← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές

Κριτές 5-6 — με τον Whedon

Κριτές 5-6Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Γουεσλεϋανής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης ότι η Γραφή αποκαλύπτει τα πλούτη της στον προσευχόμενο νου, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon για τους Κριτές 5–6 μας προσκαλεί να ακούσουμε ξανά την θριαμβευτική φωνή της Δεβόρρας και την κλήση του Γεδεών, ώστε να μπορέσουμε να εντοπίσουμε το χέρι της κυρίαρχης χάριτος στην απελευθέρωση του Ισραήλ και να ανανεώσουμε τη δική μας αφιέρωση στον Κύριο των Δυνάμεων.
Διαβάστε
Ας δώσουμε τώρα προσεκτική προσοχή στο ίδιο το ιερό κείμενο. Διαβάστε αργά τα κεφάλαια 5 και 6 των Κριτών, επιτρέποντας στις μετρημένες ρυθμικές αγωγές του τραγουδιού της Δεβόρρας και στην μετρημένη υπακοή του Γεδεών να εγκατασταθούν στην καρδιά. Σταματήστε όπου το Πνεύμα ζωογονεί, ώστε ο λόγος να γίνει ζωντανός και ενεργός μέσα μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει εισάγοντας τον λογοτεχνικό χαρακτήρα του τραγουδιού της Δεβόρρας. Εισαγωγή. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΔΕΒΟΡΡΑΣ, Κριτές 5:1-31. Μεταξύ των πολλών παθιασμένων ποιημάτων με τα οποία αφθονεί η εβραϊκή λογοτεχνία, αυτή η θριαμβευτική ωδή, παγκοσμίως γνωστή ως 'Το Τραγούδι της Δεβόρρας', είναι ένα από τα πιο λαμπρά δείγματα. Σε αυτήν αφθονούν η δύναμη, η ομορφιά, το μεγαλείο και η υπέροχη μεγαλοπρέπεια. Τολμηρές και εντυπωσιακές μεταφορές, ξαφνικές και απότομες μεταβάσεις, και περιστασιακές πινελιές σαρκασμού, εξαιρετικά τοποθετημένες, είναι αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του τραγουδιού· και, ενώ χρησιμεύουν για να κάνουν τις παρουσιαζόμενες σκέψεις πιο εντυπωσιακές, συχνά καθιστούν την έκθεση πολύ δύσκολη. Έχουμε αισθανθεί ότι κανένας σχολιασμός βασισμένος στην κοινή έκδοση αυτού του κεφαλαίου δεν θα κάλυπτε τις ανάγκες του σύγχρονου φοιτητή, εκτός αν συνοδευόταν από μια μετάφραση πιο πιστή στο νόημα και τη συναισθηματικότητα του πρωτοτύπου. Ο αείμνηστος Δρ. Edward Robinson είπε για την κοινή αγγλική έκδοση αυτού του τραγουδιού, ότι 'σε πολλά μέρη είναι εντελώς ακατανόητη'. Στη συνέχεια, καθιερώνει τη συγγραφή και τη σύγχρονη φωνή της προφήτισσας. Στίχος 1. 1. Τότε έψαλαν η Δεβόρρα και ο Βαράκ. Όπως ο Μωυσής και η Μαριάμ οδήγησαν τον Ισραήλ στο να ψάλλουν το θριαμβευτικό τραγούδι της Εξόδου 15:0, έτσι και σε αυτή την περίπτωση ο Βαράκ πιθανότατα οδήγησε τους άνδρες, και η Δεβόρρα τις γυναίκες, και στις κατάλληλες περιόδους αυτοί απαντούσαν ο ένας στον άλλο. Συγκρίνετε επίσης Α' Σαμουήλ 18:6-7. Κανείς δεν θα ισχυριστεί ότι τόσο η Δεβόρρα όσο και ο Βαράκ ήταν από κοινού οι συγγραφείς αυτού του ποιήματος. Μια σχεδόν καθολική άποψη το αποδίδει στην ίδια τη Δεβόρρα, και προς υποστήριξη αυτής της άποψης μπορούμε να προβάλουμε (1.) Διάφορες αποδείξεις ότι συντέθηκε από σύγχρονο των περιγραφόμενων σκηνών. (2.) Τη σκέψη, που υποδηλώνεται ξανά και ξανά στο ίδιο το τραγούδι, ότι ο συγγραφέας ήταν γυναίκα. 'Ένας άνδρας', λέει ένας συγγραφέας, 'θα είχε απεικονίσει τις πιο τολμηρές πράξεις όπλων, τις πιο εντυπωσιακές σκηνές της μάχης, τις οποίες η γυναίκα μόνο υποδηλώνει με ένα μόνο πινελιά, ενώ αυτή μένει με ευχαρίστηση στην φυγή του εχθρού. Μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να επαινέσει την πράξη της Ιαήλ όπως έκανε η Δεβόρρα. Ο Whedon ερμηνεύει στη συνέχεια τη θεοφανική καταιγίδα ως το άμεσο πλαίσιο της νίκης. Στίχος 4. 4. Η έξοδός σου από το Σηείρ. Ποια έξοδος από το Σηείρ εννοείται εδώ; Υπάρχει μια αναφορά στην πορεία του Ισραήλ στην έρημο, και στις θεοφάνειες που συνδέονται με αυτήν, ειδικά στη θεοφάνεια στο Σινά· και το ίδιο συμβαίνει ουσιαστικά ξανά στους Ψαλμούς 68:7-8, και στον Αββακούμ 3:3-4. Αυτή η υπέροχη θεοφάνεια ήταν η μεγάλη ημέρα ανεξαρτησίας του Ισραήλ, πάντα φρέσκια, και που έπρεπε να εορτάζεται στους μεγαλύτερους εθνικούς ύμνους· αλλά το να εξηγήσουμε αυτόν τον στίχο και τον επόμενο ως αναφορά αποκλειστικά σε εκείνη την αρχαία εποχή, και ως μη έχοντα άλλη εφαρμογή, είναι να συναντήσουμε ανυπέρβλητη δυσκολία στο να φέρουμε το χωρίο σε οποιαδήποτε αρμονία με το πλαίσιο. Επομένως, απορρίπτουμε μια τέτοια εξήγηση αυτών των λέξεων. Υπογραμμίζει περαιτέρω τον ισχυρισμό της Δεβόρρας ότι αναδείχθηκε ως μητέρα στον Ισραήλ. Στίχος 7. 7. Έπαυσε η κυβέρνηση. Κατά τη μακρά περίοδο υποταγής και αταξίας που μόλις περιγράφηκε, έπαυσε να υπάρχει οποιαδήποτε κυβέρνηση στον Ισραήλ άξια του ονόματος. Η κυριαρχία ήταν στα χέρια ξένων ηγεμόνων, και ο εβραϊκός λαός ήταν κλεισμένος στις πόλεις και τα χωριά του, μη τολμώντας να βγει έξω· οι νόμοι δεν τηρούνταν, και ακόμη και το έργο του Σαμγάρ φαίνεται να ήταν μόνο μια απόρριψη του ζυγού με ένα μεγάλο κατόρθωμα δύναμης· και όχι μια κυβέρνηση του λαού. Έπαυσαν. Δηλαδή, οι κυβερνώσες δυνάμεις, οι πολιτικοί άρχοντες, που η λέξη κυβέρνηση συνεπάγεται αναγκαστικά. Ετυμολογικά, υπάρχει πολλοί λόγοι να προσκολληθούμε στην κοινή έκδοση, χωριά, για το פרזון, το οποίο έχουμε αποδώσει ως κυβέρνηση· αλλά η ίδια λέξη εμφανίζεται ξανά στους Κριτές 5:11, και σε τέτοια σύνδεση ώστε να μην βγάζει κανένα ανεκτό νόημα αν αποδοθεί ως χωριά. Επομένως δίνουμε την παραπάνω εξήγηση, η οποία έχει την υποστήριξη της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα, της Βουλγάτας, του Gesenius, του Furst, και πολλών από τους καλύτερους μελετητές. Εγώ, η Δεβόρρα. Αυτές οι λέξεις, ελλείψει οτιδήποτε επαρκούς για να το καταστήσει απίθανο, καθορίζουν σαφώς τη συγγραφή αυτού του τραγουδιού στην ίδια την προφήτισσα. Μια μητέρα στον Ισραήλ. Όπως ένας διακεκριμένος αρχηγός, που αναδείχθηκε από την πρόνοια για να οδηγήσει ένα έθνος μέσα από μια επανάσταση, ή να αποτινάξει έναν ξένο ζυγό, ονομάζεται πατέρας της χώρας του, έτσι αναδείχθηκε η Δεβόρρα, μια μητέρα στον Ισραήλ.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει σταθμίζοντας το ηθικό μητρώο της πράξης της Ιαήλ μέσα στο αρχαίο της πλαίσιο. Στίχος 24. 24. Ευλογημένη… να είναι η Ιαήλ. Από την κατάρα της Μερόζ η προφήτισσα στρέφεται στην ευλογία της Ιαήλ, και θέτει την ευλογία σε αντίθεση με την κατάρα. Σημείωση στο τέλος του κεφ. 4. Αυτή η ευλογία της εμπνευσμένης ποιήτριας, καθώς και η κατάρα που εκφωνήθηκε στη Μερόζ, αναπνέει το πνεύμα των εκδικητικών ψαλμών. Η ευλογία δεν απαιτεί από εμάς να υπερασπιστούμε την απόλυτη ηθική της πράξης της Ιαήλ. Ο Γρότιος δεν είχε γράψει τότε για τους νόμους των εθνών, ούτε το μαλακτικό πνεύμα του Ευαγγελίου είχε ακόμη κάνει το έργο του στην εξύψωση του προτύπου της ηθικής. Η πράξη της Ιαήλ και το τραγούδι και η ψυχή της Δεβόρρας ήταν στο επίπεδο των νόμων του πολέμου στην εποχή τους. Η προφήτισσα στοχεύει να αθανατίσει την ηρωίδα. Γυναίκες στη σκηνή. Γυναίκες που κατοικούν σε σκηνές· βοσκοπούλες. Τέλος, επιστρέφει στην αποφασιστική αφιέρωση που μόνη εξηγεί τον θρίαμβο του Ισραήλ. Για τον Σαμψών διατάχθηκε να μην περάσει ξυράφι από το κεφάλι του (Κριτές 13:5), και όταν η Άννα ορκίστηκε να αφιερώσει τον γιο της στην υπηρεσία του Θεού είπε, 'Κανένα ξυράφι δεν θα περάσει από το κεφάλι του'· δηλαδή, οι μπούκλες του θα αφήνονταν ελεύθερες να μεγαλώσουν. Η χαλάρωση των μαλλιών στον Ισραήλ, ως έκφραση μιας επίσημης πράξης αφιέρωσης στην υπηρεσία του Θεού, εξηγείται και επιβεβαιώνεται περαιτέρω από την επόμενη γραμμή του παραλληλισμού για την ελεύθερη αυτοπροσφορά του λαού. Όλοι οι άνθρωποι που είχαν λάβει μέρος σε αυτόν τον μεγάλο πόλεμο εναντίον των στρατευμάτων του Ιαβίν θεωρούνται ότι είχαν αναλάβει έναν όρκο αφιέρωσης στον Ιεχωβά τόσο επίσημο και θεϊκό όσο αυτός ενός Ναζηραίου. 'Ήταν οι μακρυμάλληδες ήρωες μιας θεϊκής ελευθερίας'. Ευλογήστε τον Ιεχωβά. Για όλη αυτή την ευλογημένη και ένδοξη αφιέρωση η προφήτισσα ξεσπά πρώτα σε μια απόδοση χαρούμενης δοξολογίας στον Ιεχωβά.
Απαντήστε
Πού στη δική μου ζωή ο Κύριος χαλάρωσε τους περιορισμούς ώστε να μπορέσω να προσφέρω τον εαυτό μου ελεύθερα; Πώς ανταποκρίνομαι όταν η κλήση σε ιερό πόλεμο κατά της αμαρτίας έρχεται μέσω απίθανων οργάνων; Σε ποιο βαθμό η καθημερινή μου πορεία αντανακλά τον ευγνώμονα έπαινο που η Δεβόρρα πρόσφερε πρώτα στον Ιεχωβά;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε των δυνάμεων, που εξήλθες από το Σηείρ την ημέρα της μάχης, χάρισέ μας το ίδιο πνεύμα αφιέρωσης που κίνησε τη Δεβόρρα και τον Βαράκ. Είθε η χαλάρωση των μαλλιών μας να σημαίνει όχι μάταιη επίδειξη αλλά ολόψυχη υπόσχεση προς εσένα. Διέγειρε μέσα στην εκκλησία σου μητέρες και πατέρες στον Ισραήλ που θα μας οδηγήσουν σε τραγούδι και σε ξίφος. Κράτησέ μας από την απάθεια της Μερόζ και τον δισταγμό του Ρουβήν, ώστε να σπεύσουμε να βοηθήσουμε τον Κύριο εναντίον των ισχυρών. Μέσω του Χριστού του Αρχηγού μας, Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →