← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 13-14 — με τον Σίμεον

Έξοδος 13-14Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο ευαγγελικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από δεκαετίες ενοριακής διακονίας στην Αγία Τριάδα του Κέιμπριτζ. Σήμερα ο Σίμεον μας καθοδηγεί στα αρχικά κεφάλαια της Εξόδου, ανιχνεύοντας πώς οι ισχυρές πράξεις λύτρωσης και η υπομονετική καθοδήγηση του Κυρίου εξακολουθούν να διδάσκουν την Εκκλησία. Τα λόγια του, διατηρημένα κατά λέξη, μας προσκαλούν να δεχθούμε τα ίδια ελέη με ανανεωμένη πίστη και ευγνώμονα υπακοή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε τα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα της Εξόδου, ακούγοντας τη φωνή που κάποτε οδήγησε τον Ισραήλ με σύννεφο και φωτιά και ακόμη οδηγεί τους λυτρωμένους σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεον πρώτα αναπτύσσει τον μνημονικό χαρακτήρα της διατάξεως της λύτρωσης, Συνεπεία της διαφυλάξεως των πρωτοτόκων, ανδρών και κτηνών, μεταξύ των Ιουδαίων, ο Θεός διεκδίκησε όλους τους μελλοντικούς πρωτοτόκους, ανδρών και κτηνών, ως ιδιοκτησία του: τα καθαρά κτήνη έπρεπε να θυσιάζονται σε αυτόν· τα ακάθαρτα έπρεπε να ανταλλάσσονται με αρνί, το οποίο έπρεπε να θυσιάζεται· και τα πρωτότοκα παιδιά έπρεπε να εξαγοράζονται στην τιμή των πέντε σίκλων, το οποίο ποσό αφιερωνόταν στην υπηρεσία του αγιαστηρίου. Αυτή τη διάταξη οι Ιουδαίοι, μέχρι τις τελευταίες γενεές, ήταν υποχρεωμένοι να τηρούν, Ι. Ως μνημόσυνο του ελέους του Θεού— Υπό αυτή την έννοια, ο σκοπός του διορισμού αναφέρεται επανειλημμένα στο κείμενο. Κάθε φορά που πληρωνόταν το τίμημα της εξαγοράς για τον πρωτότοκο, είτε ανθρώπου είτε κτήνους, έπρεπε να είναι σαν «σημείον επί των χειρών αυτών, ή φυλακτήριον, ή μνημόσυνον, μεταξύ των οφθαλμών αυτών [Σημείωση: Βλέπε.]», για να φέρνει αυτή τη διάσωση στη μνήμη τους. Έπειτα πιέζει την αναγνώριση του καθήκοντος στην αφιέρωση, Ως αναγνώριση του καθήκοντός τους— Ο Θεός, πέραν της αξιώσεως που έχει επί όλων των κτισμάτων του ως Δημιουργός τους, έχει ιδιαίτερη αξίωση επί εκείνων τους οποίους έχει λυτρώσει. Υπό αυτή την έννοια κάλεσε τους Ιουδαίους, και καλεί και εμάς επίσης, 1. Να αφιερώσουμε τους εαυτούς μας σε αυτόν— [Τα πρωτότοκα κτήνη των Ιουδαίων (όπως έχει παρατηρηθεί) θυσιάζονταν στον Θεό· και το δικαίωμά του επί των πρωτοτόκων ανθρώπων αναγνωριζόταν με τίμημα εξαγοράς που πληρωνόταν γι’ αυτούς [Σημείωση: Αριθμοί 3:46-47 .]. Το ίδιο τίμημα επίσης πληρωνόταν από όλους (πέντε σίκλοι, ή περίπου δώδεκα σελίνια), για να δείξει ότι η ψυχή κάθε ανθρώπου ήταν ισότιμη ενώπιον του Θεού. Σε εμάς, υπάρχουν ορισμένες σημαντικές διαφορές. Όλοι μας, είτε άνδρες είτε γυναίκες, και είτε πρώτοι είτε τελευταίοι κατά σειρά γεννήσεως, λογιζόμαστε ως πρωτότοκοι [Σημείωση: Προς Εβραίους 12:23 .]: ούτε μπορεί κανένα τίμημα να μας απαλλάξει από προσωπική αφιέρωση των εαυτών μας στην υπηρεσία του Κυρίου. Στρεφόμενος στην επόμενη ομιλία, ο Σίμεον τονίζει την τρυφερή συγκατάβαση του Θεού, Αλλά δεν καλούμεθα λιγότερο να θαυμάσουμε την καλοσύνη του Θεού προς τον λαό του, παρά τη δύναμή του επί των εχθρών του. Γνώριζε ότι ο λαός του ήταν αποκαρδιωμένος από τη μακρά και σκληρή δουλεία του· και ότι, αν τους οδηγούσε τον πλησιέστερο δρόμο προς τη Χαναάν δια της γης των Φιλισταίων, (ο οποίος ήταν το πολύ ένα ταξίδι οκτώ ή δέκα ημερών [Σημείωση: Γένεσις 43:2 · Γένεσις 43:10 .],) θα εκφοβίζονταν από την εχθρική εμφάνιση των Φιλισταίων, και θα ήταν έτοιμοι να επιστρέψουν στην Αίγυπτο, παρά να εμπλακούν σε πόλεμο για τον οποίο δεν ήταν προετοιμασμένοι. Γι’ αυτό συγκατέβη στην αδυναμία τους, και τους οδήγησε άλλον δρόμο. Αυτό μπορεί να φαίνεται ασήμαντη περίσταση σε αυτή την θαυμαστή ιστορία· αλλά νομίζουμε ότι θα μας προσφέρει μερικές χρήσιμες υποδείξεις, ενώ εφιστούμε την προσοχή σας στις ακόλουθες παρατηρήσεις: Ι. και εκθέτει το εξαίρετο έλεος του καθοδηγητικού στύλου, Πλέον εξαίρετο— [Ποτέ δεν υπήρξε τίποτε παρόμοιο από τη θεμελίωση του κόσμου. Ο Θεός είχε αποκαλυφθεί σε μερικούς εν ονείροις και οράμασι, και υπό μορφάς ανθρώπων και αγγέλων: αλλά ποτέ σε ορατή σταθερή μορφή, όπως αυτή ενώπιόν μας. Δια του νέφους αυτού τους καθοδηγούσε στην οδό. Χωρίς τέτοια καθοδήγηση δεν θα μπορούσαν να βρουν τον δρόμο τους δια της απάτητης ερήμου: αλλά δι’ αυτού προχωρούσαν χωρίς φόβο πλάνης: και όλες οι κινήσεις τους ρυθμίζονταν από αυτό, είτε ημέρας είτε νυκτός [Σημείωση: Αριθμοί 9:15-23 .]. Δια του νέφους αυτού επίσης προστατεύονταν . Αν και αυτή η χρήση του νέφους δεν αναφέρεται στο κείμενο, αναφέρεται σε άλλα χωρία [Σημείωση: Αριθμοί 10:34 · Αριθμοί 14:14 και ιδιαιτέρως Ψαλμοί 105:39 .].
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Εν κατακλείδι ο Σίμεον προτρέπει την πλήρη αφιέρωση των λυτρωμένων, Αν εξετάζαμε δεόντως τον σκοπό του Θεού στον διορισμό τάξεως ανδρών για να υπηρετούν στο αγιαστήριό του, δεν θα παραπονούμαστε ότι ακούγαμε τόσο πολύ για τον Χριστό· αλλά μάλλον, θα ανεβαίναμε στον οίκο του πεινώντες και διψώντες γι’ αυτόν, ως τον άρτο της ζωής και το ύδωρ της ζωής. 2. Αφιερώστε τους εαυτούς σας στην υπηρεσία του Θεού σας— [Τα ονόματα των πρωτοτόκων, και μόνο αυτών, «είναι γεγραμμένα εν ουρανοίς» [Σημείωση: Σημείωση γ.]. Εάν λοιπόν θέλουμε να μετάσχουμε της ουρανίου κληρονομίας, πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας ως «έθνος άγιον, και λαόν περιούσιον». Ό,τι ήσαν εξωτερικώς οι Λευίται, αυτό πρέπει να είμεθα εμείς στην εσωτερική αφιέρωση των ψυχών μας. και προτρέπει την Εκκλησία να μη φοβάται τίποτε όταν βαδίζει την οδό του καθήκοντος. και «εάν ο Θεός υπέρ ημών, τις καθ’ ημών [Σημείωση: Προς Ρωμαίους 8:31 .] ;» Ας μη φοβηθούμε λοιπόν, ακόμη και αν η γη και ο άδης συνωμοτήσουν εναντίον μας: «ας μη κράζωμεν, Συμμαχία, συμμαχία, ή να φοβούμεθα όπως οι άλλοι λαοί· αλλά να αγιάζωμεν τον Κύριον των δυνάμεων αυτόν· και αυτός ας είναι ο φόβος ημών, και αυτός ας είναι ο τρόμος ημών [Σημείωση: Ησαΐας 8:12-13 .].» «Τα κύματα της θαλάσσης δύνανται να οργίζωνται φρικτώς· αλλά ο καθήμενος εν υψίστοις είναι ισχυρότερος [Σημείωση: Ψαλμοί 93:3-4 .]:» «διά τούτο δεν πρέπει να φοβούμεθα, εάν και η γη μετακινηθή, και τα όρη ριφθώσιν εις τα βάθη της θαλάσσης [Σημείωση: Ψαλμοί 46:2-3 .].» Είναι αλήθεια σταθερή και αμετάβλητη, επικυρωμένη και επιβεβαιωμένη από την πείρα εκατομμυρίων, ότι «ουδείς δύναται να βλάψη ημάς, εάν ώμεν μιμηταί του αγαθού [Σημείωση: Α’ Πέτρου 3:13 .].» Εάν είμεθα ασθενείς ως «σκώληκες,» όμως θα «αλοήσωμεν τα όρη,» και θα τα κάμωμεν ως τον κονιορτόν του αλωνίου του θέρους [Σημείωση: Ησαΐας 41:10-16 .].] 2.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή μου ζωή τα μνημόσυνα της λύτρωσης χρειάζονται ακόμη νέα προσοχή; Πώς απαντώ στην κλήση να προσφέρω τον εαυτό μου ως ζώσα θυσία στον Κύριο που με αγόρασε; Σε ποια παρούσα δοκιμασία καλούμαι να εμπιστευθώ την ίδια συγκαταβατική καθοδήγηση που κάποτε οδήγησε τον Ισραήλ με σύννεφο και φωτιά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, ο οποίος εν τρυφερώ ελέει ελύτρωσας τον Ισραήλ και ακόμη λυτρώνεις ημάς δια του αίματος του αγαπητού Υιού σου, χάρισε ημίν χάριν ώστε να μνημονεύωμεν τα έργα σου, ώστε κάθε σημείον να έλκη τας καρδίας ημών προς σε. Μόρφωσον ημάς εις λαόν ολοκληρωτικώς ιδικόν σου, προσφέροντες το άριστον απ’ όλα όσα έχομεν εν ευγνώμονι υπηρεσία. Όταν η οδός φαίνεται μακρά ή η δοκιμασία οξεία, οδήγησον ημάς έτι δια της παρουσίας σου, μήτε αφήνων μήτε εγκαταλείπων ημάς έως ότου φθάσωμεν την επηγγελμένην ανάπαυσιν. Δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →