← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Ο Ύμνος της Αγάπης: Το Μέγιστο από Αυτά

Α' Κορινθίους 13Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Μετά τον μακρό λόγο για τα πνευματικά χαρίσματα — γλώσσες και προφητεία, θεραπεία και γνώση — ο Παῦλος ανυψώνει τους Κορινθίους στο ένα πράγμα που δίνει σε όλα τα υπόλοιπα την αξία τους. 'Αν λαλώ με γλώσσες ανθρώπων και αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα ως χαλκός ηχών… και δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε.' Αυτός είναι ο μέγας ύμνος της αγάπης, και η Χριστιανική Ανατολή τον έχει διαβάσει πάντα με τα μάτια του Χρυσοστόμου, γιατί άκουσε σε αυτόν όχι ένα ποίημα αλλά ένα πορτρέτο — την αγάπη ζωγραφισμένη μέλος προς μέλος, όπως ένας δεξιοτέχνης ζωγράφος συνθέτει τα μέρη ενός σώματος. Είδε ότι ο Παῦλος αρχίζει με τη μακροθυμία, 'τη ρίζα κάθε αυταπάρνησης', και τελειώνει όπου όλα τελειώνουν: 'τώρα μένουν πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία αυτά· η δε μείζων τούτων είναι η αγάπη.' Η πίστις και η ελπίς φθάνουν στον σκοπό τους και αναπαύονται· η αγάπη μόνη δεν παύει ποτέ, αλλά καίει υψηλότερα στον μέλλοντα αιώνα. Η Α' Κορινθίους 13 είναι το κεφάλαιο που μετράει κάθε χάρισμα, κάθε αρετή, κάθε ζωή, με ένα μοναδικό μέτρο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε την Α' Κορινθίους 13 — αν λαλώ με γλώσσες ανθρώπων και αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα ως χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον· και αν έχω όλη τη γνώση και όλη την πίστιν, ώστε να μετακινώ όρη, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε· και αν διανείμω όλα τα υπάρχοντά μου για να θρέψω τους πτωχούς, και παραδώσω το σώμα μου για να καώ, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν ωφελούμαι τίποτε. Η αγάπη μακροθυμεί, και χρηστεύεται· η αγάπη δεν ζηλοτυπεί· δεν αυθαδιάζει, δεν φυσιοῦται· δεν συμπεριφέρεται απρεπώς, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται εύκολα, δεν λογίζεται το κακό· δεν χαίρεται επί της αδικίας, αλλά συγχαίρει τη αληθεία· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει· αλλ' είτε προφητεῖαι, θέλουσι καταργηθή· είτε γλώσσαι, θέλουσι παύσει· είτε γνώσις, θέλει εκλείψει. Διότι τώρα βλέπομεν δι' εσόπτρου αινιγματικώς· τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον. Τώρα δε μένουν πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία αυτά· η δε μείζων τούτων είναι η αγάπη.
Μελετήστε

Μελέτη

Διατί ο Παῦλος αρχίζει το πορτρέτο της αγάπης με τη μακροθυμία; Ο Χρυσόστομος λέγει ότι δεν είναι τυχαίο: είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται όλα τα άλλα. Αυτή είναι η ρίζα κάθε αυταπάρνησης. Και σωρεύει εικόνα επί εικόνας για να δείξει τη δύναμή της — ισχυρή πόλις, απόρθητος πύργος, αδάμας που δεν μπορεί να πληγωθεί — διότι οι ύβρεις και οι απώλειες που πίπτουν επί μακροθύμου ψυχής είναι ως σπινθήρ που πίπτει εις το βάθος, σβεννύμενος αμέσως και βλάπτων ουδέν. Τοιούτη ψυχή, εδραιωμένη ως εν λιμένι, απολαμβάνει βαθείαν γαλήνην. Δια τούτο η αγάπη 'ου ζητεί τα εαυτής': ο αγαπών λογίζεται το αγαθόν του αγαπωμένου ως ιδικόν του αγαθόν, και ευρίσκει εαυτόν ακριβώς διά της απωλείας εαυτού. Ούτω ο Χρυσόστομος μετατρέπει τους λόγους του Παύλου εις παράδοξον ησύχιον που ανατρέπει πάσαν κοσμικήν αριθμητικήν: Μη ζητείτε λοιπόν τα εαυτών, ίνα ευρήτε τα εαυτών.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Παῦλος τελειώνει τον ύμνον με σύγκρισιν που πρέπει να εξέπληξε τους υπερηφάνους περί τα χαρίσματα Κορινθίους: αι προφητεῖαι θέλουσι καταργηθή, αι γλώσσαι θέλουσι παύσει, και η γνώσις θέλει εκλείψει — αλλ' η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Ο Χρυσόστομος πιέζει τον λόγον εις το σπίτι. Τα χαρίσματα εδόθησαν διά την οικοδομήν της πίστεως εν τω παρόντι κόσμω· όταν το έργον τούτο τελειώσει, η χρήσις αυτών παύει, ως ικριώματα αφαιρούμενα αφού ο οίκος οικοδομηθή. Αλλ' η αγάπη δεν είναι ικριώματα — είναι αυτός ο οίκος, και δεν πίπτει όταν ο αιών αλλάζει. Αλλ' η αγάπη προς αλλήλους δεν θέλει παύσει, μάλλον θέλει προχωρήσει περαιτέρω, και εδώ και εν τω μέλλοντι, και τότε περισσότερον ή τώρα. Εδώ πᾶς πλούτος, πᾶσα ασχολία, πᾶν πάθος του σώματος εξασθενεί την αγάπην ημών· εκεί, ουδέν τούτων μένει διά να την αμαυρώσει. Δια τούτο ο Παῦλος την τάσσει υπεράνω αυτής της πίστεως και της ελπίδος. Η πίστις και η ελπίς φθάνουν τον σκοπόν — όταν βλέπωμεν, δεν πιστεύομεν πλέον· όταν κατέχωμεν, δεν ελπίζομεν πλέον. Αλλ' η αγάπη μόνον αυξάνει, και τότε είναι υψίστη, γινομένη σφοδροτέρα παρά ποτέ. Το μείζον τούτων είναι η αγάπη, διότι είναι το μόνον πράγμα που διαβαίνει εις την αιωνιότητα και εκεί καίει λαμπρότερον από όλα.
Απαντήστε

