Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 61-62 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Στο έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, ο πρίγκιπας των κηρύκων ανοίγει τους θησαυρούς των Ψαλμών 61 και 62, καθοδηγώντας τους πιστούς να εναποθέσουν όλη τους την ελπίδα μόνο στον Κύριο. Αυτοί οι δίδυμοι ψαλμοί εξορίας και εμπιστοσύνης εξακολουθούν να μιλούν σε κουρασμένες καρδιές σήμερα, καλώντας μας να κραυγάσουμε και μετά να περιμένουμε σιωπηλά ενώπιον του Θεού που ακούει και σώζει. Καθώς εμβαθύνουμε στην έκθεση του Σπέρτζεον, προσευχόμαστε το Πνεύμα να εμβαθύνει την εμπιστοσύνη μας στον Χριστό, τον αληθινό Βράχο και Καταφύγιο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 61 και 62 δυνατά, ακούγοντας τις προσωπικές κραυγές και την ήσυχη εμπιστοσύνη του Δαβίδ. Σταματήστε σε κάθε Σέλα και ζητήστε από τον Κύριο να κάνει αυτά τα αρχαία λόγια ζωντανή προσευχή και δοξολογία στην ψυχή σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ξεκινά παρουσιάζοντας τον τίτλο και το πλαίσιο του Ψαλμού 61.
Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. Εις τον αρχιμουσικόν επί Νεγινάθ, Ψαλμός του Δαβίδ. Το πρωτότυπο υποδηλώνει ότι τόσο ο ύμνος όσο και το μουσικό όργανο ήταν του Δαβίδ. Έγραψε τους στίχους και ο ίδιος τους έψαλε στο έγχορδο όργανο που τόσο αγαπούσε. Έχουμε αφήσει τους Ψαλμούς με τίτλο Μιχτάμ, αλλά θα βρούμε ακόμα πολύτιμο νόημα, αν και το χρυσό όνομα λείπει. Έχουμε συναντήσει τον τίτλο αυτού του Ψαλμού και πριν, στους Ψαλμούς 4:6, Ψαλμούς 4:54 και 55, αλλά με αυτή τη διαφορά, ότι στην παρούσα περίπτωση η λέξη είναι στον ενικό αριθμό: ο ίδιος ο Ψαλμός είναι πολύ προσωπικός, και πολύ κατάλληλος για την ιδιωτική λατρεία ενός ατόμου. ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΙΡΕΣΗ. Αυτός ο Ψαλμός είναι ένα μαργαριτάρι. Είναι μικρός, αλλά πολύτιμος. Σε πολλούς πενθούντες έχει προσφέρει έκφραση όταν ο νους δεν μπορούσε να επινοήσει λόγο από μόνος του. Συντέθηκε προφανώς από τον Δαβίδ αφού ανέβηκε στον θρόνο, --βλέπε Ψαλμούς 61:6.Στη συνέχεια στρέφεται στην εισαγωγή του Ψαλμού 62 με την αφιέρωσή του στον Ιεδιθούν.
Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. Εις τον αρχιμουσικόν, εις Ιεδιθούν. Αυτός είναι ο δεύτερος Ψαλμός που είναι αφιερωμένος στον Ιεδιθούν, ή Ηθάν, ο προηγούμενος ήταν ο τριακοστός ένατος, ένας Ψαλμός που είναι σχεδόν δίδυμος με αυτόν από πολλές απόψεις, περιέχοντας στο πρωτότυπο τη λέξη που μεταφράζεται μόνο τέσσερις φορές όπως αυτός έξι. Θα συναντήσουμε δύο άλλους Ψαλμούς παρόμοια ορισμένους για τον Ιεδιθούν: δηλαδή, Ψαλμούς 77:0 και 89. Οι υιοί του Ιεδιθούν ήταν θυρωροί ή φύλακες θυρών, σύμφωνα με το Α' Χρονικών 16:42. Όσοι υπηρετούν καλά γίνονται οι καλύτεροι τραγουδιστές, και όσοι κατέχουν τις υψηλότερες θέσεις στη χορωδία δεν πρέπει να ντρέπονται να περιμένουν στις θύρες του οίκου του Κυρίου. ΨΑΛΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ. Ακόμα και αν δεν υπήρχε εδώ η υπογραφή του βασιλικού ποιητή, θα ήμασταν σίγουροι από εσωτερικά στοιχεία ότι μόνο αυτός έγραψε αυτές τις στροφές· είναι αληθινά Δαβιδικές. Από την εξαπλή χρήση της λέξης ac ή μόνο, συνηθίσαμε να τον ονομάζουμε Ο ΜΟΝΟΣ ΨΑΛΜΟΣ. ΔΙΑΙΡΕΣΗ.Στην κραυγή του ψαλμωδού εξηγεί την ένθερμη παράκληση του πιστού.
Στίχος 2. Εδάφιο 1. Άκουσε την κραυγή μου, Θεέ. Ήταν τρομερά σοβαρός· φώναζε, ύψωνε τη φωνή του ψηλά. Δεν αρκείται όμως στην έκφραση της ανάγκης του: το να εκτονώσει τις λύπες του δεν του αρκεί, θέλει πραγματική ακρόαση από τον ουρανό, και πολλαπλή βοήθεια ως αποτέλεσμα. Οι Φαρισαίοι μπορεί να αναπαύονται στις προσευχές τους· οι αληθινοί πιστοί είναι πρόθυμοι για μια απάντηση σε αυτές: οι ιεροτελεστές μπορεί να ικανοποιούνται όταν έχουν 'ειπεί ή ψάλλει' τις λιτανείες και τις συλλογές τους, αλλά τα ζωντανά τέκνα του Θεού δεν θα αναπαυθούν ποτέ μέχρι οι ικεσίες τους να εισέλθουν στα αυτιά του Κυρίου Θεού των Σαβαώθ. Πρόσεξε την προσευχή μου. Δώσε της την προσοχή σου, και μια απάντηση όπως η σοφία σου κρίνει κατάλληλη. Όταν πρόκειται για κραυγή από εμάς, δεν χρειάζεται να αμφιβάλλουμε ότι θα πρόκειται για προσοχή από τον Θεό. Ο ουράνιος Πατέρας μας δεν είναι σκληρός απέναντι στις κραυγές των ίδιων των παιδιών του.Στον δεύτερο ψαλμό τονίζει την αναμονή της ψυχής μόνο στον Θεό.
Στίχος 2. Εδάφιο 1. Αληθώς, ή πράγματι, ή μόνο. Το τελευταίο είναι πιθανώς η πιο κυρίαρχη έννοια εδώ. Μόνο εκείνη η πίστη είναι αληθινή που στηρίζεται μόνο στον Θεό, εκείνη η εμπιστοσύνη που βασίζεται εν μέρει στον Κύριο είναι μάταιη εμπιστοσύνη. Αν μεταφράζαμε τη λέξη με τη δική μας λέξη 'πράγματι', όπως κάνουν κάποιοι, θα είχαμε εδώ μια εντυπωσιακή υπενθύμιση της συχνής χρήσης αυτού του επιρρήματος από τον ευλογημένο Κύριό μας. Η ψυχή μου περιμένει τον Θεό. Ο εσώτερος εαυτός μου πλησιάζει με ευλαβική υπακοή στον Θεό. Δεν είμαι υποκριτής ή απλός προσποιητής. Το να περιμένεις τον Θεό, και για τον Θεό, είναι η συνήθης στάση της πίστης· το να τον περιμένεις αληθινά είναι ειλικρίνεια· το να τον περιμένεις μόνο είναι πνευματική αγνότητα. Το πρωτότυπο είναι, 'μόνο στον Θεό είναι η ψυχή μου σιωπή'. Η παρουσία του Θεού και μόνο μπορούσε να επιβάλει στην καρδιά του ηρεμία, υποταγή, ανάπαυση και συγκατάθεση· αλλά όταν αυτό γινόταν αισθητό, ούτε μια επαναστατική λέξη ή σκέψη δεν διέκοπτε την ειρηνική σιωπή. Η παροιμία ότι η ομιλία είναι ασήμι αλλά η σιωπή είναι χρυσός, είναι κάτι παραπάνω από αληθινή σε αυτή την περίπτωση.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον πιέζει το νόημα της υπομονετικής σιωπής ενώπιον του Κυρίου.
Στίχος 3. Καμία ευγλωττία στον κόσμο δεν είναι ούτε κατά το ήμισυ τόσο γεμάτη νόημα όσο η υπομονετική σιωπή ενός παιδιού του Θεού. Είναι ένα εξέχον έργο χάριτος να υποτάξεις τη θέληση και να τιθασεύσεις τα συναισθήματα σε τέτοιο βαθμό, ώστε ολόκληρος ο νους να βρίσκεται ενώπιον του Κυρίου σαν τη θάλασσα κάτω από τον άνεμο, έτοιμος να κινηθεί από κάθε πνοή του στόματός του, αλλά απαλλαγμένος από κάθε εσωτερική και αυτοπροκαλούμενη συγκίνηση, καθώς και από κάθε δύναμη να κινηθεί από οτιδήποτε άλλο εκτός από το θείο θέλημα. Πρέπει να είμαστε κερί για τον Κύριο, αλλά αδαμάντινοι σε κάθε άλλη δύναμη. Από αυτόν προέρχεται η σωτηρία μου. Ο καλός άνθρωπος, λοιπόν, με υπομονή θα κατέχει την ψυχή του μέχρι να έρθει η απελευθέρωση: η πίστη μπορεί να ακούσει τα βήματα της επερχόμενης σωτηρίας, επειδή έχει μάθει να σιωπά. Η σωτηρία μας σε κανένα μέτρο ή βαθμό δεν προέρχεται από καμία κατώτερη πηγή· ας κοιτάξουμε, λοιπόν, μόνο στην αληθινή πηγή, και ας αποφύγουμε το απεχθές έγκλημα του να αποδίδουμε στο δημιούργημα αυτό που ανήκει μόνο στον Δημιουργό.Τέλος, προειδοποιεί ενάντια σε κάθε διχασμένη εμπιστοσύνη.
Στίχος 4. Αν το να περιμένεις τον Θεό είναι λατρεία, το να περιμένεις το δημιούργημα είναι ειδωλολατρία· αν το να περιμένεις μόνο τον Θεό είναι αληθινή πίστη, το να συνδέεις ένα βραχίονα σάρκας μαζί του είναι αυθάδης απιστία.
Απαντήστε
Πού κραυγάζει η ψυχή σας σήμερα για ακρόαση με τον Θεό; Σε ποιους τομείς μπαίνετε στον πειρασμό να προσθέσετε ένα βραχίονα σάρκας στην εμπιστοσύνη σας μόνο στον Κύριο; Πώς μπορεί το Πνεύμα να καλλιεργήσει μέσα σας την ιερή σιωπή που περιμένει μόνο τον Θεό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε, Πέτρα ἡμῶν καὶ Σωτηρία ἡμῶν, δίδαξον ἡμᾶς νὰ κραυγάζωμεν πρὸς Σὲ μὲ εἰλικρινεῖς καρδίας καὶ ἔπειτα νὰ περιμένωμεν ἐν εὐλαβεῖ σιωπῇ, ἐμπιστευόμενοι ὅτι ἡ σωτηρία ἀνήκει εἰς Σὲ μόνον. Εἰς πᾶσαν δοκιμασίαν, ὁδήγησον ἡμᾶς βαθυτέρως εἰς τὴν σχισμὴν τῆς Πέτρας τῆς ὑψηλοτέρας ἡμῶν, ἵνα ἡ πεποίθησις ἡμῶν ἀναπαύηται ἐν Χριστῷ καὶ τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ Αὐτοῦ, ἕως ὅτου ἡ πλήρης ἀνταμοιβὴ τῆς πίστεως φανῇ ἐν δόξῃ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →