο 17. Τα παιδιά του Σαούλ προσπαθούν να αποτρέψουν τη σκληρότητα του πατέρα τους, παίρνοντας το μέρος του αθώου Δαβίδ. (Χέιντοκ) --- Πιστεύεται ότι ο Δαβίδ συνέθεσε τον 68ο Ψαλμό, Ερίπε, κ.λπ., με αυτή την ευκαιρία. (Καλμέτ)Σχετικά με τους αγγελιαφόρους και τον Σαούλ, το υπόμνημα σημειώνει το εκπληκτικό αποτέλεσμα του προφητικού πνεύματος.
Προφητεύοντας. Δηλαδή, ψάλλοντας αίνους στον Θεό με θεία παρόρμηση. Ο Θεός ευαρεστήθηκε με αυτή την ευκαιρία ώστε τόσο οι αγγελιαφόροι του Σαούλ όσο και ο ίδιος να βιώσουν την ίδια παρόρμηση, ώστε να καταλάβει, με αυτό το παράδειγμα της θείας δύναμης, πόσο μάταια είναι τα σχέδια του ανθρώπου εναντίον εκείνου που ο Θεός προστατεύει. (Τσαλόνερ) --- Οι αγγελιαφόροι δεν επέστρεψαν. (Μενοχίου) --- Καταλήφθηκαν από το πνεύμα μόνο όταν έφτασαν στη Ναϊώθ. Αλλά ο Σαούλ ένιωσε την εντύπωση ακόμα και στη Σωχώ, πέταξε τα ενδύματά του και άρχισε να ενεργεί και να μιλά ως εμπνευσμένος. (Καλμέτ)Ο Χέιντοκ στη συνέχεια στρέφεται στη γιορτή της νέας σελήνης και τη σημασία της για την ιστορία.
Αύριο είναι η νέα σελήνη. Η νεομηνία, ή πρώτη ημέρα της σελήνης, τηρούνταν σύμφωνα με τον νόμο, ως εορτή· και γι’ αυτό ο Σαούλ γευμάτιζε εκείνη την ημέρα· και περίμενε την παρουσία της οικογένειάς του. (Τσαλόνερ) (Αριθμοί ι. 10.) --- Σελήνη. Κυριολεκτικά, «καλένδες», μια ελληνική λέξη, που υποδηλώνει ότι ο λαός ενημερωνόταν, ή «καλούνταν» μαζί, με αυτή την ευκαιρία· καθώς πολλά έθνη ακολουθούν το σεληνιακό σύστημα στη ρύθμιση του έτους. (Χέιντοκ) --- Οι Ραββίνοι λένε ότι άνθρωποι τοποθετούνταν στους υψηλότερους λόφους για να παρατηρούν την πρώτη εμφάνιση της σελήνης, και να δίνουν ειδοποίηση γι’ αυτήν. Αλλά από φόβο λάθους, τηρούνταν δύο ημέρες, όπως εδώ βλέπουμε ότι ο Σαούλ έδωσε γεύμα για τέτοια διάρκεια. Αυτό, όμως, είναι πολύ αβέβαιο. Ο Δαβίδ μιλά χωρίς καμία αναφορά στους φύλακες, ως κάτι γνωστό σε όλους. Ο λόγος που ο Σαούλ γευμάτιζε δύο ημέρες, ήταν επειδή μία από αυτές ήταν το σάββατο. Την επόμενη εργάσιμη ημέρα ο Δαβίδ ήρθε στη Νοβέ, (εδάφιο 19,) και μετέλαβε από τους άρτους που είχαν αλλάξει την ημέρα του σαββάτου, κεφ. κα΄ 6., και Λευιτικόν κδ΄ 8. --- Κάθισε. Το έθιμο του καθίσματος στο τραπέζι φαίνεται να ήταν αρχαιότερο από αυτό της κατάκλισης. Οι Πέρσες εισήγαγαν κυρίως το δεύτερο. Είχαν πολύ χαμηλά τραπέζια, ώστε ένα από αυτά τοποθετήθηκε κάτω από τα πόδια του Αλεξάνδρου, όταν καθόταν στον θρόνο του Δαρείου, που ήταν πολύ ψηλός γι’ αυτόν. (Κούρτιος ε΄.) Και τα δύο έθιμα επικρατούσαν συχνά ταυτόχρονα, Σοφία Σειράχ θ΄ 12., και λα΄ 12. Οι γυναίκες πιθανώς καθόντουσαν πάντα, όπως λέει ο Χαλδαίος ότι έκανε η Εσθήρ, Εσθήρ ζ΄ 8. Βλέπε Αθήναιο α΄ 14. Ου. Μάξ. β΄ 1. --- Ημέρα. Η δεύτερη του μηνός, αφού τελείωσε το σάββατο. (Καλμέτ) --- Ο Πεζρόν πιστεύει ότι τόσο η τελευταία όσο και η πρώτη ημέρα του μηνός ήταν εορτές. (Ντυ Αμέλ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιδοκ στοχάζεται περί της ιεράς διαθήκης ορκισθείσης μεταξύ των δύο φίλων.
Αποθνήσκω. Εβραϊκά κυριολεκτικώς, 'Εάν ζώ, δεν θα μου δείξεις, κ.τ.λ.... και εάν αποθάνω, (15) δεν θα,' κ.τ.λ. Φαίνεται ότι υπάρχει μία άρνησις υπερβολική. Ο Ιωνάθαν ζητεί ο Δαβίδ να δείξη έλεος εις αυτόν και εις την οικογένειαν αυτού· ή είναι πρόθυμος ούτε ο εις ούτε ο άλλος να μετάσχωσι της καλοσύνης αυτού, εάν αποδειχθή προδότης του φίλου αυτού. (Καλμέτ) --- Προτεστάνται, 'Και δεν θα μόνον, ενώ έτι ζώ, δείξης εις εμέ την καλοσύνην του Κυρίου, ώστε να μη αποθάνω: (15) Αλλά επίσης δεν θα αποκόψης την καλοσύνην σου από του οίκου μου εις τον αιώνα, ουδέ όταν ο Κύριος έχει αποκόψει,' κ.τ.λ. (Χέιδοκ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η πίστη του Ιωνάθαν με προκαλεί να σταθώ με φίλους σε δυσκολία; Πού βλέπω την προστασία του Θεού να ενεργεί ακόμα και όταν τα ανθρώπινα σχέδια φαίνεται να επικρατούν; Ποιες υποσχέσεις διαθήκης στη δική μου ζωή απαιτούν μεγαλύτερη πιστότητα σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, ὅπως ἐφύλαξες τὸν Δαβὶδ διὰ τῆς ἀκλονήτου διαθήκης φιλίας τοῦ Ἰωνάθαν, βάθυνε ἐν ἡμῖν μία πιστὴ ἐμπιστοσύνη στὴν πρόνοιά σου καὶ μία πιστὴ ἀγάπη ποὺ ζητεῖ τὸ θέλημά σου ὑπεράνω παντὸς φόβου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, χάρισέ μας τὴν χάρη νὰ τηροῦμε τὶς ὑποσχέσεις μας μὲ ἀκεραιότητα καὶ νὰ βαδίζουμε στὴν ἀλήθεια ποὺ σὲ δοξάζει μόνον ἐσένα. Αὐτὸ παρακαλοῦμε διὰ τοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →