← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών

Β' Παραλειπομένων 1-4 — με τον Μάθιου Χένρι

Β' Χρονικών 1-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Μάθιου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Σολομώντα, όπου η θεία σοφία συναντά τη βασιλική ευθύνη. Οι σκέψεις του πάνω στα κεφάλαια 1–4 της Β' Παραλειπομένων μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς η τιμή που δίνεται στον Θεό ρέει προς τα έξω σε εθνική δύναμη και ιερή οικοδόμηση. Μέσα από τις μετρημένες παρατηρήσεις του Χένρι βλέπουμε το πρότυπο της αναζήτησης πρώτα της βασιλείας και έπειτα της λήψης κάθε πρόσθετης ευλογίας. Τα λόγια του σταθεροποιούν τα δικά μας βήματα καθώς σκεφτόμαστε τι σημαίνει να αρχίζουμε ηγεσία, έργο ή λατρεία με καρδιές εναρμονισμένες στον ουρανό. Το σημερινό μάθημα μας εισάγει στην ίδια στάση ευλάβειας και ετοιμότητας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 έως 4 της Β' Παραλειπομένων. Προσέξτε το αίτημα του Σολομώντα για σοφία στη Γαβαών, τα σχέδιά του για τον ναό και τη συνεργασία που σχηματίστηκε με τον Χιράμ της Τύρου. Αφήστε την έμφαση του κειμένου στη λατρεία, τη χειροτεχνία και τη γενναιόδωρη πρόνοια να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά συνοψίζοντας τις διπλές τιμές που καταγράφονται στο κεφάλαιο 1. Στο τέλος του προηγούμενου βιβλίου διαβάσαμε πώς ο Θεός μεγάλυνε τον Σολομώντα και ο Ισραήλ τον υπάκουσε· ο Θεός και ο Ισραήλ συνέπραξαν για να τον τιμήσουν. Τώρα εδώ έχουμε μια αφήγηση, Ι. Πώς τίμησε τον Θεό με θυσία (εδ. 1-6) και με προσευχή, εδ. 7-12. ΙΙ. Πώς τίμησε τον Ισραήλ αυξάνοντας τη δύναμή τους, τον πλούτο και το εμπόριό τους, εδ. 13-17. Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην ευσέβεια και την αφοσίωση του Σολομώντα στη σκηνή. ΙΙ. Η μεγάλη ευσέβεια και αφοσίωσή του. Ο πατέρας του ήταν προφήτης, ψαλμωδός και παρέμενε κυρίως στην κιβωτό· αλλά ο Σολομώντας, έχοντας διαβάσει πολλά στη Βίβλο του σχετικά με τη σκηνή που οικοδόμησε ο Μωυσής και τα θυσιαστήρια εκεί, απέδωσε μεγαλύτερο σεβασμό σε αυτά από ό,τι φαίνεται να είχε κάνει ο Δαβίδ. Και οι δύο έπραξαν καλά, και ας μη κριθεί κανείς. Αν ο ζήλος του ενός στρέφεται περισσότερο σε ένα παράδειγμα θρησκείας και του άλλου σε κάποιο άλλο παράδειγμα, ας μη κρίνουν ούτε να περιφρονούν ο ένας τον άλλον. Αναλογιζόμενος την προσευχή, ο Χένρι εξετάζει τους λόγους που δίνει ο Σολομώντας. 3. Προσευχήθηκε μια καλή προσευχή προς τον Θεό· αυτή, μαζί με την απάντηση σε αυτήν, την είχαμε προηγουμένως, Γ' Βασιλειών γ' 5 κ.εξ. (1.) Ο Θεός τον πρόσταξε να ζητήσει ό,τι ήθελε· όχι μόνο για να τον βάλει στον σωστό δρόμο απόκτησης των χάριτων που του προορίζονταν (Ζητείτε και θα λάβετε, για να είναι πλήρης η χαρά σας), αλλά για να τον δοκιμάσει, πώς ήταν διατεθειμένος, και να αποκαλύψει τι υπήρχε στην καρδιά του. Ο χαρακτήρας των ανθρώπων εμφανίζεται στις επιλογές και τις επιθυμίες τους. Τι θα ήθελες; δοκιμάζει έναν άνθρωπο τόσο όσο, Τι θα έκανες; Έτσι ο Θεός δοκίμασε αν ο Σολομώντας ήταν από τα παιδιά αυτού του κόσμου, που λένε, Ποιος θα μας δείξει κάποιο αγαθό, ή από τα παιδιά του φωτός, που λένε, Κύριε, ύψωσε το φως του προσώπου σου επάνω μας. Όπως επιλέγουμε, έτσι θα έχουμε, και αυτό είναι πιθανό να είναι το μερίδιό μας στο οποίο δίνουμε την προτίμηση, είτε ο πλούτος και η απόλαυση αυτού του κόσμου είτε πνευματικοί πλούτοι ή απολαύσεις. (2.) Ως γνήσιος γιος του Δαβίδ, επέλεξε πνευματικές ευλογίες μάλλον παρά πρόσκαιρες. Η ικεσία του εδώ είναι, Δώσε μου σοφία και γνώση. Αναγνωρίζει ότι αυτά είναι επιθυμητά δώρα, και ότι ο Θεός είναι ο δότης τους, Παρ. β' 6. Ο Θεός έδωσε τη δύναμη της κατανόησης, και σε αυτόν πρέπει να απευθυνόμαστε για τον εξοπλισμό της. Δύο πράγματα προβάλλονται εδώ που δεν είχαμε στους Βασιλείς:—[1.] Εσύ με κατέστησες βασιλιά στη θέση του πατέρα μου, εδ. 8. «Κύριε, με έβαλες σε αυτόν τον τόπο, και επομένως μπορώ με πίστη να ζητήσω από σένα χάρη για να με ικανώσεις να εκτελέσω το καθήκον του.» Σε όποια υπηρεσία έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι ο Θεός μας καλεί, έχουμε λόγους να ελπίζουμε ότι θα μας προσόντωνει γι' αυτήν. Αλλά αυτό δεν είναι όλο. «Κύριε, με έβαλες σε αυτόν τον τόπο στη θέση του Δαβίδ, του μεγάλου και αγαθού ανθρώπου που τον γέμισε τόσο καλά· επομένως δώσε μου σοφία, ώστε ο Ισραήλ να μην υποστεί ζημία από την αλλαγή. Πρέπει να βασιλεύσω στη θέση του πατέρα μου; Κύριε, δώσε μου το πνεύμα του πατέρα μου.» Σημείωσε, Η εξοχότητα εκείνων που προηγήθηκαν από εμάς, και η υποχρέωση που μας βαρύνει να συνεχίσουμε και να προωθήσουμε το καλό έργο στο οποίο ήταν αφοσιωμένοι, πρέπει να μας προκαλέσουν σε ευγενή άμιλλα, και να ζωογονήσουν τις προσευχές μας προς τον Θεό για σοφία και χάρη, ώστε να κάνουμε το έργο του Θεού στην ημέρα μας τόσο πιστά και καλά όσο εκείνοι έκαναν στη δική τους. [2.] Ας εδραιωθεί η υπόσχεσή σου προς τον Δαβίδ τον πατέρα μου, εδ. 9. Εννοεί την υπόσχεση σχετικά με τον διάδοχό του. «Στην εκπλήρωση αυτής της υποσχέσεως, Κύριε, δώσε μου σοφία.» Δεν βρίσκουμε ότι η σοφία ήταν κάποιο από τα πράγματα που υποσχέθηκαν, αλλά ήταν απαραίτητη για την εκπλήρωση αυτού που υποσχέθηκε, Β' Σαμ. ζ' 13-15. Η υπόσχεση ήταν, Αυτός θα οικοδομήσει οίκο για το όνομά μου, θα εδραιώσω τον θρόνο του, θα είναι υιός μου, και το έλεός μου δεν θα απομακρυνθεί από αυτόν. «Τώρα, Κύριε, αν δεν μου δώσεις σοφία, ο οίκος σου δεν θα οικοδομηθεί, ούτε ο θρόνος μου θα εδραιωθεί· θα συμπεριφερθώ με τρόπο ανάξιο της σχέσης μου προς εσένα ως Πατέρα, θα χάσω το έλεός σου, και θα το σπαταλήσω ανόητα· επομένως, Κύριε, δώσε μου σοφία.» Σημείωσε, Πρώτον, Οι υποσχέσεις του Θεού είναι οι καλύτερες ικεσίες μας στην προσευχή. Θυμήσου τον λόγο σου προς τον δούλο σου. Δεύτερον, Τα παιδιά μπορούν να πάρουν την παρηγοριά των υποσχέσεων εκείνης της διαθήκης την οποία οι γονείς τους, στο βάπτισμά τους, διεκδίκησαν και κράτησαν γι' αυτά. Τρίτον, Ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσουμε το όφελος των υποσχέσεων και των προνομίων της διαθήκης είναι να είμαστε θερμοί στην προσευχή προς τον Θεό για σοφία και χάρη ώστε να εκτελούμε τα καθήκοντά της. Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την απόφαση του Σολομώντα να οικοδομήσει πρώτα τον ναό. Ι. Η απόφασή του μέσα του σχετικά με την εργασία του (εδ. 1): Αποφάσισε να οικοδομήσει, κατά πρώτο λόγο, οίκο για το όνομα του Κυρίου. Είναι πρέπον αυτός που είναι πρώτος να υπηρετηθεί—πρώτα ναός και έπειτα ανάκτορο, οίκος όχι τόσο για τον εαυτό του, ή για τη δική του ευκολία και μεγαλείο, όσο για το βασίλειο, για την τιμή του μεταξύ των γειτόνων και για την ευπρεπή υποδοχή του λαού όποτε είχαν ανάγκη να προσφύγουν στον άρχοντά τους· έτσι ώστε και στα δύο να αποσκοπεί στο κοινό καλό. Εκείνοι είναι οι σοφότεροι άνθρωποι που αφιερώνουν τον εαυτό τους περισσότερο για την τιμή του ονόματος του Κυρίου και την ευημερία των κοινοτήτων. Δεν γεννηθήκαμε για τον εαυτό μας, αλλά για τον Θεό και τη χώρα μας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το κεφάλαιο σημειώνοντας την ελεήμονα απάντηση του Θεού. 4. Έλαβε μια ελεήμονα απάντηση σε αυτήν την προσευχή, εδ. 11, 12. (1.) Ο Θεός του έδωσε τη σοφία που ζήτησε επειδή τη ζήτησε. Η σοφία είναι δώρο που ο Θεός δίνει τόσο ελεύθερα και γενναιόδωρα όσο οποιοδήποτε δώρο σε εκείνους που την εκτιμούν, και αγωνίζονται γι' αυτήν· και θα αποφασίσουν να τη χρησιμοποιήσουν· και δεν ονειδίζει τους πτωχούς ικέτες για την ανοησία τους, Ιακ. α' 5. Η χάρη του Θεού δεν θα λείψει ποτέ από εκείνους που ειλικρινά επιθυμούν να γνωρίσουν και να κάνουν το καθήκον τους. (2.) Ο Θεός του έδωσε τον πλούτο και την τιμή που δεν ζήτησε επειδή δεν τα ζήτησε. Εκείνοι που επιδιώκουν τα παρόντα πράγματα πιο θερμά είναι πιο πιθανό να τα χάσουν· ενώ εκείνοι που παραπέμπουν τον εαυτό τους στην πρόνοια του Θεού, αν δεν έχουν τα περισσότερα από αυτά τα πράγματα, έχουν τη μεγαλύτερη παρηγοριά σε αυτά. Εκείνοι που κάνουν αυτόν τον κόσμο σκοπό τους μένουν πίσω από τον άλλον και απογοητεύονται και σε αυτόν· αλλά εκείνοι που κάνουν τον άλλο κόσμο σκοπό τους δεν θα αποκτήσουν μόνο εκείνον, και πλήρη ικανοποίηση σε αυτόν, αλλά θα απολαύσουν όσο είναι βολικό από αυτόν τον κόσμο στον δρόμο τους. Στρεφόμενος στην αλληλογραφία, ο Χένρι παρατηρεί την ευσεβή απάντηση του Ουράμ. Εδώ έχουμε, Ι. Την απάντηση που έδωσε ο Ουράμ στην πρεσβεία του Σολομώντα, στην οποία δείχνει μεγάλο σεβασμό για τον Σολομώντα και ετοιμότητα να τον υπηρετήσει. Οι ταπεινότεροι άνθρωποι μπορούν να μάθουν από αυτούς τους μεγάλους να είναι γειτονικοί και ευγενείς. 1. Συγχαίρει τον Ισραήλ που έχει έναν τέτοιο βασιλιά όπως ήταν ο Σολομώντας (εδ. 11): Επειδή ο Κύριος αγάπησε τον λαό του, σε κατέστησε βασιλιά. Σημείωσε, Μια σοφή και αγαθή διακυβέρνηση είναι μεγάλη ευλογία για έναν λαό, και μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ιδιαίτερο σημείο της εύνοιας του Θεού. Δεν λέει, Επειδή σε αγάπησε (αν και αυτό ήταν αληθινό, Β' Σαμ. ιβ' 24) σε κατέστησε βασιλιά, αλλά επειδή αγάπησε τον λαό του. Οι άρχοντες πρέπει να βλέπουν τον εαυτό τους ως προτιμηθέντες για το κοινό καλό, όχι για την προσωπική τους ικανοποίηση, και να κυβερνούν έτσι ώστε να αποδεικνύουν ότι δόθηκαν με αγάπη και όχι με οργή. 2. Ευλογεί τον Θεό για την ανάδειξη ενός τέτοιου διαδόχου του Δαβίδ, εδ. 12. Φαίνεται ότι ο Ουράμ δεν ήταν μόνο πολύ ευνοϊκά διακείμενος προς το ιουδαϊκό έθνος, και ευχαριστημένος με την ευημερία τους, αλλά ότι προσηλυτίστηκε στη ιουδαϊκή θρησκεία, και λάτρευε τον Ιεχωβά, τον Θεό του Ισραήλ (που τώρα ήταν γνωστός με αυτό το όνομα στα γειτονικά έθνη), ως τον Θεό που έκανε τον ουρανό και τη γη, και ως την πηγή της εξουσίας καθώς και της ύπαρξης· γιατί αυτός εγείρει βασιλείς. Τώρα που ο λαός του Ισραήλ παρέμενε προσκολλημένος στον νόμο και τη λατρεία του Θεού, και έτσι διατήρησε την τιμή του, τα γειτονικά έθνη ήταν πρόθυμα να διδαχθούν από αυτούς την αληθινή θρησκεία όπως ο Ισραήλ ήταν, στις ημέρες της αποστασίας τους, να μολυνθεί με τις ειδωλολατρίες και τις δεισιδαιμονίες των γειτόνων τους. Αυτό τους ύψωσε, ότι δάνεισαν σε πολλά έθνη και δεν δανείστηκαν, δάνεισαν αλήθεια σε αυτά, και δεν δανείστηκαν πλάνη από αυτά· όπως όταν έκαναν το αντίθετο ήταν η ντροπή τους. 3. Του έστειλε έναν πολύ έξυπνο και περίτεχνο τεχνίτη, που δεν θα αποτύγχανε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του σε όλα, έναν που είχε τόσο ιουδαϊκό όσο και εθνικό αίμα να συναντώνται σε αυτόν· γιατί η μητέρα του ήταν Ισραηλίτισσα (ο Ουράμ νόμιζε ότι ήταν από τη φυλή του Δαν, και γι' αυτό λέει έτσι εδώ, εδ. 14, αλλά φαίνεται ότι ήταν από τη φυλή του Νεφθαλείμ, Α' Βασ. ζ' 14), αλλά ο πατέρας του ήταν Τύριος—καλό οιωνό για την ένωση Ιουδαίου και Εθνικού στον ναό του ευαγγελίου, όπως έγινε αργότερα όταν η οικοδόμηση του δεύτερου ναού προωθήθηκε πολύ από τον Δαρείο (Έσδρ. στ'), ο οποίος υποτίθεται ότι ήταν γιος της Εσθήρ—Ισραηλίτης από την πλευρά της μητέρας. 4. Ανέλαβε για την ξυλεία, όση θα είχε ανάγκη, και ανέλαβε να την παραδώσει στην Ιόππη, και συγχρόνως δήλωσε την εξάρτησή του από τον Σολομώντα για τη συντήρηση των εργατών όπως είχε υποσχεθεί, εδ. 15, 16. Αυτή η συμφωνία την είχαμε, Α' Βασ. ε' 8, 9.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποιες από τις τρέχουσες ευθύνες σου πειράζεσαι περισσότερο να ζητήσεις προσωπικό όφελος πριν ζητήσεις σοφία από τον Θεό; 2. Πώς θα μπορούσε η έναρξη κάθε μεγάλου έργου με δημόσια λατρεία, όπως έκανε ο Σολομώντας, να μεταμορφώσει την προσέγγισή σου στην εργασία; 3. Με ποιους τρόπους μπορείς, όπως ο Ουράμ, να χρησιμοποιήσεις τις ικανότητες και τους πόρους σου για να υποστηρίξεις την αποστολή που έδωσε ο Θεός σε κάποιον άλλον;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε της σοφίας, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα του Σολομώντα που ζήτησε πρώτα κατανόηση για να υπηρετήσει τον λαό σου. Μόρφωσε μέσα μας την ίδια προτεραιότητα, ώστε να σε τιμούμε πριν ζητήσουμε οποιοδήποτε μικρότερο κέρδος. Ευλόγησε κάθε σχέδιο που καταστρώνουμε για τον οίκο σου και τη βασιλεία σου με τις ίδιες γενναιόδωρες συνεργασίες που παρείχες μέσω του Χιράμ. Φύλαξε τις καρδιές μας από το να πολλαπλασιάζουμε ό,τι απαγόρευσες και δίδαξέ μας αντίθετα να πολλαπλασιάζουμε την τιμή, τη λατρεία και την πιστή εργασία. Ας γίνει το έργο των χεριών μας προσφορά που να οδηγεί άλλους στο μέγεθός σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →