Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 77-78 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Τόμας Κόουκ για την Αγία Γραφή, αυτόν τον έμπιστο σύντροφο των πρώτων Μεθοδιστών αναγνωστών. Ο Επίσκοπος Κόουκ, ο πιστός συνεργάτης του Ουέσλεϋ, μας οδηγεί μέσα από τους Ψαλμούς με ποιμαντική θέρμη και σταθερή ελπίδα του ευαγγελίου, προσκαλώντας κάθε ταραγμένη καρδιά να βρει την ανάπαυσή της στην αμετάβλητη πιστότητα του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τους Ψαλμούς 77 και 78, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος καθώς ο ψαλμωδός κινείται από τη βαθιά θλίψη στην ανανεωμένη εμπιστοσύνη και στη συνέχεια αφηγείται τις ισχυρές πράξεις του Κυρίου για την εκπαίδευση κάθε γενιάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ξεκινά εντοπίζοντας την κρυφή πηγή της θλίψης του ψαλμωδού.
Ποια ήταν η συγκεκριμένη θλίψη που προκάλεσε αυτό το θλιβερό παράπονο, δεν φαίνεται· αλλά, όποια κι αν ήταν, το κεντρί της βρισκόταν σε αυτό, ότι ο Ψαλμωδός φοβόταν ότι τον είχε εγκαταλείψει ο Θεός, και, αναμφίβολα, αυτό είναι από όλες τις θλίψεις η πιο ανυπόφορη· μια θλίψη που κανένα φάρμακο δεν μπορεί να φτάσει, την οποία όλες οι δυνάμεις της λογικής δεν μπορούν να βοηθήσουν: γιατί η ψυχή αρνείται να παρηγορηθεί: ότι ο Ψαλμωδός μιλά για τις θλίψεις μιας θρησκευτικά καλοπροαίρετης καρδιάς, είναι φανερό από την περιγραφή που δίνει για τη συμπεριφορά του κάτω από τη θλίψη του. Ήταν πολύ ταραγμένος· αλλά την ημέρα της θλίψης του ζήτησε τον Κύριο. Ήταν θλιμμένος, αλλά στη θλίψη του θυμήθηκε τον Θεό, Ψαλμοί 77:3.Στη συνέχεια ακολουθεί τη σκέψη του θλιμμένου ανθρώπου μέχρι το σημείο καμπής της.
Στίχος 9. Ψαλμοί 77:9. Έχει ξεχάσει ο Θεός να είναι φιλεύσπλαχνος — Αξίζει τον κόπο να παρατηρήσουμε την αλληλουχία των σκέψεων που ακολούθησε αυτός ο θλιμμένος καλός άνθρωπος, και ποιες ήταν οι σκέψεις στις οποίες κατέληξε τελικά, ως η καλύτερη και μόνη του παρηγοριά και υποστήριξη. Είτε οι συμφορές που τον έπλητταν ήταν προσωπικές για τον ίδιο, είτε δημόσιες για το λαό και τη χώρα του· ωστόσο, όσο οι σκέψεις του επικεντρώνονταν σε αυτές, και τον οδηγούσαν σε διαμαρτυρίες προς τον Θεό για τη σκληρότητα των κρίσεών του, δεν έβρισκε καμία ανακούφιση ή παρηγοριά. Ένας αδύναμος άνθρωπος δεν μπορεί να κρίνει σωστά τις πράξεις ακόμη και ενός ανθρώπου σοφότερου από τον ίδιο, των οποίων τις απόψεις και τα σχέδια δεν κατέχει: πολύ λιγότερο μπορεί οποιοσδήποτε άνθρωπος να κρίνει τους τρόπους του Θεού, στα συμβούλια του οποίου δεν είναι δεκτός, και στα μυστικά του οποίου είναι ξένος. Ο Ψαλμωδός παραπονέθηκε έντονα, Ψαλμοί 77:9. Αλλά τι κέρδισε από το παράπονό του; Δεν αναγκάστηκε αμέσως να ομολογήσει την ακαταλληλότητα και την ανοησία του; Είπα, Αυτή είναι η αδυναμία μου.Ο Κόουκ καταγράφει στη συνέχεια τη στιγμή που ο ψαλμωδός ονομάζει τη δική του αδυναμία.
Είπα, Αυτή είναι η αδυναμία μου, η μοίρα της θλίψης μου, κάτω από την οποία δεν πρέπει να παραπονιέμαι· ή μάλλον η αδυναμία και η αμαρτία μου, να αμφιβάλλω ποτέ για την αγάπη και τη συμπόνια του Θεού μου: αλλά θα θυμηθώ τα χρόνια του δεξιού χεριού του Υψίστου, ότι είναι ο ίδιος χθες, σήμερα και για πάντα, ικανός να σώσει στο έπακρο, και επομένως πάντα να τον θυμόμαστε και να τον εμπιστευόμαστε. Σημείωση· (1.) Έχουμε ήδη βγει, σε κάποιο βαθμό, από τις δυσκολίες μας όταν αρχίζουμε να καταδικάζουμε την απιστία μας, και να ρίχνουμε την έγνοια μας στον Θεό. (2.) Δεν υπάρχει αμαρτία πιο πολιορκητική, καμία πιο αξιοθρήνητη, από αυτή την ατιμωτική δυσπιστία στην προθυμία του Θεού να σώσει. 2ον, Αν και δεν βρίσκουμε το άμεσο αποτέλεσμα των μέσων της χάριτος, δεν πρέπει να κουραστούμε να τα χρησιμοποιούμε: όταν συνεχίζουμε στον δρόμο του Θεού, σίγουρα θα πετύχουμε στο τέλος. 1. Συνεχίζει να μελετά τα έργα και τους τρόπους του Θεού για την παρηγοριά της ψυχής του.
Σκεφτείτε
Ο Κόουκ κλείνει τη μελέτη τονίζοντας τη διαρκή παρηγοριά που βρίσκεται στους λυτρωτικούς τρόπους του Θεού.
Σε όλα αυτά εκδήλωσε ένδοξα τη δύναμη και τη χάρη του προς το λαό του, και έδωσε στους πιστούς του οπαδούς αιώνια αιτία να θριαμβεύουν σε αυτόν: Ποιος είναι τόσο μεγάλος θεός όσο ο Θεός μας; Σημείωση· (1.) Η λύτρωση του Ισραήλ από την Αίγυπτο, είναι τυπική της λύτρωσής μας από τη δουλεία της φθοράς. (2.) Όπως αυτό το πέρασμα μέσα από τη θάλασσα, έτσι είναι και πολλά από τα έργα της χάριτος και της πρόνοιας του Θεού, ακατανόητα για εμάς· μπορούμε μόνο να σταθούμε στην ακτή και να φωνάξουμε, Ω το βάθος! Ρωμαίους 11:33. (3.) Όπως ο Θεός παλιά έτσι παρέδωσε το λαό του, έτσι θα οδηγεί, θα καθοδηγεί και θα διατηρεί τους πιστούς του· και όσοι τον εμπιστεύονται δεν θα απογοητευτούν από την ελπίδα τους.
Απαντήστε
Πού στην παρούσα δοκιμασία μου αρνούμαι την παρηγοριά που προσφέρει ο Θεός; Πώς θα μπορούσε η ανάμνηση των ετών του δεξιού χεριού του Υψίστου να σταθεροποιήσει την καρδιά μου σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορώ να μιλήσω για τα θαύματα του Θεού για να ενισχύσω κάποιον άλλο που περπατά στο σκοτάδι;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, όπως ο Τόμας Κόουκ κάποτε καθοδηγούσε τις καρδιές των Μεθοδιστών μέσα από αυτά τα ιερά άσματα, έτσι οδήγησέ μας τώρα. Όταν τα πνεύματά μας αρνούνται την παρηγοριά, δίδαξέ μας να κλαίμε σε εσένα μέχρι να ανατείλει το φως. Σταθεροποίησε τα μάτια μας στους αγίους σου τρόπους και στα ισχυρά σου έργα του παρελθόντος, ώστε να σε εμπιστευόμαστε σε κάθε αλλαγή. Κράτησέ μας από την αμαρτία της απιστίας και δώσε μας χάρη να θυμόμαστε και να διακηρύσσουμε τα θαύματά σου σε όσους έρχονται μετά από εμάς. Μέσω του Χριστού του Λυτρωτή μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →