← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 12 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)

Ιωάννης 12Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το δωδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη παρουσιάζει τον Κύριο Χριστό να πλησιάζει την ώρα που ορίστηκε από τον Πατέρα για την ύψωσή του. Η αφήγηση μετακινείται από την ιδιωτική λατρεία στη Βηθανία στην δημόσια είσοδο στα Ιεροσόλυμα και έπειτα σε σοβαρό λόγο για την αναγκαιότητα του θανάτου του. Σε όλη την έκταση το κείμενο αποκαλύπτει την κυρίαρχη βουλή του Θεού που διευθετεί τα γεγονότα, εκθέτει τις καρδιές και εκπληρώνει αρχαίες υποσχέσεις. Ο αναγνώστης καλείται να παρατηρήσει πώς ο θείος σκοπός κυβερνά τόσο τις πράξεις των ανθρώπων όσο και τις αντιδράσεις του πλήθους, ώστε ό,τι φαίνεται ως ανθρώπινη πρωτοβουλία να υπηρετεί τον αμετάβλητο προσδιορισμό του ουρανού. Αυτό το τμήμα του Ευαγγελίου επομένως στρέφει την προσοχή όχι κυρίως στις στοργές των μαθητών ή στην αντίθεση των αρχόντων, αλλά στο αμετάβλητο θέλημα που φέρνει τον Υιό στον σταυρό ακριβώς τη στιγμή που ορίστηκε πριν από τη θεμελίωση του κόσμου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε το δωδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη με προσοχή στην ακολουθία των γεγονότων και στις εξηγήσεις που παρέχει ο ευαγγελιστής. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ της λατρείας που δείχνεται στον Χριστό και των υπολογισμών εκείνων που βρίσκονται κοντά του. Παρατηρήστε την δημόσια ακρόαση κατά την είσοδό του και την επακόλουθη απόσυρση. Προσέξτε ιδιαίτερα τα λόγια που λέγονται για τον κόκκο του σιταριού και την έλξη όλων των ανθρώπων, μαζί με τις παραθέσεις από τον Ησαΐα που εξηγούν την απιστία που συναντάται. Προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο το κείμενο παρουσιάζει τόσο την αναγκαιότητα του θανάτου του Χριστού όσο και την δικαστική σκλήρυνση που ακολουθεί την επίμονη απόρριψη του φωτός.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει τοποθετώντας τον Χριστό στη Βηθανία έξι ημέρες πριν από το Πάσχα, τοποθετώντας έτσι την επερχόμενη δράση μέσα στο θεϊκά ορισμένο ημερολόγιο της λύτρωσης. Η χρίση που έκανε η Μαρία γίνεται δεκτή από τον Κύριο ως προετοιμασία για ταφή, μια πράξη της οποίας τη σημασία αντιλαμβάνεται πλήρως μόνο αυτός. Ο Ιούδας καταγράφει αντίρρηση με το πρόσχημα της σπατάλης, όμως ο ευαγγελιστής αποκαλύπτει ότι το αληθινό κίνητρο βρισκόταν στην πλεονεξία και όχι στη μέριμνα για τους πτωχούς. Ο Χριστός υπερασπίζεται την πράξη, δηλώνοντας ότι οι πτωχοί παραμένουν πάντοτε ενώ αυτός ο ίδιος δεν θα είναι πάντοτε παρών με τον ίδιο τρόπο. Αυτή η ανταλλαγή αποκαλύπτει πώς η ίδια εξωτερική περίσταση μπορεί να ερμηνευθεί σύμφωνα με την εσωτερική διάθεση που καθορίζεται από τον Θεό. Η αφήγηση έπειτα καταγράφει τη συγκέντρωση μεγάλου πλήθους την επόμενη ημέρα. Παίρνουν κλάδους και φωνάζουν για τον Βασιλέα που έρχεται στο όνομα του Κυρίου, εκπληρώνοντας τον λόγο που ειπώθηκε από τον προφήτη Ζαχαρία. Ο Χριστός βρίσκει ένα νεαρό όνο και κάθεται επάνω του, παρουσιάζοντας έτσι τον εαυτό του ως τον υποσχεμένο άρχοντα που είναι πράος. Οι Φαρισαίοι αντιλαμβάνονται την κίνηση όμως καταλήγουν ότι οι προσπάθειές τους είναι μάταιες, μια κρίση που η ίδια συμφωνεί με τον ευρύτερο σκοπό που δεν μπορούν να ανατρέψουν. Ορισμένοι Έλληνες ανάμεσα σε εκείνους που ήρθαν να προσκυνήσουν επιθυμούν να δουν τον Ιησού. Το αίτημά τους ωθεί τον Κύριο να δηλώσει ότι η ώρα έχει έρθει για τον Υιό του Ανθρώπου να δοξαστεί. Χρησιμοποιεί την εικόνα του κόκκου του σιταριού που πέφτει στη γη και πεθαίνει για να φέρει πολύ καρπό, διδάσκοντας έτσι ότι ο δικός του θάνατος είναι το ορισμένο μέσο με το οποίο η ζωή μεταδίδεται σε πολλούς. Η ψυχή ταραγμένη όμως υποταγμένη στο να δοξαστεί το όνομα του Πατέρα λαμβάνει απάντηση από τον ουρανό ότι το όνομα έχει δοξαστεί και θα δοξαστεί πάλι. Ο Χριστός αναγγέλλει ότι η κρίση αυτού του κόσμου και η εκδίωξη του άρχοντά του συνδέονται με το να υψωθεί, ώστε να ελκύσει όλους τους ανθρώπους προς τον εαυτό του. Το πλήθος ερωτά για το νόημα του υψωθήναι και την ταυτότητα του Υιού του Ανθρώπου. Ο Χριστός προτρέπει να περπατά κανείς στο φως ενώ παραμένει, μήπως το σκοτάδι καταλάβει εκείνους που δεν πιστεύουν. Ο ευαγγελιστής έπειτα παρέχει τον λόγο για τον οποίο πολλοί δεν πίστεψαν παρά τα σημεία: ο Ησαΐας είχε προφητεύσει τόσο την τύφλωση των οφθαλμών όσο και τη σκλήρυνση της καρδιάς, μήπως δουν και επιστρέψουν. Αυτή η παράθεση αποδεικνύει ότι η απιστία η ίδια στέκεται μέσα στην κυρίαρχη άδεια του Θεού, ενώ ένα υπόλοιπο σύμφωνα με την εκλογή της χάριτος ομολογεί ακόμη. Ακόμη και ανάμεσα στους άρχοντες πολλοί πίστεψαν όμως δεν ομολόγησαν, αγαπώντας τον έπαινο των ανθρώπων περισσότερο από τον έπαινο του Θεού. Το κεφάλαιο κλείνει με τον Χριστό να δηλώνει ότι δεν μίλησε από τον εαυτό του αλλά όπως ο Πατέρας διέταξε, ώστε ο λόγος του να κρίνει την τελευταία ημέρα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Τα θέματα του δωδέκατου κεφαλαίου του Ιωάννη αντηχούν με προγενέστερα τμήματα της Γραφής στα οποία ο Κύριος διακηρύττει τη βουλή του μέσω των προφητών και έπειτα την πραγματοποιεί παρά την ανθρώπινη αντίσταση. Η αποστολή του Ησαΐα να σκληρύνει έναν λαό βρίσκει παράλληλο στις συναλλαγές που καταγράφονται με τον Φαραώ και στην αποστολική έκθεση των Ρωμαίων εννέα έως ένδεκα. Η αναγκαιότητα ο Χριστός να υψωθεί αντηχεί το φίδι που υψώθηκε στην έρημο, δείχνοντας ότι η σωτηρία επιτελείται με τα ίδια τα μέσα που ορίστηκαν και όχι με ανθρώπινη επινόηση. Η διάκριση μεταξύ εκείνων που ομολογούν και εκείνων που παραμένουν σιωπηλοί υπό τον φόβο των ανθρώπων ευθυγραμμίζεται με τις προειδοποιήσεις που δίνονται στα συνοπτικά Ευαγγέλια σχετικά με το κόστος της μαθητείας και την προτεραιότητα της έγκρισης του Πατέρα. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης αυτό το απόσπασμα έχει αναγνωστεί ως επιβεβαιώνοντας τόσο τη σαφήνεια της εξωτερικής κλήσης όσο και την αναγκαιότητα της αποτελεσματικής χάριτος για την αληθινή πίστη, διατηρώντας έτσι την κυριαρχία του Θεού στη σωτηρία των αμαρτωλών ενώ διατηρεί την ανθρώπινη ευθύνη υπό τον κηρυττόμενο λόγο.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεστε να μετράτε τη λατρεία με εξωτερική χρησιμότητα αντί με την ίδια την αποδοχή της πράξης από τον Κύριο; Πώς η βεβαιότητα ότι το όνομα του Πατέρα θα δοξαστεί μέσω του σταυρού σταθεροποιεί την καρδιά όταν η κρίση του κόσμου φαίνεται να επικρατεί; Πού στη ζωή σας η αγάπη για την ανθρώπινη έγκριση ακόμη ανταγωνίζεται την κλήση να περπατάτε ανοιχτά στο φως που έχει δοθεί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Παντοδύναμε και υπερευλογημένε Θεέ, που από την αιωνιότητα προσδιόρισες την ώρα της υπακοής του Υιού σου μέχρι θανάτου, χάρισε να δεχθούμε την καταγραφή αυτού του κεφαλαίου ως την ασφαλή μαρτυρία της πιστότητας της διαθήκης σου. Διευθέτησε τις στοργές μας ώστε να μην εκτιμούμε τον έπαινο των ανθρώπων πάνω από τον έπαινο που έρχεται από εσένα μόνο. Φύλαξέ μας από την υποκρισία που κρύβει την αληθινή απιστία κάτω από εύλογες αντιρρήσεις, και βεβαίωσε μέσα μας την πίστη που ομολογεί τον Χριστό ενώπιον του κόσμου. Καθώς εκπλήρωσες τον λόγο που ειπώθηκε από τον Ησαΐα, έτσι εκπλήρωσε στις ημέρες μας τις υποσχέσεις που δόθηκαν στους εκλεκτούς, ώστε ένας λαός ακόμη αγέννητος να δει τη δόξα σου και να εμπιστευθεί στον υψωμένο Λυτρωτή. Ζητούμε αυτό για χάρη του ιδίου Κυρίου Ιησού Χριστού, στον οποίο μαζί με εσένα και το Άγιο Πνεύμα αποδίδεται κάθε κυριαρχία και δύναμη, εις τους αιώνας των αιώνων.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.