← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 139-140 — με τον Σάιμεον

Ψαλμοί 139-140Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, όπου η ευαγγελική θέρμη του άμβωνα του δέκατου όγδοου αιώνα συναντά την σταθερή πειθαρχία της Αγγλικανικής λατρείας. Μέσα από τις ερμηνείες του στους Ψαλμούς 139 και 140, ο Σάιμεον προσκαλεί την Εκκλησία να στοχαστεί το διεισδυτικό βλέμμα του Θεού και την κρυφή ζωή του πιστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το ορισμένο μέρος της Αγίας Γραφής. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε τους Ψαλμούς 139 και 140, ζητώντας από το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον ψαλμωδό να ανοίξει τα αυτιά μας στον λόγο που ερευνά και παρηγορεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει με την επιβεβαίωση της πανταχού παρουσίας της Θεότητας. Οι αλήθειες που αναγνωρίζονται εδώ — ο Δαβίδ διακηρύττει με τον πιο επίσημο τρόπο την πανταχού παρουσία της Θεότητας — [Είναι βέβαιο ότι ο Θεός είναι παρών παντού. 'Αν ανεβούμε στον ουρανό, είναι εκεί· ή κάτω στον τάφο ή στις κατοικίες των αποθανόντων πνευμάτων, είναι εκεί.' Δεν υπάρχει σημείο του χώρου όπου δεν είναι, ή όπου δεν είναι τόσο ολοκληρωτικά και πλήρως παρών όσο στον ίδιο τον ουρανό. 'Οι ουρανοί δεν μπορούν να τον χωρέσουν.' Ο ίδιος θέτει το ερώτημα σε κάθε παιδί του ανθρώπου· 'Μπορεί κανείς να κρυφτεί σε μυστικά μέρη ώστε να μην τον δω; λέει ο Κύριος. Δεν γεμίζω εγώ τον ουρανό και τη γη; λέει ο Κύριος [Σημείωση: Ιερεμίας 23:23-24].' Είναι μάταιο λοιπόν να σκεφτόμαστε να κρυφτούμε από αυτόν, αφού σε κάθε τόπο 'μας περικυκλώνει πίσω και μπροστά, και θέτει το χέρι του επάνω μας,' ώστε να μην είναι δυνατόν να διαφύγουμε. Είναι παρών μαζί μας, 'για να μας οδηγήσει,' αν ζητούμε την καθοδήγησή του· ή 'για να μας συγκρατήσει,' αν επιχειρούσαμε να φύγουμε από αυτόν. Στη συνέχεια διακηρύττει την παντογνωσία που συνοδεύει αυτή την παρουσία. ] Μαζί με την πανταχού παρουσία της Θεότητας, ο Ψαλμωδός διακηρύττει επίσης την παντογνωσία του — [Τα μάτια του Θεού είναι συνεχώς επάνω στους δρόμους των παιδιών των ανθρώπων. Ό,τι οι άνθρωποι γνωρίζουν μόνο με έρευνα, ο Θεός το γνωρίζει με μία μόνο ματιά του οφθαλμού του, και τόσο τέλεια, σαν να είχε 'ερευνήσει' με τη μέγιστη φροντίδα και επιμέλεια στα πιο μικρά μέρη και περιστάσεις κάθε συναλλαγής. Ακόμη και οι σκέψεις, ναι, και κάθε φαντασία των σκέψεων των καρδιών των ανθρώπων, είναι ανοιχτές σε αυτόν, μαζί με όλο το πλαίσιο και την κατάσταση των νόων μας. Αποσυρόμαστε για ανάπαυση, ή κειτόμαστε στο κρεβάτι μας, ή σηκωνόμαστε από εκεί μετά την νυχτερινή μας ανάπαυση; γνωρίζει ακριβώς σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε. Ο Σάιμεον στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη φύση της χριστιανικής εμπειρίας υπό το φως αυτών των τελειοτήτων. Η φύση της χριστιανικής εμπειρίας — Ο κόσμος γενικά δεν έχει καμία αντίληψη του να ευφραίνεται στον Θεό: μάλλον λένε στον Θεό στις καρδιές τους, 'Απομακρύνσου από εμάς· δεν επιθυμούμε τη γνώση των οδών σου [Σημείωση: Ιώβ 21:14].' Και προσπαθούν να τον απομακρύνουν από αυτούς: διότι δεν θα τον δεχτούν σε όλες, ή σε καμία από τις σκέψεις τους [Σημείωση: Ψαλμός 10:4]. Ούτε ο υποκριτής ομολογητής της θρησκείας έχει πραγματική ευφροσύνη στον Θεό: διότι ο Ιώβ λέει γι' αυτόν, 'Θα ευφρανθεί στον Παντοδύναμο; θα επικαλείται πάντοτε τον Θεό [Σημείωση: Ιώβ 27:8· Ιώβ 27:10];' Αλλά για τον αληθινό χριστιανό αυτό είναι ένα πολύ κύριο χαρακτηριστικό [Σημείωση: Ψαλμός 37:4· Ησαΐας 58:14]: ευφραίνεται, 1. Στον στοχασμό του Θεού — [Ο νους του υψώνεται προς τη Θεότητα· η οποία είναι, κατά κάποιον τρόπο, πάντοτε παρούσα στην όρασή του. Σε όλα τα έργα της δημιουργίας, σε όλες τις οικονομίες της Πρόνοιας, και σε όλα τα θαύματα της απολύτρωσης, βλέπει τη δόξα και την εξοχότητα του Θεού του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον καταλήγει δείχνοντας πώς οι κρυμμένοι του Κυρίου λαμβάνουν ένδοξη μαρτυρία στο τέλος. Ότι πολλοί που είναι χαμηλοί στην εκτίμηση τόσο του εαυτού τους όσο και των άλλων, θα λάβουν στο τέλος από τον ίδιο τον Θεό ένδοξη μαρτυρία υπέρ αυτών — [Πολλοί είναι οι 'κρυμμένοι' του Κυρίου, οι οποίοι έχουν κρατηθεί πίσω από δειλία ή άλλες περιστάσεις από το να ενωθούν με τον λαό του Κυρίου με ανοιχτό και φανερό τρόπο, οι οποίοι όμως θα λάβουν από τον Θεό τα ισχυρότερα σημεία της εύνοιάς του. Ίσως ζήλευαν τα χαρίσματα και τα ταλέντα ορισμένων πιο προοδευμένων ομολογητών, και θεωρούσαν τον εαυτό τους ανάξιο να ενωθεί στην κοινωνία τους: αλλά ο Θεός, που γνώριζε τις καρδιές τους, είπε γι' αυτούς, 'Γνωρίζω τη φτώχεια σου· αλλά είσαι πλούσιος.' Άκουσε τους στεναγμούς και τους γογγυσμούς που εξέφραζαν από μέρα σε μέρα υπό την αίσθηση της δικής τους αναξιότητας. Θησαύρισε στο φιαλίδι του τα δάκρυα που έχυναν από αηδία προς τον εαυτό τους, και θαυμασμό προς τον Θεό τους. Κλείνει την ομιλία επιστρέφοντας στην ίδια την προσευχή του ψαλμωδού υπό το βλέμμα του Θεού. Στίχοι 23-24. ΟΜΙΛΙΑ: 736 Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ Ψαλμός 139:23-24. Ερεύνησέ με, Θεέ, και γνώρισε την καρδιά μου· δοκίμασέ με, και γνώρισε τις σκέψεις μου· και δες αν υπάρχει κάποιος πονηρός δρόμος μέσα μου, και οδήγησέ με στον αιώνιο δρόμο. Οι τελειότητες του Θεού είναι όλες απείρως ένδοξες· αλλά, όπως το σύννεφο της φωτιάς, έχουν διαφορετική όψη προς τους φίλους και τους εχθρούς του Θεού. Προς τους ασεβείς είναι σκοτεινές και τρομερές· αλλά προς τους ευσεβείς είναι γεμάτες φως και παρηγοριά [Σημείωση: Έξοδος 15:11]. Η παντογνωσία του ιδιαίτερα είναι έδαφος τόσο χαράς όσο και τρόμου: με αυτό το φως ο Δαβίδ μιλάει γι' αυτήν στον ψαλμό ενώπιόν μας. Παρουσιάζει αυτό το γνώρισμα με εντυπωσιακά χρώματα [Σημείωση: εδ. 1–12.]· δηλώνει ότι η σκέψη του ήταν ευχάριστη σε αυτόν [Σημείωση: εδ. 17, 18.]: αλλά η προοπτική που του πρόσφερε σχετικά με τους ασεβείς ήταν εξαιρετικά μελαγχολική [Σημείωση: εδ. 19.].
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποιο σημείο της καθημερινής σου πορείας ξεχνάς πιο εύκολα ότι στέκεσαι ενώπιον του Θεού που ερευνά τις καρδιές; Πώς θα μπορούσε η ανάμνηση της διαρκούς παρουσίας του να αλλάξει μία συνήθεια ή καθήκον αυτή την ημέρα; Σε ποιο κρυμμένο μέρος της καρδιάς ζητάς από τον Κύριο να σε ερευνήσει και να σε οδηγήσει στον αιώνιο δρόμο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που ερευνάς τις καρδιές όλων των παιδιών σου, χάρισε μας χάρη ώστε να ζούμε υπό την ελεήμονα και φοβερή παρουσία σου, ώστε κάθε σκέψη να αιχμαλωτιστεί σε εσένα. Φύλαξε την Εκκλησία σου από τις απάτες της αυτοαγάπης και την υπερηφάνεια της εξωτερικής ομολογίας· ανάστησε πολλούς κρυμμένους που πορεύονται ταπεινά μαζί σου. Οδήγησέ μας, σε ικετεύουμε, στον αιώνιο δρόμο, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →