Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ζαχαρίας
Ζαχαρίας 11-12 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Ρόμπερτ Τζέιμισον, του Α.Ρ. Φόσετ και του Ντέιβιντ Μπράουν για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την μετρημένη, στίχο προς στίχο επεξεργασία του Ζαχαρία 11-12. Το έργο τους τοποθετεί τον προφητικό λόγο στο ιστορικό του πλαίσιο, ενώ κατευθύνει κάθε γραμμή προς τον Χριστό και τη ζωή της πίστης. Με ευλαβική σαφήνεια ανιχνεύουν τις ποιμενικές ράβδους, την απορριφθείσα τιμή και την επερχόμενη έκχυση του Πνεύματος. Η έκθεσή τους καλεί την εκκλησία να διαβάσει την Αγία Γραφή ως τη ζωντανή φωνή του Θεού που κρίνει και αποκαθιστά. Ακούμε μαζί, ώστε το ίδιο Πνεύμα να διαμορφώσει μέσα μας τη μετάνοια και την ελπίδα που διακηρύσσουν αυτά τα κεφάλαια.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, διαβάστε δυνατά τα κεφάλαια 11 και 12 του Ζαχαρία. Δώστε προσοχή στις διαδοχικές εικόνες των σπασμένων ράβδων, των τριάντα αργυρίων, του πένθους για τον διαπερασμένο, και του υποσχεμένου Πνεύματος χάριτος. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό της προφητείας να εγκατασταθεί στο μυαλό. Παρατηρήστε πώς η κρίση επί των ποιμένων δίνει τη θέση της στην υπεράσπιση της Ιερουσαλήμ από τον Κύριο και στη μετάνοια του οίκου του Δαβίδ. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχεί πριν προχωρήσετε στον επόμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την ενότητα παρουσιάζοντας τη συμβολική ενέργεια που διατάσσεται στον στίχο 4.
Στίχος 4. 4. Ο προφήτης εδώ προχωρά να δείξει την αιτία της καταστροφής που μόλις προαναγγέλθηκε, δηλαδή την απόρριψη του Μεσσία. ποίμνιο . . . σφαγής — ( Ψαλμοί 44:22 ). Ο λαός του Θεού καταδικασμένος σε σφαγή από τους Ρωμαίους. Ο Ζαχαρίας εδώ αντιπροσωπεύει τυπικά τον Μεσσία, και εκτελεί σε όραμα τις εντολές: εξ ου και η γλώσσα είναι εν μέρει κατάλληλη γι' αυτόν, αλλά κυρίως για τον Αντίτυπο, τον Μεσσία. Ένα εκατομμύριο και μισό χάθηκαν στον Ιουδαϊκό πόλεμο, και ένα εκατομμύριο εκατό χιλιάδες στην πτώση της Ιερουσαλήμ. Το 'Βόσκε' υποδηλώνει ότι οι Ιουδαίοι δεν μπορούσαν να επικαλεστούν άγνοια της θέλησης του Θεού να εκτελέσει την αμαρτία τους. Ο Ζαχαρίας και οι άλλοι προφήτες, με εντολή του Θεού, τους 'έβοσκαν' ( Ψαλμοί 44:22- : ) με τον λόγο του Θεού, διδάσκοντάς τους και προειδοποιώντας τους να ξεφύγουν από την επερχόμενη οργή με μετάνοια: ο τύπος του Μεσσία, του αρχιποιμένα, ο οποίος λαμβάνει την εντολή του Πατέρα, με τον οποίο είναι ένα ( Ζαχαρίας 11:4 ). Και ο ίδιος λέει ( Ζαχαρίας 11:7 ), 'Θα βοσκήσω το ποίμνιο της σφαγής'. Ο Ζαχαρίας δεν έζησε για να 'βοσκήσει' κυριολεκτικά το 'ποίμνιο της σφαγής'. Μόνο ο Μεσσίας 'έβοσκε' εκείνους που, λόγω της απόρριψής Του, καταδικάστηκαν σε σφαγή. Ο Ιεχωβά-Μεσσίας είναι ο ομιλητής. Είναι Αυτός που απειλεί να επιβάλει τις τιμωρίες ( Ζαχαρίας 11:6 ; Ζαχαρίας 11:8 ). Το τυπικό σπάσιμο της ράβδου, που εκτελέστηκε σε όραμα από τον Ζαχαρία ( Ζαχαρίας 11:8- : ), εκπληρώνεται στο σπάσιμο της διαθήκης Του με τον Ιούδα. Είναι Αυτός που πουλήθηκε για τριάντα αργύρια ( Ζαχαρίας 11:12 ; Ζαχαρίας 11:13 ).Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν το νόημα των τριάντα αργυρίων στον στίχο 12.
Στίχος 12. 12. Είπα —Ο προφήτης εδώ αντιπροσωπεύει το πρόσωπο του Ιεχωβά-Μεσσία. Αν νομίζετε καλό —κυριολεκτικά, 'Αν είναι καλό στα μάτια σας'. Υπονοώντας την αυτάρκη υπερηφάνεια τους που δεν καταδέχονταν να Του δώσουν την ανταπόδοση που άξιζε η μεγάλη Του αγάπη, ερχόμενος σε αυτούς από τον ουρανό, δηλαδή την αγάπη και την υπακοή τους. 'Η τιμή μου'. Η ανταμοιβή μου για την ποιμαντική φροντίδα, τόσο καθ' όλη την ιστορία του Ισραήλ από την Έξοδο, όσο και ειδικά τα τρεισήμισι χρόνια της διακονίας του Μεσσία. Μιλάει ως 'δούλος' τους, κάτι που ήταν γι' αυτούς για να εκπληρώσει το θέλημα του Πατέρα ( :- ). αν όχι, απέχετε —Αυτοί αρνήθηκαν αυτό που ζητούσε ως τη μόνη Του ανταμοιβή, την αγάπη τους. Ωστόσο, δεν θα τους αναγκάσει, αλλά θα αφήσει την υπόθεσή Του στον Θεό ( Ησαΐας 49:4 ; Ησαΐας 49:5 ). Συγκρίνετε τον τύπο του Ιακώβ που εξαπατήθηκε από τον Λάβαν για τους μισθούς του, αλλά άφησε την υπόθεσή του στα χέρια του Θεού ( Γένεση 31:41 ; Γένεση 31:42 ). Έτσι . . . τριάντα αργύρια — τριάντα σίκλοι. Όχι μόνο Του αρνήθηκαν το οφειλόμενο, αλλά πρόσθεσαν προσβολή στην αδικία δίνοντας γι' Αυτόν την τιμή ενός τραυματισμένου δούλου ( Έξοδος 21:32 ; Ματθαίος 26:15 ). Ένας ελεύθερος άνθρωπος εκτιμούνταν στο διπλάσιο αυτού του ποσού.Στο κεφάλαιο 12 στρέφονται στην υποσχεμένη έκχυση που παράγει μετάνοια.
Στίχος 10. 10. Η μελλοντική μεταστροφή των Ιουδαίων θα προέλθει από μια έκτακτη έκχυση του Αγίου Πνεύματος ( Ιερεμίας 31:9 ; Ιερεμίας 31:31-34 ; Ιεζεκιήλ 39:29 ). πνεύμα χάριτος . . . δεήσεων —Το 'πνεύμα' εδώ δεν είναι το πνεύμα που παράγεται, αλλά ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ που παράγει μια 'χαριτωμένη' διάθεση, και κλίση για 'δεήσεις'. Ο ΚΑΛΒΙΝ εξηγεί το 'πνεύμα χάριτος' ως την ίδια τη χάρη του Θεού (με την οποία 'εκχύνει' τα σπλάχνα του ελέους Του), 'συνδεδεμένη με την αίσθησή της στην καρδιά του ανθρώπου'. Το 'πνεύμα των δεήσεων' είναι ο υδράργυρος του οποίου η άνοδος ή η πτώση είναι ένα αλάνθαστο τεστ της κατάστασης της Εκκλησίας [MOORE]. Στα Εβραϊκά, 'χάρη' και 'δεήσεις' είναι συγγενείς όροι. Μεταφράστε, λοιπόν, 'χαριτωμένες δεήσεις'. Ο πληθυντικός υποδηλώνει ικετήριες προσευχές 'αδιαλείπτως'. Εδώ δεν υπόσχεται μόνο εξωτερική βοήθεια κατά του εχθρού, όπως πριν, αλλά εσωτερική χάρη στη συνέχεια.
Σκεφτείτε
Οι Jamieson, Fausset και Brown ολοκληρώνουν το κεφάλαιο με την τελική κρίση επί του ανάξιου ποιμένα.
Στίχος 17. 17. το είδωλο —Η εβραϊκή λέξη εκφράζει τόσο τη ματαιότητα όσο και ένα είδωλο. Συγκρίνετε Ησαΐας 14:13 ; Δανιήλ 11:36 ; 2 Θεσσαλονικείς 2:4 ; Αποκάλυψη 13:5 ; Αποκάλυψη 13:6 , όσον αφορά τις ειδωλολατρικές και βλάσφημες αξιώσεις του Αντίχριστου. Ο 'ειδωλοποιός ποιμένας που εγκαταλείπει το ποίμνιο' δεν μπορεί να εφαρμοστεί στη Ρώμη, αλλά σε κάποιον ηγεμόνα μεταξύ των ίδιων των Ιουδαίων, ο οποίος αρχικά τους κολακεύει, μετά τους 'εγκαταλείπει', μάλιστα τους καταστρέφει ( Δανιήλ 9:27 ; Δανιήλ 11:30-38 ). Η σπάθη του Θεού θα κατέβει στο 'βραχίονά' του, το όργανο της τυραννίας του προς τα πρόβατα ( 2 Θεσσαλονικείς 2:8 ). Και στο 'δεξί του μάτι', με το οποίο έπρεπε να είχε φυλάξει τα πρόβατα ( Ιωάννης 10:12 ; Ιωάννης 10:13 ). Ωστόσο, ο Αντίχριστος θα καταστρέψει, παρά θα 'εγκαταλείψει το ποίμνιο'. Ίσως, λοιπόν, η αναφορά είναι στους ποιμένες που εγκατέλειψαν το ποίμνιο στην αρπακτικότητα του Αντίχριστου, και οι οποίοι, σε δίκαιη ανταπόδοση, θα νιώσουν τη 'σπάθη' του στον 'βραχίονά' τους, ο οποίος έπρεπε να είχε προστατεύσει το ποίμνιο αλλά δεν το έκανε, και στο 'μάτι' τους, το οποίο είχε αποτύχει να φυλάξει δεόντως τα πρόβατα από βλάβη. Η τύφλωση του 'δεξιού ματιού' συνδέεται με την έννοια της ατιμίας ( Ιωάννης 10:13- : ).Ολοκληρώνουν την έκθεση πιέζοντας τη διάτρηση του Μεσσία και το πένθος που ακολουθεί.
κοιτάξτε με —με βαθιά ειλικρινή εκτίμηση, ως τον Μεσσία τον οποίο αρνήθηκαν τόσο καιρό. διαπερασμένος —υποδηλώνοντας την ανθρωπότητα του Μεσσία: όπως το 'Θα εκχύσω . . . πνεύμα' υποδηλώνει τη θεότητά Του. κοιτάξτε . . . πενθήστε —Η αληθινή μετάνοια προκύπτει από τη θέαση με πίστη του σταυρωμένου Σωτήρα. Είναι το δάκρυ που πέφτει από το μάτι της πίστης που Τον κοιτάζει. Ο τρόμος παράγει μόνο τύψεις. Ο αληθινός μετανοών κλαίει για τις αμαρτίες του με αγάπη προς Αυτόν που με αγάπη υπέφερε γι' αυτές. εμένα . . . αυτόν —Η αλλαγή προσώπου οφείλεται στο ότι ο Ιεχωβά-Μεσσίας μιλάει πρώτα στο δικό Του πρόσωπο, μετά ο προφήτης μιλάει γι' Αυτόν. Οι Ιουδαίοι, για να αποφύγουν το συμπέρασμα ότι Αυτός που 'διαπέρασαν' είναι ο Ιεχωβά-Μεσσίας, ο οποίος λέει, 'Θα εκχύσω . . . πνεύμα', άλλαξαν το 'εμένα' σε 'αυτόν', και παρουσιάζουν τον 'διαπερασμένο' ως τον Μεσσία Μπεν (γιο του) Ιωσήφ, ο οποίος επρόκειτο να υποφέρει στη μάχη με τον Γωγ, πριν έρθει ο Μεσσίας Μπεν Δαβίδ για να βασιλέψει.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου αντιμετώπισα την φροντίδα του Κυρίου τόσο ελαφρά όσο τους μισθούς του απορριφθέντος ποιμένα;
2. Πώς η θέα του διαπερασμένου Σωτήρα με οδηγεί στο πένθος που περιγράφεται στο κεφάλαιο 12;
3. Με ποιους τρόπους περιμένω το Πνεύμα χάριτος και δεήσεων για βαθύτερη μετάνοια;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ προσέξωμεν εἰς τὴν προειδοποίησίν Σου κατὰ τῶν ἀχρήστων ποιμένων καὶ νὰ δεχθῶμεν τὸν Καλὸν Ποιμένα, τὸν ὁποῖον ἔπεμψας ἐν Χριστῷ. Ἔκχεον ἐφ’ ἡμᾶς τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος καὶ τῆς ἱκεσίας, διὰ νὰ ἀτενίσωμεν εἰς Ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἐκεντήσαμεν καὶ νὰ πενθήσωμεν μὲ θεάρεστον λύπην ὁδηγοῦσαν εἰς μετάνοιαν. Ὑπεράσπισον τὴν ἐκκλησίαν Σου ὅπως κάποτε ὑπεράσπισες τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς μέχρι ἐκείνης τῆς ἡμέρας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →