Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 5 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν, στρεφόμαστε προς το κεφάλαιο 5 του Μάρκου και την δραματική απελευθέρωση του δαιμονισμένου των Γερασηνών. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν μας οδηγεί μέσα από την ωμή συνάντηση, την εξουσία του Ιησού και τη μεταμορφωμένη ζωή που ακολουθεί. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς ο ίδιος Κύριος μας συναντά στους δικούς μας τόπους δουλείας και μας στέλνει έξω ως μάρτυρες. Αυτή η μελέτη μας καλεί να δεχθούμε τόσο το έλεος όσο και την αποστολή που προσφέρει ο Χριστός.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 5 του Μάρκου. Προσέξτε την απελπισμένη κατάσταση του ανθρώπου ανάμεσα στους τάφους, τον αποφασιστικό λόγο του Ιησού και τις ποικίλες αντιδράσεις εκείνων που γίνονται μάρτυρες του θαύματος. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα, προετοιμάζοντας την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα φέρει ο Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει περιγράφοντας το σκηνικό και τον ταλαιπωρημένο άνθρωπο.
Η τρομερή εικόνα αυτού του δαιμονισμένου είτε ζωγραφίζεται από τη ζωή, είτε αποτελεί ένα από τα πιο θαυμαστά κατορθώματα της ποιητικής φαντασίας. Τίποτε πιο τρομερό, ζωντανό, διεισδυτικό και πραγματικό δεν συνελήφθη ποτέ από τη μεγαλύτερη δημιουργική ιδιοφυΐα. Αν δεν είναι απλώς ένα πορτρέτο, ο Αισχύλος ή ο Δάντης θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον καλλιτέχνη ως αδελφό. Βλέπουμε την ήσυχη αποβίβαση στην ανατολική όχθη και σχεδόν ακούμε τις κραυγές που διέκοψαν τη σιωπή καθώς ο άγριος, δαιμονισμένος άνθρωπος έσπευσε να τους συναντήσει, ίσως με εχθρικό σκοπό. Τα τρομερά χαρακτηριστικά της κατάστασής του σηματοδοτούνται με οξύτητα και βάθος. Ζει στους βραχώδεις τάφους που υψώνονται πάνω από την παραλία· γιατί ό,τι ανήκει στη φθορά και στον θάνατο είναι οικείο στους υπηκόους εκείνης της σκοτεινής βασιλείας του κακού. Διαθέτει υπεράνθρωπη δύναμη και δεν γνώρισε ποτέ ήπιες προσπάθειες επανόρθωσης, αλλά μόνο άγριες απόπειρες να τον «τιθασεύσουν» με βία, σαν να ήταν θηρίο. Δεσμά και χειροπέδες έχουν σπάσει από αυτόν σαν καλάμια.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια σκιαγραφεί την αφήγηση χρησιμοποιώντας επανειλημμένες περιπτώσεις της λέξης «παρεκάλεσε».
Η αφήγηση της αποκατάστασης του πάσχοντος έχει ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό, το οποίο μπορεί να βοηθήσει να σημειωθούν τα στάδιά της. Η λέξη «παρεκάλεσε» εμφανίζεται τέσσερις φορές σε αυτήν, και μπορούμε να ομαδοποιήσουμε τις λεπτομέρειες γύρω από κάθε περίπτωση.Ο Μακλάρεν προχωρεί στην ανάλυση του έντονου διαλόγου μεταξύ του Ιησού και των δαιμόνων.
Ήταν, με την ακριβή έννοια της λέξης, διχασμένος —τραβηγμένος προς δύο κατευθύνσεις. Διότι φαίνεται ότι το ίδιο του το πρόσωπο έτρεξε προς τον Ιησού και έπεσε στα πόδια Του, σαν να είχε κάποια αμυδρή ελπίδα σωτηρίας· αλλά είναι οι δαίμονες μέσα του που μιλούν, αν και η φωνή είναι δική του. Τον αναγκάζουν να εκφράσει τις επιθυμίες τους, τους φόβους τους, την απέχθειά τους προς τον Χριστό, αν και αυτός λέει «εγώ» και «εμένα» σαν να ήταν δικά του. Αυτή η φρικτή κατάσταση μιας διπλής, ή, όπως σε αυτή την περίπτωση, πολλαπλής προσωπικότητας, που μιλά μέσω ανθρώπινων οργάνων και κατακλύζει το γνήσιο πρόσωπο, όσο μυστηριώδης κι αν είναι, αποτελεί την ίδια την ουσία της τρομερής δυστυχίας των δαιμονισμένων. Αν δεν είμαστε αποφασισμένοι να επιβάλουμε δικά μας νοήματα στην Γραφή, δεν βλέπω πώς μπορούμε να αποφύγουμε την αναγνώριση αυτού. Τι μαύρες σκέψεις, που βράζουν με όλη την επαναστατική ταραχή, πρέπει να εκστομίσουν τα απρόθυμα χείλη! Η αυτοσχεδιασμένη εικόνα της δαιμονικής φύσης είναι τόσο ζωντανή όσο, και πιο αποκρουστική από, το τρομερό πορτρέτο του εξωτερικού ανθρώπου από τον Ευαγγελιστή. Όποια κι αν ήταν η σιωπηλή λαχτάρα προς τον Ιησού που υπήρχε στην καταπιεσμένη ανθρώπινη συνείδηση, τα λόγια του είναι μια κραυγή τρόμου και αποστροφής. Η απλή παρουσία του Χριστού μαστίζει τους δαίμονες σε παροξυσμούς· αλλά πριν μιλήσει ο άνθρωπος, ο Χριστός είχε μιλήσει την αυστηρή εντολή Του να εξέλθει. Του απαντά αυτή η ουρλιαχτή φόβου και μίσους. Σαφής αναγνώριση του προσώπου του Χριστού υπάρχει σε αυτήν, και δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί, αν πιστεύουμε ότι άλλοι εκτός από τον πάσχοντα κοίταζαν μέσα από τα άγρια μάτια του και μιλούσαν με την δυνατή κραυγή του. Γνωρίζουν Εκείνον που είχε νικήσει τον άρχοντά τους πριν από πολύ καιρό· αν γίνει δεκτή η ύπαρξη πεσμένων πνευμάτων, η γνώση τους δεν αποτελεί δυσκολία.Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια την ανταλλαγή σχετικά με το όνομα Λεγιών.
Πόσο εντυπωσιακή είναι η ατάραχη ηρεμία του Χριστού μπροστά σε όλη αυτή την οργή! Είναι πάντα λακωνικός όταν ασχολείται με δαιμονισμένους· και, χωρίς αμφιβολία, η γαλήνια παρουσία Του βοήθησε να ηρεμήσει τον άνθρωπο, όσο κι αν εξήγειρε τον δαίμονα. Η σαφής πρόθεση της ερώτησης «Ποιο είναι το όνομά σου;» είναι να αφυπνίσει την αυτοσυνείδηση του ανθρώπου και να τον κάνει να αισθανθεί την ξεχωριστή ύπαρξή του, μακριά από την ξένη τυραννία που μόλις χρησιμοποιούσε τη φωνή του και σφετεριζόταν την προσωπικότητά του. Είχε πει «εγώ» και «εμένα». Ο Χριστός τον συναντά με το «Ποιος είναι ο “εγώ”;» και η ίδια η προσπάθεια να απαντήσει θα διευκόλυνε την απελευθέρωση. Αλλά για τη στιγμή η ξένη επιρροή είναι ακόμη πολύ ισχυρή, και η απάντηση, από την οποία δεν υπάρχει τίποτε πιο παράξενο και τρομερό σε όλο το φάσμα της λογοτεχνίας, έρχεται: «Το όνομά μου είναι Λεγιών· διότι είμαστε πολλοί». Σημειώστε την στιγμιαία λάμψη του αληθινού εαυτού στις πρώτες λέξεις, που σβήνει πάλι στην παλιά σύγχυση. Αρχίζει με «μου», αλλά πέφτει πίσω στο «εμείς». Σημειώστε την παθητική δύναμη του ονόματος. Αυτός ο δύστυχος είχε δει τη συμπαγή μάζα της ρωμαϊκής λεγεώνας, του οργάνου με το οποίο ξένοι τύραννοι συνέτριβαν τα έθνη. Αισθανόταν καταπιεσμένος και κατακτημένος από την πολυάριθμη παράταξή τους. Η φωνή της «λεγεώνας» έχει έναν είδος σκληρού ήχου θριάμβου, σαν να λέγεται τόσο για να τρομοκρατήσει το θύμα όσο και για να απαντήσει στην ερώτηση.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν αντλεί πρακτικά συμπεράσματα σχετικά με το να παραμένουμε κοντά στον Χριστό.
Ο αναρρώσας ασθενής δεν θέλει να αποχωριστεί τον γιατρό του. Και αν μάθουμε σωστά ποιος είναι αυτός που μας θεράπευσε και ποια είναι η προϋπόθεση για να παραμείνουμε ολόκληροι και υγιείς, όπως αυτός ο άνθρωπος θα προσευχηθούμε να μας επιτρέψει να είμαστε μαζί Του. Γέμισε την καρδιά με τον Χριστό, και δεν υπάρχει χώρος για τα πολλά πονηρά πνεύματα που αποτελούν τη λεγεώνα που την βασανίζει. Η κενή καρδιά προσκαλεί τους διαβόλους, και αυτοί επιστρέφουν. Ακόμη κι αν είναι «σαρωμένη και στολισμένη», και έχει φέρει σε σεβασμό, ευπρέπεια και ηθικότητα, αυτοί επιστρέφουν. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να τους κρατήσουμε έξω· όταν η κιβωτός είναι στον Ναό, ο Δαγών θα βρίσκεται, σαν το κτηνώδες πλάσμα που είναι, ένα κούτσουρο στο κατώφλι. Η προϋπόθεση της ασφάλειάς μας είναι η στενή επαφή με τον Ιησού Χριστό.Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει με την κλήση στη μαρτυρία μέσω της αλλαγμένης ζωής.
Κάθε θεραπευμένος άνθρωπος πρέπει να είναι μάρτυρας του Θεραπευτή του· και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος μαρτυρίας από τις ζωές μας, από την εξύψωση που φαίνεται στους στόχους μας, από την αποστροφή μας προς όλα τα χαμηλά, γήινα, χονδροειδή πράγματα, από την εμφανή —όχι εμφανή από εμάς, εμφανή επειδή δεν μπορεί να κρυφτεί— συγκέντρωση και αφοσίωση, και ανιδιοτέλεια και χριστοειδή χαρακτήρα των καθημερινών μας ζωών για να δείξουμε ότι είμαστε πραγματικά θεραπευμένοι. Αν φανερώνουμε αυτά τα πράγματα στη συμπεριφορά μας, τότε, όταν λέμε «ήταν ο Ιησούς Χριστός που με θεράπευσε», οι άνθρωποι θα είναι πρόθυμοι να μας πιστέψουν. Αλλά αν αυτός ο άνθρωπος είχε φύγει στα βουνά και ανάμεσα στους τάφους όπως συνήθιζε, και είχε συνεχίσει όλα τα προηγούμενα χαρακτηριστικά της δαιμονισμένης ζωής του, ποιος θα τον πίστευε όταν μιλούσε για θεραπεία; Και ποιος πρέπει να πιστέψει εσάς όταν λέτε «Ο Χριστός είναι ο Σωτήρας μου», αν οι ζωές σας είναι, σε κάθε εξωτερική εμφάνιση, ακριβώς όπως ήταν πριν;
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνεστε περιοχές ανησυχίας ή δουλείας που χρειάζονται τον άμεσο λόγο του Ιησού; Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε καθημερινή εγγύτητα με τον Χριστό αντί να βασίζεστε σε εξωτερικές συνθήκες; Με ποιους απλούς τρόπους μπορεί η συνηθισμένη ζωή σας αυτή την εβδομάδα να μαρτυρήσει την απελευθέρωση που έχετε λάβει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε για την εξουσία που ακόμη εκβάλλει κάθε λεγεώνα του σκότους. Τράβηξέ μας κοντά Σου ώστε να μην παραμείνει κενός χώρος για να επιστρέψουν οι παλιοί εχθροί. Δίδαξέ μας να ζούμε σε σταθερή εξάρτηση από την παρουσία Σου μέσα στα καθημερινά καθήκοντα. Ενίσχυσέ μας να μιλάμε για τα μεγάλα έργα Σου σε όσους μας περιβάλλουν. Ας γίνουν τα σπίτια και οι χώροι εργασίας μας τόποι όπου η θεραπευτική Σου δύναμη φαίνεται καθαρά. Κράτησέ μας πιστούς τόσο στον διαλογισμό όσο και στην αποστολή, ώστε να περπατάμε σε διαρκή ελευθερία. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →