Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Κατά Ιωάννην 11 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για την Αγία Γραφή για καθοδήγηση μέσα από το κεφάλαιο 11 του Κατά Ιωάννην. Η κατά στίχο ερμηνεία του Μπάρνς ανοίγει την αφήγηση του Λαζάρου με προσεκτική προσοχή στο ιστορικό πλαίσιο, στη λεπτομέρεια του κειμένου και στη δογματική συνέπεια. Το έργο του προσκαλεί τους αναγνώστες να παραμείνουν σε κάθε ανταλλαγή, θαύμα και ομολογία ώστε η δόξα του Υιού του Θεού να φανεί πιο καθαρά. Καθώς ακολουθούμε την επεξεργασία του, μας υπενθυμίζεται ότι η Γραφή ανταμείβει την υπομονετική, ευλαβή μελέτη. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Μπάρνς να ανοίξει τώρα τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 11 του Κατά Ιωάννην, επιτρέποντας στο ιερό κείμενο να μιλήσει πρώτο. Καθώς ακούμε, παρατηρήστε την πρόοδο από την ιδιωτική θλίψη στο δημόσιο θαύμα και από την αμφιβολία στην ομολογία. Προετοιμαστείτε να δεχθείτε τόσο την τρυφερότητα όσο και τη δύναμη που επιδεικνύει ο Κύριός μας. Αφιερώστε χρόνο για να σημειώσετε τα σημεία όπου ο Ιησούς μιλά πιο άμεσα στη Μάρθα και στο παρακολουθούν πλήθος. Είθε η ανάγνωση να προετοιμάσει το νου μας για την προσεκτική έκθεση που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς αρχίζει με τον αναφερόμενο σκοπό της ίδιας της ασθένειας.
Στίχος 4. Αυτή η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον - Η λέξη «θάνατος» εδώ ισοδυναμεί με το να παραμένει κανείς υπό τον θάνατο, Προς Ρωμαίους 6:23. «Ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος» - μόνιμος ή αμετάβλητος θάνατος, αντίθετος προς την αιώνια ζωή. Ο Ιησούς προφανώς δεν σκόπευε να αρνηθεί ότι θα πέθαινε. Οι λέξεις που προσθέτει αμέσως δείχνουν ότι θα εξέπνεε και ότι θα τον ανέσταινε για να δείξει τη δύναμη και τη δόξα του Θεού. Συγκρίνετε Κατά Ιωάννην 11:11. Αυτές οι λέξεις δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές με καμία άλλη υπόθεση παρά ότι ανέμενε να τον αναστήσει. Ο Σωτήρας συχνά χρησιμοποιούσε παρόμοιες εκφράσεις για να στρέψει την προσοχή σε ό,τι επρόκειτο να πει προς εξήγηση. Η έννοια μπορεί να εκφραστεί έτσι: «Η ασθένειά του δεν είναι θανατηφόρα. Δεν προορίζεται για τον θάνατό του, αλλά για να παράσχει ευκαιρία για μια σημαντική επίδειξη της δόξας του Θεού και για να παράσχει μια μόνιμη απόδειξη της αλήθειας της θρησκείας. Προορίζεται να επιδείξει τη δύναμη του Υιού του Θεού και να είναι απόδειξη ταυτόχρονα της αλήθειας της αποστολής του, της φιλίας του για αυτήν την οικογένεια, της ήπιας, τρυφερής, ιδιαίτερης αγάπης του ως ανθρώπου, της δύναμης και της δόξας του ως Μεσσία και της μεγάλης διδασκαλίας ότι οι νεκροί θα αναστηθούν. Για τη δόξα του Θεού - Για να τιμηθεί ο Θεός. Δείτε Κατά Ιωάννην 9:3. Ότι ο Υιός του Θεού... - Η δόξα του Θεού και του Υιού του είναι η ίδια. Αυτό που προάγει το ένα προάγει επίσης το άλλο. Λίγα πράγματα θα μπορούσαν να το κάνουν περισσότερο από το θαύμα που ακολουθεί, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα τον αγαπητό και τρυφερό χαρακτήρα του Ιησού ως ανθρώπου και φίλου και τη δύναμή του ως ίσου με τον Θεό.Στη συνέχεια ασχολείται με τη δήλωση του Κυρίου ότι είναι η ανάσταση και η ζωή.
Στίχος 25. Εγώ είμαι η ανάσταση - Είμαι ο συγγραφέας ή η αιτία της ανάστασης. Εξαρτάται τόσο από τη δύναμη και τη θέλησή μου, ώστε μπορεί να λεχθεί ότι είμαι η ίδια η ανάσταση. Αυτός είναι ένας πολύ εκφραστικός τρόπος να πει κανείς ότι ολόκληρη η διδασκαλία της ανάστασης προήλθε από αυτόν και ότι ολόκληρη η δύναμη να την πραγματοποιήσει ήταν δική του. Με παρόμοιο τρόπο λέγεται ότι έγινε από τον Θεό για εμάς «σοφία και δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση», Προς Κορινθίους Α' 1:30. Και η ζωή - Κατά Ιωάννην 1:4. Καθώς η ανάσταση όλων εξαρτάται από αυτόν, υπαινίχθηκε ότι δεν ήταν απαραίτητο να αναβληθεί για την τελευταία ημέρα. Είχε τη δύναμη να το κάνει τώρα όπως και τότε. Αν και ήταν νεκρός - Η πίστη δεν σώζει από τον προσωρινό θάνατο, αλλά αν και ο πιστός, όπως και οι άλλοι, θα πεθάνει προσωρινό θάνατο, εντούτοις θα έχει ζωή στο εξής. Ακόμα κι αν πεθάνει, θα ζήσει στο εξής. Θα ζήσει - Θα αποκατασταθεί στη ζωή κατά την ανάσταση.Ο Μπάρνς εξετάζει στη συνέχεια τα δάκρυα του Ιησού στον τάφο.
Στίχος 35. Ο Ιησούς έκλαψε - Έχει παρατηρηθεί ότι αυτός είναι ο συντομότερος στίχος στην Αγία Γραφή, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικός και τρυφερός. Δείχνει τον Κύριο Ιησού ως φίλο, τρυφερό φίλο, και αποδεικνύει τον χαρακτήρα του ως ανθρώπου. Και από αυτό μαθαίνουμε: Ότι η πιο τρυφερή προσωπική φιλία δεν είναι ασυμβίβαστη με την πιο καθαρή θρησκεία. Η ευσέβεια δένει ισχυρότερα τους δεσμούς της φιλίας, κάνει πιο τρυφερά τα συναισθήματα της αγάπης και σφραγίζει και αγιάζει τις στοργές των φίλων. Είναι σωστό, είναι φυσικό, είναι απαραίτητο για τον χριστιανό να συμπαθεί με τους άλλους στις θλίψεις τους. Προς Ρωμαίους 12:15: «συγχάρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλαιόντων». Η λύπη για τον θάνατο φίλων δεν είναι ακατάλληλη. Είναι σωστό να κλαίει κανείς. Είναι η έκφραση της φύσης και η θρησκεία δεν το απαγορεύει ή δεν το καταδικάζει. Ό,τι κάνει η θρησκεία στην περίπτωση είναι να μετριάζει και να πειθαρχεί τη θλίψη μας, να μας διδάσκει να πενθούμε με υποταγή στον Θεό, να κλαίμε χωρίς παράπονο και να επιδιώκουμε να διώξουμε τα δάκρυα, όχι σκληραίνοντας την καρδιά ή ξεχνώντας τον φίλο, αλλά φέρνοντας την ψυχή, που έγινε τρυφερή από τη θλίψη, να δεχθεί τις γλυκές επιδράσεις της θρησκείας και να βρει ηρεμία και ειρήνη στον Θεό πάσης παρηγορίας. Έχουμε εδώ ένα παράδειγμα της τρυφερότητας του χαρακτήρα του Ιησού. Ο ίδιος Σωτήρας έκλαψε για την Ιερουσαλήμ και ένιωσε βαθιά για τους φτωχούς, ετοιμοθάνατους αμαρτωλούς. Στον ίδιο τρυφερό και συμπονετικό Σωτήρα μπορούν τώρα να έρθουν οι χριστιανοί, Προς Εβραίους 4:15, και σε αυτόν μπορεί επίσης να έρθει ο μετανοημένος αμαρτωλός, γνωρίζοντας ότι δεν θα τον αποδιώξει.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς ολοκληρώνει ζυγίζοντας το δημόσιο θαύμα ως αποφασιστική απόδειξη για την χριστιανική πίστη.
Ούτε οι Φαρισαίοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν το γεγονός. Αν μπορούσαν να το κάνουν, θα το έκαναν. Αλλά δεν ήταν δυνατόν, διότι ο Λάζαρος ήταν ακόμη ζωντανός, Κατά Ιωάννην 12:10, και το γεγονός της ανάστασής του δεν μπορούσε να αρνηθεί. Κάθε περίσταση σε αυτήν την αφήγηση είναι σαφής, απλή, συνεπής, φέρουσα όλα τα σημάδια της αλήθειας. Αλλά αν ο Ιησούς τέλεσε αυτό το θαύμα, η θρησκεία του είναι αληθινή. Ο Θεός δεν θα έδινε τέτοια δύναμη σε απατεώνα, και εκτός αν μπορεί να αποδειχθεί ότι αυτή η αφήγηση είναι ψευδής, η χριστιανική θρησκεία πρέπει να είναι από τον Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο να ακούσετε ότι ο Ιησούς είναι τόσο ανάσταση όσο και ζωή; 2. Πώς διαμορφώνει το αρχείο των δακρύων του Χριστού τον τρόπο με τον οποίο φέρνετε τη δική σας θλίψη ενώπιόν του; 3. Ποιο βήμα υπακοής ακολουθεί από την πίστη ότι η ίδια δύναμη που ανέστησε τον Λάζαρο ενεργεί σήμερα στην εκκλησία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διότι ἀπεκάλυψας ἐν τῷ Λόγῳ Σου ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή, ὥστε πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς Αὐτὸν θέλουσι ζῆ, κἂν ἀποθάνωσι. Ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν νὰ ὁμολογῶμεν μετὰ τῆς Μάρθας ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ παρηγόρησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς ζώσης ἐλπίδος ὅτι ὁ Λυτρωτὴς ἡμῶν βασιλεύει καὶ θέλομεν εἶσθαι μετ' Αὐτοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν πίστει καὶ ὑπακοῇ ἕως οὗ ἴδωμεν Αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →