← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

2 Κορινθίους 5 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)

Β' Κορινθίους 5Eterniseed Original — Φωνή Καθολική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καρδιά της ζωντανής μνήμης της Εκκλησίας, τα λόγια του Αγίου Παύλου στη Δεύτερη προς Κορινθίους κεφάλαιο πέντε ανοίγουν ένα παράθυρο στο μυστήριο της προσκυνηματικής πορείας μας μέσα στον χρόνο προς την αιώνια κατοικία που ετοίμασε ο Θεός. Ο απόστολος μιλά για το παρόν σώμα μας ως εύθραυστο σκηνικό που στήθηκε για μια εποχή, ενώ το Πνεύμα ήδη κινεί μέσα μας μια λαχτάρα για την άφθαρτη κατοικία που δεν έγινε από ανθρώπινα χέρια. Αυτή η ένταση ανάμεσα σε ό,τι φαίνεται και σε ό,τι ελπίζεται ανήκει στον μυστηριακό ρυθμό της πίστης: η ορατή δημιουργία στενάζει, όμως η αόρατη χάρη του Χριστού ήδη μεταμορφώνει εκείνους που είναι εν αυτώ. Το κεφάλαιο καλεί τους πιστούς να κρατήσουν μαζί την κρίση που περιμένει κάθε ψυχή και την συμφιλιωτική αγάπη που ο Χριστός χύνει μέσω της Εκκλησίας του. Στη λειτουργία αυτή η ελπίδα ανανεώνεται κάθε φορά που η Ευχαριστία μας αποσπά από το σκηνικό της θνητότητάς μας στην πρόγευση του ουράνιου δείπνου. Η Μαρία, που γέννησε τον Λόγο στη δική της σάρκα, στέκεται ως ο πρώτος προσκυνητής που πέρασε από αυτή τη σκηνή στην αιώνια κατοικία, δείχνοντας στην Εκκλησία τον δρόμο της πιστής προσδοκίας. Έτσι η ανάγνωση μας τοποθετεί ενώπιον της διπλής πραγματικότητας της χριστιανικής ύπαρξης: βαδίζουμε διά πίστεως, όχι διά της όψεως, όμως ήδη γινόμαστε καινούργιοι εν Χριστώ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο αργά, επιτρέποντας σε κάθε πρόταση να αντηχήσει στη σιωπή της προσευχής. Προσέξτε πώς ο Παύλος μετακινείται από την εικόνα του επίγειου σκηνικού στη λαχτάρα για το ουράνιο οικοδόμημα, από την εμπειρία του να είναι μακριά από τον Κύριο στην πεποίθηση της εμφάνισης ενώπιον του θρόνου της κρίσεώς του. Παρατηρήστε τη μετάβαση από την προσωπική ελπίδα στην αποστολική επιταγή της αγάπης του Χριστού, και τέλος στη διακονία της συμφιλίωσης που εμπιστεύτηκε στην Εκκλησία. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη αντίθεση ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο, στην παλαιά και στη νέα δημιουργία. Αφήστε τα λόγια για το να είστε πρεσβευτές του Χριστού να εγκατασταθούν στην καρδιά σας ως πρόσκληση να εξετάσετε πώς το μυστήριο της μετανοίας συνεχίζει αυτή την ίδια διακονία σήμερα. Διαβάστε το κεφάλαιο μία φορά για την ορμή του επιχειρήματός του, και έπειτα ξανά ακούγοντας την ήπια επιμονή ότι τα πάντα έχουν γίνει καινούργια εν Χριστώ.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ξεδιπλώνεται ως μια συνεχής μελέτη πάνω στο πέρασμα του χριστιανού από τη θνητότητα στη δόξα. Ο Παύλος αρχίζει με το σώμα που νοείται ως προσωρινή κατοικία, ένα σκηνικό που θα διπλωθεί όταν το αιώνιο οικοδόμημα που ετοίμασε ο Θεός δεχθεί την ψυχή. Αυτή η εικόνα φέρει μυστηριακό βάρος: η ορατή, εύθραυστη σάρκα είναι ήδη ο τόπος όπου κατοικεί το Πνεύμα και όπου η μελλοντική ανάσταση ενέχεται. Ο απόστολος δεν περιφρονεί το σώμα· αναγνωρίζει ότι ενώ παραμένουμε σε αυτό είμαστε μακριά από τον Κύριο, όμως αμέσως προσθέτει ότι βαδίζουμε διά πίστεως και όχι διά της όψεως. Το ίδιο Πνεύμα που εγγυάται την ουράνια κατοικία παράγει επίσης το θάρρος να προτιμούμε να είμαστε με τον Χριστό ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να αφήσουμε το σκηνικό πίσω. Το κείμενο στρέφεται έπειτα στον θρόνο της κρίσεως του Χριστού, όπου κάθε πρόσωπο θα λάβει σύμφωνα με ό,τι έπραξε στο σώμα. Αυτή η διδασκαλία ανήκει στην αδιάλειπτη διακήρυξη της Εκκλησίας ότι η χάρη δεν ακυρώνει ποτέ την ευθύνη· μάλλον, η αγάπη του Χριστού ωθεί τους πιστούς να ζουν τη νέα δημιουργία που ήδη άρχισε στο βάπτισμα. Ο Παύλος περιγράφει αυτή την ώθηση ως την αγάπη του Χριστού που τον παροτρύνει επειδή ένας πέθανε για όλους, και επομένως όλοι πέθαναν. Ο θάνατος του Χριστού επαναπροσδιορίζει την ανθρώπινη ύπαρξη ώστε εκείνοι που ζουν να μην ζουν πλέον για τον εαυτό τους αλλά για εκείνον που πέθανε και αναστήθηκε. Από αυτή την προσωπική μεταμόρφωση ρέει η αποστολική διακονία: ο Θεός συμφιλίωσε τον κόσμο με τον εαυτό του εν Χριστώ και τώρα εμπιστεύεται στην Εκκλησία τον λόγο της συμφιλίωσης. Ο απόστολος γίνεται πρεσβευτής στη θέση του Χριστού, ικετεύοντας τον κόσμο να συμφιλιωθεί με τον Θεό. Το κεφάλαιο κλείνει με τον εκπληκτικό ισχυρισμό ότι ο Θεός έκανε τον Χριστό αμαρτία για εμάς ώστε εμείς να γίνουμε η δικαιοσύνη του Θεού εν αυτώ. Στην παράδοση αυτή η ανταλλαγή νοείται ως η καρδιά της μυστηριακής οικονομίας: διά του σταυρού η παλαιά δημιουργία παρέρχεται και η νέα εμφανίζεται, μια πραγματικότητα που ανανεώνεται καθημερινά στην Ευχαριστία και στο μυστήριο της μετανοίας. Ολόκληρο το επιχείρημα λοιπόν κινείται από την προσωπική ελπίδα, διά της κρίσεως, προς την αποστολή της Εκκλησίας για συμφιλίωση, όλα θεμελιωμένα στο εφάπαξ έργο του Χριστού που συνεχίζεται ορατά στα μυστήρια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτό το όραμα προσκυνήματος και συμφιλίωσης αντηχεί σε ολόκληρο τον ευρύτερο κανόνα και τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας. Η εικόνα του σκηνικού θυμίζει τη σκηνή της ερήμου όπου ο Θεός κατοικούσε ανάμεσα στον λαό του, τώρα εκπληρωμένη στον ενσαρκωμένο Λόγο και επεκταμένη διά των μυστηρίων. Η κρίση κατά τα έργα απηχεί τη διδασκαλία του Κυρίου στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου σχετικά με τα πρόβατα και τα ερίφια, υπενθυμίζοντας στους πιστούς ότι η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή. Η διακονία της συμφιλίωσης βρίσκει τη συνεχιζόμενη έκφρασή της στο μυστήριο της μετανοίας και στη διαρκή μεσιτεία της Εκκλησίας για τους ζωντανούς και τους νεκρούς. Στη νεκρώσιμη ακολουθία η ίδια ελπίδα διακηρύσσεται όταν το σώμα τιμάται ως ναός του Αγίου Πνεύματος προορισμένο για ανάσταση. Το κεφάλαιο επίσης εναρμονίζεται με την προς Ρωμαίους επιστολή, όπου η ίδια η δημιουργία στενάζει για τη λύτρωση του σώματος, και με το βιβλίο της Σοφίας, που μιλά για τις ψυχές των δικαίων στο χέρι του Θεού. Δια μέσου των αιώνων η παράδοση διάβασε αυτούς τους στίχους ως ενθάρρυνση στην πρακτική της συχνής εξομολόγησης και στην καθημερινή προσφορά της ζωής σε ένωση με τη θυσία της Θείας Λειτουργίας, ώστε η νέα δημιουργία να φανερώνεται σε συγκεκριμένη αγάπη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η επίγνωση ότι το σώμα σας είναι προσωρινή σκηνή τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε την υγεία σας, τον χρόνο σας και την καθημερινή σας εργασία; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους επιτρέπετε στην αγάπη του Χριστού να σας ωθεί πέρα από το προσωπικό συμφέρον προς τη διακονία της συμφιλίωσης στην οικογένειά σας ή στην ενορία σας; Όταν σκέφτεστε την εμφάνιση ενώπιον του θρόνου της κρίσεως του Χριστού, ποια χάρη χρειάζεστε περισσότερο να λάβετε στο μυστήριο της μετανοίας αυτή την εβδομάδα ώστε να ζήσετε πληρέστερα ως νέα δημιουργία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού Χριστέ, που ετοίμασες για εμάς αιώνια κατοικία όχι φτιαγμένη από χέρια, χάρισε σε εμάς που ακόμη κατοικούμε σε αυτή την εύθραυστη σκηνή να βαδίζουμε διά πίστεως και όχι διά της όψεως. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, που πέρασε από αυτή τη ζωή στη χαρά της παρουσίας σου, ενίσχυσέ μας να ζούμε ως πρεσβευτές της συμφιλιωτικής σου αγάπης. Ας ανανεώνουν συνεχώς τα μυστήρια της Εκκλησίας, ιδίως η Ευχαριστία και η μετάνοια, στη νέα δημιουργία ώστε, όταν εμφανιστούμε ενώπιον του θρόνου της κρίσεώς σου, να λάβουμε το έλεος που υποσχέθηκες σε εκείνους που σε αγαπούν. Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, ως εν αρχή και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.