← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 35-36 — με τον Whedon

Αριθμοί 35-36Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής ανάγνωσης της Γραφής στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Δανιήλ Δ. Γουήντον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, του οποίου η μετρημένη Γουεσλεϊανή έκθεση ανοίγει τα τελευταία κεφάλαια των Αριθμών με ποιμαντική σαφήνεια και δογματική σταθερότητα. Εδώ ο ηλικιωμένος σχολιαστής καθοδηγεί την εκκλησία μέσα από διατάξεις που φυλάσσουν τόσο τη δικαιοσύνη όσο και το έλεος, υπενθυμίζοντας στους Μεθοδιστές αναγνώστες ότι ο ίδιος Θεός που διέταξε τις πόλεις του Ισραήλ εξακολουθεί να διατάσσει τη ζωή της αγιότητας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τους Αριθμούς 35 και 36 δυνατά, προσέχοντας τις πόλεις που δόθηκαν στους Λευίτες και τις προσεκτικές διασφαλίσεις γύρω από τον ανθρωποκτόνο. Δεχτείτε αυτά τα κεφάλαια ως ζωντανά λόγια που εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη συνείδηση του λαού που ονομάζεται Μεθοδιστής.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει αναπτύσσοντας τον Λευιτικό οικισμό και την ανθρώπινη πρόθεση των πόλεων καταφυγίου. Εισαγωγή. ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΥΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΥ. Εφόσον η φυλή του Λευί δεν επρόκειτο να έχει εδαφική κατανομή, έπρεπε να υιοθετηθεί κάποιος άλλος τρόπος εγκατάστασης των μελών της μεταξύ του λαού. Αυτός ο τρόπος, που προαναγγέλθηκε στο Λευιτικό 25:32, (βλ. σημείωση,) αναπτύσσεται πλήρως εδώ στην απαίτηση να ανατεθούν στους Λευίτες σαράντα οκτώ πόλεις διάσπαρτες μεταξύ όλων των δώδεκα φυλών. Αυτό ταιριάζει ακριβώς με την πρόβλεψη του Ιακώβ. Γένεση 49:4-7· πρβλ. Αριθμοί 34:25-26. Βλ. Αριθμοί 1:49, σημείωση. ΤΕΛΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Ο σκοπός των πόλεων καταφυγίου ήταν ανθρώπινος. Ο Μωυσής βρήκε το νόμο της εκδίκησης τόσο βαθιά ριζωμένο στις συνήθειες του λαού που ήταν αδύνατο να τον εξαλείψει εντελώς. Μπορούσε μόνο να ελέγξει την εκτέλεσή του και να μετριάσει τις φρίκες του. Δεν σκόπευε να προστατεύσει τον πραγματικό δολοφόνο από την τιμωρία, αλλά απλώς να εξασφαλίσει μια δίκαιη δικαστική έρευνα. Στη συνέχεια εξετάζει το αρχαίο δικαίωμα ασύλου και δείχνει πώς ο Μωσαϊκός νόμος περιόρισε την ατελείωτη βεντέτα. Εδάφια 6-34. ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΥ, Αριθμοί 35:6-34. Το δικαίωμα καταφυγίου και ατιμωρησίας, (jus asyli,) με τη φυγή σε ιερούς τόπους, προσφερόταν στους ενόχους και τους άτυχους από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους. Όταν προέκυψαν καταχρήσεις και η δικαιοσύνη παραβιάστηκε κατάφωρα, ο περιορισμός αυτού του προνομίου ήταν απαραίτητος για τη διατήρηση της κοινωνίας. Ο Τάκιτος καταγράφει την αύξηση των εγκληματιών λόγω της αύξησης των τόπων ασύλου μεταξύ των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Αυτή η ελεήμων και σοφή πρόβλεψη του Μωσαϊσμού, στο βαθμό που το επέτρεπε το πνεύμα της εποχής, απέτρεψε κάθε οικογενειακό μίσος και πόλεμο από το να συμβεί ποτέ, όπως ήταν αναπόφευκτο μεταξύ των άλλων εθνών, όπου οποιαδήποτε αιματοχυσία, είτε εκούσια είτε τυχαία, καθιστούσε τον ανθρωποκτόνο εκτεθειμένο στο καθήκον της εκδίκησης από τους συγγενείς του φονευθέντος, οι οποίοι με τη σειρά τους παρακολουθούνταν και κυνηγιούνταν παρόμοια από την αντίθετη πλευρά, μέχρι που ένας οικογενειακός πόλεμος εξόντωσης ήταν η θλιβερή κληρονομιά των διαδοχικών γενεών. Ο Whedon στη συνέχεια εξετάζει την περίπτωση του ακούσιου ανθρωποκτόνου και τον ισόβιο περιορισμό που του επιβλήθηκε. Εδάφια 22-28. Ο ΑΚΟΥΣΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΟΣ, Αριθμοί 35:22-28. Η ανθρώπινη ζωή είναι τόσο ιερή που πρέπει να περιφρουρείται με όλες τις δυνατές διασφαλίσεις. Ως εκ τούτου, όταν κάποιος σκοτώνει άλλον κατά λάθος, εντελώς αθώος οποιασδήποτε κακής πρόθεσης, πρέπει να υποστεί τη στέρηση της ελευθερίας του με ισόβια φυλάκιση στην πόλη καταφυγίου. Μια τέτοια ευθύνη οδηγούσε στην ύψιστη προσοχή στην επικοινωνία ανθρώπου με άνθρωπο. Τέλος, εισάγει το νόμο περί γάμου για τις κληρονόμους που διασφαλίζει τη φυλετική κληρονομιά. Εισαγωγή. Ο ΓΑΜΟΣ ΜΙΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥ. Η ανάπτυξη των ανθρώπινων αναγκών είναι η αφορμή για μια προοδευτική θεία αποκάλυψη. Στο κεφ. 27 έχουμε δει τις άτεκνες κόρες του Σαλφαάδ να ζητούν φυσική δικαιοσύνη την κληρονομιά της περιουσίας του πατέρα τους. Αλλά τώρα η άμεση διαίρεση της γης υποδηλώνει μια δυσκολία. Οι κόρες που κληρονομούν τις εκτάσεις του πατέρα τους μπορεί να παντρευτούν εκτός της φυλής τους, και οι περιουσίες τους να περάσουν εκτός της πατρογονικής τους φυλής και να προσαρτηθούν μόνιμα στην κατανομή μιας άλλης φυλής. Η νομοθεσία αυτού του κεφαλαίου προλαμβάνει αυτή τη δυσκολία περιορίζοντας το γάμο των κληρονόμων στην ίδια τους τη φυλή. Βλ. Εισαγωγή, (1.) ΤΕΛΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Βρίσκουμε σε αυτό το κεφάλαιο όχι μόνο μια απεικόνιση της αλήθειας ότι 'αυτός που ζητάει λαμβάνει', αλλά και ένα παράδειγμα της αρχής ότι οι νόμοι του Θεού θεσπίστηκαν όπως απαιτούσαν οι ανθρώπινες ανάγκες.
Σκεφτείτε
Ο Whedon τονίζει την αποφασιστική αξίωση ότι μόνο το ευαγγέλιο θεραπεύει τελικά την αρχαία πληγή της βεντέτας. Εάν καταδικαζόταν για φόνο, ο ένοχος παραδιδόταν στον εκδικητή του αίματος, ο οποίος επρόκειτο να είναι ο ίδιος ο εκτελεστής. Αλλά στην περίπτωση της καθαρά τυχαίας ανθρωποκτονίας μέσω ενός τέτοιου ατυχήματος όπως το τσεκούρι που γλιστράει από τη λαβή, φαίνεται να υπάρχει ελάχιστη δικαιοσύνη, που αγγίζει την αδικία, που αποδίδεται στον αθώο. Πρέπει να τρέξει για τη ζωή του, με την πιθανότητα να χτυπηθεί από τον ταχύτερο εκδικητή. Η μέγιστη χάρη που του δόθηκε, αν έμπαινε στην πύλη, ήταν να κλειστεί στην πόλη και να εκτεθεί σε θάνατο ως παράνομος αν τολμούσε να βγει έξω. Σκληρό και άδικο όπως ήταν το έθιμο της εκδίκησης του αίματος, έχει επικρατήσει ουσιαστικά μεταξύ των πολλών φυλών σε αυτές τις ανατολικές χώρες από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα· και παρόλο που τώρα δεν υπάρχουν πόλεις καταφυγίου, κανένας ανθρωποκτόνος δεν είναι ασφαλής έξω από την πύλη της πόλης. Ο Χριστιανισμός είναι η μόνη θεραπεία για μια τέτοια αδικία. Κλείνει υπογραμμίζοντας πώς ο Θεός τιμά την πιστή αίτηση στην προοδευτική αποκάλυψη του θελήματός του. Σε αυτή την περίπτωση, το γεγονός ότι η θέσπιση του νέου νόμου εξαρτάται από μια ανθρώπινη αίτηση δεν αποδεικνύει ότι ήταν μια μεταγενέστερη σκέψη του Θεού, όπως έχουν υπονοήσει κάποιοι, αλλά μάλλον ότι θα τιμούσε την προσευχή και θα δίδασκε τον λαό του ότι θα έπρεπε να μάθουν το θέλημά του σε ορισμένα δευτερεύοντα σημεία καθώς προκύπτουν έκτακτες ανάγκες. Ο Καλβίνος λέει: 'Ο Θεός σκόπιμα απέκρυψε τις αποφάσεις του μέχρι να προκύψουν φυσικά από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Επέτρεψε να τον ρωτούν οικεία σχετικά με αμφίβολα σημεία χωρίς πρωταρχική σημασία, ώστε η μεταγενέστερη γενιά να αναγνωρίσει την απάντησή του ως απόδειξη της πατρικής του επιείκειας. Εν τω μεταξύ, ας θυμόμαστε ότι αν τα ουράνια πράγματα μας απασχολούν τόσο πολύ όσο τα επίγεια πράγματα απασχολούσαν τα παιδιά του Μανασσή, ο κανόνας που πρέπει να τηρούμε θα μας γίνει πάντα σαφής.'
Απαντήστε
Πώς η πρόβλεψη του καταφυγίου βαθαίνει την εμπιστοσύνη σας στη δικαιοσύνη και το έλεος του Θεού; Με ποιους τρόπους θα μπορούσε η εκκλησία σήμερα να ενσαρκώσει το πνεύμα συμφιλίωσης που ο Whedon βρίσκει τελειοποιημένο μόνο στον Χριστό; Πού ο Κύριος απάντησε πρόσφατα στις δικές σας αιτήσεις διευκρινίζοντας το θέλημά του για την καθημερινή υπακοή;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Θεέ, που διέταξες πόλεις καταφυγίου για τον ανθρωποκτόνο και φύλαξες την κληρονομιά του λαού σου, χάρισέ μας καρδιές δίκαιες και ελεήμονες. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Μωυσή να καθοδηγεί ακόμα την εκκλησία σου σε όλη την αλήθεια. Κράτησέ μας από το να υποθέτουμε χάρη, αλλά ας αναπαυόμαστε στο τελειωμένο έργο του μεγάλου μας Αρχιερέα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →