Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ο Εσωτερικός Πόλεμος και η Κραυγή για Λύτρωση
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το Προς Ρωμαίους 7 είναι το πιο διεισδυτικό αυτοπορτρέτο στην Αγία Γραφή: μια ψυχή που γνωρίζει το καλό, αγαπά το καλό, θέλει το καλό — και βρίσκει τον εαυτό της να κάνει ακριβώς το κακό που μισεί. 'Διότι το καλό που θέλω δεν το κάνω, αλλά το κακό που δεν θέλω, αυτό κάνω.' Ο Παύλος καταβάλλει προσπάθειες να απαλλάξει τον Νόμο από την ευθύνη· ο Νόμος είναι 'άγιος, και δίκαιος, και αγαθός.' Το πρόβλημα δεν είναι η εντολή αλλά η αμαρτία, η οποία χρησιμοποίησε την ίδια την αγαθότητα του Νόμου ως αφορμή. Το κεφάλαιο φτάνει σε μια κραυγή που κάθε ειλικρινής Χριστιανός έχει επαναλάβει: 'Ω ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι! Ποιος θα με λυτρώσει από το σώμα αυτού του θανάτου;' — και έπειτα στην απάντηση που σπάει το αδιέξοδο: 'Ευχαριστώ τον Θεό μέσω Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.' Ο Χρυσόστομος διαβάζει το σύνολο ως τη διάγνωση που μας κάνει να ποθούμε τον Ιατρό του Προς Ρωμαίους 8.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Προς Ρωμαίους 7 — νεκροί στον νόμο μέσω του σώματος του Χριστού, ώστε να νυμφευθούμε άλλον, ακόμη και Εκείνον που αναστήθηκε από τους νεκρούς· ο νόμος είναι άγιος, και η εντολή άγια, και δίκαιη, και αγαθή· η αμαρτία παίρνει αφορμή από την εντολή· ο πόλεμος εντός — 'το καλό που θέλω δεν το κάνω, αλλά το κακό που δεν θέλω, αυτό κάνω'· 'συμμετέχω στον νόμο του Θεού κατά τον έσω άνθρωπο,' αλλά άλλος νόμος στα μέλη πολεμά τον νόμο του νου· και η κραυγή, 'Ω ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι! Ποιος θα με λυτρώσει από το σώμα αυτού του θανάτου; Ευχαριστώ τον Θεό μέσω Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.'
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χρυσόστομος φροντίζει να διαβάσει το Προς Ρωμαίους 7 ως πορτρέτο της ψυχής υπό την κυριαρχία της αμαρτίας, όχι ως άρνηση της ανθρώπινης ελευθερίας. Σημειώνει πώς ο Παύλος κατατάσσει ορθά τα μέρη του ανθρώπου — την ψυχή να κυβερνά, τη σάρκα να κυβερνάται.
δίνοντας την κυβερνητική εξουσία στην ψυχή, και αφού διαιρέσει τον άνθρωπο σε αυτά τα δύο πράγματα, την ψυχή και το σώμα, λέει, ότι η σάρκα έχει λιγότερο λόγο, και στερείται διακριτικότητας, και κατατάσσεται μεταξύ των πραγμάτων που οδηγούνται, όχι μεταξύ των πραγμάτων που οδηγούν.Η τραγωδία του κεφαλαίου είναι ότι ακόμη και μια ψυχή που αγαπά τον Νόμο μπορεί να υπερνικηθεί από την τυραννία της κακίας — και αυτό ακριβώς κάνει τη δουλεία τόσο πικρή.
Παρατηρείτε τι μεγάλη δουλεία είναι εκείνη της κακίας, στο ότι υπερνικά ακόμη και έναν νου που ευφραινόταν στον Νόμο;Ο Νόμος μπορούσε να δείξει το καλό και ακόμη να κάνει την ψυχή να το αγαπήσει· αυτό που ο Νόμος δεν μπορούσε να κάνει ήταν να δώσει τη δύναμη να το εκτελέσει. Για αυτό, η ψυχή πρέπει να κοιτάξει πέρα από τον Νόμο — στον Χριστό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Γιατί θα ζωγράφιζε ο Απόστολος μια τόσο απελπισμένη εικόνα; Επειδή η κραυγή 'ποιος θα με λυτρώσει;' είναι η πόρτα εξόδου από το Προς Ρωμαίους 7 στο Προς Ρωμαίους 8. Το κεφάλαιο δεν προορίζεται να μας αφήσει σε απόγνωση αλλά να αφαιρέσει την τελευταία ψευδαίσθηση — ότι το να γνωρίζουμε το καλό, ή ακόμη να το αγαπάμε, είναι το ίδιο με το να μπορούμε να το κάνουμε. Ο Χρυσόστομος εντοπίζει ακριβώς το αδιέξοδο: η σάρκα 'κατατάσσεται μεταξύ των πραγμάτων που οδηγούνται, όχι μεταξύ των πραγμάτων που οδηγούν,' όμως υπό την τυραννία της αμαρτίας οδηγεί, και ο νους που 'ευφραινόταν στον Νόμο' σύρεται εκεί όπου δεν θα ήθελε. Ο Νόμος ήταν αληθινός διδάσκαλος· δεν μπορούσε να είναι λυτρωτής. Έτσι η ψυχή, εξαντλημένη από τη διχασμένη θέλησή της, οδηγείται τελικά στον μόνο Έναν που μπορεί να σπάσει την αλυσίδα — και ο στεναγμός μετατρέπεται σε ευχαριστία: 'Ευχαριστώ τον Θεό μέσω Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.' Η ταλαιπωρία είναι πραγματική· είναι ο πόνος της γέννας μιας ψυχής που πρόκειται να ελευθερωθεί.
Απαντήστε
Απόκριση
Αν έχετε ποτέ γνωρίσει το καλό, το θελήσει, και παρ' όλα αυτά κάνατε το αντίθετο — το Προς Ρωμαίους 7 είναι το πορτρέτο σας, και δεν προορίζεται να σας συνθλίψει αλλά να σας κατευθύνει αλλού. Μην συμπεράνετε από τις αποτυχίες σας ότι η εντολή είναι ο εχθρός· 'ο νόμος είναι άγιος, και δίκαιος, και αγαθός.' Και μην συμπεράνετε ότι η αγάπη σας για το καλό είναι αρκετή· η αγάπη για τον Νόμο δεν μπορούσε να σώσει τον άνθρωπο του Προς Ρωμαίους 7. Το μάθημα είναι ταπεινωτικό και απελευθερωτικό ταυτόχρονα: δεν μπορείτε να κερδίσετε αυτόν τον πόλεμο προσπαθώντας σκληρότερα υπό τους παλαιούς όρους. Αφήστε λοιπόν την πικρία του 'Ω ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι!' να κάνει το έργο της — αφήστε το να σας ωθήσει πέρα από κάθε αυτοβοήθεια και αυτοκατηγορία στην κραυγή που τελειώνει το κεφάλαιο: 'ποιος θα με λυτρώσει;' Η απάντηση είναι ένα Πρόσωπο, όχι ένα πρόγραμμα. Ευχαριστήστε τον Θεό μέσω Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, και εισέλθετε στο Προς Ρωμαίους 8.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ, του οποίου ο νόμος είναι άγιος και δίκαιος και αγαθός, αλλά τον οποίο εγώ, από μόνος μου, δεν έχω δύναμη να εκπληρώσω: ομολογώ τον πόλεμο εντός μου — το καλό που θέλω, δεν το κάνω· το κακό που δεν θέλω, αυτό κάνω. Λύτρωσέ με από το σώμα αυτού του θανάτου, διότι δεν μπορώ να λυτρώσω τον εαυτό μου. Αφήστε την ταλαιπωρία της διχασμένης θελήσεώς μου να με ωθήσει όχι στην απόγνωση αλλά σε Εσένα· υποτάξτε τη σάρκα που θα οδηγούσε εκεί όπου έπρεπε να οδηγείται, και δώστε στον νου μου τη δύναμη που η ευφροσύνη του στον νόμο Σου δεν μπορούσε ποτέ να παράσχει. Σε ευχαριστώ, μέσω Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, ο οποίος μόνος μπορεί να ελευθερώσει τον αιχμάλωτο· σε Εσένα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ας είναι η δόξα τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →