Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 137-138 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε για άλλη μια φορά τον Θησαυρό του Δαβίδ του Καρόλου Σπέρτζον, στρεφόμενοι μαζί του στους Ψαλμούς 137 και 138. Αυτά τα δίδυμα άσματα φέρουν τον στεναγμό της εξορίας και την κραυγή της ολόκαρδης αίνεσης. Η θερμή και διεισδυτική ερμηνεία του Σπέρτζον μας οδηγεί από τους ποταμούς της Βαβυλώνας στις αυλές του ζώντος Θεού, δείχνοντας πώς η θλίψη και η εξομολόγηση εξυψώνουν τον Χριστό. Ας καθοδηγήσει ο Πρίγκιπας των Κηρύκων τις καρδιές μας σε βαθύτερη αγάπη για τη Σιών και σε τολμηρότερη λατρεία του Κυρίου της.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχες καρδιές ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τους Ψαλμούς 137 και 138. Ακούστε τους αναμεμειγμένους τόνους θρήνου και αποφασιστικότητας. Αφήστε το Πνεύμα να διεγείρει τόσο δάκρυα για τις πληγές της εκκλησίας όσο και θάρρος να δοξάσετε τον Κύριο ενώπιον κάθε αντίπαλης φωνής. Διαβάστε αργά, και αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν βαθιά μέσα σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ανοίγει την έκθεση του στίχου 2 εισερχόμενος στο περιβάλλον των εξόριστων.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Παρά τους ποταμούς της Βαβυλώνας, εκεί καθίσαμε. Οι υδάτινες οδοί ήταν άφθονες στη Βαβυλώνα, όπου υπήρχαν όχι μόνο φυσικά ρεύματα αλλά και τεχνητά κανάλια: ήταν ένας τόπος πλατιών ποταμών και ρευμάτων. Ευτυχείς που ήταν μακριά από τους θορυβώδεις δρόμους, οι αιχμάλωτοι αναζήτησαν την όχθη του ποταμού, όπου η ροή των υδάτων φαινόταν να είναι σε συμπάθεια με τα δάκρυά τους. Ήταν μια μικρή παρηγοριά να είναι έξω από το πλήθος, και να έχουν λίγο χώρο για να αναπνεύσουν, και γι' αυτό κάθισαν, σαν να ξεκουράζονταν για λίγο και να παρηγορούσαν τον εαυτό τους στη θλίψη τους. Σε μικρές ομάδες κάθισαν και έκαναν κοινό θρήνο, αναμειγνύοντας τις αναμνήσεις και τα δάκρυά τους. Οι ποταμοί ήταν αρκετά καλοί, αλλά, αλίμονο, ήταν οι ποταμοί της Βαβυλώνας, και το έδαφος όπου κάθονταν οι υιοί του Ισραήλ ήταν ξένο έδαφος, και γι' αυτό έκλαιγαν. Εκείνοι που ήρθαν να διακόψουν την ησυχία τους ήταν πολίτες της καταστροφικής πόλης, και η παρέα τους δεν ήταν επιθυμητή.Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον λόγο των δακρύων τους στον στίχο 3.
Στίχος 3. Τα πάντα υπενθύμιζαν στον Ισραήλ την εξορία του από την αγία πόλη, τη δουλεία του κάτω από τη σκιά του ναού του Βηλ, την αδυναμία του κάτω από έναν σκληρό εχθρό· και γι' αυτό οι υιοί και οι θυγατέρες του κάθισαν με θλίψη, Ναι, κλαίγαμε, όταν θυμόμασταν τη Σιών. Τίποτα άλλο δεν θα μπορούσε να υποτάξει τα γενναία τους πνεύματα· αλλά η ανάμνηση του ναού του Θεού τους, του παλατιού του βασιλιά τους, και του κέντρου της εθνικής τους ζωής, τους κατέρριψε εντελώς. Η καταστροφή είχε σαρώσει όλες τους τις χαρές, και γι' αυτό έκλαιγαν—οι δυνατοί άνδρες έκλαιγαν, οι γλυκοί τραγουδιστές έκλαιγαν! Δεν έκλαιγαν όταν θυμόντουσαν τις ωμότητες της Βαβυλώνας· η ανάμνηση της άγριας καταπίεσης στέγνωσε τα δάκρυά τους και έκανε τις καρδιές τους να καίγονται από οργή: αλλά όταν η αγαπημένη πόλη των πανηγυρισμών τους ήρθε στο μυαλό τους, δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν πλημμύρες δακρύων.Ο Σπέρτζεον στρέφεται στο κεφάλαιο 138 και αρχίζει τον στίχο 1 με την τολμηρή απόφαση του Δαβίδ.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Θα σε δοξάσω με όλη μου την καρδιά. Το μυαλό του είναι τόσο απασχολημένο με τον Θεό που δεν αναφέρει το όνομά του: γι' αυτόν δεν υπάρχει άλλος Θεός, και ο Ιεχωβά είναι τόσο τέλεια αντιληπτός και τόσο στενά γνωστός, ώστε ο Ψαλμωδός, απευθυνόμενος σε αυτόν, δεν σκέφτεται να αναφέρει το όνομά του περισσότερο από όσο θα κάναμε εμείς αν μιλούσαμε σε έναν πατέρα ή έναν φίλο. Βλέπει τον Θεό με το μάτι του μυαλού του, και απλώς τον προσφωνεί με την αντωνυμία 'εσύ'. Είναι αποφασισμένος να δοξάσει τον Κύριο, και να το κάνει με όλη τη δύναμη της ζωής του, ακόμη και με όλη του την καρδιά. Δεν θα υποτασσόταν να ενεργήσει ως κάποιος υπό περιορισμό, λόγω των απόψεων των άλλων· αλλά ενώπιον των αντιπάλων του ζώντος Θεού θα ήταν τόσο εγκάρδιος στη λατρεία όσο αν όλοι ήταν φίλοι και θα ενώνονταν πρόθυμα μαζί του. Αν οι άλλοι δεν δοξάζουν τον Κύριο, υπάρχει ακόμη περισσότερος λόγος να το κάνουμε εμείς, και να το κάνουμε με ενθουσιώδη προθυμία.Ο Σπέρτζεον πιέζει τον ίδιο στίχο περαιτέρω, αναφερόμενος στην παρουσία των ειδώλων.
Στίχος 3. Χρειαζόμαστε μια συντετριμμένη καρδιά για να θρηνήσουμε τις δικές μας αμαρτίες, αλλά μια ολόκληρη καρδιά για να δοξάσουμε τις τελειότητες του Κυρίου. Αν ποτέ η καρδιά μας είναι ολόκληρη και εξ ολοκλήρου απασχολημένη με ένα πράγμα, αυτό θα πρέπει να είναι όταν δοξάζουμε τον Κύριο. Ενώπιον των θεών θα ψάλλω ύμνους σε σένα. Γιατί αυτά τα είδωλα να στερήσουν τον Ιεχωβά από τους ύμνους του; Ο Ψαλμωδός δεν θα αναστείλει ούτε για μια στιγμή τα άσματά του επειδή υπάρχουν εικόνες μπροστά του, και οι ανόητοι λάτρεις τους μπορεί να μην εγκρίνουν τη μουσική του. Πιστεύω ότι ο Δαβίδ αναφερόταν στους ψεύτικους θεούς των γειτονικών εθνών, και στις θεότητες των επιζώντων Χαναναίων. Δεν ήταν ευχαριστημένος που τέτοιοι θεοί είχαν στηθεί· αλλά σκόπευε να εκφράσει αμέσως την περιφρόνησή του προς αυτούς, και την πλήρη απορρόφησή του στη λατρεία του ζώντος Ιεχωβά, συνεχίζοντας με μεγάλη θέρμη να ψάλλει όπου κι αν βρισκόταν. Θα ήταν υπερβολική τιμή σε αυτά τα νεκρά είδωλα να σταματήσει να ψάλλει επειδή ήταν τοποθετημένα ψηλά.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον κλείνει την ενότητα παροτρύνοντας την εκκλησία να έχει πάντα τη Σιών στο μυαλό της.
Στίχος 4. Έτσι θρηνούν οι αληθινοί πιστοί όταν βλέπουν την εκκλησία λεηλατημένη, και βρίσκονται ανίκανοι να την βοηθήσουν: οτιδήποτε άλλο θα μπορούσαμε να αντέξουμε καλύτερα από αυτό. Στις μέρες μας η Βαβυλώνα της πλάνης καταστρέφει την πόλη του Θεού, και οι καρδιές των πιστών πληγώνονται βαριά καθώς βλέπουν την αλήθεια να έχει πέσει στους δρόμους, και την απιστία να κυριαρχεί μεταξύ των ονομαζόμενων υπηρετών του Κυρίου. Εκφράζουμε τις διαμαρτυρίες μας, αλλά φαίνεται να είναι μάταιες· το πλήθος είναι τρελό με τα είδωλά του. Ας είναι δικό μας να κλαίμε κρυφά για την πληγή της Σιών μας: είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε· ίσως στο αποτέλεσμά του να αποδειχθεί το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε. Ας είναι δικό μας επίσης να καθίσουμε και να σκεφτούμε βαθιά τι πρέπει να γίνει. Ας είναι δικό μας, σε κάθε περίπτωση, να κρατάμε στο μυαλό και την καρδιά μας τη μνήμη της εκκλησίας του Θεού που μας είναι τόσο αγαπητή. Οι επιπόλαιοι μπορεί να ξεχάσουν, αλλά η Σιών είναι χαραγμένη στις καρδιές μας, και η ευημερία της είναι η κύρια επιθυμία μας.Ο Σπέρτζεον ολοκληρώνει τον διαλογισμό, επαινώντας τη σταθερή δοξολογία εν μέσω της πλάνης.
Στίχος 4. Στις μέρες μας, που καθημερινά επινοούνται νέες θρησκείες και στήνονται νέοι θεοί, είναι καλό να γνωρίζουμε πώς να ενεργούμε. Η πικρία απαγορεύεται, και η αντιπαράθεση τείνει να διαφημίζει την αίρεση· η καλύτερη μέθοδος είναι να συνεχίζουμε προσωπικά να λατρεύουμε τον Κύριο με αδιάκοπο ζήλο, ψάλλοντας με καρδιά και φωνή τους βασιλικούς του ύμνους. Αρνούνται τη Θεότητα του Κυρίου μας; Ας τον λατρεύουμε με μεγαλύτερη θέρμη. Περιφρονούν την εξιλέωση; Ας την διακηρύσσουμε με μεγαλύτερη σταθερότητα. Αν ο μισός χρόνος που δαπανήθηκε σε συμβούλια και αντιπαραθέσεις είχε δοθεί στην δοξολογία του Κυρίου, η εκκλησία θα ήταν πολύ πιο υγιής και ισχυρότερη από ό,τι είναι σήμερα. Η Λεγεώνα του Αλληλούια θα κερδίσει τη μάχη. Η δοξολογία και το τραγούδι είναι η πανοπλία μας ενάντια στις ειδωλολατρίες της αίρεσης, η παρηγοριά μας κάτω από την κατάθλιψη που προκαλείται από τις αυθάδεις επιθέσεις στην αλήθεια, και τα όπλα μας για την υπεράσπιση του ευαγγελίου.
Απαντήστε
Πού σας έχει συγκινήσει πιο πρόσφατα η ανάμνηση της Σιών σε δάκρυα ή μεσιτεία; Σε ποιες καταστάσεις βρίσκετε πιο δύσκολο να δοξάσετε τον Κύριο με όλη σας την καρδιά; Πώς θα μπορούσε η χαρούμενη, δημόσια λατρεία να γίνει η επιλεγμένη απάντησή σας στα είδωλα της εποχής μας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, μέσα στις θλίψεις της εξορίας και τον πόθο για τη Σιών, στερέωσε τις καρδιές μας στις αδιάψευστες υποσχέσεις Σου και στην απολύτρωση που επετελέσθη για εμάς εν Χριστώ. Με τη χάρη Σου δώσε μας τη δύναμη να ψάλλουμε τους ύμνους Σου με ολόψυχη εμπιστοσύνη, ακόμη κι όταν τα είδωλα πιέζουν από κάθε πλευρά, θυμούμενοι ότι Εσύ είσαι πιστός να τελειοποιήσεις όλα όσα αφορούν τον λαό Σου. Έλκυσέ μας καθημερινά στο ευαγγέλιο του Υιού Σου, μέχρι κάθε αντίπαλος θρόνος να υποκλιθεί ενώπιον της δόξας Σου.
Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →