Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς
Αμώς 1-2 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις σελίδες των Horae Homileticae του Κάρολου Σιμεών ο προφήτης Αμώς ακούγεται ξανά, καλώντας τον λαό του Θεού σε λογοδοσία. Στα κεφάλαια ένα και δύο ο Σιμεών ανιχνεύει τη μετρημένη αλλά αυξανόμενη θλίψη του Κυρίου για την επίμονη αμαρτία. Η ερμηνεία του μετακινείται από τα γύρω έθνη στην Ιουδαία και το Ισραήλ, κορυφώνοντας στην επίσημη εικόνα ενός κάρου υπερφορτωμένου με δεμάτια. Ο ίδιος λόγος μιλά στην Εκκλησία σήμερα, προσκαλώντας σε νηφάλια αυτοεξέταση και ανανεωμένη εξάρτηση από τον Λυτρωτή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα τα πρώτα δύο κεφάλαια του Αμώς. Ας διαβάσουμε αργά, σημειώνοντας τον επαναλαμβανόμενο τύπο 'Για τρεις παραβάσεις … και για τέσσερις' και την τελική, διερευνητική κατηγορία που απευθύνεται στον ίδιο τον λαό του Θεού. Ας αφήσουμε το σωρευτικό βάρος των κατηγοριών να πέσει στη συνείδηση πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Σιμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών ανοίγει παρουσιάζοντας το παράπονο του Θεού κατά του λαού του.
Στίχος 13. ΟΜΙΛΙΑ: 1185 ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΤΑ ΜΑΣ Αμώς 2:13 . Ιδού, είμαι πιεσμένος κάτω από σας, όπως ένα κάρο είναι πιεσμένο που είναι γεμάτο δεμάτια . Η επίδραση των μακροχρόνιων προκλήσεων είναι να εξαντλήσει την υπομονή μας. Μερικές λίγες περιστασιακές παραβάσεις μπορούμε εύκολα να συγχωρήσουμε: αλλά όταν επαναλαμβάνονται από καιρό σε καιρό, ερεθίζουν τον νου, και προκαλούν σημαντικό ερεθισμό, και μας διεγείρουν, είτε με λόγια είτε με έργα, να εκδικηθούμε τον εαυτό μας. Κάτι τέτοιο παριστάνεται ως να περνά στον νου του Θεού. Δεν πρέπει πράγματι να τον συλλάβουμε σαν να είχε τα ίδια πάθη με εμάς· αλλά όμως θα προσαρμόσει τις διατάξεις του στη συμπεριφορά μας, ώστε να φέρουν τη σφραγίδα της ανταποδοτικής δικαιοσύνης, και να συμφωνούν, κατά κάποιο μέτρο, με αυτό που παράγεται στον κόσμο από τα ανθρώπινα πάθη.Προχωρεί στην εξέταση του πρώτου λόγου αυτού του παραπόνου, την αδιαφορία για τον θείο νόμο.
Γι' αυτό μιλά για τον εαυτό του κατά τον τρόπο των ανθρώπων, για να προσαρμοστεί στις αδύναμες και σαρκικές αντιλήψεις μας: και, αφού είπε στον λαό του πόσο πολύ είχαν πολλαπλασιαστεί οι παραβάσεις τους εναντίον του, δηλώνει, σαν ένας του οποίου η υπομονή είχε εξαντληθεί εντελώς, ότι ήταν 'πιεσμένος κάτω από αυτές, όπως ένα κάρο είναι πιεσμένο που είναι γεμάτο δεμάτια'. Ας εξετάσουμε, Ι. Ποιος λόγος έχει ο Θεός για αυτό το παράπονο κατά μας— Δεν χρειάζεται να εισέλθουμε λεπτομερώς στις συγκεκριμένες κατηγορίες που είχαν απευθυνθεί κατά των Ισραηλιτών παλαιά: σε γενική θεώρηση, μπορούν να αναχθούν σε τρεις· οι οποίες με ίση δικαιοσύνη μπορούν να αποδοθούν και σε εμάς: 1. Η αδιαφορία μας για τους νόμους του— [Ο Θεός είχε δώσει στον λαό του νόμους, τους οποίους παραβίασαν χωρίς τύψεις [Σημείωση: Συγκρίνετε στ. 6–8. με Β' Χρονικών 19:6-7 . Α' Βασιλέων 21:3-4 . Λευιτικόν 18:8 ; Λευιτικόν 18:8 ; Λευιτικόν 18:15 . Έξοδος 22:26 ; Έξοδος 22:26 .]. Και δεν έχει ορίσει τον ηθικό νόμο ως κανόνα της συμπεριφοράς μας;Ο Σιμεών στρέφεται τότε στην τρίτη και βαρύτερη κατηγορία, την περιφρόνηση του Ευαγγελίου.
Μήπως αυτά τα παράπονα δεν δείχνουν καμία κούραση εκ μέρους του Θεού; Μήπως δεν φανερώνουν ότι είναι 'πιεσμένος κάτω από εμάς πέρα από το μέτρο', και μόλις ικανός να αντέξει περαιτέρω φορτίο; Μήπως δεν μπορούμε σύντομα να περιμένουμε να πει, 'Είμαι λυπημένος με εκείνη τη γενιά· και ορκίζομαι στην οργή μου, ότι δεν θα εισέλθουν ποτέ στην ανάπαυσή μου [Σημείωση: Ψαλμοί 95:10-11 .]';] 3. Η περιφρόνησή μας για το ευλογημένο Ευαγγέλιό του— [Η κορυφή της κακίας του Ισραήλ ήταν ότι 'είπαν στους προφήτες, Μην προφητεύετε [Σημείωση: στ. 12.]. Τώρα ο Θεός έχει στείλει τους προφήτες του σε εμάς, για να κηρύξουν τα ευχάριστα νέα της σωτηρίας μέσω ενός σταυρωμένου Λυτρωτή, και να δηλώσουν ότι όλοι όσοι πίστεψαν σε εκείνον τον Σωτήρα θα λάβουν το Άγιο Πνεύμα, ως Δάσκαλό τους, Αγιαστή τους, Παρηγορητή τους [Σημείωση: Πράξεις 2:38-39 .]. Αλλά πώς δεχθήκαμε το μήνυμά τους; Έχουμε εγκάρδια αγκαλιάσει τον Σωτήρα; Ζητούμε ακόμη καθημερινά και ωριαία τις επιδράσεις του Αγίου Πνεύματος;
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σιμεών πιέζει την εγγύτητα της ημέρας της ανταπόδοσης.
'Σε μένα ανήκει η εκδίκηση και η ανταπόδοση: το πόδι τους θα γλιστρήσει στον κατάλληλο χρόνο· γιατί η ημέρα της συμφοράς τους είναι κοντά, και τα πράγματα που θα έρθουν επάνω τους σπεύδουν [Σημείωση: Δευτερονόμιο 32:35 .].' Τι έλεος είναι ότι επιτρέπεται ακόμη μια ώρα αναβολής σε εμάς! Πώς πρέπει να εξαγοράσουμε τον χρόνο! Πώς πρέπει να αξιοποιήσουμε την παρούσα στιγμή, για να φύγουμε από την οργή που έρχεται! Πώς πρέπει να τρέμουμε, μήπως η εντολή έχει ήδη δοθεί, όχι να μας πάρει στον αχυρώνα του ουρανού, αλλά να μας ρίξει στις φλόγες της κολάσεως! 'Ιδού' λοιπόν, αδελφοί! 'ιδού', τι Θεό προσβάλλετε, και σε τι κίνδυνο στέκεστε! Ίσως ένα ακόμη δεμάτι να ολοκληρώσει το φορτίο: και θα προχωρήσετε να το φορτώσετε; Ω παύστε από το μοιραίο έργο σας, και κραυγάστε στον μακρόθυμο Θεό σας για έλεος πριν να είναι πολύ αργά!] Συμπέρασμα— 1. Τι βάρος πρέπει να είναι η αμαρτία για εμάς! [Ακούσατε τι βάρος είναι για τον Θεό· ότι ακόμη και στενάζει κάτω από αυτό, και είναι κουρασμένος να το βαστάζει.Για τη βασταγή των αμαρτιών μας από τον Χριστό καταλήγει με πρόσκληση σε εμπιστοσύνη.
], και βρήκε το βάρος του σχεδόν αβάσταχτο [Σημείωση: Μάρκος 9:19 .]. Αλλά, στη δεύτερη θεώρηση, Ω τι έχει βαστάξει; την ενοχή όλου του ανθρώπινου γένους! την οργή ενός εκδικητικού Θεού! Πηγαίνετε, ακούστε τις κραυγές και τις αγωνίες του στον κήπο της Γεθσημανή! Δείτε το αίμα που βγαίνει από κάθε πόρο του σώματός του! Ακολουθήστε τον στον Γολγοθά, και ιδού τον εκπνέοντα στον σταυρό: Ρωτήστε, Ποια ήταν η αιτία; και θα βρείτε ότι βυθιζόταν κάτω από το βάρος των ανομιών σας, και αν αυτός κατακλύστηκε έτσι από το φορτίο, τι θα γίνει με εμάς, αν εμείς, μετά από όλα, πρέπει να βαστάξουμε την κατάρα που οφείλεται στις αμαρτίες μας; Ας στερεωθεί κάθε μάτι επάνω του με ταπεινή, ευγνώμονα προσκύνηση. Ας κοιτάξει ο καθένας στη αντιπροσωπευτική θυσία του για συγχώρεση και ειρήνη. Και, όπως αυτός έτσι ευγενικά 'βάσταξε τις αμαρτίες μας στο ίδιο του το σώμα επάνω στο ξύλο', ας εμπιστευθούμε σε αυτόν. Ας 'πηγαίνουμε σε αυτόν κουρασμένοι και φορτωμένοι, και θα βρούμε αιώνια ανάπαυση στις ψυχές μας'.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω κουράσει περισσότερο τον Κύριο με επαναλαμβανόμενη ανυπακοή; Με ποιους τρόπους η ζωή μου ακόμη μεταχειρίζεται το Ευαγγέλιο ως ελαφρό πράγμα; Ποιο ένα βήμα μετανοίας και πίστεως είμαι έτοιμος να κάνω πριν η ημέρα της κρίσεως πλησιάσει περισσότερο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που λυπάσαι από τις αμαρτίες του λαού σου, δώσε μας χάρη να ακούσουμε τον λόγο σου με μετανοημένες καρδιές. Μην θυμηθείς εναντίον μας το μακρύ αρχείο των επαναστάσεών μας, αλλά στρέψε μας πάλι σε σένα. Ας μας οδηγήσει το βάρος που έχουμε φορτώσει στην υπομονή σου στον σταυρό, όπου εκείνο το βάρος βαστάχθηκε για εμάς. Ενίσχυσέ μας να περπατήσουμε εφεξής στην υπακοή της πίστεως, ώστε να εισέλθουμε τελικά στην ανάπαυσή σου· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →