Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 2 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην επεξεργασία του 2ου κεφαλαίου της προς Ρωμαίους, ο Clarke ξεδιπλώνει υπομονετικά το επιχείρημα του αποστόλου ότι κάθε ψυχή είναι υπόλογη ενώπιον του ίδιου δίκαιου Κριτή. Με θερμή σαφήνεια δείχνει πώς το θείο έλεος καλεί όλους τους ανθρώπους σε μετάνοια, ενώ προειδοποιεί ότι το προνόμιο χωρίς υπακοή μόνο βαθαίνει την καταδίκη. Η έκθεσή του καλεί κάθε πιστό να εξετάσει την καρδιά και τη συμπεριφορά του υπό το φως της αμερόληπτης χάριτος, ωθώντας μας προς την πρακτική αγιότητα και την ακλόνητη εμπιστοσύνη στο Ευαγγέλιο που σώζει Ιουδαίους και Εθνικούς εξίσου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ηρεμήστε την καρδιά σας και διαβάστε αργά το 2ο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, ακούγοντας την απλή κλήση για αυτοεξέταση. Παρατηρήστε πώς ο απόστολος κινείται από κρυφές κρίσεις στο διερευνητικό φως της επερχόμενης ημέρας. Αφήστε το Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε λέξη ώστε να μπορείτε να περπατήσετε με ταπεινή μετάνοια και ειλικρινή υπακοή, λαμβάνοντας εκ νέου τον πλούτο της αγαθότητας του Θεού που οδηγεί στη ζωή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά εκθέτοντας την κρυφή προσφώνηση στον αυτό-δίκαιο κριτή.
Δεν πρέπει να αποκλείσουν τον εαυτό τους από το να είναι ο λαός του Θεού υπό το Ευαγγέλιο, για τον ίδιο λόγο που θα ήθελαν να αποκλειστούν οι Εθνικοί! Αλλά αυτό ήταν ένα επιχείρημα εξαιρετικά δυσάρεστο στον Ιουδαίο· και θα ήταν πολύ δύσκολο να εδραιωθεί οποιαδήποτε πεποίθηση στο μυαλό του. Επομένως, ο απόστολος τον προσφωνεί με έναν κρυφό τρόπο: - 'Διότι αναπολόγητος είσαι, ω άνθρωπε, όστις και αν είσαι ο κρίνων'· μη δηλώνοντας ρητά ότι εννοούσε τον Ιουδαίο, ώστε ο Ιουδαίος να προσέξει πιο ήρεμα τη συλλογιστική του, ενώ δεν υποψιαζόταν ότι αυτός ήταν ο άνθρωπος. Αυτό το σημείο εξασφαλισμένο, ο απόστολος, πολύ συνετά και με μεγάλη δύναμη συλλογιστικής, στρέφει τις σκέψεις του από τα παρόντα ανώτερα πλεονεκτήματά του στην τρομερή ημέρα της κρίσης, Ρωμαίους 2:5· Ρωμαίους 2:6, όταν ο Θεός, με την πιο αμερόληπτη δικαιοσύνη, θα αποδώσει σε όλη την ανθρωπότητα, χωρίς εξαίρεση, σύμφωνα με τα έργα τους.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον υπομονετικό σκοπό της θείας αγαθότητας και ανοχής.
Στίχος 4. Στίχος Ρωμαίους 2:4. Ή περιφρονείς τον πλούτο της αγαθότητάς του — Θα ακυρώσεις αυτή την εμφανή καλοσύνη του Θεού προς εσένα που σου έδωσε τόσα πολλά ανώτερα πλεονεκτήματα, και αυτή την ανοχή που ανέχθηκε τα πολλά σου σφάλματα, και αυτή τη μακροθυμία που, μετά από επανειλημμένες προκλήσεις, εξακολουθεί να σε ανέχεται; Μη γνωρίζοντας — αγνοών, μη αναγνωρίζοντας ότι αυτή η αγαθότητα του Θεού, η οποία έχει εκδηλωθεί τόσο καιρό με ανοχή και μακροθυμία, σε οδηγεί σε μετάνοια — είχε σχεδιαστεί για να επιτύχει αυτόν τον ευλογημένο σκοπό· τον οποίο η έλλειψη σκέψης και αναγνώρισης έχει καταστήσει, μέχρι στιγμής, αναποτελεσματικό. Αυτό ήταν ένα αξίωμα μεταξύ των ίδιων των Ιουδαίων· διότι, στο Synopsis Sohar, λέγεται: — 'Ο άγιος ευλογημένος Θεός καθυστερεί τον θυμό του εναντίον των ασεβών, με σκοπό να μετανοήσουν και να μεταστραφούν'.Ο Clarke προχωρά στην τρομερή συσσώρευση οργής σε μια αμετανόητη καρδιά.
Στίχος 5. Στίχος Ρωμαίους 2:5. Αλλά κατά την σκληρότητά σου — Προκαλούμενη από τη μακρά πορεία της ανομίας σου. Και αμετανόητη καρδιά — παραγόμενη από τη σκληρότητά σου, μέσω της οποίας είσαι σκληρός στις κλήσεις και τις παραινέσεις της συνείδησης. Θησαυρίζεις — συνεχίζεις να αυξάνεις το χρέος σου στην Θεία δικαιοσύνη, η οποία αναπόφευκτα θα επιβάλει οργή — τιμωρία την ημέρα της οργής — την ημέρα της κρίσης, κατά την οποία θα αποδώσει σε κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του. Η λέξη θησαυρός χρησιμοποιείται από τους Εβραίους για να εκφράσει κάθε είδος αποθέματος ή συλλογής: — 'Θησαυρός ή αφθονία βροχής'. Δευτερονόμιο 28:12: 'Ο Κύριος θα σου ανοίξει τον αγαθό του ΘΗΣΑΥΡΟ, για να δώσει τη ΒΡΟΧΗ στη γη σου'. 'Θησαυρός τιμωρίας'. Δευτερονόμιο 32:34, Δευτερονόμιο 32:35: 'Δεν είναι αυτό σφραγισμένο ανάμεσα στους ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ μου; Σε εμένα ανήκει η ΕΚΔΙΚΗΣΗ και η ΑΠΟΔΟΣΗ'. 'Θησαυροί ορυχείων', δηλαδή αφθονία ορυκτών. Δευτερονόμιο 33:19: 'Θα ρουφήξουν από την ΑΦΘΟΝΙΑ των θαλασσών, και από ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ κρυμμένους στην άμμο'. Έτσι, θησαυροί χρυσού, αργύρου, σιταριού, κρασιού, λαδιού, κ.λπ., σημαίνουν συλλογές ή αφθονία τέτοιων πραγμάτων: η λέξη χρησιμοποιείται από τους Έλληνες συγγραφείς ακριβώς με την ίδια έννοια. Με την οργή πρέπει να εννοήσουμε την τιμωρία, όπως στους Ρωμαίους 1:18 και χρησιμοποιείται έτσι από τους καλύτερους Έλληνες συγγραφείς. Βλέπε Kypke. Ο θησαυρός της οργής, σε αυτόν τον στίχο, αντιτίθεται στον πλούτο της αγαθότητας, στον προηγούμενο. Όσο σίγουρα περιφρονείς, ή αμελείς να αξιοποιήσεις τον ΠΛΟΥΤΟ της ΑΓΑΘΟΤΗΤΑΣ του Θεού, τόσο σίγουρα θα μοιραστείς τους ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ της ΟΡΓΗΣ του. Η τιμωρία θα είναι ανάλογη με το έλεος που έχεις καταχραστεί.
Σκεφτείτε
Ο Clarke καταλήγει με την βαρύτερη επιβεβαίωση της αμερόληπτης δικαιοσύνης του Θεού προς όλους.
Στίχος 11. Στίχος Ρωμαίους 2:11. Διότι δεν υπάρχει προσωποληψία στον Θεό. — Ο δίκαιος Κριτής δεν θα ενεργήσει σύμφωνα με καμία αρχή μεροληψίας· μόνο ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά των προσώπων θα έχουν βάρος για Αυτόν. Δεν θα πάρει κανέναν ασεβή άνθρωπο στη δόξα, όποια κι αν είναι η εθνικότητα ή τα πλεονεκτήματά του· και δεν θα στείλει κανέναν δίκαιο άνθρωπο στην απώλεια, ακόμα κι αν ανατράφηκε στην ίδια την αγκαλιά του Εθνισμού. Και όπως θα κρίνει εκείνη την ημέρα σύμφωνα με τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά, έτσι η κρίση του θα βασιστεί στις χάριτες, τα προνόμια και τις ευλογίες που είχαν λάβει, βελτιώσει ή καταχραστεί. Και καθώς δεν υπάρχει προσωποληψία στον Θεό στην κρίση, έτσι δεν μπορεί να υπάρξει και στην προηγούμενη διαχείριση των σωτήριων ευλογιών Του. Αυτός που θα καταδικαστεί για την αδικία του, θα καταδικαστεί με βάση το ότι του δόθηκε επαρκής χάρη για τη σωτηρία της ψυχής του· και η καταδίκη του θα βασιστεί στην απλή αρχή, ότι κατέχρησε τη χάρη που ήταν επαρκής για να τον σώσει, ενεργώντας σε αντίθεση με τις εντολές και την επίδρασή της. Κανένας άνθρωπος, εκείνη τη μεγάλη ημέρα, δεν θα οδηγηθεί στον ουρανό μέσω οποιασδήποτε μεροληψίας του Κριτή· και κανένας άνθρωπος δεν θα σταλεί στην κόλαση επειδή ο Θεός δεν του παρείχε επαρκή χάρη, ή επειδή είχε κάνει ένα διάταγμα που καθιστούσε ακόμη και τη χρήση της αναποτελεσματική για τη σωτηρία του. Σε σχέση με το μεγάλο σχέδιο του Θεού, για τη σωτηρία του ανθρώπου, θα ειπωθεί — στον χρόνο, την ημέρα της κρίσης, και σε όλη την αιωνιότητα — ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΣΩΠΟΛΗΨΙΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ.
Απαντήστε
Πού έχω βασιστεί στην υπομονή του Θεού ενώ διατηρούσα ανεκπλήρωτη αμαρτία; Πώς η υπόσχεση της αμερόληπτης κρίσης με ωθεί σε μεγαλύτερη ακεραιότητα στην καθημερινή μου συμπεριφορά; Με ποιον πρακτικό τρόπο θα απαντήσω στην κλήση για μετάνοια σήμερα, ώστε η χάρη να αποδώσει τον πλήρη καρπό της στη ζωή μου;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το διερευνητικό φως του Λόγου Σου που άνοιξε τόσο πιστά ο δούλος Σου Clarke. Χάρισέ μας ταπεινές καρδιές που δεν περιφρονούν τον πλούτο της αγαθότητάς Σου, αλλά στρέφονται αμέσως σε μετάνοια. Είθε η ίδια αμερόληπτη αγάπη που ερευνά κάθε ζωή να μας ενδυναμώσει επίσης να περπατήσουμε με ειλικρινή υπακοή. Κράτησέ μας από το να θησαυρίζουμε οργή μέσω της σκληρότητας της καρδιάς, και είθε η χάρη Σου να παράγει σε εμάς την πρακτική αγιότητα που τιμά το όνομά Σου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →