Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ
Ιουδίθ 7-8 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Στο έβδομο κεφάλαιο η πολιορκία κλείνει επάνω στη Βαιτυλούα. Ο Ολοφέρνης στρατοπεδεύει με το τεράστιο στράτευμά του κατά μήκος των πηγών και των υδάτινων οδών, κόβει την παροχή νερού και περιμένει η μικρή ορεινή πόλη να αφανιστεί από τη δίψα. Η Εκκλησία διαβάζει αυτή τη σκηνή ως παρατεταμένο σύμβολο της μακράς πολιορκίας που οι δυνάμεις αυτού του κόσμου επιβάλλουν στον λαό του Θεού, στην οποία συχνά επιδιώκουν όχι άμεση κατάκτηση αλλά τη βραδεία φθορά των μέσων ζωής. Η αποφασιστικότητα της πόλης αρχίζει να ραγίζει· οι πρεσβύτεροι, υπό την πίεση του λαού, συμφωνούν ότι αν δεν έρθει καμία απελευθέρωση μέσα σε πέντε ημέρες θα ανοίξουν τις πύλες. Ακριβώς σε αυτή τη στιγμή απελπισίας, όταν η πίστη πειράζεται να θέσει προθεσμία στον Θεό, ο εμπνευσμένος συγγραφέας εισάγει την Ιουδίθ. Το όνομά της δίνεται για πρώτη φορά, η χηρεία της περιγράφεται, η ευσέβειά της αφηγείται, η νηστεία και η προσευχή και η ευλαβής μοναξιά της καταγράφονται. Η Εκκλησία δέχεται την Ιουδίθ εδώ ως σύμβολο της αφιερωμένης ψυχής της οποίας η κρυφή ζωή είναι ο μυστικός πόρος της Εκκλησίας σε κάθε εποχή πολιορκίας. Είναι χήρα, παρθένος κατά πνεύμα, γυναίκα προσευχής, θυγατέρα του Ισραήλ, ομορφιά συγκρατημένη από την αγνότητα και στολισμένη από τη σοφία. Σε όλα αυτά προτυπώνει την Υπεραγία Θεοτόκο Μαρία, η οποία στη μακρά πολιορκία της παρούσας εποχής παραμένει η αφιερωμένη γυναίκα της οποίας η κρυφή προσευχή στηρίζει το μυστικό σώμα του Υιού της. Το όγδοο κεφάλαιο είναι το κεφάλαιο της εμφάνισης της Ιουδίθ, και η Εκκλησία ήδη γνωρίζει ότι με τον ερχομό της η πολιορκία αντιστρέφεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια 7 και 8 της Ιουδίθ με προσοχή. Στο έβδομο κεφάλαιο, προσέξτε την στρατηγική μέγγενη που ο Ολοφέρνης τοποθετεί επάνω στη Βαιτυλούα: το στρατόπεδο κατά μήκος των πηγών και η αποκοπή του νερού· η ταλαιπωρία των παιδιών, των ανδρών και των γυναικών της πόλης καθώς οι δεξαμενές στερεύουν· τη συγκέντρωση του λαού στην πλατεία για να απαιτήσει παράδοση· και τον απελπισμένο συμβιβασμό των πρεσβυτέρων, που συμφωνούν να περιμένουν μόνο πέντε ακόμη ημέρες για θεία απελευθέρωση πριν ανοίξουν τις πύλες. Στο όγδοο κεφάλαιο, προσέξτε την εισαγωγή της Ιουδίθ: τη γενεαλογία της, τη χηρεία της τριών ετών και τεσσάρων μηνών, τη συνεχή νηστεία της, το σάκκο της, την αφοσίωσή της στην προσευχή σε μια σκηνή στην οροφή του σπιτιού της, τον πλούτο της, το νοικοκυριό της, την ομορφιά της και τη σοφία της. Σημειώστε πώς συγκαλεί τον Οζία και τους πρεσβυτέρους της Βαιτυλούας και τους επιπλήττει αυστηρά επειδή δένουν το θέλημα του Παντοδύναμου σε χρονοδιάγραμμα πέντε ημερών. Κρατήστε στο νου τα τελευταία λόγια της: ότι ο Κύριος μαστιγώνει εκείνους που πλησιάζουν σε Αυτόν για να τους νουθετήσει, και ότι πρέπει να είναι υπομονετικοί υπό το χέρι Του, διότι δεν έχουν άλλον Θεό.
Μελετήστε
Μελέτη
Το έβδομο κεφάλαιο θέτει την Εκκλησία υπό το μεγεθυντικό φακό ενός ιδιαίτερου πειρασμού: του πειρασμού να απαιτήσει ο Θεός να ενεργήσει σύμφωνα με ανθρώπινο χρονοδιάγραμμα. Οι πρεσβύτεροι της Βαιτυλούας υπήρξαν πιστοί στις πρώτες ημέρες της πολιορκίας, αλλά καθώς τα πηγάδια αδειάζουν και τα παιδιά λιποθυμούν υποκύπτουν στην πίεση του λαού και επιβάλλουν προθεσμία στον Παντοδύναμο. Πέντε ημέρες, λένε, και αν δεν έχει έρθει απελευθέρωση, οι πύλες θα ανοίξουν και η Βαιτυλούα θα πέσει. Η αφήγηση δεν τους παρουσιάζει ως πονηρούς. Είναι εξαντλημένοι, συμπονετικοί προς την ταλαιπωρία γύρω τους και ανίκανοι να αντέξουν αυτό που δεν μπορούν να τελειώσουν. Είναι η Εκκλησία σε κάθε εποχή μακράς δοκιμασίας, και ο εμπνευσμένος συγγραφέας αφήνει τον αναγνώστη να νιώσει το δίλημμά τους πριν εισαγάγει το πρόσωπο που θα το επιπλήξει. Ο Άγιος Ιωάννης του Σταυρού, γράφοντας πολλούς αιώνες αργότερα για τη σκοτεινή νύχτα της ψυχής, θα μιλούσε για τον ίδιο αυτόν πειρασμό στην τάξη της θεωρητικής προσευχής: η ψυχή, κουρασμένη από την αναμονή ενός Θεού που φαίνεται σιωπηλός, ορίζει μια ημερομηνία μέχρι την οποία πρέπει να έρθει η θεία απάντηση, και σε εκείνη την ημερομηνία συμπεραίνει ότι η προσευχή είναι μάταιη. Η Εκκλησία διαβάζει το έβδομο κεφάλαιο ως σχολείο κατά αυτής της ανυπομονησίας. Έπειτα έρχεται η Ιουδίθ. Η εισαγωγή της στο όγδοο κεφάλαιο είναι η μακρύτερη και πιο σεβαστή εισαγωγή που δίνεται σε οποιαδήποτε γυναίκα σε ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη. Η γενεαλογία της ανιχνεύεται μέσα από δεκαέξι προγόνους πίσω στον πατριάρχη Ισραήλ, τιμή που επιφυλάσσεται στην Εβραϊκή Βίβλο για πρόσωπα μεγάλου θεολογικού βάρους. Η χηρεία της περιγράφεται με προσοχή στις ιδιαίτερες πρακτικές της ευλαβούς χηρείας στον ιουδαϊσμό του δεύτερου ναού: τη νηστεία σε όλες τις ημέρες εκτός της παραμονής του Σαββάτου, του Σαββάτου, της παραμονής της νέας σελήνης, της νέας σελήνης και των καθορισμένων εορτών· τη φορεσιά του σάκκου· την προσευχή στην οροφή στον ανοιχτό αέρα. Το νοικοκυριό της παρουσιάζεται ως καλά οργανωμένο και ο πλούτος της ως διαχειριζόμενος με δικαιοσύνη. Η ομορφιά της ονομάζεται αλλά αμέσως συνδέεται με τη σοφία της και τον φόβο του Θεού, ώστε ο αναγνώστης να μην πειραχθεί να την ανάγει σε πρόσωπο αποπλάνησης στην αφήγηση που ακολουθεί. Οι Πατέρες από τον Ιερώνυμο και εξής έχουν διαβάσει αυτό το πορτρέτο ως σκόπιμο σκίτσο της αφιερωμένης ψυχής, της παρθένου ή χήρας στην Εκκλησία της οποίας ολόκληρη η ζωή είναι ταγμένη στην προσευχή της μεσιτείας. Όταν συγκαλεί τους πρεσβυτέρους και τους επιπλήττει, ο εμπνευσμένος συγγραφέας σηματοδοτεί ότι η απελευθέρωση του Ισραήλ θα έρθει όχι από το συμβούλιο των πρεσβυτέρων αλλά από τη φωνή της αφιερωμένης γυναίκας. Ο λόγος της είναι μία από τις μεγάλες θεολογικές ομιλίες του δευτεροκανόνιου: επιμένει ότι οι πρεσβύτεροι έχουν στηθεί ως κριτές του Παντοδύναμου, ότι έχουν θέσει όρους στον Θεό τους οποίους ο ίδιος ο Θεός δεν έχει δεχθεί, ότι πρέπει μάλλον να ευχαριστήσουν για την πειθαρχία της πολιορκίας ως πατρική διόρθωση, και ότι πρέπει να είναι υπομονετικοί όπως ήταν υπομονετικοί ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ. Η Εκκλησία διαβάζει αυτή την ομιλία ως αιώνια κατήχηση κατά του πνεύματος της ανυπόμονης απαίτησης που συχνά μεταμφιέζεται ως πίστη. Πάνω απ' όλα, η εισαγωγή της Ιουδίθ ανοίγει τη μεγάλη μαριανή τυπολογία του βιβλίου. Η Μαρία επίσης είναι γυναίκα ασαφούς καταγωγής από χωριό της οποίας η κρυφή ζωή προσευχής είναι ο πόρος της Εκκλησίας. Η Μαρία επίσης είναι χήρα στους πρόποδες του Σταυρού. Η Μαρία επίσης επιπλήττει την ανυπομονησία των μαθητών, όχι με λόγια αλλά με την ακλόνητη στάση της εκεί όπου εκείνοι έφυγαν. Η Ιουδίθ της Βαιτυλούας είναι για την Εκκλησία ένα φωτεινό σύμβολο της Μαρίας της Ναζαρέτ, και τα κεφάλαια που ακολουθούν θα εμβαθύνουν μόνο αυτή την τυπολογία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Συλλογιστείτε τον πειρασμό των πρεσβυτέρων να δέσουν το θέλημα του Θεού σε χρονοδιάγραμμα πέντε ημερών. Αυτός ο πειρασμός είναι πιο συνηθισμένος στην πνευματική ζωή από ό,τι συχνά παραδέχεται κανείς. Η ψυχή που έχει προσευχηθεί για τη μεταστροφή ενός αγαπημένου προσώπου για τρία χρόνια αρχίζει να υποψιάζεται ότι η προσευχή είναι μάταιη όταν η μεταστροφή δεν έχει συμβεί. Η Εκκλησία που έχει προσευχηθεί για την ενότητα όλων των χριστιανών για αιώνες κουράζεται και αρχίζει να αναζητά συντομεύσεις. Ο επίσκοπος που έχει προσευχηθεί για κλήσεις στην επισκοπή του για μια δεκαετία αρχίζει να αναρωτιέται αν η προσευχή ήταν ποτέ η απάντηση. Συλλογιστείτε αν έχετε θέσει προθεσμίες στον Θεό στη δική σας μεσιτεία. Τι θα σήμαινε να συνεχίσετε να προσεύχεστε για την ίδια ανάγκη με την υπομονή του ιδίου του χρονισμού του Κυρίου; Συλλογιστείτε επίσης την απάντηση της Ιουδίθ. Δεν αρνείται την ταλαιπωρία της πόλης. Δεν ελαχιστοποιεί το κόστος της πολιορκίας. Επιπλήττει τους πρεσβυτέρους όχι για τη συμπόνια τους αλλά για την αυθαιρεσία τους: έχουν στηθεί ως κριτές της πιστότητας του Θεού. Σας έχει πειράξει η ταλαιπωρία της δικής σας ζωής ή η ταλαιπωρία της Εκκλησίας γύρω σας σε παρόμοια αυθαιρεσία; Συλλογιστείτε τέλος την κρυφή μορφή της ζωής της Ιουδίθ — τη σκηνή στην οροφή, τη νηστεία, τον σάκκο, την προσευχή. Η Εκκλησία διδάσκει ότι η μαρτυρία της αναπαράγεται σε κάθε εποχή στα θεωρητικά μοναστήρια, στη ευλαβή χήρα που τηρεί την ώρα της προσκύνησης, στη κρυφή μητέρα της οποίας το Ροζάριο στηρίζει το νοικοκυριό. Έχετε γίνει προσεκτικοί σε αυτές τις κρυφές ζωές, ή τις έχετε υποτιμήσει επειδή δεν παράγουν ορατά αποτελέσματα μέσα στην εβδομάδα;
Απαντήστε
Απόκριση
Εντοπίστε μία προσευχή για την οποία έχετε γίνει ανυπόμονοι — μια μεταστροφή που ζητήσατε, μια θεραπεία που ικετεύσατε, μια ειρήνη που παρακαλέσατε — και ανανεώστε τη δέσμευσή σας σε αυτή για έναν ολόκληρο μήνα χωρίς να θέσετε καμία περαιτέρω προθεσμία στον Κύριο. Καθώς την ανανεώνετε, κάντε ρητό στην προσευχή σας ότι δέχεστε την πειθαρχία της αναμονής ως πατρική διόρθωση, και ότι θα συνεχίσετε να ζητάτε με την υπομονή του Αβραάμ που άφησε τη χώρα του χωρίς να γνωρίζει πού πήγαινε.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε και αιώνιε Θεέ, ο οποίος στις ημέρες της πολιορκίας της Βαιτυλούας ανέστησες τη χήρα Ιουδίθ για να επιπλήξει την ανυπομονησία των πρεσβυτέρων και να διδάξει στον Ισραήλ την υπομονή των αγίων, χάρισε στην Εκκλησία σου σε κάθε εποχή μακράς δοκιμασίας την ίδια ακλόνητη εμπιστοσύνη στο κρυφό σου χρονοδιάγραμμα. Όπου έχουμε θέσει προθεσμίες στην πιστότητά σου, συγχώρησέ μας· όπου έχουμε υποτιμήσει την κρυφή προσευχή της αφιερωμένης ψυχής, νουθέτησέ μας. Με τη μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας, της οποίας η κρυφή ζωή στη Ναζαρέτ και το σιωπηλό της 'γένοιτο' κάτω από τον Σταυρό είναι η βαθύτερη εμπλοκή του νέου Ισραήλ κατά των δυνάμεων αυτού του κόσμου, στήριξε στις καρδιές μας την υπομονή που είναι η δύναμη των αγίων. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.