Απόκριση

Λάβετε το μέτρον του Παύλου και εφαρμόσατέ το επί της ιδίας υμών ζωής. Οτιδήποτε υπερηφανεύεσθε — η γνώσις υμών, η γενναιοδωρία υμών, ακόμη και η προθυμία υμών να πάθετε διά την πίστιν — ο Παῦλος λέγει χωρίς αγάπην δεν ωφελεί τίποτε. Τούτο είναι σκληρόν, αλλά απελευθερωτικόν: σημαίνει ότι ο μικρότερος πιστός που αληθώς αγαπά υπερτερεί του χαρισματικωτέρου που δεν αγαπά. Και προσέξατε πού λέγει ο Χρυσόστομος ότι αρχίζει η αγάπη — όχι εις μεγάλας χειρονομίας αλλά εις τη μακροθυμία, την καθημερινήν άρνησιν να φλεγόμεθα υπό ύβρεως και απωλείας. Υπάρχει πρόσωπον εις την ζωήν υμών του οποίου αι προσβολαί ακόμη σας πληγώνουν, που εσάλευσε τον πύργον σας; Αφήσατε τον σπινθήρα να πέσει εις το βάθος και να σβεσθεί. Παύσατε να ζητείτε τα εαυτών, και θέλετε ευρεί τα εαυτών. Και υψώσατε τους οφθαλμούς υμών πέραν του παρόντος αιώνος, όπου ο πλούτος και η μέριμνα και η κόπωσις αμαυρώνουν πάντοτε την φλόγα της αγάπης. Τα χαρίσματα που φθονείτε εις άλλους θέλουσι παρέλθει όλα· η αγάπη που δίδετε δεν θέλει παρέλθει. Οικοδομήσατε με το πράγμα που διαρκεί. Εκ πίστεως, ελπίδος και αγάπης, μόνον ένα εκ των τριών θέλει ακόμη καίει όταν σταθείτε πρόσωπον προς πρόσωπον με τον Θεόν — και είναι το μείζον.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, όστις είσαι Αγάπη, και η αγάπη σου εξεχύθη υπέρ ημών επί του Σταυρού: φύτευσον βαθέως εν εμοί εκείνην τη μακροθυμίαν ήτις είναι η ρίζα πάσης αυταπάρνησης, ώστε ουδεμία ύβρις να σαλεύσει τον πύργον μου και ουδεμία απώλεια να πληγώσει την ψυχήν μου. Δίδαξόν με να μη ζητώ τα εμά, ίνα εν τη απωλείᾳ εμαυτού ευρίσκωμαι εν Σοι και εν τω πλησίον μου. Καθάρισόν με από τον φθόνον και την υπερηφάνειαν που αυθαδιάζουν επί των χαρισμάτων των άλλων, και δός μοι αντ' αυτών την αγάπην ήτις ουδέποτε εκπίπτει — εκείνο το μόνον πράγμα όπερ δεν θέλει παρέλθει, αλλά θέλει προχωρήσει περαιτέρω και εδώ και εν τω μέλλοντι, και θέλει καίει λαμπρότερον όταν σε ίδω πρόσωπον προς πρόσωπον. Κάνε με, εκ πίστεως και ελπίδος και αγάπης, σκεῦος του μείζονος τούτων· διά Χριστού του Κυρίου ημών, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, νῦν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →