Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Η Ομολογία της Άουγκσμπουργκ
Ομολογία της Άουγκσμπουργκ XXVII — Περί Μοναστικών Όρκων — Βιβλίο της Συμφωνίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η Ομολογία της Άουγκσμπουργκ αποτελεί σαφή μαρτυρία της λουθηρανικής πίστης, και το Άρθρο XXVII πραγματεύεται το ζήτημα των μοναστικών όρκων. Αυτό το τμήμα της ομολογίας εξετάζει προσεκτικά μακροχρόνιες πρακτικές υπό το φως της Γραφής και των ίδιων των κανόνων της εκκλησίας. Αναφέρεται άμεσα σε ζητήματα χριστιανικής ελευθερίας, θείων εντολών και της ορθής κατανόησης της υπηρεσίας προς τον Θεό. Οι αναγνώστες καλούνται να ακούσουν καθώς οι Μεταρρυθμιστές διακρίνουν μεταξύ ανθρώπινων παραδόσεων και του αιώνιου λόγου του Κυρίου. Το άρθρο παραμένει σταθερός οδηγός για όσους επιδιώκουν να ζουν με πίστη και όχι με ανθρώπινες παρατηρήσεις.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στην Ομολογία της Άουγκσμπουργκ XXVII και διαβάστε το άρθρο ολόκληρο. Το κείμενο στηρίζεται ιδιαίτερα σε χωρία όπως Α' Κορινθίους 7:2, Γένεση 2:18, Ματθαίος 15:9 και Γαλάτες 5:4. Αφήστε τα μετρημένα λόγια της ομολογίας να ξεδιπλωθούν χωρίς βιασύνη. Προσέξτε πώς κάθε ενότητα οικοδομείται πάνω στην προηγούμενη, επιστρέφοντας πάντα στην αυθεντία της εντολής του Θεού. Αυτή η ανάγνωση αποτελεί το κέντρο του σημερινού μαθήματος.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία ανοίγει υπενθυμίζοντας την προηγούμενη κατάσταση της μοναστικής ζωής.
Όσα διδάσκονται από την πλευρά μας σχετικά με τους μοναστικούς όρκους θα γίνουν καλύτερα κατανοητά αν θυμηθεί κανείς ποια ήταν η κατάσταση των μοναστηριών και πόσα πράγματα γίνονταν καθημερινά σε αυτά τα ίδια τα μοναστήρια, αντίθετα προς τους Κανόνες. Στην εποχή του Αυγουστίνου ήταν ελεύθερες ενώσεις. Αργότερα, όταν η πειθαρχία διεφθάρη, προστέθηκαν όρκοι παντού για τον σκοπό της αποκατάστασης της πειθαρχίας, σαν σε προσεκτικά σχεδιασμένη φυλακή.Στη συνέχεια ανιχνεύει πώς εισήχθησαν πρόσθετες παρατηρήσεις και όρκοι.
Πολλοί επίσης εισήλθαν σε αυτό το είδος ζωής από άγνοια, μη μπορώντας να κρίνουν τη δική τους δύναμη, αν και ήταν σε επαρκή ηλικία. Έτσι παγιδευμένοι, αναγκάστηκαν να παραμείνουν, ακόμη και αν κάποιοι θα μπορούσαν να απελευθερωθούν από την ευγενική πρόνοια των Κανόνων. Και αυτό συνέβαινε περισσότερο σε γυναικεία μοναστήρια παρά σε ανδρικά, αν και περισσότερη μέριμνα έπρεπε να δείχνεται στο ασθενέστερο φύλο. Αυτή η αυστηρότητα δυσαρέστησε πολλούς καλούς άνδρες πριν από αυτόν τον καιρό, οι οποίοι είδαν ότι νέοι άνδρες και νεαρές γυναίκες ρίχνονταν σε μοναστήρια για βιοπορισμό. Είδαν τι ατυχή αποτελέσματα προέκυπταν από αυτή τη διαδικασία και τι σκάνδαλα δημιουργούνταν, τι παγίδες ρίχνονταν στις συνειδήσεις! Λυπήθηκαν που η αυθεντία των Κανόνων σε τόσο σοβαρό ζήτημα παραμεριζόταν εντελώς και περιφρονούνταν. Σε αυτά τα κακά προστέθηκε και μια τέτοια πεποίθηση σχετικά με τους όρκους που, όπως είναι γνωστό, σε παλαιότερες εποχές δυσαρέστησε ακόμη και εκείνους τους μοναχούς που ήταν πιο συνετοί. Δίδασκαν ότι οι όρκοι ήταν ίσοι με το Βάπτισμα· δίδασκαν ότι με αυτό το είδος ζωής κέρδιζαν άφεση αμαρτιών και δικαίωση ενώπιον του Θεού.Η Ομολογία στρέφεται έπειτα στην ελευθερία του γάμου.
Πρώτον, σχετικά με όσους συνάπτουν γάμο, διδάσκουν από την πλευρά μας ότι είναι νόμιμο για όλους τους άνδρες που δεν είναι κατάλληλοι για την άγαμη ζωή να συνάπτουν γάμο, επειδή οι όρκοι δεν μπορούν να ακυρώσουν τη διάταξη και την εντολή του Θεού. Αλλά η εντολή του Θεού είναι Α' Κορ. 7:2: Για να αποφεύγεται η πορνεία, ας έχει κάθε άνδρας τη δική του γυναίκα. Ούτε είναι μόνο η εντολή, αλλά και η δημιουργία και η διάταξη του Θεού, που αναγκάζει εκείνους να παντρευτούν που δεν εξαιρούνται από ένα ιδιαίτερο έργο του Θεού, σύμφωνα με το κείμενο Γεν. 2:18: Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος. Επομένως δεν αμαρτάνουν όσοι υπακούν σε αυτή την εντολή και διάταξη του Θεού.Εξετάζει περαιτέρω όρκους που έγιναν χωρίς την εντολή του Θεού.
Αλλά αν και φαίνεται ότι η εντολή του Θεού σχετικά με τον γάμο απελευθερώνει πολλούς από τους όρκους τους, ωστόσο οι διδάσκαλοί μας εισάγουν επίσης ένα άλλο επιχείρημα σχετικά με τους όρκους για να δείξουν ότι είναι άκυροι. Διότι κάθε υπηρεσία προς τον Θεό, διαταγμένη και επιλεγμένη από ανθρώπους χωρίς την εντολή του Θεού για να κερδίσουν δικαίωση και χάρη, είναι πονηρή, όπως λέει ο Χριστός Ματθ. 15:9: Μάταια με σέβονται με εντολές ανθρώπων. Και ο Παύλος διδάσκει παντού ότι η δικαιοσύνη δεν πρέπει να ζητείται από τις δικές μας παρατηρήσεις και πράξεις λατρείας, επινοημένες από ανθρώπους, αλλά ότι έρχεται με πίστη σε εκείνους που πιστεύουν ότι γίνονται δεκτοί από τον Θεό στη χάρη για χάρη του Χριστού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Ομολογία κλείνει ονομάζοντας τα σφάλματα που καθιστούν τέτοιους όρκους άκυρους.
Τόσες πολλές πονηρές γνώμες είναι εγγενείς στους όρκους, δηλαδή ότι δικαιώνουν, ότι αποτελούν τη χριστιανική τελειότητα, ότι τηρούν τις συμβουλές και τις εντολές, ότι έχουν έργα υπεράνω του καθήκοντος. Όλα αυτά τα πράγματα, αφού είναι ψευδή και κενά, καθιστούν τους όρκους άκυρους και μηδενικούς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η ελευθερία που δίνει ο Χριστός την άποψή σας για υποσχέσεις που δόθηκαν στον Θεό; Με ποιους τρόπους μπορεί οι ανθρώπινες παραδόσεις να ανταγωνίζονται ακόμη τις σαφείς εντολές της Γραφής στη δική σας ζωή; Πού χρειάζεστε περισσότερο τη βεβαιότητα του ευαγγελίου ότι η δικαιοσύνη έρχεται μόνο με την πίστη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ και για το φως που ρίχνει στους μοναστικούς όρκους. Φύλαξέ μας από το να βάζουμε την εμπιστοσύνη μας σε οποιαδήποτε παρατήρηση που έχουμε επινοήσει. Δίδαξέ μας αντίθετα να αναπαυόμαστε στη δικαιοσύνη που κέρδισε ο Χριστός και να σε υπηρετούμε με χαρά στις κλήσεις που μας έχεις δώσει. Φύλαξε την εκκλησία σου από κάθε διδασκαλία που επισκιάζει το ευαγγέλιο. Ενίσχυσε ποιμένες και λαό ομοίως να προσκολλώνται μόνο στον λόγο σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →