Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 3-4 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής ελπίδας, στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon για τα κεφάλαια 3 και 4 του Εκκλησιαστή μας καθοδηγεί μέσα από τις καθορισμένες εποχές της ζωής και τα όρια της ανθρώπινης προσπάθειας. Τα λόγια του προσκαλούν σε νηφάλια σκέψη για τη θεία τάξη και το κάλεσμα για πιστή υπομονή. Ακούμε με ευλάβεια, εμπιστευόμενοι ότι ο ίδιος Θεός που ορίζει τους καιρούς, δίνει επίσης χάρη να περπατάμε σε αυτούς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές καρδιές στο Πνεύμα, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 3 και 4 του Εκκλησιαστή. Δώστε προσοχή στον ρυθμό των εποχών, το βάρος της αδικίας και την ήσυχη συμβουλή να δεχόμαστε κάθε μέρα από το χέρι του Θεού. Είθε η ανάγνωση να σταθεροποιήσει τις ψυχές μας και να μας προετοιμάσει για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει την ενότητα στρεφόμενος στις καθορισμένες εποχές του πρώτου στίχου.
Στίχος 1. 1 . Για κάθε πράγμα Καλύτερα, Για κάθε επιχείρηση, ή εγχείρημα. Εποχή… χρόνος Δηλώνοντας έναν καθορισμένο χρόνο, μια καθορισμένη εποχή. Ο Μεγάλος Οργανωτής έχει ισορροπήσει τις ανθρώπινες υποθέσεις θέτοντας το ένα πράγμα απέναντι στο άλλο, και γράφοντας αυτόν τον νόμο της μεταβλητότητας στα ζωικά και φυτικά βασίλεια, στις διαδικασίες της άψυχης φύσης, και στα ένστικτα και τις κρίσεις της ανθρωπότητας.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη θεία τοποθέτηση της αιωνιότητας μέσα στην ανθρώπινη καρδιά στον ενδέκατο στίχο.
Στίχος 11. 11 . Έκανε τα πάντα όμορφα Η συμπερασματική σκέψη του Κοελέθ σχετικά με το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο θερμαίνεται σε ποιητική ομορφιά. Κάθε στοιχείο του είναι 'όμορφο' στην προοριζόμενη θέση και τάξη του. Η λέξη που αποδίδεται ως κόσμος είναι η μόνη εβραϊκή λέξη για τον αμέτρητο χρόνο, δηλαδή την αιωνιότητα. Πολλές και διάφορες απόψεις έχουν δοθεί για αυτή τη λέξη. Κάποιοι εξαιρετικοί μελετητές έχουν θεωρήσει ότι θα έπρεπε να ήταν μια λέξη που βρίσκεται τώρα στην αραβική, elem, που σημαίνει νοημοσύνη, αντί για 'holam. Αλλά το απλούστερο είναι εδώ το καλύτερο. Ο Θεός όχι μόνο έχει διατάξει αυτόν τον 'κόσμο' καλά, αλλά έχει βάλει στην καρδιά του ανθρώπου μια αίσθηση και κατανόηση του τι είναι πέρα από τη ζωή και τον χρόνο. Έτσι ώστε Αυτά τα λόγια θα έπρεπε να είναι, αλλά αυτό. Η αγγλική γλώσσα δεν έχει λέξη που να μεταφέρει την ιδέα της αποκλειστικότητας τόσο ιδιαιτέρως όσο η εβραϊκή που χρησιμοποιείται εδώ· ωστόσο το 'αλλά αυτό' πλησιάζει περισσότερο. Η ιδέα είναι, ότι η αρμονία των θείων διευθετήσεων για τον άνθρωπο, και η σχέση του με το αμέτρητο μέλλον, θα ήταν σαφής και πρακτική, αλλά ο άνθρωπος δεν λαμβάνει υπόψη και δεν μελετά ολόκληρο το σχέδιο του Θεού από την αρχή μέχρι το… τέλος.Ο Whedon στη συνέχεια προχωρά στην διαβεβαίωση της τελικής κρίσης στον δέκατο έβδομο στίχο.
Στίχος 17. 17 . Ο Θεός θα κρίνει Η σκέψη μιας τελικής κρίσης εισάγεται εδώ, όχι τόσο ως θέμα ήρεμης πίστης, όσο ως η αρπαγή μιας αποθαρρυμένης και απελπισμένης καρδιάς που αρπάζει ό,τι παρηγοριά μπορεί να δώσει το ένστικτο μιας τελικής κρίσης και διευθέτησης. Η λέξη εκεί, μετά τον χρόνο, πρέπει να νοηθεί ως συνοδευόμενη από μια χειρονομία προς τον ουρανό και προς τα εμπρός· διότι η αναφορά πρέπει να είναι στην μελλοντική γενική κρίση.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon ολοκληρώνει το κεφάλαιο σταθμίζοντας την παρούσα απόλαυση που παραμένει όταν η μελλοντική ελπίδα είναι ακόμη κρυμμένη.
Στίχος 22. 22 . Γιατί Βλέποντας, λοιπόν, ότι η πρόσφυση του ανθρώπου είναι μόνο στο παρόν, και κανείς δεν μπορεί να του αποκαλύψει το μέλλον, τι απομένει παρά να απολαύσει το παρόν, αντλώντας από αυτό όλο το καλό που μπορεί να προσφέρει; Η οπτική γωνία που έχει επιτευχθεί τώρα είναι σίγουρα πολύ ζοφερή και αποθαρρυντική. Δεν είναι, ας θυμηθούμε, το συμπέρασμα όλης της υπόθεσης. Ο συγγραφέας δεν απέχει πολύ από την ψυχική κατάσταση στην οποία ο Άμλετ εκφωνεί τον θλιβερό και όμορφο μονόλογό του: συζητά 'τα χίλια φυσικά πλήγματα που κληρονομεί η σάρκα', 'την καθυστέρηση του νόμου', 'να γρυλίζει και να ιδρώνει κάτω από μια κουραστική ζωή', χωρίς καμία παρηγοριά από οτιδήποτε μετά τον θάνατο, αυτή την 'αγνωστη χώρα από την οποία κανένας ταξιδιώτης δεν επιστρέφει'· μόνο που ο Κοελέθ, αντί να οδηγηθεί σε απόγνωση, ακολουθεί τη σοφότερη συμβουλή της γενναίας υπομονής και της χαρούμενης απόλαυσης όποιου καλού μπορεί να περιέχει μια τόσο θλιβερή κατάσταση.
Απαντήστε
Απάντησε
Πώς η σταθερή τάξη των εποχών διαμορφώνει την εμπιστοσύνη σου στην πρόνοια του Θεού σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί το κάλεσμα να δεχόμαστε κάθε μέρα ως δώρο να μας προστατεύει από την αγχώδη προσπάθεια; Πού φέρνει η ελπίδα της τελικής κρίσης θάρρος εν μέσω της παρούσας αδικίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Θεέ, που όρισες χρόνο για κάθε σκοπό κάτω από τον ουρανό, δώσε μας χάρη να αναπαυόμαστε στις σοφές σου διατάξεις. Όταν το βάρος της αλλαγής πιέζει σκληρά, σταθεροποίησε τις καρδιές μας με την υπόσχεση της αμετάβλητης αγάπης σου. Δίδαξέ μας να μετράμε σωστά τις ημέρες μας, δεχόμενοι κάθε μερίδα από το χέρι σου με ευχαριστία. Είθε η ελπίδα της δίκαιης κρίσης να μας στηρίζει σε κάθε δοκιμασία, και είθε να περπατάμε ως εκείνοι που σου ανήκουν. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →