← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Δανιήλ 8 — με τον Ματθαίο Χένρι

Δανιήλ 8Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς το Δανιήλ κεφάλαιο 8 με την έμπιστη καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία μας βοηθά να ανιχνεύσουμε την προφητική εικόνα του κριού, του τράγου και του μικρού κέρατος. Ο Χένρι τοποθετεί αυτές τις οράσεις μέσα στην εξελισσόμενη ιστορία της Περσίας και της Ελλάδας ενώ υπογραμμίζει το μήνυμά τους για τον λαό του Θεού που αντιμετωπίζει δοκιμασία. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να διαβάσουμε την Γραφή με ιστορική σαφήνεια και πνευματική εγρήγορση, υπενθυμίζοντάς μας ότι κάθε όραση δείχνει τελικά στην κυριαρχία του Θεού επί των εθνών και στην ελπίδα καθαρισμού για το αγιαστήριό του. Καθώς ακούμε, ας στερεωθούν οι καρδιές μας από την ίδια βεβαιότητα που στήριξε τον Δανιήλ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε τώρα να ακούσετε τον Δανιήλ 8 πλήρως. Αφήστε τα λόγια της οράσεως να σας περιβάλουν — τον κριό με δύο κέρατα, τον ορμητικό τράγο, το μικρό κέρας που γίνεται αλαζονικό και τη συνομιλία στον ουρανό που ορίζει τον χρόνο του καθαρισμού. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην εικόνα να εγκατασταθεί, και παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την ακατέργαστη όραση στην αγγελική ερμηνεία. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την κατανόησή σας όπως την αναζήτησε ο ίδιος ο Δανιήλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει καθιερώνοντας την ημερομηνία και το πλαίσιο της οράσεως. Ιδού, Ι. Η ημερομηνία αυτής της οράσεως, εδ. 1. Ήταν κατά το τρίτο έτος της βασιλείας του Βαλτάσαρ, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν το τελευταίο του έτος, όπως πολλοί υπολογίζουν· έτσι ώστε αυτό το κεφάλαιο επίσης να πρέπει να είναι, κατά σειρά χρόνου, πριν από το πέμπτο. Προκειμένου ο Δανιήλ να μην εκπλαγεί από την καταστροφή της Βαβυλώνας, που ήταν τώρα πλησίον, ο Θεός του δίνει μια πρόβλεψη της καταστροφής άλλων βασιλειών στο μέλλον, οι οποίες στην εποχή τους υπήρξαν εξίσου ισχυρές με εκείνη της Βαβυλώνας. Αν μπορούσαμε να προβλέψουμε τις αλλαγές που θα συμβούν στο μέλλον, όταν εμείς θα έχουμε φύγει, θα θαυμάζαμε λιγότερο, και θα επηρεαζόμασταν λιγότερο, από τις αλλαγές στην ίδια μας την ημέρα· διότι αυτό που γίνεται είναι αυτό που θα γίνει, Εκκλ. α΄ 9. Τότε ήταν που μια όρασις εμφανίσθηκε σε εμένα, ακόμη και σε εμένα, τον Δανιήλ. Εδώ αυτός μαρτυρεί επισήμως την αλήθεια της· ήταν σε αυτόν, ακόμη και σε αυτόν, που η όρασις εδείχθη· αυτός ήταν ο αυτόπτης μάρτυς αυτής. Και αυτή η όρασις τον υπενθυμίζει μια προηγούμενη όρασι η οποία εμφανίσθηκε σε αυτόν στην αρχή, κατά το πρώτο έτος αυτής της βασιλείας, την οποία αναφέρει επειδή αυτή η όρασις ήταν μια εξήγηση και επιβεβαίωση εκείνης, και δείχνει σε πολλά από τα ίδια γεγονότα. Εκείνη φαίνεται να ήταν όνειρο, μια όρασις στον ύπνο του· αυτή φαίνεται να ήταν όταν ήταν ξύπνιος. Ο Χένρι κατόπιν ιχνηλατεί τις κατακτήσεις του κριού και την ήττα του από τον τράγο. 3. Είδε αυτόν τον κριό να νικιέται από έναν τράγο. Σκεπτόταν τον κριό (απορώντας ότι ένα τόσο αδύναμο ζώο θα έφθανε να είναι τόσο επικρατές) και σκεπτόταν ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα· και ιδού, ένας τράγος ήλθε, εδ. 5. Αυτός ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, ο υιός του Φιλίππου βασιλέως της Μακεδονίας. Ήλθε από τη δύση, από την Ελλάδα, η οποία βρισκόταν δυτικά από την Περσία. Έκανε μια μεγάλη περιφορά με τον στρατό του· ήλθε επί του προσώπου όλης της γης· αυτός στην ουσία κατέκτησε τον κόσμο, και τότε εκάθισε και έκλαυσε επειδή δεν υπήρχε άλλος κόσμος να κατακτηθεί. Unus Pellæo juveni non sufficit orbis—Ένας κόσμος ήταν πολύ λίγος για τον νεαρό της Πέλλας. Αυτός ο τράγος (ένα πλάσμα φημισμένο για την ομορφιά του στο βάδισμα, Παρ. λ΄ 31) προχωρούσε με απίστευτη ταχύτητα, ώστε δεν άγγιζε το έδαφος, τόσο ελαφρά κινούνταν· μάλλον φαινόταν να πετά πάνω από το έδαφος παρά να βαδίζει επί του εδάφους· ή κανείς δεν τον άγγιζε στη γη, δηλαδή δεν συνάντησε μικρή ή καθόλου αντίσταση. Αυτός ο τράγος, ή ελάφι, είχε ένα αξιοσημείωτο κέρας μεταξύ των οφθαλμών του, σαν μονόκερος. Είχε δύναμη, και γνώριζε τη δική του δύναμη· έβλεπε τον εαυτό του ικανό να αντιμετωπίσει όλους τους γείτονές του. Ο Αλέξανδρος ώθησε τις κατακτήσεις του τόσο γρήγορα, και με τόση οργή, ώστε κανένα από τα βασίλεια που επιτέθηκε δεν είχε το θάρρος να σταθεί, ή να εμποδίσει την πρόοδο των νικηφόρων όπλων του. Σε έξι χρόνια έγινε κύριος του μεγαλυτέρου μέρους του τότε γνωστού κόσμου. Καλά θα μπορούσε να ονομασθεί αξιοσημείωτο κέρας, διότι το όνομά του ζει ακόμη στην ιστορία ως το όνομα ενός από τους πλέον διακεκριμένους διοικητές στον πόλεμο που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Οι νίκες και τα επιτεύγματα του Αλεξάνδρου είναι ακόμη η ψυχαγωγία των ευφυών. Αυτός ο τράγος ήλθε στον κριό που είχε δύο κέρατα, εδ. 6. Ο Αλέξανδρος με τον νικηφόρο στρατό του επιτέθηκε στο βασίλειο της Περσίας, έναν στρατό που αποτελούνταν από όχι περισσότερους από 30.000 πεζούς και 5.000 ιππείς. Έτρεξε προς αυτόν, για να τον αιφνιδιάσει προτού λάβει πληροφορίες για τις κινήσεις του, εν τη οργή της δυνάμεώς του. Ήλθε κοντά στον κριό. Ο Αλέξανδρος με τον στρατό του έφθασε στον Δαρείο Κοδομανό, τότε αυτοκράτορα της Περσίας, κινούμενος με χολή εναντίον του, εδ. 7. Ήταν με τη μεγαλύτερη βία που ο Αλέξανδρος ώθησε τον πόλεμό του εναντίον του Δαρείου, ο οποίος, μολονότι έφερε τεράστιους αριθμούς στο πεδίο, εντούτοις, λόγω έλλειψης δεξιότητας, ήταν άνισος αντίπαλος γι' αυτόν, ώστε ο Αλέξανδρος ήταν υπερβολικά σκληρός γι' αυτόν όποτε τον αντιμετώπιζε, τον έπληξε, τον έριξε κάτω στη γη, και τον ποδοπάτησε, οι οποίες τρεις εκφράσεις, νομίζουν μερικοί, αναφέρονται στις τρεις περίφημες νίκες που ο Αλέξανδρος απέσπασε επί του Δαρείου, στον Γρανικό, στην Ισσό, και στα Άρβηλα, με τις οποίες αυτός τελικά νικήθηκε ολοσχερώς, έχοντας, στην τελευταία μάχη, 600.000 άνδρες σκοτωμένους, ώστε ο Αλέξανδρος έγινε απόλυτος κύριος όλης της Περσικής αυτοκρατορίας, έσπασε τα δύο κέρατά του, τα βασίλεια της Μηδίας και της Περσίας. Ο κριός που είχε καταστρέψει όλα μπροστά του (εδ. 4) τώρα ο ίδιος καταστρέφεται· ο Δαρείος δεν έχει δύναμη να σταθεί ενώπιον του Αλεξάνδρου, ούτε έχει φίλους ή συμμάχους να βοηθήσουν να τον ελευθερώσουν από το χέρι του. Σημείωσε, Εκείνα τα βασίλεια τα οποία, όταν είχαν δύναμη, την κατέχρησαν, και, επειδή κανείς δεν μπορούσε να τους αντισταθεί, δεν συγκρατήθηκαν από το να κάνουν οποιοδήποτε κακό, μπορούν να περιμένουν να αφαιρεθεί η δύναμή τους τελικά από αυτά, και να υπηρετηθούν με τον ίδιο τους τον τρόπο, Ησ. λγ΄ 1. Ο Χένρι κατόπιν ξεδιπλώνει την άνοδο και τις πράξεις του μικρού κέρατος εναντίον του στρατεύματος του ουρανού. 6. Είδε ένα μικρό κέρας το οποίο έγινε μεγάλος διώκτης της εκκλησίας και του λαού του Θεού· και αυτό ήταν το κύριο πράγμα που προοριζόταν να του δειχθεί σε αυτή την όρασι, όπως αργότερα, κεφ. ια΄ 30, κ.λπ. Όλοι συμφωνούν ότι αυτός ήταν ο Αντίοχος Επιφανής (όπως ο ίδιος ονόμαζε τον εαυτό του)—ο ένδοξος, αλλά άλλοι τον ονόμαζαν Αντίοχο Επιμανή—τον Αντίοχο τον μανιώδη. Ονομάζεται εδώ (όπως προηγουμένως, κεφ. ζ΄ 8), ένα μικρό κέρας, επειδή ήταν στην αρχή του περιφρονητός· υπήρχαν άλλοι μεταξύ αυτού και του βασιλείου, και ήταν ευτελούς δουλικού χαρακτήρα, δεν είχε τίποτε μέσα του από πριγκιπικές ιδιότητες, και είχε υπάρξει για κάποιο διάστημα όμηρος και αιχμάλωτος στη Ρώμη, από όπου διέφυγε, και, μολονότι ο νεότερος αδελφός, και ενώ ο μεγαλύτερος ζούσε, απέκτησε το βασίλειο. Αύξανε υπερβολικά μεγάλος προς τον νότο, διότι κατέλαβε την Αίγυπτο, και προς την ανατολή, διότι εισέβαλε στην Περσία και την Αρμενία. Αλλά αυτό που λαμβάνεται ιδιαιτέρως υπόψη εδώ είναι η βλάβη που έκανε στον λαό των Ιουδαίων. Δεν ονομάζονται ρητώς, ή οι προφητείες δεν πρέπει να είναι υπερβολικά σαφείς· αλλά περιγράφονται εδώ έτσι ώστε θα ήταν εύκολο για εκείνους που καταλάβαιναν τη γλώσσα της Γραφής να γνωρίζουν ποιοι εννοούνταν· και οι Ιουδαίοι, έχοντας ειδοποίηση γι' αυτό προηγουμένως, θα μπορούσαν να αφυπνισθούν για να προετοιμάσουν τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους εκ των προτέρων για αυτούς τους δοκιμαστικούς καιρούς. (1.) Έθεσε τον εαυτό του εναντίον της ευάρεστης γης, της γης του Ισραήλ, έτσι ονομαζόμενης επειδή ήταν η δόξα όλων των γαιών, για την καρποφορία και όλες τις απολαύσεις της ανθρώπινης ζωής, αλλά ιδιαιτέρως για τα σημεία της παρουσίας του Θεού σε αυτήν, και επειδή ευλογήθηκε με θείες αποκαλύψεις και θεσμούς· ήταν το Όρος Σιών που ήταν ωραίο για θέση, η χαρά όλης της γης, Ψαλμ. μη΄ 2. Η ευχαρίστηση εκείνης της γης ήταν ότι εκεί επρόκειτο να γεννηθεί ο Μεσσίας, ο οποίος θα ήταν τόσο η παρηγοριά όσο και η δόξα του λαού του Ισραήλ. Σημείωσε, Έχουμε λόγο να θεωρούμε ότι ένα ευχάριστο μέρος είναι εκείνο που είναι άγιο μέρος, στο οποίο κατοικεί ο Θεός, και όπου μπορούμε να έχουμε ευκαιρία κοινωνίας μαζί του. Ασφαλώς, Είναι καλό να είμαστε εδώ. (2.) Πολέμησε εναντίον του στρατεύματος του ουρανού, δηλαδή του λαού του Θεού, της εκκλησίας, η οποία είναι η βασιλεία των ουρανών, η στρατευομένη εκκλησία εδώ στη γη. Οι άγιοι, γεννημένοι άνωθεν, και πολίτες του ουρανού, και κάνοντας το θέλημα του Θεού, κατά τη χάρη του, σε κάποιο μέτρο, όπως οι άγγελοι του ουρανού το κάνουν, μπορούν να ονομασθούν καλά ουράνιο στράτευμα. Ή οι ιερείς και οι Λευίτες, οι οποίοι απασχολούνταν στην υπηρεσία της σκηνής, και εκεί πολεμούσαν καλό αγώνα, ήταν αυτό το στράτευμα του ουρανού. Αυτούς ο Αντίοχος έθεσε τον εαυτό του εναντίον· αύξανε μεγάλος προς το στράτευμα του ουρανού, σε αντίθεση προς αυτούς και σε περιφρόνησή τους. (3.) Έριξε κάτω μερικούς από το στράτευμα (δηλαδή από τους αστέρας, διότι ονομάζονται το στράτευμα του ουρανού) στη γη, και τους ποδοπάτησε. Μερικούς από εκείνους που ήταν πλέον εξέχοντες τόσο στην εκκλησία όσο και στο κράτος, που ήταν φωτεινά και λαμπρά φώτα στη γενεά τους, είτε τους ανάγκασε να συμμορφωθούν με τις ειδωλολατρίες του είτε τους θανάτωσε· τους πήρε στα χέρια του, και τότε τους ποδοπάτησε και θριάμβευσε επάνω τους· όπως ο καλός γέρων Ελεάζαρος, και οι επτά αδελφοί, τους οποίους θανάτωσε με σκληρά βασανιστήρια, επειδή δεν θα έτρωγαν χοιρινό κρέας, Β΄ Μακ. στ΄ 7. Καυχώταν γι' αυτό ότι εδώ προσέβαλε τον ίδιο τον Ουρανό και ύψωσε τον θρόνο του πάνω από τους αστέρας του Θεού, Ησ. ιδ΄ 13. (4.) Μεγάλυνε τον εαυτό του ακόμη και προς τον άρχοντα του στρατεύματος. Έθεσε τον εαυτό του εναντίον του αρχιερέως, του Ονία, τον οποίο στέρησε της αξιοπρέπειάς του, ή μάλλον εναντίον του ίδιου του Θεού, ο οποίος ήταν ο Βασιλεύς του Ισραήλ από παλιά, ο οποίος βασιλεύει αιωνίως Βασιλεύς της Σιών, ο οποίος ο ίδιος ηγείται του δικού του στρατεύματος που πολεμά τις μάχες του. Εναντίον αυτού ο Αντίοχος μεγάλυνε τον εαυτό του· όπως ο Φαραώ, όταν είπε, Ποιος είναι ο Κύριος; Σημείωσε, Εκείνοι που διώκουν τον λαό του Θεού διώκουν τον ίδιο τον Θεό. (5.) Αφαίρεσε την καθημερινή θυσία. Το πρωινό και εσπερινό αρνί, το οποίο ο Θεός διέταξε να προσφέρεται κάθε ημέρα επί του θυσιαστηρίου του προς τιμήν του, ο Αντίοχος απαγόρευσε και εμπόδισε την προσφορά του. Αναμφίβολα αφαίρεσε όλες τις άλλες θυσίες, αλλά μόνο η καθημερινή θυσία αναφέρεται, επειδή αυτή ήταν η μεγαλύτερη απώλεια από όλες, διότι σε αυτή διατηρούσαν τη συνεχή κοινωνία με τον Θεό, την οποία προτιμούσαν από εκείνη που είναι μόνο περιστασιακή. Ο λαός του Θεού θεωρεί τις καθημερινές θυσίες του, τις πρωινές και εσπερινές ασκήσεις της ευλαβείας του, ως τις πλέον αναγκαίες από τις καθημερινές του υποθέσεις και τις πλέον ευχάριστες από τις καθημερινές του παρηγορίες, και δεν θα τις αποχωριζόταν για όλο τον κόσμο. (6.) Έριξε κάτω τον τόπο του αγιαστηρίου του. Δεν έκαυσε και δεν κατεδάφισε τον ναό, αλλά τον έριξε κάτω, όταν τον βεβήλωσε, τον έκανε ναό του Διός Ολυμπίου, και έστησε το άγαλμά του σε αυτόν. Έριξε επίσης κάτω την αλήθεια στη γη, ποδοπάτησε το βιβλίο του νόμου, εκείνο τον λόγο της αλήθειας, τον έσχισε, και τον έκαυσε, και έκανε ό,τι μπορούσε για να τον καταστρέψει εντελώς, ώστε να χαθεί και να λησμονηθεί για πάντα. Αυτά ήταν τα σχέδια εκείνου του ασεβούς πρίγκιπος. Σε αυτά ασκούσε. Και (θα το πίστευες;) σε αυτά ευημερούσε. Προώθησε το ζήτημα πολύ μακριά, φαινόταν να έχει επιτύχει τον σκοπό του, και πλησίασε να εξαλείψει εκείνη την αγία θρησκεία την οποία το δεξί χέρι του Θεού είχε φυτεύσει. Αλλά μήπως αυτός ή οποιοσδήποτε άλλος θριαμβεύσει, σαν να είχε επικρατήσει εδώ εναντίον του ίδιου του Θεού και να ήταν υπερβολικά σκληρός γι' αυτόν, το ζήτημα εξηγείται εδώ και τίθεται σε αληθινό φως. [1.] Δεν θα μπορούσε να το κάνει αυτό αν ο Θεός δεν του είχε επιτρέψει να το κάνει, δεν θα μπορούσε να έχει καμία δύναμη εναντίον του Ισραήλ εκτός αν του είχε δοθεί άνωθεν. Ο Θεός έθεσε αυτή τη δύναμη στο χέρι του, και του έδωσε ένα στράτευμα εναντίον της καθημερινής θυσίας. Η πρόνοια του Θεού έθεσε εκείνο το ξίφος στο χέρι του με το οποίο ήταν ικανός έτσι να καταβάλει όλα μπροστά του. Σημείωσε, Οφείλουμε να βλέπουμε και να αναγνωρίζουμε το χέρι του Θεού σε όλες τις επιχειρήσεις και όλες τις επιτυχίες των εχθρών της εκκλησίας εναντίον της εκκλησίας. Δεν είναι παρά η ράβδος στο χέρι του Θεού. [2.] Ο Θεός δεν θα το είχε επιτρέψει αν ο λαός του δεν τον είχε προκαλέσει να το κάνει. Είναι εξαιτίας της παραβάσεως, της παραβάσεως του Ισραήλ, για να τους διορθώσει γι' αυτό, που ο Αντίοχος απασχολείται για να τους δώσει όλη αυτή την ταραχή. Σημείωσε, Όταν η ευάρεστη γη και όλα τα ευχάριστα πράγματά της ερημώνονται, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι η αμαρτία είναι η αιτία όλης της ερημώσεως. Ποιος παρέδωσε τον Ιακώβ στη λεία; Δεν έδωσε ο Κύριος, αυτός εναντίον του οποίου αμαρτήσαμε; Ησ. μβ΄ 24. Η μεγάλη παράβασις των Ιουδαίων μετά την αιχμαλωσία (όταν θεραπεύθηκαν από την ειδωλολατρία) ήταν περιφρόνηση και βεβήλωση των αγίων πραγμάτων, φυσώντας στην υπηρεσία του Θεού, φέρνοντας το σχισμένο και το χωλό για θυσία, σαν το τραπέζι του Κυρίου να ήταν πράγμα περιφρονητέο (έτσι βρίσκουμε Μαλαχ. α΄ 7, 8, κ.λπ., και ότι οι ιερείς ήταν ένοχοι αυτού Μαλαχ. β΄ 1, 8), και επομένως ο Θεός έστειλε τον Αντίοχο να αφαιρέσει την καθημερινή θυσία και να ρίξει κάτω τον τόπο του αγιαστηρίου του. Σημείωσε, Είναι δίκαιο με τον Θεό να στερεί εκείνους από τα προνόμια του οίκου του οι οποίοι τα περιφρονούν και τα βεβηλώνουν, και να κάνει εκείνους να γνωρίσουν την αξία των διατάξεων από την έλλειψή τους οι οποίοι δεν θα την γνώριζαν από την απόλαυσή τους.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι στρέφεται στο ερώτημα πόσο θα διαρκούσαν οι ερημώσεις. (2.) Η απάντηση που δόθηκε σε αυτό το ερώτημα, εδ. 14. Ο Χριστός δίνει οδηγία στους αγίους αγγέλους, διότι είναι συνδούλοι μας· αλλά εδώ η απάντηση δόθηκε στον Δανιήλ, επειδή για χάρη του τέθηκε το ερώτημα· Είπε σε εμένα. Ο Θεός μερικές φορές δίνει μεγάλες χάρες στον λαό του, σε απάντηση στις έρευνες και τις αιτήσεις των φίλων τους γι' αυτούς. Τώρα, [1.] Ο Χριστός τον διαβεβαιώνει ότι η ταραχή θα τελειώσει· θα συνεχιστεί 2300 ημέρες και όχι περισσότερο, τόσες εσπέρες και πρωινά (έτσι είναι η λέξη), τόσες νυχθήμερες, τόσες φυσικές ημέρες, υπολογισμένες, όπως στην αρχή της Γενέσεως, από τις εσπέρες και τα πρωινά, επειδή ήταν η εσπερινή και πρωινή θυσία που θρηνούσαν περισσότερο την απώλειά της, και νόμιζαν ότι ο χρόνος περνούσε πολύ αργά ενώ στερούνταν από αυτές. Κάποιοι κάνουν το πρωί και το βράδυ, σε αυτόν τον αριθμό, να αντιστοιχούν σε δύο, και τότε 2300 εσπέρες και τόσα πρωινά θα κάνουν μόνο 1150 ημέρες· και περίπου τόσες ημέρες ήταν που η καθημερινή θυσία διακόπηκε· και αυτό πλησιάζει περισσότερο στον υπολογισμό (κεφ. 7,25) ενός καιρού, καιρών, και του διαιρέματος ενός καιρού. Αλλά είναι λιγότερο βίαιο να τα κατανοήσουμε ως τόσες φυσικές ημέρες· 2300 ημέρες κάνουν έξι χρόνια και τρεις μήνες, και περίπου δεκαοκτώ ημέρες· και ακριβώς τόσο καιρό υπολογίζουν από την αποστασία του λαού, που προκλήθηκε από τον Μενέλαο τον αρχιερέα στο 142ο έτος του βασιλείου των Σελευκιδών, τον έκτο μήνα εκείνου του έτους, και την 6η ημέρα του μηνός (έτσι το χρονολογεί ο Ιώσηπος), μέχρι τον καθαρισμό του αγιαστηρίου, και την επανεγκατάσταση της θρησκείας μεταξύ τους, που ήταν στο 148ο έτος, τον 9ο μήνα, και την 25η ημέρα του μηνός, 1 Μακ. 4,52. Ο Θεός υπολογίζει τον χρόνο των θλίψεων του λαού του είναι θλιμμένος. Αποκ. 2,10, Θα έχεις θλίψη δέκα ημέρες. [2.] Τον διαβεβαιώνει ότι θα δουν καλύτερες ημέρες μετά· Τότε το αγιαστήριο θα καθαριστεί. Σημείωσε, Ο καθαρισμός του αγιαστηρίου είναι ευτυχές σημάδι για καλό σε οποιονδήποτε λαό· όταν αρχίζουν να μεταρρυθμίζονται θα ανακουφιστούν σύντομα. Αν και ο δίκαιος Θεός μπορεί, για τη διόρθωση του λαού του, να επιτρέψει το αγιαστήριό του να βεβηλωθεί για λίγο, όμως ο ζηλωτής Θεός θα, για τη δική του δόξα, φροντίσει για τον καθαρισμό του στον κατάλληλο χρόνο. Ο Χριστός πέθανε για να καθαρίσει την εκκλησία του, και θα την καθαρίσει έτσι ώστε τελικά να την παρουσιάσει άμεμπτη στον εαυτό του.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε την ανάγκη να δείτε τις παρούσες δοκιμασίες μέσα από τον φακό των ορισμένων καιρών του Θεού; 2. Πώς επηρεάζει η ανάμνηση ότι οι επίγειες δυνάμεις ανεβαίνουν και πέφτουν τον τρόπο που κρατάτε τις τρέχουσες ανησυχίες σας; 3. Ποια καθημερινή πρακτική ευλάβειας μπορείτε να φυλάξετε πιο προσεκτικά μετά τον συλλογισμό στις διακοπτόμενες θυσίες σε αυτή την όραση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν τῇ ὁράσει τῇ δοθείσῃ τῷ Δανιὴλ ἀπεκάλυψας τὴν κυρίαρχον ἐξουσίαν σου ἐπὶ πάσης ἀναδυομένης δυνάμεως καὶ τὸν βέβαιον καθαρισμὸν τοῦ ἁγιαστηρίου σου ἐν τῷ τεταγμένῳ καιρῷ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον ἡμᾶς ἵνα ἐμπιστευώμεθα τῷ Ἄρχοντι τῶν ἀρχόντων, ἵνα περιπατῶμεν ἐν καθημερινῇ μετανοίᾳ, καὶ ἵνα κρατῶμεν τὴν ἐλπίδα τῆς τελικῆς ἀποκαταστάσεως μέχρις οὗ ἀνατείλῃ ἐκείνη ἡ ἡμέρα. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →