← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 87-88 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 87-88Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε ξανά το The Treasury of David του Charles Spurgeon, στρεφόμενοι μαζί του στους Ψαλμούς 87 και 88. Αυτά τα ιερά άσματα υψώνουν τα μάτια μας στη δόξα της Σιών, ενώ μας διδάσκουν επίσης πώς να κραυγάζουμε από τα βάθη της θλίψης. Η θερμή και διερευνητική έκθεση του Σπέρτζεον μας φέρνει πιο κοντά στον Κύριο που ιδρύει την εκκλησία του και ακούει κάθε προσευχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 87 και 88 αργά και με προσευχή, επιτρέποντας στο Πνεύμα να αφυπνίσει τόσο τη χαρά στην εκλεκτή πόλη του Θεού όσο και τον ειλικρινή θρήνο από τα βάθη της δοκιμασίας. Σταματήστε μετά από κάθε ψαλμό και ζητήστε από τον Κύριο να ερευνήσει την καρδιά σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ανοίγει την ανάλυσή του για τον Ψαλμό 87 στρεφόμενος απευθείας στον πρώτο του στίχο. Στίχος 2. Στίχ. 1. Το θεμέλιό του είναι στα άγια βουνά. Ο Ψαλμός αρχίζει απότομα, η καρδιά του ποιητή ήταν γεμάτη, και βρήκε ξαφνικά διέξοδο. 'Το θεμέλιο του Θεού στέκεται για πάντα Στους άγιους βουνίσιους πύργους· τις πύλες της Σιών ο Ιεχωβά ευνοεί Περισσότερο από τις χίλιες σκηνές του Ιακώβ.' Η ξαφνική οργή είναι κακή, αλλά οι εκρήξεις άγιας χαράς είναι πολύτιμες. Ο Θεός επέλεξε να ιδρύσει τον επίγειο ναό του στα βουνά· θα μπορούσε να είχε επιλέξει άλλα μέρη, αλλά ήταν η ευχαρίστησή του να έχει την εκλεκτή του κατοικία στη Σιών. Η εκλογή του έκανε τα βουνά άγια, ήταν με την απόφασή του καθορισμένα και αφιερωμένα για τη χρήση του Κυρίου. Το θεμέλιο της εκκλησίας, που είναι η μυστική Ιερουσαλήμ, τίθεται στα αιώνια, αμετάβλητα και ανίκητα διατάγματα του Ιεχωβά. Συνεχίζει αμέσως στον επόμενο στίχο με το ίδιο θέμα. Στίχος 3. Θέλει η εκκλησία να υπάρχει, καθορίζει όλες τις ρυθμίσεις για την κλήση, τη σωτηρία, τη συντήρηση και την τελειοποίησή της, και όλα τα χαρακτηριστικά του, όπως τα βουνά γύρω από την Ιερουσαλήμ, προσφέρουν τη δύναμή τους για την υποστήριξή της. Όχι στην άμμο της σαρκικής πολιτικής, ούτε στο βάλτο των ανθρώπινων βασιλείων, έχει ιδρύσει ο Κύριος την εκκλησία του, αλλά στη δική του δύναμη και θεότητα, που είναι δεσμευμένες για την ίδρυση της αγαπημένης του εκκλησίας, η οποία είναι γι' αυτόν το κύριο όλων των έργων του. Τι θέμα για διαλογισμό είναι η ίδρυση της εκκλησίας του Θεού στις αρχαίες διαθήκες της αιωνιότητας· ο απότομος χαρακτήρας αυτού του πρώτου στίχου υποδηλώνει μακρά σκέψη εκ μέρους του συγγραφέα, οδηγώντας στην έκρηξή του σε θαυμασμό και λατρεία. Καλώς ένα τέτοιο θέμα θα μπορούσε να κάνει την καρδιά του να λάμψει. Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια περνά στον Ψαλμό 88 και αρχίζει με την εναρκτήρια κραυγή του. Στίχος 4. Στίχ. 1. Ω Κύριε Θεέ της σωτηρίας μου. Αυτός είναι ένας ελπιδοφόρος τίτλος με τον οποίο απευθύνεται στον Κύριο, και έχει τη μοναδική ακτίνα παρηγορητικού φωτός που λάμπει σε όλο τον Ψαλμό. Ο συγγραφέας έχει σωτηρία, είναι σίγουρος γι' αυτό, και ο Θεός είναι ο μοναδικός δημιουργός της. Όσο ένας άνθρωπος μπορεί να βλέπει τον Θεό ως Σωτήρα του, δεν είναι εντελώς μεσάνυχτα γι' αυτόν. Όσο ο ζωντανός Θεός μπορεί να αναφέρεται ως η ζωή της σωτηρίας μας, η ελπίδα μας δεν θα σβήσει εντελώς. Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της αληθινής πίστης ότι στρέφεται στον Ιεχωβά, τον σωτήριο Θεό, όταν όλες οι άλλες εμπιστοσύνες έχουν αποδειχθεί ψεύτες γι' αυτήν. Έχω κράξει ημέρα και νύχτα ενώπιόν σου. Η θλίψη του δεν είχε σβήσει τις σπίθες της προσευχής του, αλλά τις είχε πυκνώσει σε μεγαλύτερη θέρμη, μέχρι που έκαιγαν αδιάκοπα σαν φούρνος σε πλήρη λειτουργία. Προχωρά στον επόμενο στίχο με την ίδια προσευχή. Στίχος 5. Η προσευχή του ήταν προσωπική—όποιος κι αν δεν είχε προσευχηθεί, αυτός το είχε κάνει· ήταν έντονα ειλικρινής, έτσι ώστε να περιγράφεται σωστά ως κραυγή, όπως αυτή που βγάζουν τα παιδιά για να συγκινήσουν τη συμπάθεια των γονέων τους· και ήταν αδιάκοπη, ούτε η δουλειά της ημέρας ούτε η κούραση της νύχτας την είχαν σιωπήσει: σίγουρα τέτοιες παρακλήσεις δεν μπορούσαν να είναι μάταιες. Ίσως, αν ο πόνος του Αιμάν δεν ήταν αδιάκοπος, οι ικεσίες του να ήταν διαλείπουσες· είναι καλό που η ασθένεια δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε αν ξοδεύουμε την ανησυχία μας στην προσευχή. Η ημέρα και η νύχτα είναι και οι δύο κατάλληλες για προσευχή· δεν είναι έργο του σκότους, γι' αυτό ας πάμε με τον Δανιήλ και ας προσευχηθούμε όταν οι άνθρωποι μπορούν να μας δουν, ωστόσο, αφού η ικεσία δεν χρειάζεται φως, ας συνοδεύσουμε τον Ιακώβ και ας παλέψουμε στον Ιαβόκ μέχρι να ξημερώσει η ημέρα. Το κακό μετατρέπεται σε καλό όταν μας οδηγεί στην προσευχή.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον οδηγεί τον διαλογισμό για τη Σιών στο υψηλό του συμπέρασμα. Στίχος 4. Η Ρώμη στέκεται στους επτά λόφους της και ποτέ δεν της έλειψε η γλώσσα ποιητή για να υμνήσει τις δόξες της, αλλά πολύ πιο ένδοξη είσαι εσύ, ω Σιών, ανάμεσα στα αιώνια βουνά του Θεού: όσο η πένα μπορεί να γράφει ή το στόμα να μιλάει, οι ύμνοι σου δεν θα μείνουν ποτέ θαμμένοι σε άδοξη σιωπή. Κλείνει το τμήμα για την προσευχή του Αιμάν υπογραμμίζοντας τον στοχευμένο σκοπό της. Στίχος 6. Μια έκφραση του κειμένου αξίζει ιδιαίτερης σημείωσης· 'ενώπιόν σου' είναι μια αξιοσημείωτη υπόδειξη ότι οι κραυγές του Ψαλμωδού είχαν έναν σκοπό και μια κατεύθυνση προς τον Κύριο, και δεν ήταν απλώς οι θόρυβοι της φύσης, αλλά οι στεναγμοί μιας ευσεβούς καρδιάς προς τον Ιεχωβά, τον Θεό της σωτηρίας. Τι χρησιμεύουν τα βέλη που ρίχνονται στον αέρα; Η δουλειά του τοξότη είναι να κοιτάζει καλά τον στόχο στον οποίο στοχεύει. Οι προσευχές πρέπει να κατευθύνονται στον ουρανό με ειλικρινή φροντίδα. Έτσι σκέφτηκε ο Αιμάν ότι όλες οι κραυγές του προορίζονταν για την καρδιά του Θεού του. Δεν είχε το βλέμμα του σε παρατηρητές όπως οι Φαρισαίοι, αλλά όλες οι προσευχές του ήταν ενώπιον του Θεού του.
Απαντήστε
Πού βλέπετε τη χάρη της εκλογής του Κυρίου να λειτουργεί πιο καθαρά στη δική σας ζωή; Πώς σας παρακινεί το παράδειγμα της επίμονης, στοχευμένης προσευχής να φέρετε τις δικές σας νυχτερινές κραυγές ενώπιον του Θεού; Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε να ενωθείτε τόσο με το άσμα της Σιών όσο και με τον ειλικρινή θρήνο του πάσχοντος αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το σίγουρο θεμέλιο που έθεσες στον Χριστό και για το προνόμιο να σε πλησιάζουμε ημέρα και νύχτα. Δίδαξέ μας να δοξάζουμε την εκκλησία σου, ενώ μαθαίνουμε να εκχύνουμε τις λύπες μας με πίστη. Είθε κάθε κραυγή να κατευθύνεται στον θρόνο σου και κάθε άσμα να υψώνεται προς τον έπαινο του σωτήριου Κυρίου μας. Ενδυνάμωσέ μας να βαδίζουμε στα βήματα εκείνων που προηγήθηκαν, μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →