Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 109-110 — με τον Brown
Άνοιγμα
Στην ευλαβική παράδοση της προτεσταντικής ερμηνείας, στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για τους Ψαλμούς 109 και 110. Η στίχο προς στίχο επεξεργασία τους αποκαλύπτει τις καταρατικές κραυγές των δικαίων και την μεγαλοπρεπή ενθρόνιση του Χριστού. Με προσεκτική προσοχή στην προφητική εκπλήρωση, αυτές οι σημειώσεις μας οδηγούν στην καρδιά της μαρτυρίας της Γραφής σχετικά με τη δικαιοσύνη του Θεού και την αιώνια βασιλεία του Υιού Του.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 109 και 110 δυνατά, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος μέσα από τα εμπνευσμένα λόγια του Δαβίδ. Σημειώστε τη μετάβαση από τον θρήνο και την κατάρα στο εξυψωμένο όραμα της ιεροσύνης και της βασιλείας του Μεσσία.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν εισάγοντας τον χαρακτήρα και την τυπική σημασία του Ψαλμού 109.
Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 109 :- . Ο συγγραφέας παραπονιέται για τους κακόβουλους εχθρούς του, στους οποίους επικαλείται τη δίκαιη τιμωρία του Θεού, και σε μια προσευχή για θεία παρέμβαση εκ μέρους του προσθέτει την έκφραση της εμπιστοσύνης του και μια υπόσχεση των επαίνων του. Αυτός ο Ψαλμός είναι αξιοσημείωτος για τον αριθμό και τη σφοδρότητα των καταρατικών του. Ο εμφανής τυπικός του χαρακτήρας (συγκρίνετε Ψαλμός 109:8 ) δικαιολογεί την εξήγηση αυτών που έχουν ήδη δοθεί, ότι ως η γλώσσα του Δαβίδ σχετικά με τους δικούς του εχθρούς, ή εκείνους του Χριστού, δεν αναφέρεται στους μετανοούντες, αλλά στους αμετανόητους και αδιάλλακτους εχθρούς των καλών ανθρώπων, και του Θεού και του σκοπού Του, των οποίων η αναπόφευκτη μοίρα υποδεικνύεται έτσι από εμπνευσμένη εξουσία.Στη συνέχεια παρουσιάζουν την εισαγωγή στον Ψαλμό 110 και τον καθαρά προφητικό του χαρακτήρα.
Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 110 :- . Η σαφής εφαρμογή αυτού του Ψαλμού στον Σωτήρα μας, από Αυτόν ( Ματθαίος 22:42-45 ) και από τους αποστόλους ( Πράξεις 2:34 · 1 Κορινθίους 15:25 · Εβραίους 1:13 ), και η συχνή αναφορά τους στη γλώσσα και το νόημά του ( Εφεσίους 1:20-22 · Φιλιππησίους 2:9-11 · Εβραίους 10:12 · Εβραίους 10:13 ), δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τον καθαρά προφητικό του χαρακτήρα. Όχι μόνο δεν υπήρχε τίποτα στη θέση ή τον χαρακτήρα, προσωπικό ή επίσημο, του Δαβίδ ή οποιουδήποτε άλλου απογόνου, για να δικαιολογήσει μια αναφορά σε κανέναν από τους δύο, αλλά η πλήρης αποκοπή από το βασιλικό αξίωμα όλων των ιερατικών λειτουργιών (που ανατέθηκαν τόσο σαφώς στο θέμα αυτού του Ψαλμού) απαγορεύει κατηγορηματικά μια τέτοια αναφορά. Ο Ψαλμός υμνεί την εξύψωση του Χριστού στο θρόνο μιας αιώνιας και αυξανόμενης βασιλείας, και μιας αιώνιας ιεροσύνης ( Εβραίους 10:13- : ), που περιλαμβάνει την υποταγή των εχθρών Του και τον πολλαπλασιασμό των υπηκόων Του, και καθίσταται αναμφισβήτητα βέβαιη από τον λόγο και τον όρκο του Παντοδύναμου Θεού.Στον εναρκτήριο στίχο εξηγούν τη δήλωση του Κυρίου στον Κύριο του Δαβίδ.
Στίχος 1. 1. Είπεν ο Κύριος —κυριολεκτικά, 'Ρήμα Κυρίου', (συγκρίνετε :- ), ένας τύπος, που χρησιμοποιείται σε προφητικές ή άλλες επίσημες ή σαφείς δηλώσεις. τῷ Κυρίῳ μου —Ότι οι Ιουδαίοι κατανοούσαν αυτόν τον όρο ως αναφερόμενο στον Μεσσία, το δείχνουν οι παραδόσεις τους, και ο τρόπος συλλογισμού του Χριστού με βάση μια τέτοια υπόθεση ( :- ) το αποδεικνύει επίσης. Κάθισον . . . ἐκ δεξιῶν μου —όχι μόνο σημάδι τιμής ( :- ), αλλά επίσης υποδηλώνει συμμετοχή εξουσίας ( Ψαλμοί 45:9 · Μάρκος 16:19 · Εφεσίους 1:20 ). Κάθισον —ως βασιλιάς ( Εφεσίους 1:20- : ), αν και υπονοείται η θέση μάλλον παρά η στάση (συγκρίνετε Πράξεις 7:55 · Πράξεις 7:56 ). ἕως ἂν θῶ, κ.λπ.—Η κυριαρχία του Χριστού επί των εχθρών Του, ως εντεταλμένου από τον Θεό, και στον οποίο έχει ανατεθεί κάθε εξουσία ( Πράξεις 7:56- : ) για την υποταγή τους, θα εδραιωθεί ασφαλώς ( Πράξεις 7:56- : ). Αυτή δεν είναι ούτε η διακυβέρνησή Του ως Θεού, ούτε αυτή που, ως ο ενσαρκωμένος Σωτήρας, ασκεί επί του λαού Του, του οποίου θα είναι πάντα Κεφαλή. τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου —μια έκφραση που προέρχεται από το έθιμο των Ανατολικών κατακτητών (συγκρίνετε Ιησούς του Ναυή 10:24 Κριτές 1:7 ) για να δηλώσει πλήρη υποταγή.Σχετικά με τον τέταρτο στίχο επιβεβαιώνουν τον όρκο που καθιερώνει την αιώνια ιεροσύνη.
Στίχος 4. 4. Η αιωνιότητα της ιεροσύνης, που βεβαιώνεται εδώ με τον όρκο του Θεού, αντιστοιχεί σε αυτήν του βασιλικού αξιώματος που μόλις εξηγήθηκε. κατὰ τὴν τάξιν — ( :- ) κατὰ τὴν ὁμοίωσιν Μελχισεδέκ, εξηγείται πλήρως από τον Παύλο, για να δηλώσει όχι μόνο αιωνιότητα, διορισμό από τον Θεό, και βασιλική ιεροσύνη, αλλά και την απουσία ιερατικής καταγωγής και διαδοχής, και υπεροχή έναντι της Ααρωνικής τάξης.
Σκεφτείτε
Ολοκληρώνουν την έκθεση περιγράφοντας την τελική αναζωογόνηση και τον ολοκληρωμένο θρίαμβο του Μεσσία.
Στίχος 7. 7. Ως κατακτητής, 'εξαντλημένος, αλλά κυνηγώντας' [ Κριτές 8:4 ], θα αναζωογονηθεί από τον χείμαρρο στον δρόμο, και θα ολοκληρώσει τους θείους και ένδοξους θριάμβους Του.
Απαντήστε
Πώς διαμορφώνει η καταρατική γλώσσα του Ψαλμού 109 την κατανόησή σας για τη δικαιοσύνη του Θεού προς τους αμετανόητους; Με ποιους τρόπους η ορκισμένη ιεροσύνη του Χριστού στον Ψαλμό 110 ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στην μεσιτεία Του; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας καλεί να αναπαυθείτε στην ολοκληρωμένη νίκη του ενθρονισμένου Βασιλιά;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, κλίνωμεν ἐνώπιον τῶν δικαίων κριμάτων Σου τῶν δηλουμένων ἐν τῇ Γραφῇ, καὶ ἀγαλλόμεθα ὅτι ὕψωσας τὸν Υἱόν Σου ὡς Ἱερέα καὶ Βασιλέα εἰς τὸν αἰῶνα. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ, ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ Αὐτοῦ, ἕως οὗ πᾶς ἐχθρὸς τεθῇ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν Αὐτοῦ. Διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν σταθερὰς ἐν προσευχῇ καὶ αἰνέσει, ἕως οὗ ἴδωμεν Αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →