← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571)

Ομιλία — Μια Ομιλία για την Εβδομάδα των Λιτανειών

Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571) 17Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies)18 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από την Ομιλία για την Εβδομάδα των Λιτανειών στο Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών, μια ομολογία της Μεταρρύθμισης που καλεί την εκκλησία να αναγάγει κάθε καλό δώρο στον τριαδικό Θεό. Η ομιλία ομολογεί την απλόχερη αγαθότητα του Θεού στη δημιουργία, τη διατήρηση και τη λύτρωση, προτρέποντας τους πιστούς να ανταποκριθούν με εγκάρδια ευχαριστία αντί για λήθη ή αυτοπεποίθηση. Τα λόγια της παραμένουν τόσο επίκαιρα σήμερα όσο και το 1571, υπενθυμίζοντάς μας ότι η αναγνώριση του αληθινού Συγγραφέα όλων των ευλογιών διαμορφώνει τόσο τη λατρεία μας όσο και την καθημερινή μας εμπιστοσύνη. Ακούγοντας αυτή την ομολογία καλούμαστε να εξετάσουμε αν οι ζωές μας αντανακλούν την ευγνωμοσύνη που πηγάζει από τη γνώση ότι κάθε τέλειο δώρο έρχεται από τα άνω.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στην ίδια την ορισμένη ομιλία και διαβάστε την ως την ομολογία της εκκλησίας για την αγαθότητα του Θεού. Το κείμενο βασίζεται σε πολυάριθμες Γραφές, συμπεριλαμβανομένων των Ψαλμών 73 και 104, Ρωμαίους 11, Ιερεμία 17, Παροιμίες 8 και Ιακώβου 1, όλες επικαλούμενες για να δείξουν ότι κάθε καλό και τέλειο δώρο κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων. Αφήστε τα ίδια τα λόγια της ομιλίας να διδάξουν την καρδιά σας καθώς ακούτε την κλήση για ευχαριστία.
Μελετήστε
Η Ομολογία αρχίζει δηλώνοντας τον σκοπό της να υμνήσει την αγαθότητα του Θεού. Σκοπεύω αυτή την ημέρα (καλοί ευσεβείς Χριστιανοί) να σας διακηρύξω τον πλέον άξιο έπαινο και την εξύμνηση του Παντοδύναμου ΘΕΟΥ, όχι μόνο λαμβάνοντας υπόψη την θαυμαστή δημιουργία αυτού του κόσμου, ή για τη διατήρηση και τη διακυβέρνησή του, όπου η μεγάλη του δύναμη και σοφία θα μπορούσαν να εμφανιστούν εξαιρετικά, για να μας ωθήσουν να τον τιμούμε και να τον φοβόμαστε: αλλά κυρίως λαμβάνοντας υπόψη την απλόχερη και μεγάλη του αγαθότητα, την οποία καθημερινά μας χαρίζει, εμάς τα λογικά του πλάσματα, για χάρη των οποίων δημιούργησε ολόκληρο τον σύμπαντα κόσμο, με όλα τα αγαθά και τα οφέλη του. Αυτή η μοναδική του αγαθότητα, αν την θυμόμαστε καλά και επιμελώς από την πλευρά μας, θα έπρεπε να μας ωθήσει (όπως είναι το καθήκον μας) και πάλι με εγκάρδια αγάπη να τον αγαπάμε, και με λόγια και έργα να τον επαινούμε, και να τον υπηρετούμε όλες τις ημέρες της ζωής μας. Και για αυτό το θέμα, που είναι τόσο άξιο να το πραγματευτούμε, και τόσο ωφέλιμο για εσάς να το ακούσετε, πιστεύω ότι δεν θα χρειαστεί με πολλές περιστάσεις λόγων να σας παρακινήσω να δώσετε την προσοχή σας για να ακούσετε τι θα ειπωθεί. Η Ομολογία στη συνέχεια εκθέτει την τριμερή δομή της προτροπής της. Επί τη βάσει των λόγων του Αγίου Παύλου (αγαπητό ακροατήριο) σκοπεύω να οικοδομήσω την προτροπή μου αυτής της ημέρας προς εσάς. Στην οποία θα καταβάλω κάθε προσπάθεια, πρώτον, να σας αποδείξω ότι όλα τα καλά πράγματα κατεβαίνουν σε εμάς από τα άνω από τον Πατέρα των φώτων. Δεύτερον, ότι ο Ιησούς Χριστός ο Υιός του και Σωτήρας μας, είναι το μέσο μέσω του οποίου λαμβάνουμε την απλόχερη αγαθότητά του. Τρίτον, ότι με τη δύναμη και την αρετή του Αγίου Πνεύματος, γινόμαστε κατάλληλοι και ικανοί να λάβουμε τα δώρα και τις χάρες του. Αυτά τα πράγματα, όταν εξεταστούν διακριτικά και συνετά στο μυαλό μας, πρέπει αναγκαστικά να μας αναγκάσουν με την πιο ταπεινή ευλάβεια, σύμφωνα με το καθήκον μας, να του αποδίδουμε πάντοτε ευχαριστίες, ως κάποια μαρτυρία των καλών μας καρδιών για τις αξίες του προς εμάς. Η Ομολογία στη συνέχεια επιβεβαιώνει ότι κάθε καλό πράγμα, είτε χάριτος, φύσης ή τύχης, προέρχεται μόνο από τον Θεό. Είναι σωστό να πιστεύουμε ότι κάθε πνευματική αγαθότητα προέρχεται μόνο από τον Θεό άνωθεν: και ότι άλλα καλά πράγματα, είτε της φύσης είτε της τύχης (όπως τα ονομάζουμε), προέρχονται από κάποια άλλη αιτία; Ο Θεός με την αγαθότητά του κοσμεί την ψυχή, με όλες τις δυνάμεις της, όπως είναι: και τα δώρα του σώματος, με τα οποία είναι προικισμένο, προέρχονται από κάποιον άλλο; Αν κάνει το περισσότερο, δεν μπορεί να κάνει το λιγότερο; Το να δικαιώσεις έναν αμαρτωλό, να τον αναδημιουργήσεις από έναν κακό άνθρωπο σε έναν δίκαιο, είναι μεγαλύτερη πράξη (λέει ο Άγιος Αυγουστίνος) από το να φτιάξεις έναν νέο ουρανό και γη όπως αυτός που ήδη υπάρχει. Πρέπει αναγκαστικά να συμφωνήσουμε, ότι ό,τι καλό υπάρχει σε εμάς, από χάρη, από φύση ή από τύχη, είναι μόνο από τον Θεό, ως ο μόνος δημιουργός και εργάτης.
Σκεφτείτε
Η Ομολογία καταλήγει προτρέποντας τους πιστούς να αποδώσουν πιστό λογαριασμό για κάθε δώρο που έλαβαν. Αυτό το πράγμα, όταν εξεταστεί καλά, πρέπει αναγκαστικά να μας κάνει να σκεφτούμε ότι θα δώσουμε λογαριασμό για όσα μας δίνει ο ΘΕΟΣ να κατέχουμε, και επομένως θα μας κάνει να είμαστε πιο επιμελείς να τα χρησιμοποιήσουμε καλά προς δόξα του ΘΕΟΥ, και προς όφελος του πλησίον μας, ώστε να δώσουμε έναν καλό λογαριασμό στο τέλος, και να επαινεθούμε ως καλοί διαχειριστές, ώστε να ακούσουμε αυτά τα λόγια του Κριτή μας: 'Εύγε, καλός και πιστός δούλος! Σε λίγα υπήρξες πιστός, σε πολλά θα σε βάλω. Είσελθε στην χαρά του κυρίου σου' (Ματθαίος 25.21). Επιπλέον, το να πιστεύουμε βέβαια ότι ο ΘΕΟΣ είναι ο δημιουργός όλων των δώρων που έχουμε, θα μας κάνει να είμαστε σιωπηλοί και υπομονετικοί όταν αυτά μας αφαιρούνται ξανά: Διότι όπως ο ΘΕΟΣ με το έλεός του μας τα παραχωρεί για να τα χρησιμοποιούμε: Έτσι άλλες φορές τα αφαιρεί δικαίως από εμάς, για να δοκιμάσει την υπομονή μας, να ασκήσει την πίστη μας, και μέσω της αφαίρεσης λίγων, να χρησιμοποιήσουμε πιο προσεκτικά αυτά που απομένουν, για να μας διδάξει να τα χρησιμοποιούμε περισσότερο προς δόξα του, αφού μας τα δώσει ξανά.
Απαντήστε
Πού στην καθημερινότητά σας ξεχνάτε πιο εύκολα ότι κάθε καλό δώρο προέρχεται μόνο από τον Θεό; Πώς θα μπορούσε η επιμονή της ομολογίας στην ευχαριστία να αναδιαμορφώσει τον τρόπο που δέχεστε τόσο το κέρδος όσο και την απώλεια αυτή την εβδομάδα; Ποια συγκεκριμένη πράξη ευγνωμοσύνης θα μπορούσατε να προσφέρετε σήμερα που θα απηχούσε την κλήση της ομιλίας να υπηρετήσετε τον Θεό με καρδιά, λόγο και έργο;
Προσευχηθείτε
Παντοδύναμε Πατέρα, πηγή κάθε καλού και τέλειου δώρου, ομολογούμε με την ομιλία ότι όλα όσα κατέχουμε προέρχονται από το απλόχερο χέρι σου. Συγχώρεσέ μας τη λήθη και την υπερηφάνεια μας που διεκδικούμε την πίστωση για όσα μόνο εσύ έχεις δώσει. Άναψε μέσα μας μια συνεχή φλόγα ευχαριστίας, ώστε τα λόγια και τα έργα μας να σε δοξάζουν όλες τις ημέρες της ζωής μας. Χάρισέ μας τη χάρη να χρησιμοποιούμε κάθε ευλογία για τη δόξα σου και το καλό του πλησίον μας, ώστε στο τέλος να ακούσουμε τα λόγια, 'Εύγε, καλός και πιστός δούλος'. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος μαζί σου και το Άγιο Πνεύμα ζει και βασιλεύει, ένας Θεός, τώρα και για πάντα. Αμήν.

Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →