← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Ο Γείτονας στον Δρόμο της Ιεριχώ

Λουκάς 10Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο κεφάλαιό της από το The Desire of Ages για τον Καλό Σαμαρείτη, η Έλεν Γ. Γουάιτ ανοίγει την καρδιά του Λουκά 10 για να δείξει πώς η αληθινή θρησκεία πηγάζει από ουρανόσταλτη αγάπη. Τα λόγια της μας προσκαλούν να δούμε τον ίδιο τον Χριστό στην ιστορία του ελέους και να αφήσουμε τη συμπόνια Του να μεταμορφώσει την καθημερινή μας πορεία. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτό το μάθημα, θυμόμαστε ότι κάθε πράξη γνήσιας φροντίδας γίνεται μαρτυρία για τον νόμο του Θεού που εκπληρώθηκε στον Ιησού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στον Λουκά 10 και διάβασε μαζί την συνάντηση του Σωτήρα με τον νομικό καθώς και την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη. Άκουσε την ερώτηση που ακόμη ερευνά κάθε καρδιά: 'Ποιος είναι ο γείτονάς μου;' Άσε το χωρίο να σε προετοιμάσει να δεχθεί το φως που η Γουάιτ ξεδιπλώνει από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ τοποθετεί πρώτα την ερώτηση του νομικού ενώπιον του Σωτήρα. Ένας Σαμαρείτης, στο ταξίδι του, ήρθε εκεί όπου βρισκόταν ο πάσχων, και όταν τον είδε, τον σπλαχνίστηκε. Εικονογράφηση © Review and Herald Publ. Assoc. Στην ιστορία του καλού Σαμαρείτη, ο Χριστός απεικονίζει τη φύση της αληθινής θρησκείας. Δείχνει ότι αυτή δεν συνίσταται σε συστήματα, δόγματα ή τελετές, αλλά στην εκτέλεση αγαπητικών πράξεων, στην προσφορά του μεγαλύτερου αγαθού στους άλλους, στην γνήσια καλοσύνη. Καθώς ο Χριστός δίδασκε τον λαό, «ένας νομικός σηκώθηκε και Τον πείραξε, λέγοντας: Διδάσκαλε, τι να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» Με άπνοια προσοχή η μεγάλη συγκέντρωση περίμενε την απάντηση. Οι ιερείς και οι ραβίνοι είχαν σκεφτεί να παγιδέψουν τον Χριστό κάνοντας τον νομικό να θέσει αυτή την ερώτηση. Αλλά ο Σωτήρας δεν μπήκε σε καμία αντιλογία. Απαίτησε την απάντηση από τον ίδιο τον ερωτώντα. «Τι είναι γραμμένο στον νόμο;» είπε· «πώς διαβάζεις;» Οι Ιουδαίοι ακόμη κατηγορούσαν τον Ιησού ότι περιφρονεί ελαφρά τον νόμο που δόθηκε από το Σινά· αλλά Αυτός έστρεψε το ζήτημα της σωτηρίας στην τήρηση των εντολών του Θεού. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την πραγματική σκηνή στον δρόμο της Ιεριχώ. «Ένας άνθρωπος», είπε ο Ιησούς, «κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ· και έπεσε ανάμεσα σε ληστές, οι οποίοι και τον γύμνωσαν και τον χτύπησαν, και έφυγαν, αφήνοντάς τον μισοπεθαμένο. Και κατά τύχη ένας ιερέας κατέβαινε εκείνο τον δρόμο· και όταν τον είδε, πέρασε από την άλλη πλευρά. Και ομοίως και ένας Λευίτης, όταν ήρθε στον τόπο και τον είδε, πέρασε από την άλλη πλευρά.» Λουκάς 10:30-32, R. V. Αυτή δεν ήταν φανταστική σκηνή, αλλά πραγματικό γεγονός, που ήταν γνωστό ότι συνέβη ακριβώς όπως περιγράφεται. Ο ιερέας και ο Λευίτης που πέρασαν από την άλλη πλευρά ήταν στην παρέα που άκουσε τα λόγια του Χριστού. Η Γουάιτ δείχνει στη συνέχεια την αδίστακτη συμπόνια του Σαμαρείτη. Ένας Σαμαρείτης, στο ταξίδι του, ήρθε εκεί όπου βρισκόταν ο πάσχων, και όταν τον είδε, τον σπλαχνίστηκε. Δεν ρώτησε αν ο ξένος ήταν Ιουδαίος ή εθνικός. Αν ήταν Ιουδαίος, ο Σαμαρείτης γνώριζε καλά ότι, αν αντιστρέφονταν οι συνθήκες, ο άνθρωπος θα του έφτυνε το πρόσωπο και θα περνούσε με περιφρόνηση. Αλλά δεν δίστασε εξαιτίας αυτού. Δεν σκέφτηκε ότι ο ίδιος μπορεί να κινδυνεύει από βία αν έμενε στον τόπο. Αρκούσε ότι υπήρχε μπροστά του ένας άνθρωπος σε ανάγκη και πάθηση. Αφαίρεσε το δικό του ένδυμα για να τον σκεπάσει. Το λάδι και το κρασί που προορίζονταν για το δικό του ταξίδι τα χρησιμοποίησε για να θεραπεύσει και να αναζωογονήσει τον τραυματισμένο. Τον ανέβασε στο δικό του ζώο, και προχωρούσε αργά με ομαλό βήμα, ώστε ο ξένος να μην ταραχθεί και να μην υποφέρει περισσότερο. Τον έφερε σε ένα πανδοχείο, και τον φρόντισε όλη τη νύχτα, παρακολουθώντας τον τρυφερά. Το πρωί, καθώς ο άρρωστος είχε βελτιωθεί, ο Σαμαρείτης τόλμησε να συνεχίσει τον δρόμο του. Αλλά πριν το κάνει αυτό, τον εμπιστεύτηκε στη φροντίδα του πανδοχέα, πλήρωσε τα έξοδα, και άφησε μια κατάθεση για το όφελός του· και μη ικανοποιημένος ούτε με αυτό, προνόησε για κάθε περαιτέρω ανάγκη, λέγοντας στον οικοδεσπότη, «Φρόντισε τον· και ό,τι δαπανήσεις παραπάνω, όταν έρθω πάλι, θα σου το αποδώσω.» Κλείνει τη μελέτη επιστρέφοντας στην τελική απάντηση του νομικού. Ο νομικός δεν θα έπαιρνε ούτε τώρα το όνομα Σαμαρείτης στα χείλη του, και απάντησε, «Αυτός που έδειξε έλεος σε αυτόν.» Ο Ιησούς είπε, «Πήγαινε, και εσύ κάνε ομοίως.»
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας από την παραβολή σε Εκείνον που την έζησε. Στην ιστορία του καλού Σαμαρείτη, ο Ιησούς έδωσε μια εικόνα του εαυτού Του και της αποστολής Του. Ο άνθρωπος είχε εξαπατηθεί, πληγωθεί, ληστευτεί και καταστραφεί από τον Σατανά, και αφέθηκε να χαθεί· αλλά ο Σωτήρας σπλαχνίστηκε την αβοήθητη κατάστασή μας. Άφησε τη δόξα Του, για να έρθει σε βοήθειά μας. Μας βρήκε έτοιμους να πεθάνουμε, και ανέλαβε την υπόθεσή μας. Θεράπευσε τις πληγές μας. Μας σκέπασε με το ένδυμα της δικαιοσύνης Του. Μας άνοιξε καταφύγιο ασφάλειας, και έκανε πλήρη πρόνοια για εμάς με δικά Του έξοδα. Πέθανε για να μας εξαγοράσει. Δείχνοντας το δικό Του παράδειγμα, λέει στους ακολούθους Του, «Αυτά σας προστάζω, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον.» «Καθώς σας αγάπησα, να αγαπάτε και εσείς ο ένας τον άλλον.» Ιωάννης 15:17· 13:34. Σφραγίζει το μάθημα με τον τέλειο νόμο της αγάπης που αποκαλύφθηκε στον Χριστό. Όλα αυτά δεν είναι παρά εκπλήρωση της αρχής του νόμου, της αρχής που απεικονίζεται στην ιστορία του καλού Σαμαρείτη, και φανερώνεται στη ζωή του Ιησού. Ο χαρακτήρας Του αποκαλύπτει την αληθινή σημασία του νόμου, και δείχνει τι εννοείται με το να αγαπάμε τον γείτονά μας ως τον εαυτό μας. Και όταν τα τέκνα του Θεού δείχνουν έλεος, καλοσύνη και αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, μαρτυρούν επίσης τον χαρακτήρα των διαταγμάτων του ουρανού. Μαρτυρούν το γεγονός ότι «ο νόμος του Κυρίου είναι τέλειος, επιστρέφων την ψυχή.» Ψαλμός 19:7. Και όποιος αποτυγχάνει να δείξει αυτή την αγάπη παραβαίνει τον νόμο που ομολογεί ότι σέβεται. Διότι το πνεύμα που δείχνουμε προς τους αδελφούς μας δηλώνει ποιο είναι το πνεύμα μας προς τον Θεό. Η αγάπη του Θεού στην καρδιά είναι η μόνη πηγή αγάπης προς τον γείτονά μας. «Εάν τις είπη, Αγαπώ τον Θεόν, και μισή τον αδελφόν αυτού, ψεύστης εστίν· ο γαρ μη αγαπών τον αδελφόν αυτού, ον εώρακε, τον Θεόν, ον ουχ εώρακε, πώς δύναται να αγαπά;» Αγαπητοί, «εάν αγαπώμεν αλλήλους, ο Θεός εν ημίν μένει, και η αγάπη αυτού τετελειωμένη εστίν εν ημίν.» Α' Ιωάννου 4:20, 12.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί ο Κύριος να τοποθετεί σήμερα έναν τραυματισμένο ταξιδιώτη στον δρόμο σου; Πώς το παράδειγμα του ίδιου του Σωτήρα που άφησε τη δόξα για να σώσει τον καταστραμμένο αλλάζει τον τρόπο που βλέπεις τον «γείτονα»; Με ποιον ήσυχο, πρακτικό τρόπο μπορείς να «πηγαίνεις και να κάνεις ομοίως» πριν τελειώσει η ημέρα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που μας έδειξες τον αληθινό γείτονα στην ίδια τη συμπονετική καρδιά Σου. Βάλε μέσα μας την ίδια ουρανόσταλτη αγάπη που αρνείται να περάσει από την άλλη πλευρά. Κάθε πράξη ελέους που προσφέρουμε σήμερα ας μαρτυρεί ότι ο νόμος Σου εκπληρώνεται σε εμάς. Κράτα τα μάτια μας προσηλωμένα στην ευλογημένη ελπίδα της σύντομης επιστροφής Σου, όταν κάθε πληγή θα θεραπευθεί και κάθε γείτονας θα κατοικεί στην τέλεια αγάπη. Αμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →