← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Ο Λόγος και η Εξουσία του Κυρίου της Ζωής

Λουκάς 8Υπόμνημα εις το Ευαγγέλιον του Αγίου Λουκά υπό του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το Λουκ. 8 παραθέτει την παραβολή του σπορέα δίπλα σε μια σειρά από συντριπτικές επιδείξεις δύναμης — μια καταιγίδα που ησυχάζει με έναν λόγο, μια λεγεώνα δαιμόνων που εκδιώκεται, μια γυναίκα που θεραπεύεται με μια αφή, ένα νεκρό κορίτσι που ανασταίνεται με μια εντολή. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας συνδέει τα δύο: το ερώτημα του σπορέα είναι αν ο λόγος του Θεού βρίσκει καλό έδαφος μέσα μας, και τα θαύματα αποκαλύπτουν Ποιος είναι αυτός ο Σπορέας — ο Κύριος της ζωής ο ίδιος, ενώπιον του οποίου οι καταιγίδες, οι δαίμονες, η ασθένεια και ο θάνατος δεν έχουν δύναμη να αντισταθούν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Λουκ. 8:4–56 — την παραβολή του σπορέα και την ερμηνεία της· «Η μητέρα μου και οι αδελφοί μου είναι αυτοί που ακούν τον λόγο του Θεού και τον πράττουν»· την ησυχία της καταιγίδας· τον δαιμονισμένο των Γερασηνών και τους χοίρους· και τη γυναίκα με την αιμορραγία και την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου. Προσέξτε πώς η παραβολή του λόγου ερμηνεύει τα θαύματα, και τα θαύματα αποκαλύπτουν τον Σπορέα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο σπόρος του σπορέα αποτυγχάνει όχι από τον εαυτό του αλλά από το έδαφος — και ο Κύριλλος περιγράφει την σκληρή καρδιά που δεν αφήνει τον λόγο να βρει είσοδο: Διότι η θεία και ιερή νουθεσία δεν βρίσκει είσοδο σε αυτούς, ούτε δέχονται τους λόγους που θα παρήγαγαν μέσα τους τον φόβο του Θεού, και μέσω των οποίων θα μπορούσαν να καρποφορήσουν ως καρπούς τις δόξες της αρετής. Προειδοποιεί ακόμη και για εκείνους που απολαμβάνουν τη σύναξη αλλά δεν φέρουν καρπό, ακούγοντας χωρίς καθαρισμένη θέληση: αισθάνονται συχνά ευχαρίστηση βλέποντας τόσους πολλούς συγκεντρωμένους, και δέχονται με χαρά τη διδασκαλία των μυστηρίων από εκείνον του οποίου έργο είναι να διδάσκει, και τον επαινούν με εγκώμια: αλλά το κάνουν αυτό χωρίς διάκριση ή κρίση, αλλά με ακάθαρτες θελήσεις. Και όταν ο Κύριος ονομάζει τους αληθινούς συγγενείς Του ως εκείνους που ακούν και πράττουν τον λόγο, ο Κύριλλος καθιστά την υπακοή τη ρίζα κάθε αγαθού: Διότι η υπακοή και η ακρόαση προς τον Θεό είναι η αιτία κάθε ευλογίας, το παρόν μάθημα μας διδάσκει. Έτσι ο λόγος δεν είναι απλώς να θαυμάζεται αλλά να λαμβάνεται και να υπακούεται· η ίδια εξουσία που προστάζει τον σπόρο προστάζει την καταιγίδα και τους δαίμονες.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Όταν ο Κύριος συναντά τη λεγεώνα ανάμεσα στους τάφους, ο Κύριλλος βλέπει την γυμνή παντοδυναμία του Θεού — καμία πάλη, μόνο μια θέληση. Με ακαταμάχητη δύναμη και απαράμιλλη εξουσία συντρίβει τον Σατανά απλώς θέλοντας να γίνει έτσι. Όταν η δύναμη εξέρχεται από Αυτόν για να θεραπεύσει τη γυναίκα που άγγιξε το ένδυμά Του, ο Κύριλλος βλέπει ένα γνώρισμα που ανήκει μόνο στον Θεό: Μια τέτοια πράξη είναι γνώρισμα κατάλληλο μόνο για τη Φύση που είναι πάνω από όλα, και υπέρτατη. Και στο προσκέφαλο της νεκρής κόρης του Ιαείρου, όπου οι πενθούντες γελούν, ο Κύριλλος δηλώνει τον βαθύτερο λόγο που ο θάνατος πρέπει να υποχωρήσει: Διότι σε Αυτόν, ως Ζωή εκ φύσεως, δεν υπάρχει τίποτε νεκρό. Ο Σπορέας του λόγου είναι ο Κύριος της ζωής· η καταιγίδα, οι δαίμονες, η ασθένεια και ο τάφος όλοι Τον ομολογούν.
Απαντήστε

Απόκριση

Δύο ερωτήματα διατρέχουν αυτό το κεφάλαιο. Πρώτον, τι είδους έδαφος είστε; Ο Κύριλλος προειδοποιεί για την καρδιά στην οποία 'η θεία και ιερή νουθεσία δεν βρίσκει είσοδο' — μπορείτε να καθίσετε στην εκκλησία, ακόμη και να το απολαύσετε, και ακόμη να αφήσετε τον λόγο να μην καρποφορήσει. Το φάρμακο είναι αυτό που ονομάζει ο Κύριος: όχι μόνο ακρόαση, αλλά ακρόαση και πράξη, διότι η υπακοή 'είναι η αιτία κάθε ευλογίας.' Δεύτερον, ποιος νομίζετε ότι είναι αυτός ο Ιησούς; Το κεφάλαιο απαντά με καταιγίδα, δαίμονα, ασθένεια και θάνατο — Αυτός 'συντρίβει τον Σατανά απλώς θέλοντας,' και σε Αυτόν 'δεν υπάρχει τίποτε νεκρό.' Αν αυτός είναι που σπέρνει τον λόγο μέσα σας, τότε δεχθείτε τον ως καλό έδαφος, και αφήστε τίποτε στη ζωή σας να παραμείνει πέρα από την εξουσία Του.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού Χριστέ, Σπορέα του σωτηρίου λόγου και Κύριε της ζωής, ενώπιον του οποίου η καταιγίδα ησυχάζει, οι δαίμονες φεύγουν, η ασθένεια θεραπεύεται, και οι νεκροί ανασταίνονται: κάνε την σκληρή καρδιά μου καλό έδαφος, ώστε ο λόγος Σου να βρει είσοδο και να καρποφορήσει τους καρπούς της αρετής. Δώσε μου όχι μόνο να ακούω αλλά να πράττω, διότι η υπακοή σε Σένα είναι η αιτία κάθε ευλογίας. Εσύ που συντρίβεις τον εχθρό απλώς θέλοντας το, και στον οποίο δεν υπάρχει τίποτε νεκρό, ας μην παραμείνει κανένα μέρος της ζωής μου πέρα από την εξουσία Σου. Ανάστησέ με όπως ανέστησες το παιδί, διότι Εσύ είσαι Ζωή εκ φύσεως· και σε Σένα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ας είναι δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις το Ευαγγέλιον του Αγίου Λουκά υπό του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →