Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Η θεοσεβής λύπη που εργάζεται μετάνοια προς σωτηρία
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αφού τραυμάτισε τους Κορινθίους με μια σκληρή επιστολή, ο Παῦλος τώρα δένει το τραύμα. Δεν μετανοεί για τη λύπη που προκάλεσε, εξαιτίας του καρπού που απέφερε: 'τώρα χαίρομαι, όχι ότι λυπηθήκατε, αλλά ότι λυπηθήκατε προς μετάνοια'. Εδώ κάνει μία από τις πιο οξείες και θεραπευτικές διακρίσεις της Γραφής — ανάμεσα σε δύο είδη λύπης. 'Διότι η λύπη κατά Θεόν κατεργάζεται μετάνοια προς σωτηρία αμεταμέλητη· η δε λύπη του κόσμου κατεργάζεται θάνατο'. Μία λύπη σώζει· άλλη σκοτώνει. Ο Χρυσόστομος, ο μέγας ιατρός των μετανοούντων ψυχών, εμμένει σε αυτή τη χειρουργική με τρυφερότητα, συγκρίνοντας τον Παῦλο με πατέρα που, αφού άφησε το μαχαίρι να κάνει το επώδυνο έργο του, δεν φοβάται έπειτα να παρηγορήσει το παιδί. Το κεφάλαιο είναι πορτρέτο της μετάνοιας που γίνεται ορθά — λύπη που δεν καταλήγει σε απόγνωση αλλά σε ειλικρινή φροντίδα, καθαρισμό συνειδήσεως, άγιο φόβο, και τέλος σε χαρά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Β' Κορινθίους 7 — έχοντας τις επαγγελίες, 'ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος, τελειοποιούντες αγιότητα εν φόβω Θεού'· 'ανοίξτε τις καρδιές σας σε εμάς· δεν αδικήσαμε κανένα'· είστε στις καρδιές μας για να πεθάνουμε και να ζήσουμε μαζί· η παρηγοριά του Παύλου κατά την έλευση του Τίτου, ο οποίος διηγήθηκε τον πόθο, το πένθος και τον ζήλο τους· 'αν και σας λύπησα με επιστολή, δεν μετανοώ'· 'χαίρομαι… ότι λυπηθήκατε προς μετάνοια· διότι λυπηθήκατε κατά Θεόν'· 'διότι η λύπη κατά Θεόν κατεργάζεται μετάνοια προς σωτηρία αμεταμέλητη· η δε λύπη του κόσμου κατεργάζεται θάνατο'· 'τι επιμέλεια επέφερε σε εσάς, ναι, τι απολογία, ναι, τι αγανάκτηση, ναι, τι φόβο'· και η χαρά του Τίτου, του οποίου το πνεύμα αναζωογονήθηκε από όλους σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παῦλος δεν λέει ότι η λύπη είναι πάντα καλή — την κοσκινίζει προσεκτικά. Ο Χρυσόστομος τον παρακολουθεί να το κάνει:
Και τότε φιλοσοφεί γι' αυτό, δείχνοντας ότι η λύπη δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις πράγμα θλιβερό, αλλά όταν είναι κοσμική.Η λύπη για χαμένα χρήματα, χαμένη φήμη, τα γυμνά πλήγματα της ζωής — αυτή κατεργάζεται θάνατο, διότι δεν αλλάζει τίποτε από όσα θρηνεί. Αλλά υπάρχει μία λύπη που είναι φάρμακο, η μόνη που θεραπεύει ακριβώς αυτό που θρηνεί. Ο Χρυσόστομος την ονομάζει ακριβώς:
Διότι μόνο ως προς τις αμαρτίες η λύπη είναι ωφέλιμο πράγμα. Ο θρηνών για τον πλούτο δεν ανακτά την απώλειά του, και ο θρηνών για τους νεκρούς δεν τους ανασταίνει· αλλά αυτός που θρηνεί για τις αμαρτίες του τις κάνει να φθίνουν και να εξαφανίζονται. Αυτή είναι η μεγάλη ευσπλαχνία κρυμμένη στη θεοσεβή λύπη: είναι ο μόνος πόνος που διαλύει την ίδια την αιτία του, και γι' αυτό είναι 'αμεταμέλητη'.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτό που ξεχωρίζει τη θεοσεβή λύπη είναι ότι δεν αφήνει επίγευση μεταμέλειας. Η κοσμική λύπη ωθεί τους ανθρώπους σε υπερβολές και έπειτα τους κατακρίνει για τη λύπη· αλλά η ψυχή που έκλαψε για την αμαρτία της δεν επιθυμεί ποτέ να είχε κλάψει λιγότερο. Ο Χρυσόστομος δηλώνει την αντίθεση καθαρά:
Αλλά η λύπη κατά Θεόν είναι το αντίθετο— ούτε κατακρίνει τον θρηνούντα για το θρήνο ούτε καταλήγει σε θάνατο, αλλά σε σωτηρία που δεν φέρνει τύψεις. Και ο καρπός τέτοιας λύπης δεν είναι παράλυση αλλά ζωοποίηση: ο Παῦλος απαριθμεί την επιμέλεια, την απολογία, την αγανάκτηση, τον φόβο, τον πόθο, τον ζήλο που επέφερε στους Κορινθίους. Έτσι και όταν ήλθε ο Τίτος, ο Χρυσόστομος παρατηρεί πώς οι Κορινθίοι είχαν αγαπήσει τον διδάσκαλό τους ως πατέρα και τον φοβούνταν ως άρχοντα ταυτόχρονα —
ούτε ο φόβος σκοτίζει την αγάπη, ούτε η αγάπη χαλαρώνει τον φόβο. Τέτοια είναι η ισορροπία ψυχής που μετανοεί ορθά: θερμή στην αγάπη, όμως τρέμουσα με ευλάβεια· λυπημένη για την αμαρτία, όμως ζωντανή με νέα απόφαση.
Απαντήστε
Απόκριση
Δοκιμάστε τις λύπες της δικής σας καρδιάς με τη διάκριση του Παύλου. Μερικές από τις λύπες σας είναι κοσμικές — για χρήματα, για προσβεβλημένη τιμή, για τα συνηθισμένα τραύματα της ζωής — και αυτές 'κατεργάζονται θάνατο', χωρίς να αλλάζουν τίποτε, πικραίνοντας τα πάντα. Αλλά υπάρχει λύπη που θεραπεύει: λύπη για τις αμαρτίες σας. Ο Χρυσόστομος λέει ότι είναι 'η μόνη' που ωφελεί, διότι κάνει αυτό ακριβώς που θρηνεί 'να φθίνει και να εξαφανίζεται'. Μην αποφεύγετε αυτόν τον άγιο πόνο, και μην τον αφήσετε να ξινίσει σε απόγνωση, διότι η θεοσεβής λύπη είναι 'το αντίθετο' της κοσμικής λύπης — δεν αφήνει μεταμέλεια πίσω της, μόνο σωτηρία. Και σημειώστε τι πρέπει να παράγει μέσα σας: όχι αόριστη βαρύτητα, αλλά ειλικρινή φροντίδα, καθαρισμό συνειδήσεως, άγιο φόβο Θεού, φρέσκο ζήλο για το ορθό. Ας μοιάζει η μετάνοιά σας έτσι — και ας κρατά μαζί αγάπη και ευλάβεια, φοβούμενοι τον Θεό ως Πατέρα, αγαπώντας Τον ως παιδί.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ, ιατρέ των μετανοούντων ψυχών, που μεταστρέφεις τη λύπη των τέκνων Σου σε θεραπεία και όχι σε θάνατο: χάρισέ μου τη θεοσεβή λύπη που κατεργάζεται μετάνοια προς σωτηρία, και λύτρωσέ με από τη λύπη του κόσμου που κατεργάζεται μόνο θάνατο. Ας θρηνήσω όχι για χαμένα πράγματα που δεν μπορούν να ανακτηθούν, αλλά για τις αμαρτίες μου, ώστε να φθίνουν και να εξαφανίζονται ενώπιον του ελέους Σου. Κάνε τη μετάνοιá μου καρποφόρα σε επιμέλεια, σε καθαρισμό συνειδήσεως, σε άγιο φόβο και ανανεωμένο ζήλο· και διατήρησε μέσα μου και αγάπη και ευλάβεια, ώστε να Σε φοβούμαι ως Πατέρα και να Σε αγαπώ ως παιδί Σου. Καθάρισέ με από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος, τελειοποιώντας αγιότητα εν τω φόβω Σου· διά Χριστού του Κυρίου ημών, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →