Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αββακούμ
Ἀββακούμ 1-2 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Εξήγηση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ για τα κεφάλαια 1 και 2 του Ἀββακούμ. Η κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας οδηγεί μέσα από το βάρος του προφήτη, την έκπληκτική απάντηση του Κυρίου και την άνοδο των Χαλδαίων. Τα προσεκτικά σχόλιά του αγκυρώνουν τον διαλογισμό μας στο ίδιο το κείμενο. Ακούμε την ίδια φωνή που μίλησε στην αρχαία Ιουδαία και ακόμα μιλά στην εκκλησία σήμερα. Ας ενισχύσει αυτή η καθοδηγούμενη μελέτη την πίστη και να διευκρινίσει το όραμα καθώς περπατάμε μαζί μέσα από αυτά τα δύο κεφάλαια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε τα κεφάλαια 1 και 2 του Ἀββακούμ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις ειλικρινείς ερωτήσεις του προφήτη και την καθαρή απάντηση του Κυρίου. Αφήστε τις λέξεις να εγκατασταθούν πριν προχωρήσετε στην εξήγηση του Γκιλ. Επιστρέψτε όταν είστε έτοιμοι να μελετήσετε τα επιλεγμένα σχόλια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει με την επεξεργασία του στίχου 1.
Στίχος 1. Το βάρος που είδε ο Ἀββακούμ ο προφήτης. Αυτή η προφητεία ονομάζεται «βάρος», ή κάτι που πάρθηκε και μεταφέρθηκε, επειδή ήταν αυτό που έλαβε ο προφήτης από τον Κύριο και πήγε με αυτό στον λαό των Ιουδαίων, και ήταν μια βαριά και επώδυνη προφητεία για αυτούς· δηλώνοντας τις συμφορές που θα έρχονταν επάνω τους από τους Χαλδαίους, οι οποίοι θα εισέβαλαν στη γη τους και θα τους αιχμαλώτιζαν· και ο Ἀββακούμ, που έφερε αυτή την αναφορά, ονομάζεται «προφήτης», για να δώσει μεγαλύτερη επικύρωση σε αυτήν· και ήταν αυτό που είχε σε όραμα από τον Κύριο που του παρουσιάστηκε, και επομένως πρέπει να πιστευθεί. Ο Αμπαρμπινέλ διερωτάται γιατί ο Ἀββακούμ πρέπει να ονομάζεται προφήτης, όταν κανένας από τους μικρότερους προφήτες δεν ονομάζεται έτσι, εκτός από τον Αγγαίο και τον Ζαχαρία· και νομίζει ότι ο λόγος είναι για να δώσει βάρος στην προφητεία του, αφού μπορεί να υποψιαζόταν από κάποιους αν ήταν ένας· επειδή δεν συναντώνται σε αυτή την προφητεία φράσεις όπως σε άλλες, όπως «ήλθε ο λόγος του Κυρίου», κ.λπ. ή «τάδε λέγει ο Κύριος». επιστροφή στην «Κορυφή της Σελίδας»Ο Γκιλ στη συνέχεια ασχολείται με την εντολή του Κυρίου στον στίχο 5.
Στίχος 5. Ιδού μεταξύ των εθνών και παρατηρήστε,.... Αυτή είναι η απάντηση του Κυρίου στο παράπονο του προφήτη, ή αυτό που τον κατευθύνει να πει στους Ιουδαίους, ένοχους για τα εγκλήματα που παραπονέθηκαν, τα οποία δεν θα μείνουν ατιμώρητα για πολύ· και οι οποίοι καλούνται να κοιτάξουν γύρω τους και να δουν τι γίνεται μεταξύ των εθνών· πώς ο βασιλιάς της Βαβυλώνας ανέτρεψε την Ασσυριακή αυτοκρατορία, και πήγαινε από τόπο σε τόπο, υποτάσσοντας ένα έθνος μετά το άλλο, και η σειρά τους θα ερχόταν γρήγορα· γιατί αυτές οι λέξεις δεν απευθύνονται στους εθνικούς, για να τους παρακινήσουν να παρατηρήσουν τι γίνεται ή πρόκειται να γίνει στους Ιουδαίους· αλλά στους ίδιους τους Ιουδαίους, για να εξετάσουν και να λάβουν υπόψη τις ενέργειες του Κυρίου και τα έργα της πρόνοιάς του μεταξύ των εθνών της γης.Ο Γκιλ στη συνέχεια εξηγεί την περιγραφή των Χαλδαίων ξεκινώντας από τον στίχο 6.
Στίχος 6. Διότι, ιδού, εγείρω τους Χαλδαίους,.... Ένας λαός μέχρι πρόσφατα ταπεινός και χαμηλός, διάσημος μόνο για τη μαντεία, τη μαντική και την αστρολογία τους· αλλά τώρα έγινε ισχυρός και πολεμικός λαός, που αναδύεται με την άδεια της Πρόνοιας σε παγκόσμια μοναρχία, και που θα πρόσθετε γρήγορα την Ιουδαία στις υπόλοιπες κυριαρχίες τους· [έθνος] πικρό και βιαστικό· ένας σκληρός και ανελέητος λαός στον χαρακτήρα και τη διάθεσή τους· «πικρός» εναντίον του λαού του Θεού και της αληθινής θρησκείας, και προκαλώντας πικρία, συμφορές και δυστυχία, όπου κι αν πήγαιναν· «βιαστικός» και βιαστικός στις αποφάσεις τους· γρήγορος και ευκίνητος στις κινήσεις τους· δραστήριος και δυναμικός στην εκτέλεση των σχεδίων τους· που θα βαδίσει μέσα από το πλάτος της γης· ή «πλάτη της γης» τ· μέσα από όλο τον κόσμο, όπως προσπαθούσαν να κάνουν, έχοντας υποτάξει τη Συρία, όλη την Ασία και μεγάλο μέρος της Αφρικής, μέσα από τις οποίες βάδισαν τολμηρά, ρίχνοντας κάτω κάθε αντίσταση που ήταν στον δρόμο τους· ή μέσα από το πλάτος της γης της Ιουδαίας, παίρνοντας όλες τις οχυρωμένες πόλεις καθώς προχωρούσαν, και την Ιερουσαλήμ τη μητρόπολή της· δες Ησαΐας 8:7· για να καταλάβουν τις κατοικίες [που] δεν είναι δικές τους· τις πόλεις της Ιουδαίας και τα σπίτια σε αυτές, καθώς και τα παλάτια και τις κατοικίες στην Ιερουσαλήμ, στα οποία δεν είχαν κανένα δικαίωμα, παρά μόνο αυτό που απέκτησαν με το σπαθί· αυτά που ήταν οι νόμιμες κτήσεις και κληρονομιές άλλων από πατέρα σε γιο για αιώνες παρελθόντες, αυτά οι Χαλδαίοι θα τους αποστερήσουν· και όχι μόνο να τα πάρουν και τη λεία και τη λεηλασία τους για το παρόν, αλλά να τα διατηρήσουν στην κατοχή τους, ως κληρονομιά που θα μεταδοθεί στους απογόνους τους.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στο εκπληκτικό έργο που αναγγέλθηκε στον στίχο 5.
Αυτές οι λέξεις αποδίδονται διαφορετικά στις εκδοχές των Εβδομήκοντα, Συριακής και Αραβικής, και οι οποίες συμφωνούν καλύτερα με την παράθεσή τους από τον απόστολο, :-· και θαυμάστε θαυμασίως· ή «θαυμάστε, θαυμάστε» σ· η λέξη επαναλαμβάνεται, για να εκφράσει τον μεγάλο θαυμασμό για τον οποίο θα υπήρχε δίκαιος λόγος, κατά την εξέταση αυτού που γινόταν τώρα στον κόσμο, και θα γινόταν, ιδιαίτερα στην Ιουδαία· διότι [εγώ] θα κάνω ένα έργο στις ημέρες σας, [το οποίο] δεν θα πιστέψετε, αν και σας το πουν· που ήταν η καταστροφή του εβραϊκού έθνους, της πόλης και του ναού, από τους Χαλδαίους, όπως είναι προφανές από τα ακόλουθα λόγια· και, αν και ήταν τα όργανά της, ήταν το έργο της θείας Πρόνοιας· έγινε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, και με την κατεύθυνσή του, δίνοντάς του επιτυχία· και, όντας έτσι δηλωμένο, ήταν ένα βέβαιο πράγμα, και μπορούσε να βασιστεί κανείς σε αυτό, τίποτα δεν θα το εμπόδιζε· και θα γινόταν γρήγορα, σε εκείνη τη γενιά, κάποιοι τότε ζωντανοί θα το έβλεπαν· αν και το πράγμα ήταν τόσο εκπληκτικό και απίστευτο, που δεν θα πίστευαν ότι θα γινόταν ποτέ· εν μέρει επειδή οι Χαλδαίοι ήταν οι καλοί φίλοι και σύμμαχοί τους, όπως νόμιζαν, όπως φαίνεται από την έξοδο του Ιωσία εναντίον του βασιλιά της Αιγύπτου, όταν βάδιζε τον στρατό του εναντίον του βασιλιά της Βαβυλώνας· και εν μέρει επειδή ήταν ο λαός της διαθήκης του Θεού, και δεν θα εγκαταλειφθούν ποτέ και θα παραδοθούν από αυτόν στα χέρια άλλου λαού· και επομένως, όταν τους το έλεγαν οι προφήτες του Κυρίου, ιδιαίτερα ο Ιερεμίας, ξανά και ξανά· που έλεγε ρητά ότι ο βασιλιάς της Βαβυλώνας θα ερχόταν εναντίον τους, και θα παραδίδονταν στα χέρια των Χαλδαίων· όμως δεν έδιναν καμία πίστη σε αυτό, μέχρι που ήρθε η καταστροφή τους επάνω τους, όπως μπορεί να παρατηρηθεί σε διάφορα μέρη της προφητείας του.Ο Γκιλ κλείνει με την αλλαγή που καταλαμβάνει τον κατακτητή στον στίχο 11.
Στίχος 11. Τότε [ο νους του] θα αλλάξει,.... Ο νους του βασιλιά της Βαβυλώνας· όχι ότι, όταν είχε πάρει την Ιερουσαλήμ, άλλαξε τον σκοπό του, και άφησε κατά μέρος τα σχέδιά του να επιτεθεί σε άλλα έθνη, και επέστρεψε στη δική του χώρα· όπου έγινε ένοχος χονδροειδούς ειδωλολατρίας, στήνοντας το χρυσό άγαλμα στην πεδιάδα της Δουρά, το οποίο απαιτούσε από όλους τους υπηκόους του να προσκυνήσουν, και στο οποίο απέδωσε όλες τις νίκες του· γιατί, πέντε χρόνια μετά από αυτό, ο Ιώσηπος ω λέει, οδήγησε τον στρατό του στην Κοίλη Συρία, και κατέκτησε τους Μωαβίτες και τους Αμμωνίτες, και εισήλθε στην Αίγυπτο, και σκότωσε τον βασιλεύοντα βασιλιά της· αλλά μάλλον η διάθεση του νου του άλλαξε προς το χειρότερο μετά την επιτυχία του στην υποταγή βασιλέων και πριγκίπων και των βασιλείων τους· γιατί αν και ο νους του δεν ήταν ποτέ καλός, αλλά πάντα υπερήφανος, αλαζονικός και φιλόδοξος, αυθάδης, σκληρός και τυραννικός· όμως, έχοντας φουσκώσει από τις κατακτήσεις του, γινόταν όλο και περισσότερο έτσι· και θα περάσει πέρα από χ, ή «θα παραβεί», όλα τα όρια της σεμνότητας και της σωφροσύνης, της ανθρωπιάς και της καλοσύνης· και θα αμαρτήσει, [αποδίδοντας] αυτή τη δύναμή του στον θεό του ψ· αυτό ιδιαίτερα θα είναι η αμαρτία που θα είναι ένοχος, θα αποδώσει όλα τα επιτεύγματά του στο είδωλό του Βηλ· ή μάλλον στον εαυτό του, στη δική του ανδρεία και ανδρεία, στη σοφία και την ικανότητά του σε στρατιωτικές υποθέσεις· γιατί έτσι μπορεί να αποδοθεί, κάνοντας «αυτή τη δική του δύναμη να είναι ο θεός του»· και ίσως το χρυσό άγαλμα που έστησε ο Ναβουχοδονόσορ για να προσκυνηθεί ήταν για τον εαυτό του· δες Δανιήλ 4:30.
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πού χρειάζομαι περισσότερο να εμπιστευτώ τον χρονισμό του Θεού όταν το κακό φαίνεται ανεξέλεγκτο;
2. Πώς διαμορφώνει την άποψή μου για τα τρέχοντα γεγονότα η βεβαιότητα του λόγου του Θεού;
3. Σε ποιο τομέα πειράζομαι να πιστώσω τη δική μου δύναμη αντί του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, καθώς διαβάζουμε την κραυγή του Αββακούμ εν μέσω σύγχυσης και κακίας, αναπαυόμαστε στην κυρίαρχη σοφία Σου και στον τέλειο χρόνο Σου. Με τη χάρη του Χριστού, ενδυνάναμε την πίστη μας να εμπιστευόμαστε τις υποσχέσεις Σου όταν οι απαντήσεις καθυστερούν, και δίδαξέ μας να ζούμε πιστεύοντας ότι το όραμα σίγουρα θα έρθει. Κράτα τις καρδιές μας προσηλωμένες σε Σένα μέχρι κάθε ερώτηση να βρει την απάντησή της στον Υιό Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →